Orphan (2009)

Goeie film!

Zoals sommigen al zeiden, er is geen 1 moment waarop je je verveelt.

Prachtige acteerprestaties ook, Esther is een talent.

4 sterren.

Ondanks de aardige openingsscène toch niet zo'n heel goede film. Als horror faalt de film omdat het uitgangspunt totaal niet eng is en als thriller gaat Orphan de mist in vanwege de zich met het verloop van de film opstapelende clichés en ongeloofwaardigheden. De twist aan het eind geeft uiteindelijk de genadeklap: ik schoot er spontaan van in de lach. Toch is het niet allemaal kommer en kwel: het acteerwerk is prima, het hoofdpersonage sympathiek (geen lelijke vrouw ook) en het camerawerk is bij vlagen erg mooi. Al met al is het echter gewoon de zoveelste horrorthriller; ik ben daarom ook bang dat ik me binnen korte tijd nog maar weinig van deze film zal kunnen herinneren.

Een redelijke thriller/horror film...

Wel spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel gemene weesmeisje Esther...

Wat een psycholoog...

Horror is mijn smaak niet...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Ik verwachtte niet veel van deze film, vanwege de niet zo overtuigende poster en trailer. Ik heb uit nieuwsgierigheid de film toch maar even gedownload en gekeken.

De film was totaal niet wat ik verwacht had. Dit is werkelijk een topfilm! De film is naar mijn mening zo goed, dat ik er verder geen woorden over heb .

Nogmaals, een topfilm !

5,0*

Bijzonder fijne film, die me ondanks de wat lange speelduur geen moment heeft verveeld.

Ik vond het acteerwerk in de film prima. Fuhrman steekt er voor mij bovenuit, ze gaf me de bibbers.
De rest van de cast, inclusief de kindacteurs, acteren ook naar gewoon goed.
De twist aan het einde is prima gevonden en had ik niet aan zien komen.

Toch krijgt de film een halve puntje eraf vanwege het naar mijn mening flauwe einde.... Is het nou echt nodig om Esther nog uit het ijskoude water te laten springen, na neergestoken te zijn. Had niet gehoeven.

Al met al een prima film! 4*

Dit is toch wel 1 van de beste horror films die ik heb gezien. Gedurende de film blijft de spanning er goed in zitten en is het plot zeer verrassend! Het heeft me geen moment verveeld. Isabelle Fuhrman speelde echt bizar goed!

9/10 - Zeer goed voor het horror genre!

Verrassend goed.

Orphan is een ouderwetse horrorfilm zoals ze moeten zijn. De film is spannend, soms een beetje creepy en het einde zag ik echt niet aankomen. Het verhaal was erg origineel . Ook het acteerwerk was erg goed. Vooral van dat meisje die Esther speelde. 3,5*

Een bekend gegeven wordt geprobeerd wat op te fraaien zo lijkt het. Er wordt wat meer nadruk gelegd op (diepgang van) de karakters; toch wordt er gekozen voor de nodige voorspelbare schrikmomenten. Toch is het uitgangspunt wel aardig, wel jammer is dat het op een gegeven moment wel erg toevallig wordt het meisje kan alles ongezien doen en is steeds op de juiste plek. Dit nekt uiteindelijk de film, waar toch meer in had gezeten.

Ontzettend sterke film in het genre. Het blijft de complete speelduur interessant en spannend, en het acteerwerk is om naar huis over te schrijven: Vooral voor een horrorfilm en vooral voor een film met kinderen. Maar alle kinderen doen het helemaal goed, chapeau!

Ik had hem al een keer eerder gezien en dan is het jammer dat je weet waar het naar toe gaat, maar dat betekent niet dat de reis daarnaar toe niet meer spannend is. De ontknoping en het vinden van alle puzzelstukjes blijft tof om naar te kijken.

Er gebeurt meer dan genoeg in de hele film en dat maakt de film leuk om te blijven kijken. Je voelt de frustratie van Kate ook meer en meer door alle gebeurtenissen en je wilt zo graag zien dat Esther in de fout gaat en John haar ein-de-lijk gelooft.

