(500) Days of Summer (2009)

Twitch is meer een site waar mensen schrijven vanuit hun typische interesse, dus zo'n samenhorigheidsgevoel heerst er niet echt.

De opmerking deed me gewoon meteen aan High Fidelity denken, waar het namedroppen ook geweldig irritant was, zeker als om gekende "bon ton" muziek gaat waar je zelf niks mee hebt.

nou, ik weet zeker dat als ik die namen zou noemen bij mijn vrienden, dat het meerendeel geen flauw benul heeft..

Misschien als ik wat hits van The smiths opnoem dat er dan een lampje gaat branden, maar The Pixies, no way.. Dat kende ik vroeger trouwens ook nooit, alleen door passie voor muziek kom je er niet onderuit.. maar als je dat niet hebt en je bent van een latere generatie, de Pixies zul je niet snel horen op een radio 538 of random muziekkanaal, ja 3fm alleen. Daarvoor moet je toch wel echt iets meer liefhebber zijn van muziek denk ik..

Ehm ja goed, dit past misschien beter op musicmeter, waar ik ook eigenlijk veel meer pas, gezien mijn passie naar muziek reikt en niet zo zeer naar films..

Eh dus, de film. Ik vond het ook gewoon leuk om te zien hoe muziek hier mensen kan binden. In real life is dat toch ook wel regelmatig zo, iets wat niemand kent en vervolgens kom je iemand tegen die ook alles kent, schept gelijk een band.

Leuk filmpje gebleken. Summer is de gehele film mysterieus en lastig te peilen. Het einde en uiteindelijke moreel was een goeie keuze.

Ik heb me wel vermaakt:

***1/2

P.S. Wel wat té veel muziek in deze film.

Zag ook ergens ff een knipoogje naar The Seventh Seal voorbij komen van Ingmar Bergman. "The knight's first meeting with death."

Wat mag dat doel dan wel zijn? De hoofdrolspelers delen hun passie voor deze (goeie) muziek, een reden tot wederzijdse intresse. Meer is het niet.

Vond het een vermakelijke film met een gezonde dosis humor...een aanrader..stijgt uit boven de middelmaat

LOL, precies wat ik dacht.......

Een reeks ruzie en offtopic berichten verwijderd. De discussie over indie pop in de film mag gerust hier plaatsvinden.

Maar waarom heb je mijn reply...

...dan verwijderd? Hoort dan toch ook bij de discussie, of zie ik dat verkeerd?

Wel mooi

Heb helemaal niks met romantische komedies, maar het is niet mis om er af en toe eens 1 te bekijken.

Slechts 1 ding haalde me over om (500) days of summer te bekijken en dat was Zooey Deschanel die me in 'Yes man' al verraste met haar hele mooie verschijning

Ook hier is ze perfect, samen met Joseph Gordon-Levitt spelen ze de rol beide geweldig. De film greep me wel, al is het alles behalve een bijzonder verhaal (Voor zover ik dat kan weten).

Paar hele mooie scenes zorgen ervoor dat alles fris blijft.

Verveeld nergens, lekker tempo, 1 a 2 leuke grapjes tussen door (Komedie werd soms een beetje 'vergeten' leek het wel, achja)

Erg geslaagd dus, 4*

Summer.

Ik haat je. Ik haat je misvormde tanden. Ik haat je jaren zestig-kapsel. Ik haat je knobbelige knieën. Ik haat de kakkerlakvormige moedervlek op je nek. Ik haat de manier waarop je met je lippen smakt voordat je praat. Ik haat het geluid van je lach.

Nee, echt verleidelijk vind ik deze Summer (Deschanel) niet. Oké, ze houdt van de Smiths. Oké, ze... nee, sorry, ik vind het echt lastig iets positiefs te bedenken.

Extra pijnlijk is het dan ook dat Tom (Gordon-Levitt), een bijzonder sympathieke knul, zich wel tot Summer aangetrokken voelt. En in hun relatie het onderspit delft. Zij neemt initiatief, zij bepaalt, zij heeft de touwtjes in handen. En hij? Hij is het zwakke geslacht.

Dat alles levert een verrassend leuke film op. Tom is zoals gezegd een buitengewoon aangename jongeman die gewoon niets verkeerd kan doen. We lachen als hij lacht. Huilen als hij huilt. Hebben begrip voor alles ertussenin.

Op de koop toe zijn we zelfs bereid alle clichés voor lief te nemen. Want hoe vreselijk zo'n dansscène ook mag zijn (met uitzondering van de erg lollige verschijning van Hans Solo), een film die je met zo'n heerlijk feelgoodgevoel opzadelt verdient gewoon wat extra vergevingsgezindheid. Het werd na Little Miss Sunshine ook wel weer eens tijd.

