Inglourious Basterds (2009)

Hij dan wel van 2012 zijn, het is althans een top 10 waarin ik me wel kan vinden

Het is inderdaad wel een 'aparte' opdracht om je top 10 hier samen te stellen. Eigenlijk zou in mijn geval twee aparte top 10's Engelstalig - niet-Engelstalig logischer zijn. Je kan die twee vaak gewoon onmogelijk vergelijken omdat je ze vaak ook gewoon apart moet benaderen.

Nou,nou,nou, teleurstelling dit. Verwachtte een topfilm gezien de hoge ratings, maar wat ik heb gemerkt is dat dit dus niet een film voor mij is:

Het verhaal was Ok, de eerste scene was gelijk erg sterk, maar dit niveau kon niet meer worden gehaald.

Er zaten grappige stukjes bij, geniaal, durf ik zelfs te zeggen. Hoe Brad Pitt de Duitsers uitscheldt etc. Maar de film duurde te lang. Er zaten teveel plekjes bij met saaie dialogen, ik vond er niks aan iig.

Een 2,5 dus. Omlaag gehaald door de saaie dialogen.

Dat hoor je niet vaak bij Tarantino, 'saaie dialogen'.

Wel bij mij dus, vond er vrij weinig aan. Lekker kijken hoe een paar Duitsers een spelletje spelen, da's niet de film die ik verwachtte...

Noem je precies een scene die ik echt episch vind! Ik geloof dat ik zelden een scene met zo'n lange aanloop, stijf van de suspense, in zo'n fractie van de tijd heb zien exploderen. Een groots compliment aan de opbouw en editors is juist op z'n plaats. Maar als je de spanning niet voelt, dan denk ik dat je al half lag te maffen.

Ik was toen nog half aan het denken wie wie nou was en een kwart hoe het verhaal nou in elkaar zat. Voor de andere kwart zat ik op mijn mobiel

Maarja, zal hem misschien binnenkort nog eens kijken.

"Bon giorno."

A river-durchee, MDRAIJER...

Toch wel een van de betere films ooit. Mijn waardering laat ik altijd afhangen van mijn motivatie om een film nogmaals te kijken. Deze film krijgt van mij niet de volle 5 sterren omdat ik sommige scene's iets te lang vond duren. Aan de andere kant is zo'n lange scene misschien noodzakelijk om de juiste climax op te bouwen. Zo is het altijd wel wat.... In contrast met alle oorlogsellende staat in deze film de humor die bij sommige scene's hilarisch is. De gelaatsuitdrukkingen van "onze Italiaantjes" bijvoorbeeld toen Waltz zijn "speech" in vloeiend Italiaans hield.. Een dikke 4 en een halve ster. Wanneer ik later oud en rustiger ben geworden maak ik er misschien wel een 5 van.

Wat een saaie film vond ik dit. En nee, de dialogen vond ik ook niks bijzonders...

Perfect, de muizen pakken de katten hard terug.

Brad Pitt en Christoph Waltz spelen beiden hun rol perfect, had niemand anders beter kunnen doen.

Pareltje van Quentin Tarantino!

4,5 punt

Beetje vreemde film. Moeilijk om te zeggen of het nou steengoed of vrij matig was. Ik kon het maar niet serieus nemen, door die gekke Brad Pitt met z'n rare accentje. Wel is Hans Landa geniaal.

Na zoveel jaar en tig recensies heb ik hier weinig aan toe te voegen, en heb er eigenlijk ook niet zoveel over te melden. Genietbaar zoals eigenlijk alle Tarantino's, hoewel hij niet tot mijn favorieten zal gaan behoren. Daarvoor gaan sommige scènes, vooral in het midden, toch wel wat slepen, en heb ik vooral niet zoveel zin om hem nog eens op te zetten. Daarvoor is het toch net wat te lang, en qua thema niet echt helemaal wat ik zoek in een Tarantino.