Zeer geslaagde horrorfilm. Dit verdient wat mij betreft gewoon een *4.5

Deze film kwam wel erg langzaam op gang. Het einde zie je absoluut niet aankomen. Je verwacht iets heel anders. Het einde had op sommige momenten wel iets meer uit kunnen worden gehaald vooral als de vader vermoord word. Dit had wel wat uitgebreider gekunt zodat het nog spannender was geweest. Maar het laatste stukje in het water had wel ietsjes korter gekund. Dat had het spannender gemaakt. Zoals ik al zei komt de film wel erg langzaam op gang maar uiteindelijk was het nog best wel spannend.

Een hele goede film! een van de beste thrillers die ik heb gezien, het is een goed verhaal met een goede clue, ik vind alleen wel dat ze in de trailer veel van de film laten zien, dat is zonde maar ik zou hem zeker aanraden!

Orphan, een prima horrorfilm met een een heerlijk onverwacht einde!

Je hebt wel eens van die films waar je iets heel anders verwacht dan wat je krijgt voorgeschoteld, daar is Orphan een goed voorbeeld van. There´s something wrong with esther... Deze zin en de trailer lieten mij denken dat dit een soort demonen film ging zijn, Esther is bezeten door een of andere demoon. Dit was echter compleet niet zo en ik was erg aangenaam verrast toen ik uiteindelijk de film zag, want het einde had ik niet zien aankomen.

De film weet zeer goed de spanning op te bouwen en kijkt lekker weg. Je wilt steeds meer en meer weten en wanneer de ouders gaan graven in het verleden van Esther dan komt de film goed los. Goed acteerwerk en een heerlijke plotwending aan het einde zorgt ervoor dat de film toch wel tot een van de toppers uit 2009 behoort in het horror genre.

4* dik verdiend!

Erg knappe horrorfilm met de juiste donkere sfeer en een hele verrassende wending.

"There's Something Wrong With Esther", ik moest daarbij nou niet meteen denken aan een kind die door de duivel bezeten was, maar eerder aan een meisje dat mentaal beschadigt was door haar jeugd en daardoor gestoord is. Nou... ik kan je verzekeren... Esther is in eerste instantie zeker geen weeskindje die je wil opvoeden, ook al lijkt ze zo lief en schattig.

John en Kate zijn wel geïnteresseerd om een wees op te voeden en schuimen op een dag een weeshuis af om op zoek te gaan naar een pleegdochtertje en een nieuw zusje voor hun zoon en dochter. Dan komen we uiteindelijk oog in oog met Esther, op eerste gezicht een onschuldig meisje dat al ver in de tijd is. Het feit dat ze uit Rusland komt en daar een traumatische jeugd heeft gehad zet je al meteen in de denk-modus, want Oostblok-landen staan in dit geval al bekend om de armoede en de ellende, dus ook een niet zo'n prettige ontwikkeling. Esther voelt zich echter al snel thuis en maakt het al goed met haar nieuwe zusje, terwijl haar nieuwe broertje haar maar een rare vind. Dat Esther al apart was is al overduidelijk, en dat er ook steeds meer dingen bij haar opvallen zouden we ook nog maar met een korreltje zout kunnen nemen, maar uiteindelijk blijkt het toch helemaal niet zo'n lief meisje te zijn.

En dat voel je als kijker. Het is gewoon haast eng om te zien dat Esther gewoon langzaam maar zeker steeds zieker word. Van het wraak nemen op het meisje met de grootste bek van de school, tot ervoor zorgen dat haar voogd zwijgt door haar hersenpan in te slaan met een klauwhamer, met tussendoor nog een spelletje Russische roulette bij haar zusje met de pistool van haar stiefvader. En zo krijgen we dus weer een psychologisch, erg indrukwekkende film voorgeschoteld en Esther begint hoe langer hoe meer het gezin in haar macht te krijgen. En dan vooral de conclusie: Je zou haast denken dat Esther gewoon helemaal fucked up is geworden door haar slechte jeugd in Rusland, misschien zelf wel betrokken is geraakt met Russische Roulette, en door zo'n destructieve samenleven zelf keihard is geworden, maar dat neemt toch even een andere wending, een hele andere wending dat je wel als een WTF moment kan beschouwen.