Misschien verwarde ik de actrice met het personage

Maar toch vind ik dat Summer er niets aan kan doen dat Tom het hoog in zijn bol heeft. Verder niet zo'n ervaring met het idolaat zijn over een meisje, maar ik kan het me zomaar voorstellen dat je op het eerste gezicht al verliefd op haar kan worden. En als jij verliefd bent maar zij niet dan is dat jammer. Dit is wel degelijk een verhaal over "boy meets girl", alleen heet dit meisje geen Summer.

Erg mooi. Geweldige chemie tussen Deschanel en Levitt. Fris en origineel filmpje, leuke muziek, er wordt uitstekend gebruik gemaakt van split-screens, een lekker luchtig sfeertje, wat grappige bijpersonages en ondanks dat het over de ''pijn'' van Tom gaat, wordt het voor ons als kijker nooit zwaar.

Het mag dan wel grotendeels over het ''niet bijelkaar zijn'' gaan, regisseur Webb gooit ons leuk heen en weer in de tijd, wat er ook voor zorgt dat we nooit echt in een diep dal vallen als kijker. We zien een scéne waar het echt niet goed gaat tussen Summer en Tom, waarna we direct daarna weer terug in de tijd worden gegooid, waar dit wél weer het geval is. Daarnaast zorgen zo'n beetje alle personages er met ''hun momenten'' wel voor dat het grappig blijft en nooit zwaar wordt. Prachtige scéne overigens wanneer Tom voor het eerst met Summer heeft geslapen en over de straten danst op weg naar z'n werk en door alle mensen wordt gefeliciteerd. Leuk.

Voor de rest haalt de film wel weer de nodige cliché's uit de kast, kent ook deze film de nodige stereotype karakters (z'n zusje, die maat van hem), maar niet op een manier dat het stoort. Het einde is fijn, al zorgt die er ook weer voor dat de echte ''pijn'' nooit gevoeld wordt. De muziek, montage, (het uitstekende) script, een paar leuke originele vondsten en de hoofdrolspelers zorgen ervoor dat dit best een klein pareltje genoemd mag worden. Hele dikke voldoende.

Prachtige expectation/reality scene.

Erg pijnlijke les over liefde, de verwachtingen ervan vooral. Ik herken me zoveel in Levitt's personage omdat ik zo type als Deschanel ook meegemaakt heb en dat zit me nog steeds dwars.

Dit is een echte mannenfilm moet ik zeggen.

Zie vorige pagina.

Verfrissend.

Eindelijk weer eens een romcom die niet middels alle clichématige stapjes voorspelbaarheid en middelmatigheid ten toon spreidt.

En dat is fijn. Want binnen dit genre bepalen de McConaughey's en consorten helaas tè vaak de standaard.

Het verhaaltje kent een aantal leuke en herkenbare situaties, alsmede grapjes. De soundtrack is ook erg prettig. Gelukkig dat men niet de open deur van Octopus's Garden intrapt en weigert het nummer te draaien. Had alleen gepast bij een happy end. Iets dat de makers wederom weigeren te geven. Alhoewel.. Leuk gevonden die Autumn.

Paar leuke film- en muziekgeintjes en puik acteerwerk ronden het geheel af. Had wat mij betreft op sommige punten iets meer vaart mogen hebben en misschien zelfs wel een echt unhappy end, maar ik ben dan ook een redelijke kniesoor.

Vooruit. Voor den liefhebber.. Klikkerdeklik.

Zeer goed.

Geweldige film...

De obsessie, de hoop, teleurstelling van een verliefdheid.

Wat een fijne film zeg. Ik had van tevoren nauwelijks tot niets gelezen over deze film. Ik had hem eerlijk gezegd puur alleen gekeken omdat mijn vriendin deze graag wilde zien.

Geen standaard romantische comedy zoals velen, maar een film wat iets nieuws doet en dat lukt meer dan behoren.

Een lekker sfeertje, goede acteer prestaties van elk en prachtig gemonteerd met passende mooie muziek.

Dikke 3.5 *

En zoals wel vaker kan ik me compleet in hun recensie vinden.

'Zwaar bekritiseerd' vind ik het overigens niet, maar het raakt wel precies de juiste punten.

Het is allemaal veel te 'gemaakt alternative by-the-book' om je echt mee te voeren.

Ook het '60s hip-sfeertje is niet bepaald goed doorgevoerd. Allemaal half werk.