Wel prijzenswaardig en gedurfd dat niet alles geforceerd in Engels is, maar gewoon in Duits en Frans (eigenlijk wel benieuwd hoe dit ontvangen is in de VS, aangezien ze daar nogal bang zijn voor ondertitels).

Brad Pitt behoort niet tot mijn favoriete acteurs, en in deze film was hij eigenlijk ook alleen maar leuk door zijn platte Amerikaanse delivery. Niet heel sterk eigenlijk als je het zo bekijkt, maar goed, it did the job.

Christoph Waltz daarentegen speelt een heerlijke rol, en is een enorme ontdekking. Wist niet dat hij hiervoor slechts in Duitse (tv-)films speelde. Die man is toch wel verdiend in Amerikaanse producties terecht gekomen.

4*

Au revoir, Shosanna!

Eerst en vooral: big thumbs up voor Nazi-kolonel Hans Landa, gespeeld door Christoph Waltz. Wàt een personage zet die neer... Denk dat dit echt één van m'n favoriete personages is, terwijl het hier wel degelijk om een nazi gaat. Naast Hans Landa is er ook Lt. Aldo Raine, een typische badass (joodse) yank. Enkel Tarantino kan zoveel zalige swagger personages in 1 film stoppen... Ze spatten van het scherm af! Zo ook de dialogen.

Ook geniaal dat Tarantino op z'n gemak eventjes de geschiedenisboeken herschrijft. Die man denkt en leeft toch echt op een ander level neem ik aan. Enkele goeie shots ook in de film, zoals het openingsstuk van de film, heeft iets western-achtig!

Leuke portie geweld ook doorheen de film!

Iedere keer denk ik bij een Tarantino film 'nu zal hij toch wel de mist in gaan; de draad kwijtraken; een mindere film maken; mij teleurstellen'. Maar nee. Weer niet.

Deze film heeft zoveel liefde voor films, is net zo goed een ode aan films en film maken als een goed verhaal en verveelt geen moment. Voor mij dan, he.

Hoe kan het toch dat Tarantino er zoveel in kan stoppen en dat het toch niet rommelig aanvoelt?? In elke andere film zou het overkomen als een ratjetoe, een bende, een misselijkmakende busrit van een dronken chauffeur? Terwijl deze film rustig een David Bowie song, en western muziek en jaren 40 muziek wordt gecombineerd, en het toch één geheel is.

Dit is hoe je een verhaal verteld. Alles hangt in en aan elkaar. De rust die deze film ook uitstraalt in scenes, de tijd die genomen wordt om lange shots te maken, lange dialogen, en zelfs herhaling, die toch niet saai wordt of verveelt. Ik ben wat lyrisch, maar het is dan ook echt een fijne ervaring geweest, deze film.

Zaten er helden in deze film? Nou, nee. Met uitzondering van Shoshanna, misschien. Maar zowel Landa als Raine zijn allebei niet te vertrouwen en niet als held te beschouwen. Daarvoor zijn hun daden gewoon te gruwelijk. Ze zijn als fictieve personages wel heerlijk om naar te kijken, maar niet om te ver-heerlijken.

Nu nog beslissen of ik deze film aan mijn vader ga laten zien. Het is toch wel iets anders dan Soldaat van Oranje, he.

Gave film heb me goed vermaakt.

+ grof bruut geweld.

+ dialogen.

+ de personages.

+ verhaal an sich.

+ spanningsopbouw.

+ zwarte humor.

- trailer was erg misleidend. eerste keer dat ik hem zag was ik erg telleurgesteld in de film want verwachtte een actie flick zoals die bijv wel in django is. Na opnieuw kijken toch goed vermaakt.

- te weinig actie. De actie die er in zat was wel heel goed.

- de dialogen duurde soms te lang............. begonnen te vervelen.