Alleen het afgeraffelde einde vond ik gewoonweg weer een afknapper. Waarom ze dat alternatieve einde (die veel beter, en griezeliger was) niet gebruikte in de film is een raadsel. Maar ze hadden dat gewoon moeten doen.

Maar buiten dat om was dit toch wel een dijk van een horrorfilm. Geen jumpscares of huiver momenten maar hij weet in te slaan als een moker.

4,0*

Deze film is heel spannend, vooral omdat het goed geacteerd is en goed verhaal. Eng was ie niet echt maar er zaten veel schrik momenten in. Je begint je echt in te leven in de film vooral door de moeder. Ik geef deze 3.5 sterren

Deze film zou na een tweede kijkbeurt minder goed zijn omdat je de twist op het einde kent? Neen, hoor ik vond deze nog steeds heel erg spannend ook bij een tweede kijkbeurt. Isabel Fuhrman is echt wel geknipt voor de rol van Esther en ik blijf ook erg gecharmeerd door de kleine Max. Ze is ook slechthorend in het echt en heeft een dove moeder, dat maakte het nog allemaal geloofwaardiger. Film is spannend van het begin tot het eind en steeds die beklemmende sfeer alsof er elk ogenblik wat naars kan gebeuren. Topper!

In tegenstelling tot de hedendaagse splatter-films is dit een klassieke thriller in de traditie van bv. ‘Rosemary’s Baby’ en in dit geval zeker ook ‘The Omen’: een psycho-kind terroriseert haar omgeving maar iedereen wijt de dood en verderf aan andere zaken omdat het immers slechts een kind is zodat het geweld steeds verder kan escaleren - op natuurlijk één persoon na maar die wordt niet geloofd en vecht dus tegen de maatschappij voordat ze de confrontatie op leven en dood met het kind zelf zal moeten aan gaan. Niet origineel, maar goed gemaakt zodat de film doet wat het moet doen: de film blijft aldoor spannend. Het einde van de film vind ik overigens wat tegenvallen.

Geweldig spannende thriller. Gisteren met een stel vrienden gezien en de film boeide iedereen van begin tot eind. Subliem acteerwerk. Niet alleen van Esther (Isabelle Fuhrman) maar ook van haar pleegouders en haar broertje en zusje. Aanrader !

Vooraf was nogal wat protest tegen deze film van welzijnsorganisaties en politici, bang dat de film een negatief effect zou hebben op de adoptiebereidheid van Amerikaanse stelletjes. Het weesmeisje is dan ook behoorlijk creepy, zeker vanaf het moment dat je er achter komt dat ze eigenlijk een volwassen vrouw is, komt alles opeens in een ander daglicht te staan. Heel overtuigend geacteerd trouwens van Isabelle Furman.

Ook de andere acteurs waren goed, Sarsgaard als wat suffige vader en Vera Farmiga als radeloze moeder spelen hun rol allebei prima.
Minpunten vond ik een aantal flauwe schrikmomenten die behoorlijk clichématig waren (manlief staat opeens naast haar in de spiegel; daar kun je toch niet meer mee aankomen). Als horror werkte de film dan ook minder dan als psychologische thriller/ drama.

Uiteindelijk werd overigens geen negatief effect gemeten bij adopties in de VS- als je je keus om een kind te adopteren laat afhangen van een film ben je sowieso niet erg geschikt als adoptie-ouder lijkt me.

Voor mij persoonlijk de beste thriller die ik ooit heb gezien. Wat een geweldige film.

Anti adoptie campagne

Het was inmiddels alweer een behoorlijk aantal jaren geleden dat ik Orphan gezien had, en op een lome zaterdagavond had ik hier wel weer eens een keer zin in. In mijn gedachten was dit een erg goede film, en gelukkig is deze verwachting grotendeels ook overeind kunnen blijven.

