(500) Days of Summer (2009)

Inderdaad zeker een mooie scene. Interessante film dit. Ook niet echt een komedie, wel een film met komische, maar toch zeker ook intense momenten.

3,5 sterren

De 2e film van gisteren die me een ietsjes tegenviel (na Adaptation.).

Deze film kijkt zich prettig weg, duurt wellicht iets te kort en heeft een heerlijke serene, creatieve laag over zich hangen. Ik word bij het kijken van een film ook enorm beïnvloed door de kleuren en de muziek die gebruikt worden. Bij deze film was dat zeker een genot. Een enorme aandacht is geschonken aan de interieurs, de kleding, de achtergronden bij scènes. Dat doet mij deugd.

Ook de muziekkeuze was goed (van the Smiths tot aan Temper Trap tot aan Carla Bruni !).

Je wordt meegesleept door de verwarrende 'additude' van Deschanel (mooie rol!), wat uiteindelijk resulteert in een einde dat je niet verwacht. Inderdaad origineler dan de rest van de romcoms.

Alleen daarom al een halve ster meer. Bovendien is het gewoon een leuke film om met de vriendin te bekijken, om echter te spreken van een 'romcom voor mannen' gaat me iets te ver.

Wellicht door de dialogen die Gordon-Levitt met zijn vrienden heeft, die waren wel gewoon goed.

Voor nu 4 sterren.

Herzien, blijft een geweldige romkom en de recensie die ik eerst heb geschreven blijft staan. Enkel een halve ster verhoging is het verschil

De blije dag en de dansscene van Gordon-Levitt wanneer hij het net met Deschanel heeft gedaan blijft briljant

3,5* -> 4*

Prachtige film. Een van de weinige romantische films die ik prima kan verdragen. Het is dan ook geen reguliere romantische komedie. Geweldige soundtrack en beide hoofdrolspelers vertolken hun rollen uitstekend.

Absolute aanrader !

5*

"You think back on the times you had with someone, replay it in your head over and over again, and... you look for those first signs of trouble. There's two options really. Either... she's an evil, emotionless, miserable human being, or... she's a robot."

I think i've heard that one before.

Een hele tijd geleden had ik een stukje van (500) Days of Summer op Film1 gezien, en ik zapte net in toen Matthew Gray Gubbler, mijn favoriete Criminal Minds acteur, in beeld was. Dit wekte mijn nieuwsgierigheid en ik was benieuwd of hij een beetje een prominente rol had in deze film. Hoewel ik deze film lang bewust links heb laten liggen, was het dan toch tijd voor een kansje. Joseph Gordon-Levitt leek me ook wel een pluspunt, in Inception vond ik hem tenslotte erg leuk (en hot!).

De film hanteert absoluut geen chronologische volgorde, en dit is verfrissend. De sprookjesachtige verteller weet direct sfeer te creëren. Tom probeert er achter te komen waar het mis is gegaan en belangrijker: hoe hij haar terug kan krijgen. Het twaalfjarige en pientere zusje van Tom, Rachel, is een goede steun voor Tom in deze periode. Evenals zijn vrienden. Nouja, of het advies van zijn vrienden nou zo handig is.. Matthew Gray Gubler doet het in elk geval erg leuk, en ik blijf hem toch echt een cutie vinden. Tijd om eens wat meer films te zien waar hij in meespeelt.

Tom lijkt de ideale vent. Lief, een tikkeltje onzeker en romantisch. Hij zet zijn rol dan ook zeer overtuigend neer en hij heeft iets schattigs, bijna als een teddybeertje.

Summer daarentegen, heel anders dan Tom, had wel enkele herkenbare dingen. Vrijgevochten maar tegelijkertijd heel zelfbeschermend en ze heeft geen zin om gekwetst te worden. Geen gemakkelijke jeugd en natuurlijk heeft ze een grote muur om zichzelf gebouwd om te voorkomen dat mensen haar pijn doen. In tegenstelling tot Tom heeft zij geen behoefte aan iets serieus. Ze gelooft niet eens in de liefde, laat staan tot-over-je-oren-verliefd-zijn. Een wispelturige meid vs. een hopeloze romanticus waar de verliefdheid vanaf straalt. Hoe gaat dit uitpakken? Dat zie je direct aan het begin van de film al.

Geen standaard happy-ending. Geen overmatige clichés. Geen zoetsappige dialogen waar de klefheid vanaf druipt. Nee, dit is een film over het echte leven, en daardoor soms een tikkeltje deprimerend. We kennen het waarschijnlijk allemaal wel: onbeantwoorde liefde doet pijn. Hoe ga je er mee om? Laat je het je neerhalen, of probeer je er overheen te komen en naar de toekomst te kijken?

