Midnight Sun (2018)

Deze aaneensluiting van gewauwel en clichés is om die reden tot op zeker hoogte wel amusant. Ik heb meerdere keren moet grinniken omdat ik de afgezaagde dialoog perfect kon voorspellen. Het verhaal van tienermeisje dat wegens de ziekte-van-de-week (XP en nee, dat heeft niets te maken met een gebrekkige updatefunctie van Windows) overdag niet naar buiten kan, roept meteen herinnering op aan het bijna net zo slijmerige 'Everything, Everything'. Niet geheel tegen de conventies in is de moeder van Katie Price (!) [Bella Thorne] op tragische wijze gestorven toen meisjelief héél jong was, heeft ze een schat van een vader [Rob Riggle], een excentrieke vriendin [Quinn Shephard] en is ze heimelijk verliefd op de hunk [Patrick Schwarzenegger, inderdaad, de zoon van] van de school. Wees tevens getuige van een nacht die blijft duren 'forever... and ever... and ever" en geniet van de afschuwelijke sentimentele 'verrassingen' die je naar het voorspelbare, maar tegen die tijd wel heel erg langverwachte einde brengen. Zoals gezegd best amusant, maar alleen vanwege de (vele) tekortkomingen. Enfin, de film is uiteindelijk ook bedoeld voor tieners die niet beter weten...

Mooie ontroerende film, mooi geacteerd, niet zo cliché als andere in dit genre. Muziek ook prachtig! Echte feelgoodmovie ondanks het tragische einde.

Bedankt Zwolle84 voor je mening. Dankzij jou heb ik deze schitterende film gezien, anders was deze misschien niet op mijn radar gekomen. Zo puur zie je ze niet vaak. Deel je mening dan ook volledig. Midnight Sun komt snoeihard binnen en dan ook nog eens met die mooie muziek erbij. Gewoon die emoties de vrije loop laten, magnifiek. 5* kan niet anders geven.

“I'm really busy during the day, but I can be free at night.”

Nadat Midnight Sun afgelopen was had ik het gevoel dat ik deze film al eens eerder had gezien. En dat klopt, want dit is bijna een remake van A Walk to Remember. Zelfs de vader/schoonzoon scene op het laatst is vrijwel identiek, en Moore en Thorne hebben beide een passie voor zang/muziek. A Walk to Remember is wel duidelijk de betere film, want het grootste probleem van Midnight Sun is dat het einde mij vrijwel koud liet.

Dat komt niet door Thorne, maar vooral door de regiekeuzes en het script. Zoetsappige voice-overs en beelden van Katie’s leven (in plaats van gewoon haar dood laten zien), met dan ook nog die sentimentele muziek. Het was voor mij net iets te veel van het goede. Daarbij komt ook nog dat Thorne en Schwarzenegger een waardeloze chemie hebben.

Matige film waarin een meisje met een zeldzame ziekte verliefd wordt op een jongen die ze iedere dag ziet. Een clichématige romantische film die voorspelbaar en te zoetsappig is. Allemaal al eens eerder gezien. Het acteerwerk ligt er te dik bovenop en wordt al redelijk snel irritant. Patrick Schwarzenegger is overduidelijk de zoon van (alleen die glimlach al).

Mooie film. Slim gemaakt, perfect in evenwicht gehouden door Speer. Wordt derhalve gelukkig nergens te sentimenteel, wat makkelijk had gekund, en geeft je voortdurend het gevoel naar echte mensen te kijken.

Goede keuze om de hoofdrollen te laten vervullen door twee relatief onbekenden, die beide ook helemaal overtuigen. Met name Bella Thorne is aandoenlijk en honderd procent overtuigend. En Schwarzenegger lijkt fysiek nergens op zijn vader(alleen zijn lach heeft hij van Pa geërfd), maar zou op basis van zijn acteertalent best wel eens een aardige carrière kunnen gaan maken. Jammer wel dat de vaderrol van Riggle op tv film niveau blijft hangen. Maar toch een zeer geslaagde zwijmelfilm, dat een vijftigjarige man dat nog moet toegeven.....

Superromantische film over een gedoemde liefdesrelatie tussen twee tieners. Een remake van het overigens superieure Japanse origineel Taiyō no Uta (Norihiro Koizumi, 2006), dat minder melodramatisch overkomt. Zoals zo vaak is ook in dit geval de oorspronkelijke film beter dan de remake, zeker wat betreft het acteerwerk. Niettemin is ook deze film in mijn ogen alleszins de moeite waard.