En? Wordt het nog een keer 5 sterren?

is zo goed vooral het feit dat men eens de Duitse taal niet in engels laten spreken. heel ongewoon bij amerikaanse films . meestal laten ze duitsers ook engels spreken ma dan is niet echt een sfeer wat opkomt en goed grof en hard

Weer een prachtige film van Quentin Tarantino met veel bloed en lange dialogen (wat we van hem gewoon zijn, natuurlijk). Het begint al met een spannende openingsscène. Christopher Waltz weet Nazi-kolonel Hans Landa als een dominante, intelligente en doordachte man neer te zetten.
Doorheen de film verveel je je nergens. Het verhaal blijft leuk om te volgen. Het wordt daarbij ook (relatief) realistisch. Men praat veel Duits, Engels, Frans en een klein beetje Italiaans. Magnifiek.

Ik mag het personage Hans Landa niet, zoals de meesten denk ik. Zeker wanneer hij zijn vaderland verraad door de aanslag door te laten gaan. Hij weet dat Duitsland de oorlog zal verliezen en probeert zijn eigen vel te redden. Dat is zeer laf.

Al bij al een goede film. Het is zeker een 4.0* waardig.

Een ge-wel-di-ge film.

Pitt op zn best. Die man blijft mij verbazen. Maar Waltz verdient in deze film toch wel het grootste compliment!

Hier zit alles in waar ik van houd in een film: actie, geweld, humor, spanning, beetje drama, helemaal top!

Zo zie ik ze graag.

“You probably heard we ain’t in the prisoner taking business, we in the killing Nazi business. And cousin, business is booming.”

Inglourious Basterds is een echte Quentin Tarantino film met een geweldige opbouw, gevatte dialogen, expliciet geweld, veel humor, liefde voor (oudere) films en kleurrijke personages die zich weer in de vreemdste situaties bevinden. Tarantino heeft weer een ongelooflijk inventief script geschreven waarin hij op geheel eigen wijze aan geschiedschrijving doet.

De allereerste scene is gelijk een lekkere binnenkomer. Kolonel Hans Landa (Christoph Waltz) ondervraagt een Franse boer over het verstoppen van Joden in zijn huis. De dialogen en monologen gaan over gastvrijheid, melk, taal, haviken en ratten. Welkom in een Tarantino film. De memorabele personages hebben namen als Hans Landa, Aldo Raine, Shosanna, Donny Donowitz, Hugo Stiglitz, Archie Hicox, Bridget von Hammersmark en de acteurs en actrices zijn in topvorm. Waltz is legendarisch, Brad Pitt is hilarisch en ook onder andere Mélanie Laurent, Michael Fassbender, Diane Kruger, Til Schweiger, Daniel Bruhl, August Diehl en Eli Roth zijn allemaal voortreffelijk. Tarantino's liefde voor oude B-films komt ook goed naar voren in deze film. De oude bioscoop die Shosanna heeft geërfd, de dialogen waarin veel wordt gediscussieerd over oude films en de verschrikkelijk slechte "sluipschutter" film met Fredrick Zoller zijn hiervan voorbeelden. Tarantino heeft zijn verhaal in vijf hoofdstukken opgedeeld en ik heb eigenlijk geen favoriet want ze zijn alle vijf geweldig. Hoofdstuk vijf springt er wel uit omdat dat de conclusie van het verhaal is en er ongelooflijk veel memorabele scènes in zitten maar als je naar mijn favoriete scene zou vragen, kies ik toch voor de barscene in hoofdstuk vier met de Duits sprekende Basterds, Hicox en Bridget von Hammersmark. De opbouw, de ijzingwekkende spanning, de humor (je moet eigenlijk een keer die scene kijken en alleen naar het gezicht van Schweiger staren. Hij gaat steeds bozer kijken maar het is tegelijkertijd ook ongelooflijk grappig met die kaart op z'n voorhoofd geplakt), het geweld, de conclusie.... Heerlijk. Op het moment dat Hicox op de verkeerde manier drie glazen Whisky bestelt voel je de temperatuur in de bar 10 graden dalen en is een uitbarsting van geweld niet ver weg.