Dat is ook wat deze film probeert te doen: een realistische blik geven op de liefde, en hoe het voor iedereen anders is. Dit maakt het geheel oprecht, grappig, schattig en vertederend in een postmodern jasje. Om de film te zien vanuit het oogpunt van Tom is ook fijn, normaliter zijn het de vrouwen waarvan je dit ziet.

De scène waarbij hij voor het eerst met Summer geslapen heeft en naar zijn werk loopt, is echt snoezig. Volgens mij droomt elk meisje er stiekem wel van dat een man zo vrolijk en vreselijk verliefd er bij loopt, dat iedereen het aan hem kan zien, en dat niets gek genoeg is. De geweldige achtergrondmuziek is dan ook een lust voor het oor, wat een lekkere nummers komen er voorbij en het lijkt allemaal zo goed in en bij elkaar te passen.

Ik heb geen idee waarom ik in het begin zo'n drempel voelde voor deze film. Nee, geen drempel, ik vond er gewoon niks aan en was uiterst kritisch. Misschien was ik zelf net heart-broken, ongesteld of gewoon humeurig en kon ik deze film daarom niet waarderen, maar hij is alles behalve slecht.

(500) Days of Summer is een originele tragikomedie waar de ironie op sommige momenten vanaf spat. Overtuigend, lief, eerlijk.

Goed beschreven zeg, Eline!

Dankjewel, moet wel nog wat slordigheids- en spelfoutjes er uit halen zie ik, hehe.

Wat moet je nog zeggen na het bericht van Eline.

Ik sluit mij er iig bij aan.

Alweer een jaartje of tien- vijftien geleden heb ik zoiets wel eens tegen een andere Eline gezegd

Goeie tekst die je hier schrijft, meis, ik kan er echt geen woord aan toevoegen.

Een onderhoudende film over de liefde, met al haar goede en (hier het meest belicht) mindere kanten. Het sterktepunt van dit soort film is dat hij realistisch aandoet en aldus voor zowat iedereen garant staat voor tal van herkenbare momenten. Sterkste - en meest frisse - scène was de split-screen met het feestje van Summer, waarbij je tegelijkertijd te zien krijgt hoe Tom zich het feestje voorstelt en hoe het in werkelijkheid is. Erg mooi uitgewerkt!

Voorts heeft de film een leuke vertelstructuur, met allerlei mooie contrasten tussen de hoge pieken en de diepe dalen, een frisse "look" en bevat hij ook nog enkele leuke grappen.

3,5*

Een goede speelfilm met de nodige romantiek, drama en uiteraard wat humor.

Om nu te zeggen dat je bij dit soort speelfilms de hele tijd in een deuk ligt vind ik wat overdreven.

Confronterend is hij echter wel.

Wat is liefde? Wordt die liefde beantwoord en op welke manier?

Ik ga ervan uit dat iedereen zulke dingen wel eens heeft meegemaakt in zijn/haar leven.

Daarnaast vond ik de filmmuziek goed.

Vooral het nummer Sweet Disposition van Temper Trap blijft geweldig!!

3,5 *

Misschien ligt het aan de naam?

Bedankt voor de complimenten mannen.

Heerlijke film.

Een omgekeerde liefdesfilm vol verrassingen en met veel wijsheid.

Enkele prachtige scènes (de dansscène in het park en de verwachting - realiteit scène bijvoorbeeld). Schitterende en tegelijk geloofwaardige portretten en karakters. Dit allemaal in een mooi decors waar wij allemaal in zouden kunnen leven. Eindelijk eens een film waar liefde wordt voorgesteld zoals hij vaak is. Absolute aanrader voor de romantische zielen onder ons !!

Hahah, ja die was idd geweldig. Lekker verrassend, maar het verteld in één keer hoe geweldig en verliefd hij zich voelde en voor mij versterkte het de sprookjesachtige sfeer. Klik! <--kleine spoiler(!)

De kracht is dan ook, sprookjesachtig maar dan als keiharde realiteit. Die combinatie zie je ook bij bijvoorbeeld Pan's Labyrinth (2006), al is dat een compleet ander verhaal.

(500) Days of Summer is ook door de ogen van een man een meeslepende en spannende film. Het samenspel tussen de mysterieuze Summer en hopeloos verliefde Tom zorgen ervoor dat er 95 minuten lang geen enkel moment van inzakken ontstaat. De acteurs Joseph Gordon-Levitt en Zooey Deschanel zijn dan ook een perfect gecast koppel en acteren zeer geloofwaardig.

Elke man kent het vervelende en machteloze gevoel van een onbeantwoorde liefde, met daaraan gekoppeld het verlangen naar contact en eventueel herstel van de relatie. Joseph Gordon-Levitt weet dit gevoel in de film naadloos over te brengen. Zo ook de blijdschap na een eerste zoen en vrijpartij.

