(500) Days of Summer (2009)

Leuke, originele film...

Goede acteurs.

Coole chick hahaha

Heb me kostelijk vermaakt.

Killer soundtrack!

En...een prachtig einde (tegenwoordig maken ze weinig films met een fatsoenlijk einde)

Haha, me too!

Desondanks een geweldige film: een heel originele, niet een waarvan je het einde zo ongeveer als van tevoren kunt zeggen, maar een realistische. Heb er ongelooflijk van genoten!!!

Trouwens.. heb je jouw naam toevallig van deze film?

Chick flick vind ik niet toepasselijk voor deze film, al kan ik het wel begrijpen.

Dit is nu echt zo'n film waar je niet je vinger op kunt leggen en waar je echt helemaal fan van bent.

Van begin tot eind fenomenaal.

prachtige film, en leuke humor... van de film had ik niet veel verwacht.. maar verbaasde mij totaal...

3.5 **

Wel een leuk tussendoortje. Leuke muziek constant en de architectuur tussendoor is erg mooi. Af en toe nog best grappig ook, jammer dat de relatie tussen Tom en Summer mij niet echt kon boeien. Desalniettemin prima vermaakt.

3.0*

Af! Deze film is echt volledig op alle vlakken af!

Een aanrader

"I love Summer" en dit keer heb ik het niet over het jaargetijde maar over de zeer aantrekkelijke Zooey Deschanel die in deze heerlijke komedie de sterren van de hemel speelt. Behalve het uitstekende acteerwerk - ook van Joseph Gordon Levit - en de prachtige soundtrack vond ik het script ook bijzonder goed. Het einde was voor mij oh zo herkenbaar.

Alles is toeval, niets is voorbestemd. Maar...over toeval gesproken. Toevallig heb ik gisteravond naar "The Graduate" gekeken en toevallig kregen wij een scène uit die film in deze voortreffelijk romantische komedie te zien. Alsof het zo heeft moeten zijn of toch niet?

btw Ik kon mij die scène uit "The Graduate" niet meer herinneren toen ik deze film voor de eerste keer zag.

Inderdaad op alle vlakken af en een aanrader voor filmliefhebbers voor wie film meer is dan alleen maar 'pats boem knal' actiewerk.

5,0* na herziening

Bij herziening viel des te meer op hoe bijzonder (500) days of summer is. Geen andere film kan de magie zó fris overbrengen. Een originele, grappige en herkenbare kijk op 't genre vanuit een iets afwijkende point of view.

Het is namelijk op z'n minst verfrissend te noemen dat het zo toegankelijk en herkenbaar is gemaakt voor mannen. Iets wat veel romantische komedies nogal eens af laten weten. Voeg daar de heerlijke visuele vondsten aan toe en je kleeft tegen de 5* aan.

Inhoudelijk is het dusdanig verfijnd dat het een aandachtige blik vergt en voldoende inlevingsvermogen opwekt bij de kijker. Dit wordt verder vooral teweeg gebracht door de betoverende verschijning van Zooey (nog altijd dé mooiste actrice out there) en de charismatische verschijning van Gorden Levit. Samen maken ze 500 days tot wat het is; een meesterwerk.

Zoals al eerder aangehaald, is het visueel ook dik(!) in orde. Leuke grafisch spelingen zoals het langzaam veranderende straatbeeld naar een schets, of de expectation/reality scene Heerlijke originele vondsten die opvallen in dit type film. Het zijn kleine puntjes die bij elkaar opgeteld zorgen voor een bijzonder sterk geheel. Daarbij zorgt het niet-standaard eind ervoor dat je voldaan achterblijft, ookal is het niet gelukkig.

Al met al zorgt een herziening ervoor dat ik dit magische werkje nóg meer waarder en daarom ook wel móet verhogen naar het maximale. Het hoogtepunt binnen z'n genre, zonder twijfel.

Ik ben toch wel benieuwd hoeveel vrouwen deze film leuk vinden en wat ze van Summer vinden

Gister dan eindelijk gezien!