Over uitbarsting van geweld gesproken, in het laatste gedeelte gaat Tarantino helemaal los met veel geweld, heel veel bloed en natuurlijk met de bekende Tarantino humor nog steeds intact. Inglourious Basterds is 150 minuten puur kijkgenot. Ongekende klasse.

“Arriverderci”

Walgelijke film !

Waarin het gebruik van bruut geweld tegenover Duitse soldaten wordt verheerlijkt.

Men kan daarvan vinden wat hij wilt maar ook zij werden maar op het slagveld geslingerd.

Maar Zionistische Hollywood vindt het blijkbaar nodig dat wij te zien krijgen hoe Duitse soldaten op een walgelijke manier worden doodgeslagen of gevild.

En nee ik ben hier niet om de kant van de Duitsers te kiezen, maar op een humoristische manier bruut geweld te verheerlijken gaat me echt te ver.

Een halve ster voor mij en ik snap werkelijk niet waarom deze film zo"n hoge waardering krijgt.

Het overdreven Amerikaanse patriottisme druipt ervan af !

Oh kijk, een revisionist.

Afwisselend knotsgek, langdradig, steengoed en lachwekkend, maar vooral typisch Tarantino.

De genietbare opening, met een perfecte Waltz en een geweldig stuk dialoog, is veelbelovend. In het overige deel van de film worden langdradige doch scherpe dialogen vaak kort afgewisseld met harde actie en een stevige dosis humor. Brad Pitt viel echter tegen (iedere keer datzelfde bekkie) en het middenstuk duurde te lang. Het slot was wel weer om je hoed voor af te nemen. Tarantino weet dus opnieuw een unieke en onvoorspelbare productie af te leveren, maar het boeide helaas niet de gehele speelduur.

3¾*

Afgelopen weekend voor de zevende keer gezien. Nog steeds niet aan kwaliteit ingeboet. De barscene blijft voor mij toch de ultieme scene.

Nog steeds de top, vijf welverdiende sterren.

Sowieso ben ik geen fan van Tarantino. Laat dit nou typisch weer zo'n film zijn. Lange dialogen, weinig actie. Op de een of andere manier houd ik gewoon niet van zijn werkjes. Ik heb me totaal niet vermaakt.

Eens. Het is zo'n uitmuntend misselijke darm, dat het me deugd doet.

Inglourious Basterds

Een heerlijke tweede wereld oorlog film die van mijn kant erg geaccepteerd werd. De film is niet alleen prima, de film bevat ook heerlijke acteurs die naar mijn weten een heerlijk staaltje werk hier neergezet hebben. De film bevat ook heerlijke lugubere scenes (zoals het scalperen van de Duitsers, oeh wat zag dat er heerlijk uit. Die Duitser die neer geknuppeld werd, en ga zo maar door.). Het verhaal van Inglourious Basterds was erg fijn om te volgen en ik vond Christoph Waltz ook een heerlijke rol hebben, hij speelde het overigens ook fantastisch! Heerlijke film met een fijn verhaal, goed concept en goeie acteurs komt er op neer dat ik weer een prima dagje vermaakt had met deze film!

4.0*

Tarantino herschrijft met deze fantastische 'Inglorious Bastards' op een schitterende manier de geschiedenis en meer bepaald het einde van WO II. Verschillende aparte verhaallijnen, de ene al wat interessanter dan de andere, komen op het einde (na 153 min !) mooi in elkaar overgevloeid. De openingsscène in de Franse hut is nagelbijtend spannend. Al valt Brad Pitt eigenlijk wat tegen, de voortreffelijke acteerprestaties komen van de Franse Mélanie Laurent maar vooral van Christoph Walz als Duits, Frans, Engels en Italiaanssprekende Hans Landa ! 4*