Inglourious Basterds (2009)

Ik hoop dat je nu wel begrijpt hoe nietszeggend, overbodig en belachelijk jouw bericht / reactie is.

Leg mj maar uit waarom Inglourious Basterds GEEN (nietszeggende, overbodige en belachelijke) parodiefilm is!

Owja, jij bent er zo'n 1.

Ik begrijp dat jij niet begrijpt wat voor nietszeggende, overbodige en belachelijke berichten jij hier achterlaat.

Is het weer die tijd van de maand xgogax? Voelen we ons weer een beetje prikkelbaar?

Ga nu je Papegaai maar weer te eten geven.

Omdat je die niet hebt.

Maar daar kunnen wij toch niets mee, dus zeg het dan ook niet.

Het lijkt wel erg op provoceren op die manier.

Bepaal jij wat ik hier moet zeggen / schrijven... ?

Nee dat niet, maar jouw mening voegt 0,0 toe. Dus vandaar.

Enkele berichten met persoonlijke aanvallen en reacties daarop verwijderd.

In dit geval is dat niet zo vreemd hoor. Nogmaals als jij vindt dat er niets te analyseren valt, dan heeft het gewoon geen zin om zo provocerend te gaan zitten doen.

Jij begon te provoceren door een totaal andere film erbij te halen. Vergeet dat niet!

Ok, maar zo vat ik het wel op. Maar dan begraven we de strijdbijl en houden we het op een miscommunicatie.

Ja, dat had ook een reden.. Heeft/had iets met provocerend gedrag te maken. Maar ik ben er klaar mee.

xgogax schreef:

(quote)

Waarom mag ik hier mijn mening niet neerzetten

xgogax, mag ik weten wat jij voor een vreemde vogel bent? Sinds 2003 lid, talloze berichten en geen enkele stem? Waarom is dat?

Heerlijke film! Spanning zat er goed in en een goed verhaal. Mooie scenes ook weer a la tarentino!

Een toppertje w.m.b.! 4,5 ster dik verdiend!

Super vette film. Lekker spannend, gaaf einde!

Die jongen wilt overduidelijk apart doen en mensen op hun teentjes trappen. Beetje triest. Iedere post die hij hier tot nu toe heeft gemaakt is puur en alleen om te provoceren. Kennelijk heeft ie niets nuttigs te doen.

Eigenlijk schaam ik me dat ik het niet kan laten om iets over hem te zeggen. Zouden we eigenlijk TOTAAL moeten negeren, dan is het snel over.

@ Ramon K

Ik denk dat jij wel weet hoe een film in elkaar zou moeten steken. Tenminste, hoe het volgens de "kenners" zou moeten. Maar ik bekijk een film niet op die manier. Ik kijk een film, ik geniet van (of erger me aan) de film. En ik baseer m'n stemmen dan ook op de mate waarin ik geniet of mij erger. Geen theaterschool of regie opleiding gevolgd, dus ik kijk ook niet zo diep naar een film. Waar ik overigens blij mee ben, want anders zou je nog maar weinig kunnen genieten.

Gewoon negeren, al zoveel uberkansloze discussies gevoerd met die gast. Verontwaardigd doen als hij hier vreemde reacties neerzet die niet positief zijn, maar zodra je zo'n reactie bij een film neerzet die hij leuk vindt zijn de rapen nog niet gaar Heeft gewoon een vreemde smaak wat films betreft, laat hem er maar ook lekker mee.

Wat een tegenvaller.