Heerlijke film over hoe een vrouw een man kan maken maar ook breken. Erg herkenbare situaties, erg mooi verteld en gebracht.

Mede dankzij de schommelingen / flashbacks tussen de verliefdheid, en de gebroken relatie door. Visueel dus ook dik in orde!

En wat moet ik nog zeggen over Zooey Deschanel? Sinds ik haar voor het eerst zag in "The Happening" was ik al verkocht! Ze geeft deze film zoveel flair en magie mee. Persoonlijk kan ik de pijn van Tom erg identificeren. En dan ook nog dubbel zo hard als een vrouw als "Summer" zegt: "we can still me e friends" au!

Ja, deze film heeft alle facetten om in mijn persoonlijke top 10 te komen! 5 Sterren!

p.s. ook ik ben erg benieuwd wat de vrouwen van Summer vinden

Een paar dagen terug nogmaals naar Eternal Sunshine Of The Spotless Mind gekeken. In vergelijking met Days Of Summer moet ik mijn beoordeling bijstellen naar het in MM absolute nulpunt, wat helaas nog altijd 0,5 te hoog is.

Dit is geen film, maar een serie clichés met eendimensionale figuurtjes zonder een sprankje originaliteit en een verknipte montage, die in het geheel geen bijdrage levert aan enig inlevingsvermogen, want mensen zijn gelukkig niet ingericht om van het ene op het andere moment smoorverliefd te zijn om vervolgens innig verdriet te ervaren wanwege een verbroken relatie.

Kortom, deze film is zonde van het celluloid, en uw spaarzame tijd.

Wat een leuke originele verfrissende verfilming is dit. Op zich zie je natuurlijk wel vaker van dit soort verhalen over de liefde maar nog nooit is het zo apart in beeld gebracht. Visueel zit het allemaal ook heel erg goed in elkaar.

Er zitten hele mooie beelden tussen en sommige scène's worden op een hele bijzondere manier gebracht. Mijn favoriet is als Tom naar het feest van Summer gaat en er een tweeluik in beeld komt. Links zie je wat hij verwacht van de film en rechts zie je de realiteit. Zo knap gedaan. Vervolgens zie je hem wegrennen van het feest en ook dan zie je weer een heel bijzonder shot.

Eén puntje van kritiek is dat ik persoonlijk wat moeite heb om me in te leven in een verhaal als er met sprongen doorheen gegaan word. Maar toch, het is en blijft een bijzondere en schitterende film.

Persoonlijk vind ik om een film te beoordelen het eigenlijk niet zou moeten vergelijken met andere films. Maar natuurlijk gebeurt dat heel vaak onbewust.

Maar Eternal Sunshine en Days of Summer is een vreemde vergelijking, aangezien het echt totaal verschillende soorten films zijn. Zowel op het gebied van camerawerk, acteerwerk, montage, scenario, vorm, personages etc.

De film zit misschien wel vol met clichés. Maar voor mij, en een aantal andere, werken deze clichés alleen mee voor de herkenbaarheid van de situaties. En veel mensen (ook mannen) houden toch stiekem van herkenbaarheid, ook al is het een romantische film.

Zelf ben ik ook meer in voor films als Eternal Sunshine of the Spotless Mind, maar dit vond ik ook echt een zeer aardig goed gelukte film.

Ben ik niet met je eens. Zoveel cliches zaten er niet in, want deze film was juist wel origineel met name het splitscreen gedeelte en het verhaal. Wat dat betreft ben ik het helemaal niet met xav eens.

Maar inderdaad een zeer bijzondere film.

Eigenlijk is 0,5 te laag voor zo'n film, maar als je vindt dat deze film niet eens een halve ster verdiend, hoef je ook niet te stemmen

In 2000 maakte Mike Figgis als eerste gebruik van 'splitscreen', waarin een en hetzelfde verhaal vanuit 4 standpunten simultaan wordt belicht.
Timecode

Het verhaal origineel? Jongen wordt bedrogen door zijn liefje, dat nooit echt zijn liefde volledig heeft beantwoord. Jongen drinkt zich effe een stuk uit zijn kraag en pakt de draad weer op; na Summer komt Autumn ...

