Inglourious Basterds (2009)

En misschien een beetje onnodig. Maar goed: Tarantino is Tarantino en hij stopt dit soort dingen er in.

Jah heerlijk ook hoor . Beste film van 2009.

leuke film dankzij uitstekende acteurs. Maar misschien kan Tarantino een keer van concept wijzigen? Hij is goed in hetgeen hij doet maar het blijft het zelfde trucje. Lange dialogen met "schokkende" beelden.

Waarom zou hij daar vanaf wijken?

Never change a winning team..

idd!

Als je wat anders wil zien kijk dan gewoon naar een film van een andere regisseur! Tarantino moet Tarantino blijven, dat is ook de reden waarom ik zijn films zo geweldig vind.

Ik had van deze film een erg grote verwachting. In het begin pakte hij me wel. Alleen de humor in de film vond ik niet passen. Had liever een ander script gezien. Vond hem daarom minder, is gewoon niet mijn genre van film. Terwijl er wel goed geacteerd wordt.

Zat je bij de verkeerde film dan ?

Een ander script? Wat dan?

Er komt zoveel dreiging van Christoph Waltz en dat in elke scene waar hij in voorkomt.

Veruit de beste acteer-prestatie van de hele film. Ik dacht bij elke scene waar hij in voorkwam hoe hij er nu weer achter zou komen wie hij voor zich had. Echt in tijden niet iemand zo in zijn rol zien opgaan.

Zelfs melk heeft zijn onschuld door hem voorgoed verloren.

Het is geen kritiek en moet hij zeker blijven doen ben allen benieuwd of hij ook nog iets meer of iets anders kan.

Jezus wat een spannende, boeiende film.

Het meest opvallende vond ik die Christoph Waltz, elke scene speelde hij zo gemaakt aardig met al die hints waardoor het overduidelijk word dat hij allang weet hoe alles in elkaar zit. Zo dreigend... Eerste scene was daardoor al meteen geweldig.

Maar niet alleen Christoph Waltz was een goede acteur, er waren meerdere acteurs die het fantastisch deden. Bijvoorbeeld Mélanie Laurent

De psychologie achter al die lange dialogen vond ik ook zo geweldig gedaan evenals sommige grappen Wat ik ook heel leuk vond was het verschrikkelijke opvallende accent als Brad pitt Italiaans sprak XD en dat die zogenaamde "Jodenjager" het dan vloeiend kon spreken.

Het verhaal bleef me boeien, en toen de bioscoop in de fik zat was ook echt mooi gedaan.

Een film om te herinneren.

*4,5 sterren

Vind dit voor een Tarantino film niet zo'n goede film. Als ik dat niet zal denken, zal het een redelijke film zijn. Er zit niet veel actie in voor een Tarantino film in vergelijking met Death Proof en Kill Bill.

Brad Pitt speelt zeer overtuigd.

Vond dit ook niet echt geweldig werk van Tarantino.

Zeker wel een bovengemiddelde film uiteraard.

Maar vond het verhaal zo rechttoe rechtaan, het loopt allemaal precies zo als bedoeld is af en dat is de eerste keer voor een Tarantino.

Had na de trailers ook een heel ander beeld van de film dacht dat het grotendeels nazi bashen zou zijn.

Join the club, brother

Hij mag ook best wel een keer iets anders maken . Eens flink risico nemen. Al heeft hij dat al redelijk gedaan bij Jackie Brown destijds.

De verwachtingen waren niet bijster hoog gezien eerdere ervaringen met Tarantino, en misschien nog wel meer omdat het om een bewuste truc met een gevoelig deel van het Westerse verleden zou gaan. Het resultaat behoeft echter wat kanttekeningen, omdat Tarantino doet wat, althans voor velen, het basisprincipe is van film: het publiek vermaken.

In feite laat juist dit soort film zien dat vermaak aan de basis staat van succes. Goed uitgewerkte dialogen, een flinke dosis humor en af en toe daadwerkelijk goede scenes (vooral de openingsscene en het café) domineren de film. En wat vooral frappant is, de gevoeligheid van het onderwerp lijkt door deze sfeer plots naar de achtergrond te verdwijnen, terwijl we in het begin, als de veelgeprezen 'coole' sfeer nog niet echt is doorgedrongen, nog wel een afschuwelijke moordpartij op ondergedoken Joden zien. Op dat moment voelde dit als weerzinwekkend aan en had ik het alweer redelijk geschoten met Tarantino, terwijl deze scene tegen het einde allang niet meer die lading had in mijn beleving. Het is de afstomping omwille van het sprookje waarin Tarantino de kijker wil meevoeren, iets wat men in mijn ogen slechts kan constateren. Het is dus tegelijk absurd en misschien ook knap dat Tarantino ermee weg kan komen.

Alleen, het blijft uiteindelijk teveel bij vermaak door de bizarre situaties, zonder dat het als film goed in elkaar steekt: de hoofdstukken werken als afzonderlijke films, die los van elkaar spanning opbouwen en weer af laten vloeien. Die spanning is soms echt wel goed, zeker in de bioscoop aan het einde, maar het is niet het slot(hoofd)stuk van een ingenieus verhaal oid: enkel een einde waarvoor men opnieuw is gaan zitten om het op zijn minst 'cool' te laten zijn.