Inglourious Basterds begint met een behoorlijke openingsscène: deze is spannend, overtuigend geacteerd en goed geschreven. Niks al te speciaal, maar desalniettemin sterk. De hierop volgende scène echter is bedroevend, wanneer de 'basterds' worden voorgesteld. In de originele film was het een kleurrijke bende met tough guys als Fred Williamson, Bo Svenson en die grappige Italiaan met de grote snor. De 'basterds' in deze film daarentegen zijn een triestig zootje schriele minkukels zonder enige persoonlijkheid. Eli Roth's personage spant wel de kroon. Zijn rol kan ik enkel als een vriendendienst van Tarantino beschouwen, aangezien ik mij niet kan voorstellen dat iemand deze kleine nerd geloofwaardig zou vinden als de stoere 'Berenjood'. Brad Pitt is aanvankelijk wel grappig als Aldo Raine, maar zijn personage is te eentonig om dit een hele film lang te blijven en zijn citaten worden na een tijd vervelend en voorspelbaar.

Tot overmaat van ramp volgen er hierna maar liefst twee subplots. Verschillende personages worden wel uitvoerig voorgesteld, maar niet uitgediept. De 'basterds' zelf worden totaal naar de achtergrond geduwd, waardoor hun bijdrage in de oorlog (en in de uitvoering van het grote plan) bijzonder irrelevant lijkt. Naar het einde toe wordt het verhaal totaal afgehaspeld: de uiterst risicovolle missie gaat zo feilloos dat er geen spanning is en het geweld zijn kracht verliest. Vooral de manier waarop het personage Hans Lada evolueert is teleurstellend. Ik had gehoopt op een bloedstollende confrontatie tussen dit booswicht en Aldo Raine, maar moet mij tevreden stellen met een soort flauwe overgave van Lada's kant.

Een scène die er voor mij tussenuit springt is die in het café. De dialogen zijn interessant en de spanning is te snijden. Ironisch genoeg zijn het juist dat soort scènes die het potentieel van deze film onderuit halen. Door af en toe oprecht serieuze en suspensevolle momenten toe te voegen, komen de vele absurditeiten in Inglourious Basterds soms geforceerd over. Alle vorige films van Tarantino speelden zich af in hun eigen universum, maar in dat opzicht is deze film erg inconsequent.

Berichten verplaatst naar Quentin Tarantino

Quentin Tarantino reken ik tot mijn favoriete regisseurs. Hij heeft een heel eigen sfeer die sommige mensen helemaal niet weten te waarderen en andere juist weer helemaal wel. Ik behoor tot die laatste groep. Kill Bill 1 is echt mijn favoriete film van hem en ook Pulp Fiction vind ik geweldig, al heb ik die veel te vaak gezien. Zijn andere films wist ik ook allemaal te waarderen, al vond ik Death Proof al duidelijk wat minder. En helaas moet ik constateren dat ik bij zijn nieuwste film hetzelfde gevoel heb. Een flinke teleurstelling overheerst toch wel, ook al doordat de film de hemel in is geprezen, zowel in reacties van filmfans als in de pers. Het zal wel weer de tegenwoordig zo regelmatig opduikende massahysterie zijn, want anders kan ik het ook niet verklaren. En ik spreek hier als iemand die zich wel een Tarantino-fan noemt.

Allereerst klinkt het thema al erg gewaagd, en daarmee gaat Tarantino al een klein beetje voor alles of niets. Van zijn vorige films hield de regisseur het qua verhaal heel simpel wat betreft basisverhaal, waarbij het plot zich nog wel eens richtte op meerdere personages, maar dat werd dan vrij evenredig gedaan en de personages waren leuk. Helaas is het gek genoeg zo dat jij de Inglorious Basterds uit de titel maar een marginale rol spelen. Bovendien vond ik ze ook niet leuk, zelfs Brad Pitt niet. Die heeft korte momentje van glorie (min of meer), maar meer ook niet, en ik vond hem zelfs niet zo goed spelen.

Wel erg goed is Christoph Waltz. Hij speelt heel leuk en grappig de grote kwaadaardige nazi-jodenjager, en heeft daar terecht een Oscarnominatie voor gekregen. Ik geef hem zelfs een heel goede kans om te winnen. Ik heb in The Last Station Christopher Plummer nog niet kunnen zien, maar ik vind Waltz in elk geval al beter spelen dan de overige genomineerden.

