Orphan (2009)

“ I’M NOT YOUR FUCKING MOMMY “

Net de film gezien, hij heeft veel weg van case 39. Maar deze was uitzonderlijk goed en dan bedoel ik ook echt buitengewoon goed! Van het begin tot einde weet de film de juiste sfeer te brengen. Het begin trok je al gelijk in het verhaal, een zorgzame goedgelovige vader en een getraumatiseerde wanhopige moeder die beide het geluk opzoeken in een adoptiekind. Dan wordt het vuur aangewakkerd.

Psychisch word je helemaal meegesleept in het karakter van de personages. Waarom doet ze zoiets? Hoe dan? In mijn hoofd spookte het de hele tijd rond. Misschien is de geest van Jessica als gedaante in Esthers lichaam en kan ze zo toch deel uitmaken van het gezin? Maar nee hoor, deze plotwist zag zelfs de meest fantasierijke filmregissuer niet aankomen. En dat is een understatement. Het zou wel grappig geweest zijn als die moeder op het einde beschuldigd werd van moord op Esther en haar man. Door haar alcoholmisbruik verleden en haar vaste psychiater, die volledig in de goedheid van Esther gelooft, leek zij niet zo onschuldig. Al helemaal niet in tegenstelling tot ‘T lieve 9jarig meisje’

[quote]
Ik ben erg onder de indruk van de acteerprestatie van Esther, hoe ze zo goed in haar rol bleef als een soort ‘Medusa’. Wel vond ik het vreemd dat ze op het einde al 10 jaar ouder leek. Was er geen bloed meer te drinken:’) ? Of moest ze de haren van rapunzel weer eens kammen? Ik weet het niet, wel weet ik dat je deze film ECHT gezien moet hebben, en dat het echt niet op het zelfde niveau is van vergelijkbare films. 5 sterren! En voor herhaling vatbaar.

Hoorde ik daar nog iemand met een adoptiewens :’)

Afgezien van het onderliggende originele concept, was de film verder weinig verrassend. Opgebouwd uit standaardelementen. De uitvoering was best goed en daarom toch een voldoende.

Echt geen reclame voor adoptie. Brrr, je zal het maar in huis halen.

Een merkwaardig maar charmant kind ontpopt zich als adoptiekind from Hell. Langzamerhand wordt duidelijk dat het kind niet pluis is. De onmacht en angst van de moeder wordt goed overgebracht.

Het nare wicht drijft uiteindelijk een wig in de familie en het gaat van kwaad tot erger. Om naar van te worden. Maar de spanning wordt goed opgebouwd en de ontknoping is uiteindelijk verrassend. Een geslaagde thriller/horror uit het creepy kid genre wat mij betreft.

Tjsa, typisch zo'n film die nou eens géen reclame maakt voor adoptie.
Spannend, meeslepend, goed geacteerd (hoop ik), zeker aan te bevelen.
Er zit eén klein missertje in: bij het maken van de röntgenfoto van de arm van Esther nadat ze haar eigen arm had gebroken, moeten de artsen hebben gezien dat de groeischijven niet meer aanwezig waren, en dat doet bij artsen altijd alarmbellen afgaan, een 'panhypo' (de korte medische term) of niet. Maar de film is verder zo goed, ik vergeef het ze maar