Nadeel die ik nu wel ervoer is dat de climax na de climax (zogezegd) iets te lang doorging maar verder heb ik hier toch goed van kunnen genieten. De spanning wordt hier vakkundig opgebouwd, er hangt een mysterieuze sfeer om het meisje heen, en de climax is nog steeds zeer ingenieus gevonden en is ook echt iets wat je als kijker niet snel op voorhand gemakkelijk zal kunnen raden!

Er is iets mis met Esther en de conclusie wat dit dan is, zal je nog lang bijbljven..

4,0*

Op zich een aardige thriller/horror, maar niet extreem spannend. De beginscène waarin Kate een nachtmerrie heeft over haar miskraam vond ik er wel gelijk goed in hakken, maar dit was voor mij ook gelijk de meest 'choquerende' scène uit de film. De plottwist was oké, maar wel een beetje vergezocht en het lukte mij niet om Esther ineens als volwassen vrouw te zien. Verder veel voorspelbare momenten en weinig schrikmomenten, terwijl ik normaal van het minste geringste achter de bank spring. John vond ik trouwens erg ongeloofwaardig overgekomen, het ene moment lijken hij en Kate het perfecte stel, het volgende moment vertrouwt hij haar voor geen cent meer en gelooft hij een kind dat zij net 2 weken in huis hebben (en bekijkt hij even goed het decolleté van de buurvrouw in de speeltuin, maar goed ). Vond deze ommezwaai in zijn gedrag erg vreemd. Isabelle Fuhrman vond ik echt super acteren als Esther, heel natuurlijk! Ook het dove zusje Maxine gespeeld door Aryana Engineer kwam zeer geloofwaardig over. Een van de scènes die mij het meest is bijgebleven is toch wel de scène waarin John de schilderijen en muur van Esther in blacklight ziet, heel gaaf gedaan! Maar die onthulling had zo veel meer impact kunnen hebben als je dit niet al eerder in de film had gezien.

Kate Coleman: Go to your room.

Esther: Honestly, we're past that now, aren't we?

Het is altijd erg leuk om positief verrast te worden door een film die je aanvankelijk overgeslagen had. Mijn indruk van Orphan was een van de zoveelste evil child horror, waar we er al zoveel van hebben gezien. Hoogstwaarschijnlijk nog met het paranormale kanten ook. Ik zat er met beide gedachtes naast. Niet alleen voelde Orphan opmerkelijk fris, maar er is niets bovennatuurlijks aan de hele film.

Het mag geen spoiler meer zijn voor wie de poster en titel gezien heeft, dat Esther geen lieflijk en verlegen muurbloempje is. Wanneer Kate (Vera Farmiga) en John (Peter Sarsgaard) haar adopteren na het verlies van wat hun derde kind had moeten worden, wordt dat steeds duidelijker. There is something wrong with Esther, vertelt de tagline op de filmposter. Meer dan beetje cliché, maar er is niets aan gelogen en de film gaat gelukkig een stuk vakkundiger met dat gegeven om. Er is iets ernstig mis met haar, en langzamerhand krijgen haar nieuwe gezinsleden (ik heb geen kinderwens, maar als het moet dan wil ik er een zoals dat zusje, Max. Wat een liefie) dat ook stuk voor stuk door. Maar er iets aan doen blijkt lastiger dan het lijkt.

Sarsgaard en Farmiga zijn betere acteurs dan je in de meeste horrorfilms ziet, maar het echte vuurwerk komt van Isabelle Fuhrman, in de sleutelrol van de hele film, Esther. Creepy as fuck en levensgevaarlijk. Het slotstuk van de film tenslotte, wist me aangenaam te verrassen, om te spoilergevoelige redenen. Maar je kunt dat over 5 dagen zelf op tv zien, als je wilt. In het echt ziet ze er gelukkig inmiddels een stuk minder eng uit.