Normaal.

Film die eigenlijk naar mijn mening veel te Amerikaans en zoet is om echt goed voor te voelen, al kent het wat sterkere momenten. Het helpt er dan ook niet bepaald bij dat Thorne niet mijn meest favoriete actrice is. Iets te nep wat mij betreft.

Zoon van Schwarzenegger lijkt behoorlijk op zijn vader, wat wel lollig is. Maar net als zijn vader moet zijn acteerwerk nog iets verbeteren, want de dialogen kwamen er niet helemaal maximaal uit. Gelukkig is hij momenteel nog jong.

De film heeft weer een nieuwe ziekte in de spotlight, en weet dit redelijk uit te werken. Jammer dat de film verder weer zo cliché en overdreven zoet moet zijn. Zo'n scene als dat Thorne gitaar gaat spelen in de grote stad en iedereen natuurlijk weer komt kijken, mee komt klappen en meezingt was te zoet. En dit verpest de film voor een deel voor mij.

Gelukkig kijkt het allemaal best lekker weg en de laatste zeiltocht van Thorne komt echt keihard binnen en is het sterkste moment van de film. Dit soort momenten redden dit soort films echt, waardoor je redelijk verbluft achterblijft. Jammer dat alles daarvoor niet bepaald de juiste snaar weet te pakken.

Als het doorgaans de juiste snaar kon pakken, was dit sterker geweest. Nu is het voor wat het is.

Meevaller !

Een romantische film vol dramatiek, maar wel op een goede manier gebracht. Op geen enkel moment echt overdreven sentimenteel gebracht en de chemie tussen beide hoofdrolspelers is zeker aanwezig. Natuurlijk zitten er clichés in de film, maar gelukkig wordt het niet zoetsappig en lijken de personages echt wel mensen met een hart en overtuiging. Ik had het allemaal veel meer melodramatischer verwacht, maar dat valt toch wel mee. Bella Thorne heb ik al een paar keer in andere films gezien en doet dat niet onaardig. Hier weet ze toch haar rol overtuigend neer te zetten. Niet echt mijn favoriet genre, maar deze kan ik wel appreciëren. Aanrader voor romantische zielen. 6,5/10

Dat ook al als je een geneeslijke ziekte hebt. Toch moet genieten van de kleine momenten in je leven. Voordat het te laat is. Je moet proberen om in alle dingen liefde te kunnen vinden. Helaas is het maar van korte duur! Ik vind dit zeker een aanrader

Deze film eens bekeken en vond het wel een prima film. De film kon me wel boeien van begin tot einde. Een mooi verhaal en de cast deed het zeker niet slecht, zeker Bella Thorne.

Verder was de speeluur ook prima.

Vond hem wel het bekijken waard.

Ik heb mij laten verleiden om deze film snel nog even te kijken voor hij van netflix ging, door de positieve berichten op deze pagina. Helaas, mij viel hij niet mee!

Ziekte en dood vind ik prima onderwerpen, maar in een film daarover hoort wel wat rauwheid te zitten, of wat cynische humor ofzo. Dat zat er niet in. Ook vond ik niet dat de film snoeihard binnenkwam, maar dat komt denk ik doordat ik genoeg levenservaring heb. Ik hou van realisme, maar ook van feelgood. En ik dacht dat de kritische woorden "mierzoet" en "zoetsappig" niet per se hoefden te betekenen: heel zijig en wee en met hollywood-plastic-stijl. Helaas.

En het vriendje heeft een HEEL vreemde glimlach steeds.

Een kleine mooie en pure film.

Met een fijn en prima spelende cast.

Met een jong meisje die een zeldzame ziekte heeft.

En hierdoor niet in de zon mag.

Muziek is haar leven met een zorgzame en bezorgde vader.

Wat hij niet laat zien, en zich volledig inzet voor zijn dochter.

In de avond speelt zij op een station gitaar, voor voorbijgangers.

Tot zij ook de liefde leert kennen.

In haar ingewikkelde leven, door haar zeldzame ziekte.

Een mooie zachtaardige en aangrijpende film.

Met ook prachtige muziek.

Een kleine verassende juweel van een film.