Voor mij was trouwens die Summer het grootste ergernispunt. Vreselijk irritant wicht, wat moet ie daar in vredesnaam mee. Ik zou er binnen 5 minuten al ruzie mee hebben.

Evenals de Twitchrecensent waren die Bergman-referenties ook het enige waar ik even om moest lachen.

Wel leuk om Carla Bruni eens in een film te horen!

Aardig, maar erg overdreven bejubeld filmpje wat mij betreft.

Nou denk ik dat ik deze dan maar nog eens moet gaan kijken .

Ik heb hem na een halfuur uitgezet........

Een leuke film die wel zijn langdradige momenten heeft! Het einde was leuk bedacht maar in mijn ogen is het geen hoogvlieger!

Het is geen verhaal dat in een keer wordt verteld dat vond ik wel jammer, want dit komt soms wat rommelig over!

De Cast deed het wel aardig , kortom 3 sterren!

Een 60s sfeertje zit er niet echt in (behalve het haar van Summer misschien), voorderest komt bijna alle muziek uit de jaren 80. Verder wordt er ook nog vaak naar de 80s verwezen door de shirts van de hoofdpersoon, zoals die van Joy Division.

De kleding, het hele IKEA en architectuur gebeuren, het lijken bijna wel verwijzingen naar Playtime van Tati.

oké, op die manier klopt het inderdaad.

Melancholische, nauwkeurig geobserveerde romantische komedie, met perfecte hoofdrollen van Gordon-Levitt en Deschanel. De film is fantastisch gemonteerd en zit vol met rake momenten, afwisselend komisch en pijnlijk. Nergens voelt het script geforceerd aan en de film is een lust voor het oog, eindeloos geholpen door de twee hoofdrolspelers. Vooral Gordon-Levitt is geweldig. De soundtrack is ook raak getroffen. Was iedere film in dit genre maar zo goed.

Alles wat james_cameron zegt en nog dat ietje meer. De film raakt biju me een welbepaalde snaar die anders maar weinig films raken (ik kom op Remains of the Day, Before Sunset). Momenten die zo puur zijn dat ze echte emoties weergeven en niet de vaak opgepoetste hollywood krokodillentranen, ik kan me dus niet vinden in de "fake"-indie kritiek van enkele berichten eerder. Ook erg straft gemonteerd hoe Tom alles door een roze bril ziet (zoals bv. het handje houden). Erg goede film, enige punt van twijfel dat ik heb of ik deze film bij de tweede keer nog zo goed vind. Maar dat zal ik binnen een paar jaren wel uitvinden.

Leeg.

Had het al wat gevreesd na de korte "name-dropping" discussie, en toen ik helemaal in het begin Belle & Sebastian ook nog eens hoorde vallen wist ik het wel zo'n beetje. Later komt er dan nog een Bergman referentie bij, het pijnlijkste moment van de film. Oh wat een ontomelijke intelligentie toch.

Gordon-Levitt is een goed acteur maar speelt hier een lichtelijk onsympahtiek personage. Deschanel is gewoonweg een bitch. Veel chemie is er niet en waar die toch lijkt vuur te vatten staat het script klaar om alles weer te doven.

De uitwerking is wel nog aardig. De presentatie met het seizoenskaartje is schattig, visueel bij momenten ook best aardig. Op andere momenten weer iets teveel dat "oh zo menselijke, warmhartige, gevoelige en vooral _echte_" indie-sfeertje. Eigenlijk gewoon lelijk.

(500) Days of Summer doet echt zo hard z'n best om iets te zijn wat allesbehalve interessant is dat het de film best stevig schaadt. Het verneukt een beetje de lol en de luchtigheid waarmee alles in elkaar gedraaid is.

Kleine 2.5*, typisch zo'n film waar ik verder niet te lang meer bij hoef stil te staan of van deze score schiet de helft niet meer over.

Erg sterke film, heb zeer genoten van Joseph Gordon-Levitt, die ik vooraf nooit echt heel speciaal vond. Ja, dit is ééntje die ik helemaal uit kon zien.

Normaal klaag ik nooit over de muziek, maar hier was het echt wel storend (even storend als Deschanel).

Verder was het voorspelbaar en niet echt verassend.

Het enige wat ik wel grappig vond: Ik ben ook de Ringo Starr fan. Als het gaat om The Beatles. (zelfde reden als Summer) Verder ben ik het met Onderhond en Kos eens.

Wat wist je toen? Dat een van de hoofdpersonen van Belle & Sebastian houdt?