De flashbacks worden duidelijk aangegeven door middel van een dagnummer en zorgen zodoende niet voor een verwarrend geheel. De regisseur brengt leuke extra's in de film door bijvoorbeeld in een scène gebruik te maken van een splitcreen met de aan de ene kant de verwachtingen van Tom en aan de andere kant de bikkelharde realiteit.

Gezien de gedetailleerde beschrijving van de gebeurtenissen en het woord vooraf rijst de vraag of de film een uiteenzetting is van een onbeantwoorde liefde uit het leven van regisseur Marc Webb.

(500) Days of Summer is een kwalitatief goed filmdrama die niet het romantische feel-good gevoel van reguliere liefdesfilms brengt, maar je als kijker juist de andere kant van relaties laat zien. Een aanrader voor iedereen, maar gezien het psychologische aspect misschien eerder vanaf 16/17 jaar.

Wat een ongelofelijk trage film. Hoe krijg je dat in anderhalf uur voor mekaar was mijn gedachte. Het begin is goed en hoopvol, maar op een gegeven moment wordt dat gejammer van die vent wel erg irritant. Ook het einde is niet geloofwaardig.

@Elineloves;

Laat de woorden cutie, teddybeer, en ongesteld weg, en ik ben het er wel zo'n beetje mee eens.

Zooey Deschanel, de naam alleen al. Ze speelt een bijzondere jongedame, Summer. De film vertelt het verhaal van haar affaire met Tom. Het kleine zusje van hem vind ik ook een leuk karakter.

De film heeft verder een prettige sfeer, tikkeltje melancholisch. De humor is subtiel, op de grapjes van de regisseur na. Zoals de alwetende verteller ,de split-screens en de filmpjes en liedjes, het leidt mij vooral af van het verhaal. Einde is nogal afgezaagd. Maar al met al een aardige film.

Drie sterretjes

@Elineloves;

Do i need to say more....................!

Wat een verrassend goede film is dit. Had hem gister gezien, en begon zonder verwachtingen aan deze film. Maar ik vond hem echt fantastisch.

Haha, gelukkig dan maar!

Thanks.

De liefdeservaringen van de producers zou in de script bewerkt zijn en dan kan het ook niet anders dan dat je een film met cliché's krijgt, want het leven zelf is een cliché. Er is misschien geen happy end, maar vooral het lot en of liefde bestaat houdt de film bezig en hoewel dat de film wat cliché maakt, kan je af en toe door herkenbare dingen een glimlach niet vermijden. (500) Days of Summer heeft wel een nieuw (origineel) jasje aan, wat de film naar een hoger vermaakniveau brengt. Zo is de expected-reality scene en het sprookjesachtige manier van vertellen erg leuk. Verder is dit gewoon een hele lieve en zoete film met 2 uitstekende en passende acteurs ervoor. Voorlopig weet ik niet echt wat ik er van moet vinden, dus tot een herziening blijft het op een voldoende staan.

Fijne film die even voor het einde de nagel op de kop slaat. Tom is zelf met vele andere fantasten verantwoordelijk voor de utopie die liefde in werkelijkheid is. Zo ook de makers van (500) Days of Summer. Deels tenminste. Jammer dat veel momenten niet half zo fantastisch zijn als ze willen zijn en dat een en ander uiterst voorspelbaar is. Opvallend hoeveel er volgens het boekje gebeurt, ondanks de indirecte kritiek op clichés en halve 'waarheden'. De dansscène, de vele split screens, de typische muziek en de dagen die in willekeurige volgorde worden afgespeeld voelden niet bijster origineel aan. Eerder wat onhandig en oudmodisch. Vaak moest ik even nadenken om te achterhalen welke dag er nu precies afdraaide. Tevens frappant hoe dikwijls ik de vergelijking maakte met 'Eternal Sunshine...' Hm, sterren gaan uit naar de hoofdrolspelers, die wel standvastig blijven en een in wezen toegankelijk verhaaltje dat makkelijk te verteren is.

3,00

Ik vind het moeilijk om uit te leggen, waarom ik deze film zo goed vind, maar ik ga het toch proberen. Wat mij betreft is het de regisseur gelukt om in beeld te brengen waarom Tom zo gek is op Summer. Ik werd tijdens de film zelfs een beetje verliefd op de mysterieuze ondoorgrondelijke Summer en leefde helemaal mee met Tom. De acteurs zijn gewoon heel goed gecast en wat mij betreft is Deschanel (Summer) de ster van de film. Ze is geen absolute schoonheid, maar de manier waarop ze Summer als karakter neerzet is echt goed. Het liefdesverdriet van Tom komt overtuigend over. De film onderscheidt zich ook door de niet-chronologische volgorde van de verschillende scenes. Ik ga niet te veel verklappen van het verhaal. Iedereen moet deze film gewoon zien en zelf zijn oordeel vellen. Ik vond het in ieder geval een geweldige film en ik zal hem zeker nog wel een keer gaan kijken.