Mélanie Laurent is de andere acteur die er voor mij echt bovenuit steekt. Eigenlijk is zij het meest het personage wat je hart weet te winnen.

De opening van de film is nog erg sterk, en een voorbode van iets wat je nog veel meer in de film te zien zal krijgen: lange dialogen waarbij de spanning wordt opgebouwd en het vaak tot een climax komt op het einde. In sommige scènes is dat erg sterk gedaan en veel anderen helaas juist niet. Eigenlijk voor het eerst merkte ik dat de dialogen in een Tarantino me niet bevielen. Er zitten nog best sterke staaltjes in, maar slechts heel kort wordt het Tarantino-niveau echt gehaald, en verder zijn de dialogen gewoon veel te lang en weten daardoor niet te boeien en zelfs regelmatig te vervelen.

Inglorious Basterds zou geen Tarantino-film zijn als er niet vele verwijzingen naar andere films of genres in zitten. Dat blijft toch altijd heel aardig. Qua camerawerk en montage wordt eigenlijk gewoon een hoog niveau gehaald, zelfs de slowmotion vond ik goed toegepast, maar de soundtrack is wat lauwtjes relatief gezien. Het klinkt eigenlijk altijd gewoon goed, maar het is niet memorabel zoals dat wel zo was in Pulp Fiction, Kill Bill, Reservoir Dogs.

Het ingrediënt van het buitensporige geweld ontbreekt ook niet, maar dit vond ik ook niet helemaal werken. Het komt wellicht doordat het niet helemaal past in het thema, of misschien eerder nog doordat het vrij hard nog in beeld wordt gebracht en niet zo duidelijk een functie heeft. Er wordt niet echt vol gegaan voor het cartoonachtige splatterwerk a la Kill Bill, maar ook niet voor de grote dreiging of suggestie van grof geweld, zoals in Reservoir Dogs of Pulp Fiction.

De humor vond ik ook al minder. Alle scènes met Hitler en zijn topmensen vond ik vrij flauw eigenlijk. Het wordt te overdreven gebracht, waardoor je de herkenbaarheid een beetje mist die het juist leuk moet maken. Bovendien vond ik Hitler ook niet goed lijken. Goebbels was zoveel beter.

153 minuten is nogal een lange zit, en om het vlotter te laten wegkijken en de presentatie en wat stoerder te maken heeft Tarantino zijn film weer opgedeeld in hoofdstukken. Maar ook dit weet het tempo er niet echt in te brengen, vooral niet door die eerder al genoemde te lange dialogen, die ook te vaak voorkomen.

Bepaalde scènes blijven wel hangen, zoals die lange in de bar met het spelletje onder andere, of het Italiaans spreken. De spanning en het ongemakkelijke gevoel wordt dan nog wel eens sterk opgebouwd, of er wordt juist kundig een lastige situatie gecreëerd waar men zich dan op een komische manier uit mag zien te redden.

Vanzelfsprekend wordt er opgebouwd naar een grote climax, en die beviel me wel goed. Mooi in beeld gebracht en typisch hoe alles in een bioscoop plaatsvindt. In het laatste deel zitten nog effectief meerdere kleine twists. Op een gegeven moment had ik wel iets van “alweer een?”, maar ik liet me er wel steeds voor verrassen.

Alles bij elkaar moet ik toch de conclusie trekken dat Quentin Tarantino er niet in geslaagd is een goede film maken, niet naar zijn standaard, en eigenlijk heeft hij dat al een jaar of zes niet gedaan. De vaste trucjes worden weer van stal gehaald, maar of het nu de soundtrack, dialogen, personages, het plot of de uitwerking van het geweld zijn, nergens wordt de te verwachten score gehaald. Inglorious Basterds voelt daardoor een beetje als een soort herhalingsoefening.