De baarmoederlijke paranoia uit 'Rosemary's Baby' (1968) in combinatie met het wraakzuchtige muurbloempje uit 'Carrie' (1976). Misschien zelfs nog wat 'Child's Play' (1988) met Esther (Isabelle Fuhrman) als een ongenaakbaar poppedeintje (compleet met Victoriaanse kledingstijl) dat net iets te schattig oogt wanneer ze een mensenhoofd inslaat met een een klauwhamer. Of wanneer ze haar nieuwe broertje of zusje voor haar manipulatieve karretje spant, terwijl ze huismoeder Kate (Vera Farmiga) hiermee precies raakt in haar schuldbewuste gevoelens. Kate's eerste kind stierf namelijk bij een doodgeboorte en het zou zomaar verband kunnen hebben met haar alcoholverslaving. 'Orphan' (2009) is zo'n film met alle ingrediënten voor iets beters, maar helaas valt het uiteindelijk te vaak terug op geijkte genreclichés. Al vrij snel verwordt weesmeisje Esther tot een eendimensionale monsterfiguur, terwijl juist haar psychologische gelaagdheid in nevelen blijft gehuld. Eigenlijk is de meest interessante figuur niet meer of minder dan het absolute kwaad richting een moederfiguur als Kate. Hun psychologische strijd had venijniger en minder voorspelbaar gekund, vanuit een identificeerbare motivatie waarom Esther haar web van leugens uitzet en haar nieuwe adoptiefamilie tegen elkaar uitspeelt.

“I have a special surprise for you, Mommy!”

Geweldig. Orphan is niet bijzonder origineel, maar de regie van Collet-Serra en het acteerwerk zorgen ervoor dat de perfectie wordt benaderd. Het is soms ijzingwekkend spannend en gruwelijk, maar er wordt ook genoeg tijd besteedt aan het uitwerken van de personages en hun karakterontwikkeling.

Met ook nog een aardige twist op het laatst. De scene waarin Fuhrman langzaam al haar make-up van haar gezicht afwast is een pareltje. Sarsgaard en de jonge acteurs zijn goed, maar Farmiga en Fuhrman stelen de show. Vooral het feit dat Fuhrman pas 11 was tijdens het filmen is waanzinnig. Collet-Serra weet de spanning goed op te bouwen, en precies op het goede moment breekt de gekte en chaos los. En dan is het genieten geblazen.

Voor iedereen die overweegt een kind te adopteren, let op met wat je in huis haalt!

Sterke thriller. Er wordt echt de tijd genomen om het verhaal en de spanning goed op te bouwen.
Dat de vader lange tijd oogkleppen op heeft is een beetje irritant, maar gezien het verleden wat hij met zijn vrouw heeft is zijn houding niet heel vreemd. De angst van broer en zus is ook goed uitgewerkt en de machteloosheid van de moeder is voelbaar.

Het acteerwerk is bijzonder sterk. Vooral Isabelle Fuhrman maakt erg veel indruk met haar enge vertolking. Aan het eind gaat de film een beetje te lang door. Het is toch wel vrij voorspelbaar dat moeder en (de echte) dochter het zullen overleven. Het uitschakelen van Leena wordt een beetje onnodig gerekt.

4,0*

Sterk bovengemiddelde horror/thriller die in de tweede helft regelmatig uit de bocht schiet. Jammer, want dit had in potentie alles om een van mijn favoriete films te worden.

Zaken waar de film uit de bocht vliegt:

1. Het is geloofwaardig dat de vader zijn vrouw lange tijd niet gelooft. Nadat zij echter aan komt zetten met gegevens van een psychiatrische instelling moeten toch de oogkleppen wel een beetje gaan wijken.. Jammer want hierdoor verliest het een stukje geloofwaardigheid.
2. Nadat moeder Esther uitschakelt en deze tussen de planten ligt verlaat zij de plek gewoon weer met haar dochter. Zorg toch in ieder geval even dat je Esther echt uitschakelt..


De film doet daarnaast een hoop goed, met name het eerste uur en de plottwist.

3.5*

Nog eens bekeken:

dat die vader z'n ogen maar niet wilde of kon openen deed nu wel een beetje afbreuk aan het geheel, lijkt me erg onwaarschijnlijk. Maar de rest is toch nog steeds wel vier sterren waard vind ik.

Herziening.

Aan mijn cijfer verandert niks, maar een film met een 3,6* gemiddeld waar ik niet al te veel meer van wist verdient natuurlijk ooit wel een herziening. Toen was de dag aangebroken voor die daadwerkelijke herziening en dus maar gekeken. Ik hoef eigenlijk niet veel te veranderen aan mijn mening, maar ik zal wel wat uitbreiden in mijn kritiek.

