Coffy (1973)

Amateuristisch maar erg leuk gedaan.

Mijn kennismaking met Blaxploitation. En dan smaakt naar meer. Het verhaaltje opzich steld niet veel voor, De uitwerking is nota bene tof. Geestig en Memorabele dialogen. Paar keer smakelijk kunnen lachen. Pam Grier is een genoot om naar te kijken. Haar impertinentie, sarcasme en onbeschaamdheid overtuigde me allezins. De rest van de cast speelt wat matig en af en toe ronduit slecht. Toch ook onbedorven. Maar echt persuaderen lukt dat niet.

De actie ziet zeer amateurish uit. Waardoor je het gevoel hebt dat het zo slecht is dat het goed is. Je moet de film dan ook natuurlijk niet te serieus nemen. Als je met die stelling de film ingaat kan de film niet alleen niet tegenvallen. Integendeel het is dan een fenomenaal werkje.

4*

Na het tegenvallende Black Caesar had ik het even gehad met de blaxploitation, was dit het niveau wat ik moest verwachten? Gelukkig besloot ik Coffy toch een kans te geven.

Gelukkig want deze film is gewoon bad-ass! Het plot is redelijk, genoeg voor wat je van zo'n film kan verwachten. Coffy is een verpleegster die geconfronteerd wordt met de gevolgen van drugs in haar omgeving. Gefrustreerd dat de politie niets lijkt te doen omdat ze worden omgekocht besluit ze het heft in eigen handen te nemen. Van dealer tot pimp, niets schuwt ze!

Of een rauwe en harde manier zie je hoe ze, de zeer aantrekkelijke Pam Grier, dit doet. Vuist en fles gebruikt ze om te vechten, verleiding om de mannen aan te pakken. Ze kunnen maar beter oppassen, want ze op zoek naar WRAAK!

Ondersteund door goed passende Funk muziek en mooie kleding maakt dit een een zeer memorabele blaxploitation en een geweldige actiefilm.

****

Een stuk minder leuk/overtuigend dan Foxy Brown.

De lynchscene van King is wel geniaal, maar ook gruwelijk hard.

De lyncher tegen de overgebleven zwarte chauffeur van King "Kom maar bij ons werken, we zullen je netjes behandelen"

Rauw, expliciet, vunzig, grof en sexy. Heerlijke blaxploitationfilm met Pam Grier in haar doorbraakrol, net voor Foxy Brown gemaakt. Pam Grier speelt alle sterren van de hemel in deze cocktail van charisma, sexyness en ontzettend rondborstigheid. Veel naakt, veel gescheld en goede muziek. Dit zijn alle ingredienten die je nodig hebt om een fantastische jaren '70 blaxploitationfilm te maken.

De dialogen zijn vaak tenenkrommend, over-de-top en onorigineel, maar dat mag de pret niet drukken. Pam Grier kreeg mij high as a kite en daarvoor een volop verdiende 8.

Oude grove/gewelddadige blaxploitation film uit de jaren zeventig. Het plot is nogal dunnetjes maar ach. Het sfeertje, scene's, geweld, soundtrack, swingende muziek, wat naakt scene's en natuurlijk een sexy Pam Grier maakte wel wat goed. Voor de rest vond ik het wel een heerlijk filmpje vooral het geweld. krijgt van mij een 4,0.

Beroemde blaxploitation.

Vermakelijke wraakfilm met Tarantino's heldin Grier. Het verhaaltje is flinterdun en blijft verschoond van logica of goede acteerprestaties, maar kijkt lekker weg. De soulsoundtrack en het soms mooie camerawerk voorzien de film van een beetje sjeu.

Redelijk.

Mijn eerste kennismaking met Pam Grier was Jackie Brown. Leuk om nu haar films te zien waardoor Quentin Tarantino haar castte in zijn film (Foxy Brown staat ook nog op het lijstje).