4*

Goede, spannende thriller met fijn acteerwerk en ook een best wel spannend einde.Goed akelig sfeertje ook gedurende de hele film.Verhaal tikkeltje onwaarschijnlijk, en zeker de reacties van papa-lief , maar leuk vermaak voor de nachturen.

Ondanks dat ik nooit een echte fan ben geweest van horrorfilms, hebben films als The Exorcist en Insidious er de afgelopen jaren wel voor gezorgd dat ik meer waardering ben gaan krijgen voor het genre. Orphan was een film die al jarenlang op mijn lijstje stond vanwege één heel simpele reden: de poster. Ik zag de dvd altijd in de videotheek staan en, ondanks dat ik hem nooit gehuurd of vastgepakt heb, viel mijn oog er altijd op. Ik wist verder niet wat voor een soort film het was, maar de poster vond ik alleszins intrigerend...

Wat opvalt is dat de film heel rustig begint. Er zit een heel sterke opbouw in. Desondanks begon ik me bij de eerste kennismaking met Esther wel zorgen te maken. Moest deze meid eng worden? Knappe filmmaker die dat voor elkaar krijgt... Maar wat is dit het team achter Orphan goed gelukt. Esther onthult zich stukje bij beetje als het vuile secreet dat ze in werkelijkheid is. De scène in de speeltuin vond ik bloedstollend spannend. Geweldig hoe de suspense daar wordt opgebouwd. Sowieso betrapte ik me er meermaals op dat ik tijdens het kijken mijn hand voor mijn mond hield; iets dat ik nog nooit eerder bij welke film dan ook gedaan heb. Er zaten een aantal momenten in waar ik het Spaans benauwd van kreeg. Te denken valt aan de twee pogingen van Esther om Daniel om het leven te brengen, de moord op de zuster, maar ook wanneer ze de auto van de handrem afzet met alle gevolgen van dien.

Het acteerwerk vond ik van een verrassend goed niveau. Dit geldt voor zowel de volwassen als de jonge cast. Isabelle Fuhrman is akelig overtuigend, maar ook Aryana Engineer, die overigens om op te vreten is, vond ik sterk. De sfeer in de film is tevens een treffend aspect. Met name het lichtgebruik tegen een donkere achtergrond wanneer Esther onverwacht ergens opduikt is effectief: het laat je schrikken zonder dat het een cheesy jumpscare wordt. De plottwist is daarnaast, ondanks dat het misschien wel wat vergezocht is, erg scherp gevonden. Deze opent je ogen en ik slaagde er daarna ook niet meer in Esther nog als een kind te zien. Wat ik alleen jammer vond, was dat de film niet veel later behoorlijk over de top gaat en langdradig wordt. De tweede confrontatie met Esther op en onder het ijs was me te veel van het goede. Een ander minpunt vond ik de onderlinge relatie tussen Kate en John. Die kwam, voornamelijk door het script, niet goed uit de verf.

Orphan is een geslaagde horrorfilm. Het doet bij vlagen denken aan The Good Son, maar dan wel weer net iets anders. Misschien is de film niet eng genoeg voor de echte horrorliefhebber, maar ik vond het iig een zeer spannende rollercoaster. Zeker niet perfect, maar de amusementswaarde is behoorlijk hoog en de film nodigt uit tot herziening. Wellicht dat ik er t.z.t. nog een halve ster meer aan kwijt kan.

3,5*

Toch wel een verrassing. Niet zozeer in de waardering, maar wel in het genre. Waar ik een bovennatuurlijke horror verwachtte, kreeg ik een hele spannende thriller voorgeschoteld. De twist is heel sterk. Niet geheel verrassend want je weet op een gegeven moment dat het zoiets gaat zijn, maar het past perfect in het plaatje. Sommige scenes zijn echt uitstekend (de muurschilderingen, de speeltuin en het breken van haar eigen arm) en zullen nog wel even bij blijven. Helaas zijn er ook mindere en gaat het net wat te lang door. Krappe 4,0*.

Heb erg genoten. De spanning, die zeer goed volgende verhaallijn. Het nam mij echt mee in de film. Ik heb hem thuis in alle rust kunnen kijken. De psychologie van deze film is geweldig en erg realistisch. Is zeker een blijvertje.