Orphan leunt op een ijzersterke rol van de jonge Fuhrman, die hierna helaas niet meer zo'n gave or prominente rol mocht aannemen. Ze bewijst in ieder geval op jonge leeftijd al ver voor de meeste andere kinderen uit te lopen en zet een vermakelijke en soms zelfs unieke rol neer. De volwassenen speelt ze er in ieder geval uit, al doet Farmiga het ook zeker bovengemiddeld.

Visueel ziet het er allemaal aardig en professioneel uit. Jammer alleen dat de regie niet altijd meerwaarde heeft, zeker het eerste uur had wel een lesje in editen mogen krijgen. Het voelt allemaal erg aan als een trailer, en niet als een film. Een beetje kort-door-de-bocht, enkel geïnteresseerd zijn in de vreemde trekjes waardoor je eigenlijk al te vroeg doorhebt dat het niet pluis is met Esther. Natuurlijk is dat te verwachten, maar breng het op z'n minst iets subtieler.

Verder kijkt het allemaal lekker weg en raast de speelduur van 2 uur snel aan je voorbij. Collet-Serra gaat in hoog tempo te werk, en brengt daarmee een film die wel wat vormen van subtiliteit mist, maar wel vermakelijker is dan de gemiddelde horrorfilm, wat natuurlijk pluspunten oplevert. Met enkel behoorlijk vermakelijk zijn kom je alleen niet al te ver, er moet ook wat in de afwerking te merken zijn.

En om eerlijk te zijn, die mis ik nog een beetje. Enkele scenes zijn wel uitstekend geregisseerd, maar verder vervalt de film vooral in professioneel ogen, maar dit niet altijd zijn. Ik mis wat spanning en sfeer. Daarnaast steunt Collet-Serra iets te omslachtig op schrikmomenten en brengt het zich er qua horror dan ook iets te makkelijk vanaf.

Maar het blijft een leuke horrorfilm met een heerlijke twist. Heerlijke rol van Fuhrman ook. Vormt duidelijk 1 van de hoogtepunten binnen de film. Orphan belooft absoluut 2 vlotte uurtjes aan vermaak, maar een echt sterke horrorfilm weet het niet te zijn. Daarvoor is het gewoon niet spannend of sfeervol genoeg, maar verder ook absoluut niet slecht.

Een tweede maal bekeken, en misschien omdat ik de film al kende, is hij me toch iets minder bevallen.

Al blijft het wel een aanrader.

Ik had hem al eens gezien, maar nog geen cijfer gegeven, dus nog maar eens bekeken.

Blijft een goede spannende thriller, maar ergerde me dood aan die vent. Hoe kun je zo nonchalant blijven terwijl je kinderen misschien wel in gevaar lopen. Hij is uiteindelijk dood gestoken en hij had dat misschien wel een beetje verdiend, al vind ik dat ook wel weer te ver gaan. Jammer dat dit soort films altijd vol met clichés zitten, waar ik me dan weer aan erger. Verder natuurlijk fantastisch geacteerd door Isabelle Fuhrman. Ze kwam echt over als een manipulatieve psycho.

3,5 sterren.

Ik ben vast niet de enige die deze film opnieuw heeft gekeken vanwege het tweede deel dat er nu is. Geinig om mijn review van bijna 13 jaar terug te lezen en te constateren dat ik nog achter elk woord sta. Ik verander na zo'n lange tijd soms best van mening, maar hier niet. Orphan heeft enorm veel potentie, maar maakt het door een afschuwelijk lange, saaie opbouw, bizar veel clichés en het feit dat niemand moeder Kate gelooft ook al valt iedereen om haar heen dood of gewond neer allemaal niet waar. De film duurt ook gewoon een half uur te lang en er zit veel te veel bullshit in wat gewoon niet interessant is. Maar ik kan vooral niet tegen verhalen waar zo overduidelijk is dat er iets mis is en niemand die het wil zien. Dat vader John geen happy end had was bijna zijn verdiende loon zou ik zeggen, wat een naïviteit. Sowieso had iedereen in het gezin tig kansen om Esther erbij te lappen en vooral haar uit te schakelen, maar helaas. Niemand die een beetje na wilde denken.