Als we de cirkel rond willen hebben laat Tarantino dus enerzijds zien hoe film werkt, terwijl hij anderzijds samenhang als basisprincipe vergeet. Niettemin een memorabel werk.

Tweeledig gevoel bij deze laatste spruit van Quentin. Aan de ene kant is het de hilarische nazi-spoof die je zou verwachten met on-WO2 achtige dialogen en situaties. En soms is het erg genieten geblazen van de Leone-achtige situaties met teveel gelul waar Quentin bekend mee is geworden. Maar daarnaast is het ook wel onnodig langdradig bij momenten en slipt de aandacht ongemerkt weg. Iets wat me bij Reservoir Dogs of Pulp Fiction nog nooit is overkomen in elk geval. Ook doet Quentin zijn best om allerlei genres de revue te laten passeren, en worden we zowaar af en toe op flitsen Europese cinema getrakteerd, met heuse film noir en novelle vague ingredienten. Maar dat blijven wel flitsen in elke zin van het woord, kort en weer snel over tot de orde van het verhaal. Kortom, dit is beslist een leuke filmbelevenis met een aantal leuk gevonden dingen, maar ook wat langdradig en daardoor aandacht verslappend uiteindelijk, waardoor je niet helemaal meer op het puntje van je stoel zit naar het einde toe, maar eerder weggezakt en de magie van enkele personages ook ziet verdwijnen, zoals dat van Pitt en enkele anderen. Ik weet ook niet of het uit de lucht gegrepen einde daar niet aan meewerkt. Eén erg sterk punt: de personages spreken eindelijk eens in hun eigen taal, waardoor er volgens mij maar zo'n 10 zinnen Engels in voorkomen, de rest is Duits of Frans. Daarvoor een compliment aan Quentin

Faire review. Ik vond het "Buon Gionooo" moment iets te dik opgelegd. Maar dit is bekeken vanuit Europese ogen (of in ieder geval Nederlandse ogen) waar onderwijs in talen als Frans en Duits gemeengoed is, niet voor een doorsnee Amerikaans publiek, dan moet je 't gewoon vrij obvious maken. Maar het hele concept dat taal (en het niet beheersen van taal) zo'n belangrijke rol in deze film speelt vond ik gewoon heel erg leuk gevonden. Dat gekoppeld aan de acteerprestaties van Waltz en een glaasje melk maakt dat ik hier de volle score voor uittrek. Ik trek dit veel beter dan Thurman in 'n geel pakje, waar dan nog een trilogie van moet worden gemaakt kennelijk.

Pitt mag inderdaad de rol van simpele Amerikaanse redneck uithangen, inclusief gebrek voor enig taalgevoel

Gister nog eens gezien, de negatieve punten blijven wel staan, en vond het wel net iets minder amusant ook.

Eigenlijk is de openingsscene wel het hoogtepunt van de film, Tarentino houdt het niet vast. Vooral omdat hij er veel te veel in wil stoppen en met veel te veel zijverhaaltjes en betekenisloze scenes aankomt. Verder vond ik Pitt een stuk minder dan ik hem de eerste keer vond dat ik hem zag, Waltz blijft wel echt uitstekend, al past dat BINGOOO!!!! momentje in zijn geheel niet in zijn personage. Daarnaast blijf ik het jammer vinden dat 'The Basterds' zelf zo op de achtergrond staan, weer zo'n gevalletje teveel ideetjes in een film gepropt.

Merkte dat ik wel echt minder heb gelachen (al zitten er nog steeds wel een paar hele leuke momenten in), maar daar tegenover staat dat ik de openingsscene wel echt grote grote klasse vind. 3* blijft staan.

Inderdaad. Ik vind hem niet slecht gecast. Hij past perfect bij de film. Wie wil je er anders neerzetten?

Ik heb de originele film uit 1978 maar deze remake zal ongetwijfeld fantastisch zijn. Gauw maar een keer kijken. Ik zou 'als spaghetti western liefhebber' helemaal gaan stuiteren als hij een remake zou maken van een cult SW. Bijvoorbeeld real Good, the Bad and the Ugly, ofzo

Zo'n film heeft helemaal geen remake nodig, daar is nog maar amper wat aan verouderd.

Dat is zo maar ik zou wel eens willen zien hoe hij dat zou doen. Een uitdaging voor hem misschien?

Geweldige film! Fijne acteurs, vooral Christoph Waltz vond ik opvallend goed.

Hele film lang spannend.

Had aan het einde een echt 'wauw' gevoel.

Ik vond niet geweldig film... het is oorlog.

Geen slechte film, vind ik. Maar niet zo spannend...

Dus ruim voldoende 7 = 3,5 sterren

En niet verwacht voor een topfilm..

Het is niet echt een remake. Verhaal komt totaal niet overeen. Heel ander soort film ook .