Veel sex, geweld en naakte dames in dit uiterst vermakkelijk, retro-filmpje. Het verhaal stelt niet al te veel voor, maar dat mag de pret niet drukken.

geniale film, onmogelijk te bekijken zonder terug te denken aan waar Tarantino zijn mosterd heeft gehaald voor Jackie Brown en Kill Bill 2

Best wel een leuke actie / misdaad film waarin Pam Grier uit is op wraak zoals Charles Bronson uit de "Death Wish" films. Maar deze film was eerder dus het is zeker niet gejat ervan (eerder andersom). Het verhaal is niet ingewikkeld maar zit wel leuk in elkaar en weet ook wel te boeien. De film is soms ook best grof (o.a. het begin) en de cast doet het goed en dan met name de wonderschone Pam Grier met haar twee heerlijke projectielen die best vaak te zien zijn. De scene waarbij ze zich uitkleedt voor King George (die zag er echt geweldig uit als een pooier) was gewoon . Ze zag er trouwens regelmatig adembenemend uit. De andere dames in de film zagen er overigens ook best fraai uit (ook naakt). Gelukkig was Sid Haig ook weer van de partij (heeft vaak samen gespeeld met Pam Grier) zodat het feest compleet was. Dit keer niet in een komische rol maar als een keiharde gangster. Hij speelde zijn rol weer voortreffelijk. De funky muziek in de film was ook best aardig zeker in het begin en bij de introductie van King George.

Gewoon een heerlijke jaren 70 film om naar te kijken. Eigenlijk wel jammer dat dit soort pareltjes niet meer worden gemaakt.

Pamploitation. Tweelingen die een subgenre op zich vormen in een verzameling toffe, lompe en brakke scènes met een plotje om het enigszins aan elkaar te knopen. In plaats van dat had het wat mij betreft best nog wat meer zwoele soul mogen hebben, maar vooruit. Als je geen grijns op je waffel krijgt van de introductie van King George, zal je hier niet veel aan hebben. Nou ja, Grier dus, meer vrouwelijk schoon dat elkaar te lijf gaat (wat je al niet in zo'n afro kunt verstoppen) en er komt zo af en toe grof geweld aan te pas. Geen genade vanaf de opening, er is iets met een auto dat een staartje heeft en gerechtigheid zal geschieden. She's a wild animal!

Deze film gaat er gewoon voor. Een goeie groove, leuke setting, knappe wagens, mooie meiden en echt geweld met catfights, schietpartijen en bloed overal. Veel actie blockbusters zijn een pak braver dan deze Coffy. Helaas moet die het doen met een minder budget. Pam Grier is overtuigend in de titelrol. Deze film kampt soms met het low budget, maar is eigenlijk puur genieten. De 70's sfeer kruipt uit het scherm. Hollywood levert tegenwoordig enkele familiefilms en dan is het toch wel genieten als het soms ietsje meer mag.

Voor mij de eerste non-horror blaxploitation flick die ik zag en ik heb van begin tot eind best aardig genoten. Pam Grieg is badass in de hoofdrol. Vooral de momenten waarop haar woede ontketent word zijn geweldig. Vooral het hoerengevecht in het bordeel waarbij veel vrouwelijk naakt voorbij komt is behoorlijk classic.
Verder vind ik de typetjes in deze film sterk. De lokale pooier kan haast niet meer over-the-top dan in deze film. Menig maal moest ik denken aan de pimps zoals die in spellen als GTA en Siants Row geportretteerd worden, want de gelijkenissen waren sprekend.
Ook Sid Haig weet op een leuke wijze een steentje bij te dragen aan de bonte verzameling aan (mannelijke) personages.
Daarnaast is de soundtrack heel erg passend. De funky muziekstijl past perfect op de 70's vibe die de filmmaker heeft gecreëerd. Vooral op momenten waarin Grieg in bijvoorbeeld een enorm wijde broek met Schotse ruitenprint te zien is. Ook op het einde tijdens de achtervolgingsscene met de politieauto is het trommelgeluid in combinatie met wat trompet en een dominerende bas gewoon erg sterk.
Deze beviel me best goed, binnenkort maar eens Foxy Brown opzetten.

Het lijkt me duidelijk dat de casting van Pam Grier in Tarantino’s Jackie Brown geïnspireerd is door haar rol in deze film. Nog afgezien van het feit dat het niet mijn lievelingsgenre is, is het overigens gewoon een zwakke film met onnozel acteerwerk en dito dialogen, soms op het belachelijke af. Maar aan actie geen gebrek natuurlijk. Tamelijk comic book-achtig en dus matig.