... en ze leefden nog lang en gelukkig ... Zo iets?

Origineel?

Ook in Eternal Sunshine gaat het over een liefde, die eindigt, en ook hier wordt het verhaal in verknipte delen uit zijn chronologische verband gehaald. Niet omdat de regisseur dat zo 'leuk en origineel' vindt, maar omdat dit de essentie van het verhaal betreft: vorm en inhoud zijn één.

Beide zijn films over liefde en de worsteling van de mens als deze eindigt. Beide geven het verhaal in 'verknipte' volgorde weer. Beide zijn komedies.

Hoezo zou het niet legitiem zijn om deze films te vergelijken?

Ok... Lost your brains, I guess... Ik wil hier niet teveel over zeggen... maar ik kan me niet inhouden om er in ieder geval iets over te zeggen...

Ik vind het best dat je deze film niet goed vindt, over smaak valt niet te twisten... Maar als jij films gaat vergelijken op genre... Ehhh beide zijn komedies... Dusseh... jah... nou eh... twee druppels water...
Dat slaat helemaal nergens op. Ethernal Sunshine lijkt in de verste verte niet op (500) days of summer...

Ten tweede lijkt het me onverstandig om originaliteit te betwisten met een film die niemand gezien heeft. Want, hoe gek het ook klinkt, bij films is originaliteit geen feit. Het gaat om wat je voelt tijdens het kijken. Als jij iets ziet wat je nog nooit gezien hebt is het origineel, bijna nooit telt in veel gevallen ook. Ik durf niet te beweren dat 'simultaan splitscreen' in deze film uniek is, ook niet dat het nog nooit in grote films is vertoond. Maar als het voor iemand nieuw aanvoelt mag die persoon het als onderbouwing voor zijn/haar cijfer opvoeren. Daar hoef je verder niks tegen in te brengen.

Zo en nu over de film.

Wat heb ik genoten. Vermaak in een degelijk jasje. Leuke humor en een geslaagd einde. Het is niet de beste romantische film die ik ooit heb gezien, maar er zaten scenes in die me zeker bewogen hebben.

Echt een aanrader!!!

4,5*

xav, splitscreen is zelfs eerder gebruikt. Wat dacht je van Jackie Brown?

Ik had het over de verwachtingen en realiteit splitscreen gedeelte, dat is wel origineel.

Je maakt er wel een enorme punt van he? Alleen dat ik het mis heb dat het verhaal origineel is. Het kan me eigenlijk niet schelen.

Ik heb Eternal Sunshine niet gezien, maar weet je? Dan is het misschien niet origineel, maar is het een cliche?
Ik zie weinig van dit soort films, dus hij is dat opzicht wel bijzonder.


Heb ik dat ergens beweerd??

Uiteraard en Godzijdank, lijkt ESOTSM in de verste verte niet op 500 DOS.

Wordt het niet eens tijd om wakker te worden en de wereld met al zijn voors en tegens te aanschouwen? Hoe naief kan je zijn?

Vooralsnog heb je geen enkel argument kunnen aanbrengen waaruit blijkt dat 500 DOS origineel zou zijn. Originaliteit is geen subjectief waarneembaar fenomeen. Volgens jouw drogredenering zou zelfs plagiaat in het geheel niet bestaan.

Hij zegt 'twee druppels water' dus daarmee zegt dat al duidelijk over 'meerdere overeenkomsten'.

Bovendien spreek je jezelf tegen:

Je geeft toe dat beide films overeenkomsten hebben met elkaar:

* beide over liefde, die eindigt

* worsteling van de mens (wat probeer je hiermee te zeggen? )

* beide komedies

* beide verknipte delen

En opeens ben je uiteraard over eens dat de twee films niet op elkaar lijken.

Trouwens, Phone Booth heb jij 4 sterren gegeven.

Spannend en origineel verhaal? Ooit gehoord van Liberty Stand Still?

Enkele aanvallend opmerkingen verwijderd. Houdt de discussie inhoudelijk en respecteer elkaars mening.