Orphan

Gister avond hebben we besloten om Orphan te gaan kijken. Volgens mijn kameraad een super ‘enge’ horror/thriller wat het verhaal verteld van een 33 oud jarige vrouw die leid aan de ziekte Hypopituïtarisme waardoor ze er nog uitziet als een kind van negen jaar. Hoewel je niks aan haar ziet is het wel degelijk een eng mens want wanneer ze haar banden er af haalt komen er littekens tevoorschijn, en haar kunst gebit (soort bescherming om haar tanden) zorgen er voor dat haar grote mensen tanden niet tevoorschijn komen met aantastingen.

Jaume Collet-Serra laat hier een mooi project zien die totaal niet eng was. Qua spanning zit het bij deze film wel snor, de spanning heeft een fijn niveau dat je toch wel prima naar de film weet te kijken en, dat de film op sommige punten je naar voren laat komen en je laat zitten op het puntje van je stoel. Waar het verhaal best simpel is, is het concept erg leuk wat ik eigenlijk nog nooit heb gezien.

We volgen een gezin dat er voor kiest om een kind te adopteren. Ze kiezen voor de lieve Esther (oogt lief) en nemen deze mee naar huis, ze stellen Esther voor aan hun dochtertje dat doof blijkt te zijn en de twee weten het al snel te vinden met elkaar. Door Esther haar komst merk je veel punten in de film op, hun zoon Daniel verdwijnt een gedeelte uit beeld, hij word oninteressant en is ook nog eens bang voor Esther (het mietje).

Het blijkt al snel niet snor te zijn met Esther, zuster Abigail komt bij de familie te vertellen dat er iets goeds mis is met Esther, ze is altijd aanwezig bij grove ongelukken (en dit komt vooral nadat Esther een meisje van de glijbaan afduwde en deze haar enkel brak). Wanneer zuster Abigail weg rijd word ze vermoord door Esther die haar vol met een hamer op het hoofd sloeg. Wanneer Kate hier achter komt gaat ze op onderzoek uit, Esther ziet dit niet zo zitten en wil heel graag John voor haar zelf hebben. Wanneer Kate een bericht stuurt naar een weeshuis in Estland (wat ze denkt dat het is) blijkt het een psychiatrie te zijn. Kate stuurt haar de foto door en het blijkt om de gestoorde Leena Klammer te gaan. Onder dit onderzoek heeft Esther de bloemen geknipt waar het as in zat van hun overleden dochter. Esther breekt haar eigen arm en zorgt er voor dat Kate de schuld krijgt (net zoals Kate twee flessen wijn kocht en Esther er voor zorgt dat de auto weg rijd). Ze komen er snel achter dat Esther de familie vermoord waar ze dat moment zat als het niet lukt om de vader des huizes te verlijden. John overlijd en Kate vermoord Esther daarna. Eind goed al goed.

Ik moet zeggen dat Orphan een leuke film was, die niet echt eng werd maar wel spannend was op sommige vlakken. Een prima tussentijdse film of voor op de zaterdag avond bij je vrienden.

3.5*

Leuke thriller. Dit is zo'n een film met een goede spanningsboog. Ik heb eigenlijk niet veel toe te voegen aan je review, Kondoro0614. Hetgeen ik wel nog kwijt wil is dat de opzet prima in elkaar zit. De jongste dochter Max kan niet praten , hoewel ze met gebarentaal kan communiceren. Daarom zit ik er een beetje mee verveeld dat zij niets vroeger heeft durven zeggen omtrent Esther haar moordlustige neigingen. Esther bedreigde haar natuurlijk wel, dus dat werd in het verhaal weer netjes alsook erg makkelijk opgelost. Zeker op het moment in de auto waar Kate aan haar beide kinderen vraagt of Esther slechte dingen heeft gedaan of hun heeft pijn gedaan, ontkennen ze het allebei. De zoon wordt een beetje neergezet als een schrikkepiet, wat hij ook is, die Esther helemaal niet kan uitstaan. Hij heeft daar uiteraard zijn redenen voor en gelijk heeft ie. Of hij dus iets zou zeggen of niet, niemand zou hem zo direct gaan geloven
Het ergste (meest ongeloofwaardige) vind ik eigenlijk dat de vader zo naïef is dat hij het pas als allerlaatste doorheeft wat er gaande is en dan nog omdat Esther hem wou versieren. Dit wordt verhaaltechnisch natuurlijk ook mooi opgelost doordat er weinig vertrouwen is na Kate haar dronkenschap en zijn overspel. Verder heb ik eigenlijk weinig aan te merken op het verhaal van de film, dat uiteindelijk niet veel beter had kunnen zijn (denk ik).
Gewoon een prima film.