Een treffende film.

Mooi en dromerig liefdesverhaal. De ene die halsstarrig gelooft in het lot en graag een vaste verbintenis heeft en de ander die de liefde geen etiket wil geven en gewoon wil zien wat de dag hun brengt. Leuk gegeven dat geschuif in die 500 dagen. Het bleef goed te volgen, omdat er soms weinig bijzonders gebeurde. Iedereen die wel eens echte liefde heeft ervaren zal veel herkennen in deze film. Vond het vooral erg pakkend dat je tijdens een relatie alles veel rooskleuriger inziet dan als dat je er rationeel op terugkijkt als de relatie eenmaal voorbij is. Ik vond Summer best afstandelijk en dat ergerde me behoorlijk aangezien ik niet van dat soort eigenschappen houd. Zeg gewoon wat je wil, want dan weet de ander tenminste precies waar hij/zij aan toe is. Ze speelde haar rol dus gewoon erg goed, want dit was immers 1 van haar karaktertrekjes. Wel pijnlijk om te zien dat Tom er alles aan doet om er een echte relatie van te maken, maar haar nooit echt heeft leren kennen. Ben erg benieuwd wat haar overkomen is dat ze zo is geworden. De achtergrond van haar kwam helaas niet goed naar voren. Had ik meer van willen weten. Zo zie je maar dat je soms beter 10 domme vragen over een broodje kan vragen aan een meisje dan dat je meteen alles in de strijd gooit om de liefde van je leven te willen vinden. Het was haar lot om haar man kennelijk hier tegen te komen en wat dat betreft heeft ze wel wat geleerd van Tom. Leuk einde dat Tom juist zijn ware tegenkomt terwijl hij dit absoluut niet meer verwachtte. De teksten zijn soms erg goed en slaan de spijker op de kop. Film begon zwak en ik schrok ook wel toen er opeens op straat gedanst werd. Gelukkig verdween die onzin snel naar de achtergrond en word je steeds meer het verhaal in gezogen. Dit mede door de prima muziek. De splitscreens deden me erg denken aan de clip van Daniel Powter met het liedje bad day. Niet altijd even effectief gebruikt, maar wel een mooi stukje is hoe hij het in zijn fantasie voor zich zag en hoe de werkelijkheid eigenlijk recht in je gezicht keihard kan zijn. 1e deel dus wat minder, maar 2e deel maakt het meer dan goed. Wie was trouwens dat kleine meisje(KickAss) waar hij elke keer dingen aan vroeg? Werd niet echt goed geïntroduceerd. Anyway, film is me overall prima bevallen en dan vooral door het acteerwerk van Deschanel. Heb nog niet veel films van dr gezien, maar ben nu wel benieuwd naar andere films van haar geworden. 3,5 sterren.

@moviemafketel;
Dan voel ik mij bij deze genoodzaakt om je Yes Man (met Jim Carrey) aan te raden. Speelt ze iets sympathieker in
OT: Maar denk je niet dat de luchtigheid (toch een kracht in deze film) verloren gaat als je de achtergrond van het meisje (waarom ze zo afstandelijk is) naar voren gaat halen. Ik heb het iig niet gemist.

Dan voel ik mij genoodzaakt die maar eens te gaan kijken.

Summer vind ik eigenlijk best een eigenaardig meisje. Aantrekken en afstoten. Vind ik persoonlijk zeer irritant als het om iets belangrijks als liefde gaat. Daar moet wat meer achter zitten denk ik dan. Nu moet ik dat zelf maar uitfigulieren. Voor de film zelf is het zeer verfrissend en daarom zal deze romcom ook langer blijven hangen dan de éénmansworst die we al duizenden keren voorbij hebben zien komen.

Aardige film, maar nauwelijks een komedie te noemen, meer romantiek / drama.

Die tussenframentjes waarbij het aantal dagen sinds hun eerste ontmoeting telkens in beeld kwam had niet gehoeven: nu werd het een beetje te veel "flashbacks voor dummies". Verder zou je verwachten dat al die flashbacks in verschillende volgorde wel voor wat vaart in de film zouden zorgen, maar helaas...

Toegegeven, wel origineel en bijzonder, met extra aandacht voor de soundtrack.

Had deze film eerst 3* gegeven, maar halfje erbij omdat Deschanel en vooral Gordon-Levitt sterke geloofwaardige prestaties geven. En ook voor het eigenzinnige karakter van deze tragi-romkom.

Vooral bij de laatste scene; ''My name is Autumm'' haha. Leuk gevonden hoor