Het neemt verder niet weg dat de film best behoorlijk is, met een ongemakkelijke sfeer en met een prima rol van hoofdrolspeelster Esther die uiteindelijk een psycho-dwerg met stoornis speelt. Dat was nog wel een aardige twist, al mist haar karakter wel verdieping met achtergronden en motieven. De zoektocht van Kate in het verleden van Esther vond ik geslaagd, maar aangezien ze niks deelde was het ook maar een beetje een zijplotje.

Beetje onbevredigend allemaal, maar wel genoeg voor een avondje vermaak. En nu ben ik benieuwd naar de nieuwe film.

3* (was 3,5*)

Een sterke thriller-horror over een weesmeisje dat er minder onschuldig uitziet dan het is. Ik verwachtte een vrij standaard verhaaltje, maar was toch redelijk onder de indruk van de opbouw en aanpak. Het feit inderdaad dat de moeder ook kampt met een verleden en dit ten volle wordt misbruikt door Esther, maakte het extra boeiend.

Ik weet niet of ik blij of ontgoocheld moet zijn dat het niet ging over exorcisme of wat dan ook. Een psychopathische dwerg dus. Dat zag ik niet aankomen, vond ik eerlijk gezegd ook wat vergezocht, maar het is eens iets anders dan een inwendige demon.

Niet echt veel jump scares te bespeuren. Wel een heel intense en goede scène op het speelrek. Daar waar de film goed opbouwt tot voorbij halfweg, wordt het einde nogal snel afgehaspeld en wordt het rommelig, zoals zo vaak. Maar een leuke kiijkervaring was het zeker.

Het eerste deel had ik nog nooit gezien, en was toch wel benieuwd naar het eerste deel. En die is echt een stuk beter dan het vervolg First Kill. Ook in beeld en geluid trouwens. De opbouw is prima verzorgd ook al weet je wel waar het naar toe gaat. Toch kun je deze "horror"film uniek noemen omdat het 'meisje' in werkelijkheid 33 jaar is. De film heeft veel randjes en lagen waardoor hij blijft boeien. En eigenlijk speelt iedereen wel goed. Het broertje het dove meisje (uitstekend zelfs) de moeder en in mindere mate de naieve vader. Het meisje zelf Vera Farmiga speelt een ijzersterke rol. Hier en daar zie je wel wat kleine foutjes. Zo zie je haar een keer zachtjes praten tegen het dove meisje met het hoofd de andere kant op. Onmogelijk dat dit dove meisje dit heeft gehoord of liever heeft gezien. Maar goed de film blijft lang goed wegkijken en is meer een thriller dan een horror. Geestelijk gestoord uit een kliniek. Film was helaas niet meer te verkrijgen met Nederlandse subs maar is echt prima te doen met de Engelse subs.

Wilde nog een ding toevoegen aan deze film. Het moment dat het meisje wordt geprezen hoe lief ze is etc etc. en het meisje zelf dat waanzinnig te keer gaat op de wc. Subliem!!!

Film 4,0
Beeld 4.0
Geluid 4.0

Spannende en ongemakkelijke thriller met een indrukwekkende prestatie van Fuhrman. Gemene thriller ook, met kinderen die belaagd worden, al geeft dat soms de indruk van goedkoop effectbejag. Ik had vaak medelijden met dat doofstomme dochtertje die er zo lief uit zag.

Daarna volgde nog een twist die je bijna onmogelijk kan zien aankomen, maar de film verliest er geen geloofwaardigheid mee. Ik had destijds weinig aandacht aan Orphan besteed omdat ik dacht dat dit een cliché slashertje zou worden. Wat heb ik me flink vergist.