Wat apart ja. Ik hou toch best wel van horrors en ook wel van thrillers, maar hier hebben we een film met ruim 2200 stemmen en een solide score van 3.61 (op het moment van schrijven), en toch is Orphan bij mij compleet onder de radar doorgevlogen en ben ik pas een paar weken terug op de hoogte geraakt van het bestaan van deze film. Zo ontdek je nog eens wat.

En het is een behoorlijk solide filmpje. Na een miskraam en bijbehorende relationale en persoonlijke ellende besluiten Kate en John (al ouders van twee kinderen) een meisje te adopteren. Het in eerste instantie zo nette meisje Esther blijkt echter een manipulatief klein monstertje uit de hel te zijn, en sterker nog, zoals uit de twist op het einde blijkt eigenlijk een volwassen psychopaat met een hormonale afwijking. Een hoop van de evil child cliches komen voorbij, dat dan weer wel, maar Orphan doet dat toch op een alleraardigste manier. Er zit een prima tempo in de film, en de sfeer en het manipulatieve gedrag en de psychologische spelletjes van Esther die met succes Kate zwart weet te maken, dochtertje Max weet te intimideren en vader John weet in te palmen komt best natuurlijk en overtuigend over. Uiteraard escaleert het langzaamaan van eigenaardig kind tot brute seriemoordenares, maar dit gebeurt toch wel op een vloeiende wijze, en het helpt natuurlijk ook dat de cast het goed doet - zeker met Isabelle Fuhrman als een lekker naar ettertje. Geen fantastisch origineel einde, maar alsnog een heel puik filmpje.

Spannend en een half uurtje te lang.

Goede verhaalopbouw. Van een emotionele start naar een stabiele situatie en via subtiele toevoegingen naar een doodenge situatie.

Die subtiele toevoegingen doen het 'm. De gezinsleden hebben zo hun zwakheden en hun geheimpjes. Van mild tot heftig. De wees blijkt al snel een uitmuntende manipulator. In de loop van de film komen bij de personages heel wat nare dingetjes uit het verleden aan het licht die schaamteloos worden benut door de wees. Zij zaait een beetje twijfel hier en oogst wat wantrouwen daar. Spannend ingebed in het verhaal word je als kijker als het ware meegetrokken op de immer groeiende bubbel van schaamte en hopeloze verstrikking waarin de gezinsleden terechtkomen. Psychologische horror ten top.

Tussendoor een paar jumpscares en een paar gemene blikken van de wees en het creepy sfeertje is compleet. Spannend. Spannend. Wat kan die Isabelle Fuhrman trouwens creepy kijken, zeg.

En zo gaat het erg goed met de film. Tot ongeveer 90 minuten ver. Dan treedt opeens verzadiging in. De lengte van de film wreekt zich. Het is net iets teveel gedoe voordat de eindfase wordt ingezet. Net iets te uitgerekt. Net een paar narigheidjes teveel. Daar verliest de film veel spanning en creepiness.

De uiteindelijke eindfase met wat twistjes en narrow escapes is weer heel acceptabel, maar brengt de film vervolgens helaas niet terug op het eerdere niveau. Beetje te voorspelbaar. Wel jammer.

Maar man, wat kan die Isabelle Fuhrman creepy kijken, zeg.