Voordat ik er een punt achter zet, nog even wat puntjes op de i.

1. Split-screen is een techniek, die al heel lang toegepast wordt met name voor 'special effects', maar Figgis was wel degelijk de eerste, die meerdere verhaallijnen gelijktijdig op het witte doek in een speelfilm toepaste (incluis geluid).

2. De reden, dat ik DOS en ESOTSM vergelijk, is vanwege de overeenkomsten in thematiek, genre en fragmentarische opbouw. Hieruit blijkt verder niets van enige tegenspraak.

3. De worsteling van de mens ( in algemene zin) betreft de periode, die velen zullen herkennen, nadat een (liefdes)relatie wordt verbroken! Juist deze worsteling wordt voortreffelijk uitvergroot in ESOTSM en wordt bijna achteloos en heel kort aangestipt (via wat alcohol consumpties) in DOS.

4. Zowel Phone Booth als Liberty Stands Still zijn in 2002 in productie gegaan. Kans is groot dat ze globaal in dezelfde periode 'geschoten' zijn. Mocht Liberty even goed zijn of zelfs beter dan Phone Booth (wat ik bij voorbaat al betwijfel) dan staat dat een eerlijke waardering wat mij betreft niet in de weg.

.

Je hebt het fout. 'The Boston Strangler' uit 1968 gebruikte al splitscreen waarin een verhaal gelijktijdig in meerdere schermen wordt weergegeven.

Bovendien is dit niet te vergelijken met deze film.
Zoals je zelf zegt, praat je over 'gelijktijdig'. In 500DOS is dat toch anders:
Het gaat hier om de verwachtingen en realiteit die de hoofdpersoon meemaakt. De kijkers zien dit gelijktijdig, maar dat is het niet, want de gebeurtenissen zijn anders.
Splitscreen op deze manier is dus origineel.

Een ding is duidelijk,
we worden nooit eens over deze film.

Discussie gesloten

Zullen we het maar weer over Days of Summer houden jongens?

Volgens mij zit niemand hierop te wachten, misschien een idee om jullie discussie lekker via prive berichten voort te zetten?

Ik vond (500) days of summer een erg leuke film.
Geen standaard romkom, waarbij 2 mensen elkaar niet echt mogen, toch verliefd worden, iets krijgen, er gebeurt is waardoor hun 'relatie' op springen staat en vervolgens kom het goed.

Ik vond dit verhaal veel realistischer en herkenbaar. Een meisje met bindingsangst, geen relatie wil en altijd een afstand houdt.
Vervolgens kan ze wel een relatie aangaan met iemand anders. Waarom? Tja, mensen verschillen nou eenmaal en de liefde laat zich niet dwingen.


De expectations-reality scène vond ik erg leuk bedacht (en het maakt me niet uit of het ooit in een andere film ook is gebruikt) en is ook gewoon herkenbaar. Dat je bepaalde verwachtingen hebt van iets en het helemaal voor je ziet, waarbij je vervolgens ontdekt dat het in het leven gewoon niet altijd zo makkelijk en goed verloopt.
Ook de scène dat hij zo gelukkig rondloopt en met iedereen, met een bigsmile de lift instapt en in de volgende scène met een depressieve houding weer uitstapt.

Al met al: ontzettend leuke film! Een aanrader!

Zeer leuke romantische komedie (geen cliché verhaal met cliché einde, hoewel het einde misschien wel ) met sterke rollen van Joseph Gordon-Levitt en schoonheid Zooey Deschanel. Het verhaal en de verfilming vond ik zeer goed en was ook mooi gedaan. Normaal zijn romantische komedies vaak saai op een gegeven moment maar deze film vond ik eigenlijk nergens echt saai. Het is wel meer een romantische film want echt veel valt er eigenlijk niet te lachen.

Zeer leuke romkom, vooral Zooey Deschanel vondt ik zeer goed.

Heb laatst ook van haar genoten in Gigantic (2008).

Vandaag herzien en het blijft een erg leuke film, toch maar met een halfje verhoogd. Deze film heeft toch iets speciaals vind ik.