Funny People (2009)

Onevenwichtige film die op alle fronten net niet overtuigt. Sandler doet het heel behoorlijk maar Rogan vind ik toch wel erg overschat. Hij herhaald zichzelf voortdurend en is nooit echt interessant of grappig. Verder was de film inderdaad veel te lang en het scenario niet scherp genoeg. Enige noemenswaardige is nog de leuke bijrol van Eric Bana.

Redelijk

Het voordeel van de twijfel.

Ik ga akkoord met het tragikomische aspect van deze Apatow. Sandler is bij momenten vrij vervelend, maar komt wel overtuigend over als labiele komiek, waar het uiteindelijk om draait. Lakei Rogen speelt als vanouds. Erg soepele acteur die samen met Hill en Schwartzman (die laatste maakt veel kans om één van mijn lievelingsacteurs te worden) de drie perfecte huisgenoten vormt. Enfin, een lach en een traan dus. Vrij onderschatte film.

3,50 (3,25)

Prima

Wellicht een beetje lang, maar niet vervelend

Prima geacteerd al vind ik Sandler toch meer de man voor de gewone comedy.

En dan niet de comedy films als degenen die in de film worden vertoond.

Einde is een beetje 'awkward'

3,5*

Slechte film. Vind Adam Sandler ook niet grappig. Gebeurde helemaal niets in deze film.

Heb de film ook niet af gekeken.

0,5 punt omdat ik geen 0 geef.

en 0,5 punt omdat Adam Sandler in Happy Gilmore fantastisch speelde !

Ongetwijfeld de meest depressieve film van Judd Apatow tot nu toe. Drama voert zeker de boventoon hier, alhoewel er ook zeker wat te lachen valt (zoals de scene met de dokter met het accent). En ook het idee waarbij Adam Sandler min of meer zichzelf speelt is goed uitgewerkt. Maar de film gaat gewoon veel te lang door, en ook het einde valt een beetje tegen.

Ik verwachte een hele slechte film, maar dat viel alleszins mee. Eigenlijk best vermakelijk. De stand-up comedy was soms ook best leuk. Op Adam Sandler na (maar dat is bijna altijd zo, op een enkele film na).

Dit lijkt wel een film die opgebouwd is uit wat deleted scenes hadden moeten zijn. Ellenlang, met zo ongeveer elke 20 minuten een grap die wel oke is. Vaak wist ik niet eens of iets nou grappig bedoeld was, of dat eigenlijk alles een tragische ondertoon had. In beide gevallen is het vlees noch vis, niet erg grappig, niet heel erg tragisch.

Het straalt allemaal een enorme futloosheid uit, sowieso de eerste helft. Deels door Sandlers rol, deels omdat alles gewoon nogal traag en zonder pit is. Geen grappen, geen plot dat ergens heengaat. Daarna gaat het ineens alleen nog maar om zijn exvrouw met haar nieuwe vent, en blijft het saai, irrelevant, en nauwelijks grappig.

In twee dagen bekeken, grotendeels op anderhalve snelheid. Dat zegt dus al genoeg.

1,5*

Goh wat een geweldige film de lengte stoorde mij geen eens.Er werd goed geacteerd en vooral Seth Rogan was goed en Adam Sandler zou ik vaker zo willen zien.Het is meer een drama dan een comedy en dat maakt het zo goed.

Enige minpunt de constante piemel grappen dat word je echt zat op geven moment!

Lastig! De film komt erg traag op gang,

maar het middenstuk is van behoorlijk niveau.

Maar dan wordt er onnodig een nieuw hoofdstuk aangeplakt die kwalitatief minder sterk is. Jammer! *2,5

Een dramakomedie met veel inhoud, maar regisseur Judd Apatow gebruikt een absurd lange speelduur om zijn verhaal uit te werken. De sentimentele ondertoon wordt bovendien na een uur alweer losgelaten, waarna je als kijker zit opgezadeld met een boel vervelende personages en hun oninteressante geleuter. Adam Sandler en Seth Rogen vormen daarbinnen gelukkig een aardig duo, maar onderscheiden zich te weinig om de kijker geboeid te houden voor 146 minuten lang. Apatow springt verder van de hak op de tak en propt zoveel mogelijk humor in een beknopte sequentie, maar eigenlijk slaat de komedie zelden effectief aan. Het is dat er een hoog tempo heerst en een aantal onverwachte wendingen worden genomen, anders was Funny People nog dieper door het ijs gezakt.

Van de week voor het eerst sinds 2009 gezien en ik ga toch een halve ster omlaag in de beoordeling. Best wel een flink aantal van de Adam Sandler-komedies herzien het afgelopen jaar en, hoewel ik betwijfel of ze allemaal dezelfde beoordeling van me zouden krijgen als ik die films nu voor het eerst zou zien, zijn de amusementswaarde en de herinneringen nog altijd zo positief dat ik me niet geroepen voel om overal de beoordeling aan te passen. Sandler behoorde in mijn jeugd wel tot één van mijn helden op komisch gebied.

Funny People was in mijn herinnering eigenlijk al niet zo heel erg geweldig en die mening heb ik nog steeds. Is het slecht? Zeker niet wat mij betreft. De humor blijft dusdanig beperkt tot seks-gerelateerde grappen dat het zelden écht grappig is, maar zo af en toe leeft de film op en het blijft lange tijd best onderhoudend. Het gaat mis zodra men er halverwege voor kiest de ziekte van George op te lossen en je zodoende eigenlijk in Funny People II belandt. Vanaf dat moment krijg je een verhaal voorgeschoteld waarin George zijn ex weer voor zich probeert te winnen: een heel andere film, maar ook een behoorlijk stoffige. De film is op een gegeven moment ook écht gewoon op, maar duurt daarna nog zeker een half uur.

Sandler speelt oké, maar ik vind dit niet het beste werk van hem, zowel in komisch als dramatisch opzicht. Voor dat laatste hoef je sowieso niet te kijken: daarvoor heeft hij inmiddels genoeg andere films in zijn repertoire die meer de moeite waard zijn. Enige zelfspot die hij hier toont kan ik wel waarderen. Seth Rogen is normaal gesproken niet mijn acteur, maar doet het hier best wel aardig. Leslie Mann heeft wel wat chemie met Sandler - wellicht dat het nog wat vertrouwd voelde na een eerdere samenwerking in Big Daddy - maar speelt wel een steeds vervelender wordend personage. Overige rollen zijn wat mij betreft niet noemenswaardig en dat is wel een dingetje, want vaak maken de bijrollen de komedies van Sandler wel af.

Best een prima film om eens tussendoor mee te pikken, maar wel met overduidelijke euvels. De film slaagt er niet altijd in om grappig te zijn, maar "the elephant in the room" is duidelijk: het duurt gewoon veel te lang. Bovendien zorgt het feit dat de film uit twee delen lijkt te bestaan ervoor dat het wat ongestructureerd en rommelig overkomt. Ik krijg ook de indruk dat dit een beetje een vergeten film is geworden, maar verbazingwekkend vind ik dat niet.

3* (was 3,5*)