Slecht geschreven, gemaakt, gespeeld... nee, dit curieuze blaxploitation-werkje heeft de tand des tijds duidelijk niet goed doorstaan. Liefhebbers van funky retro soundtracks komen evenwel aan hun trekken, net als liefhebbers van grote tieten die te pas en vooral te onpas vanachter te krappe bloesjes vandaan springen.

Yep, wat is dit een tof blaxploitation filmpje met lekker leuke actiemomenten, brutaliteit op gebied van omgang en dialogen, paar toffe stompzinnige scènes zoals het vrouwengevecht op het feestje van King en natuurlijk Pam Grier. Vond de wraakscènes toch wel goed in elkaar zitten en het liep niet altijd gemakkelijk voor Coffy, zelfs op een bepaald moment zat ze wel in een heel benarde scène waar ze nog zelfs geloofwaardig uitkomt. Sid Haig is ook te zien als één van de leden van Arturo Vitroni. Robert DoQui als King George is leuk en Booker Bradshaw als Howard zat ook goed in zijn rol. Maar de ster van de film is Pam Grier met haar twee hemelse sterren 7/10

Coffy is a color.... Eén van de films die QT's "Jackie Brown" inspireerde. Erg gewelddadige blaxploitation met de enige echte muze uit dit genre : Pam Grier. Acteren kan ze eigenlijk niet, maar twee dikke silicoonvrije joekels en een goed geladen shotgun zijn ruim voldoende om gerechtigheid af te dwingen. Vooral de brute scènes vielen me op : de kop van die dealer die in de eerste scène afgeknald wordt, King George die met een strop rond zijn nek achter een auto wordt gesleept, het vrouwengevecht, de finale ... voor diplomatie is Coffy niet te vinden. Een rasechte illustratie van blaxploitation, maar in het genre zijn er wel nog enkele betere...

Pam Grier schittert hier als Coffy, een sexy verpleegster die besluit op een wraaktocht te gaan om de drugsdealers terug te pakken die haar elf jaar oude zusje verslaafd hebben gemaakt aan heroïne. Wat wil je nog meer een sterke, zwarte vrouw die als een ‘Dirty Harriet’ in minirok gangsters molt? Coffy werkt goed als een leuke stoere Blaxploitation-film, maar het onderstreept ook veel radicale sociaal-politieke ideeën. Doordat men de rechten op Cleopatra Jones niet kon verkrijgen maakte ze daar een variant op en werd een veel grotere hit. Het was dan ook de eerste succesvolle actiefilm met een vrouwelijke actiester. Ook Sid Haig was hier weer van de partij ditmaal als één van de handlangers van gangsterbaas Vitroni en heeft ondertussen één van de beste "man sleepte achter auto"-scènes die ooit op film is gezet. De film werd gemaakt door B-filmkoning Jack Hill die heel wat fijne werkjes op zijn naam heeft staan! Ook hier weer een heerlijke funk-soundtrack deze werd verzorgt door Roy Ayers. Het heeft alles wat je van dit soort blaxploitation-films verwacht, overdreven cartoonachtige geweld, heldin in superwraakmodus en op de koop toe een catfight tussen prostituees voor een hogere naakt-quotum! Zonder meer erg vermakelijk!

Op en top 70's movie, waarin Grier de de prostitutie en drugsscene tegemoet treedt, waarbij ze te maken krijgt met diepe intriges en corruptie tot in de politiek en het politieapparaat aan toe. Vrij hard en rauw voor die tijd, waarbij ook het naakt niet geschuwd wordt. Patriarchaat wordt goed vertolkt door Bradshaw, Doqui en Arbus, doch misrekenen het doorzettingsvermogen van Grier. Treffend: Shot van Coca colamachine met Grier ernaast..70's ten top. Quote: 'As long as people don't have the pride of a decent life, they will look for something just to feel good' Goed vrouwengevecht overigens.

Amusant.

Beetje goedkoop op momenten en wat ongepolijst, maar de soulcharme van het genre kan mij wel bekoren. Pam Grier, niet geremd door haar beperkt acteertalent, gooit zich met lijf en leden in de strijd tegen onrecht. Blaxploitation is amusant, in al z'n uitbundige eigenheid. Ik kan de eigentijdse sfeer en seventiesvibe zeer smaken, ook al mag dit misschien geen hoogstaande cinema zijn.

3