Eigenlijk is het maar een mager filmjaar. Omdat er dit jaar maar liefst 10 beste films genomineerd mochten worden kalft de kwaliteit al af natuurlijk en krijg je misschien een wat vertekenend beeld, maar ook als je de vijf minste weg zou strepen krijg je nog een lijstje wat niet super indrukwekkend is. Tel daarbij op dat Avatar en Inglorious Basterds, de films die misschien wel de meeste verwachtingen wisten te wekken, echt zijn tegengevallen. Bij Avatar kwam ik niet hoger dan een 3.0, ook hier niet. En waar ik bij Avatar nog wel zin had om het sterke eerste half uur opnieuw te kijken heb ik hier totaal niet de behoefte om bepaalde scènes opnieuw te zien. Dat is toch geen goed teken. Ik hoop dat Machete wat wordt. Tarantino zal niet regisseren, maar dat is een film waarvan de korte beelden in Grindhouse me wel bevielen.

Een complete afknapper.

Inglourious Basterds komt nergens uit de verf omdat het verschillende registers met elkaar probeert te verzoenen en daarin hopeloos faalt.

Het grootste probleem is dat Tarantino het slachtoffer is van zijn eigen stijl. Je verwacht een pastiche, dat zou van meet af aan duidelijk moeten zijn (de spelfouten in de titel kondigen het al aan), maar het verhaal waaiert werkelijk alle kanten op. Nu eens neemt de film zichzelf serieus, dan weer niet, dan plots half-half. Het resultaat is halfbakken. Ofwel trek je de kaart van de oorlogsfilm, ofwel de parodie op de oorlogsfilm. Maar Inglourious Basterds twijfelt te veel tussen beiden en komt uiteindelijk, weinig verrassend, nergens uit.

De acteerprestaties zijn eerst en vooral allesbehalve. Waltz steelt weliswaar de show met zijn excentrieke personage, maar daar houdt het helemaal op. Pitt sleept een slome, eendimensionale prestatie uit de brand. Nergens boeiend, laat staan grappig. Om nog maar te zwijgen van Roth, die duidelijk moet schaven aan zijn mimiek, intonatie en timing. Tarantino's maatje had beter in zijn regiestoel blijven zitten.

Ook het script is niet denderend. Het verbale vuurwerk uit Reservoir Dogs of Pulp Fiction is hier bovenal helemaal zoek. Het hele taalspelletje (alweer: oprecht? parodie?) draagt daar zeker toe bij. Net als de potsierlijke accenten. Dorre dialogen, vaak vol cliché (bedoeld, juist? of niet?) die doorgaans niet verrassen: dat is pijnlijk. Zeker voor Tarantino.

Bij het plot zijn dezelfde bezwaren te maken. Hoe serieus kan of moet je het nemen als de film het zelf niet weet? Eigenlijk rammelt het plot aan alle kanten: het is pure gatenkaas. Bedoeld toch? Niet duidelijk. Ten slotte zakt de structuur van de hele film als een pudding in elkaar naar het einde toe, zoals yeyo terecht aanhaalt. Sterker nog: de hele film zit scheef qua spanningsboog. Of moet die er dan toch niet zijn?

Inglourious Basterds hinkt op verschillende gedachten maar haalt zichzelf jammer genoeg helemaal onderuit. Zonde.

Weekendverlof misschien?

wat een discussie hier... en het gaat volgens mij niet eens meer over de film...

Ik vond de film, wel grappig maar toch een beetje tegenvallen... misschien omdat ik de trailer zag, en toen zag hij er een beetje spannender uit...

maarja, goeie humor en natuurlijk Brad Pitt

komt toch uit op 3,5*

Ja, ja……. Dit is dus de film waarover iedereen zo vreselijk hoge pet van op heeft en van ondersteboven is? Begrijp me goed, absoluut een prima remake van Quel maledetto treno blindato uit ‘78 en ik zie de Tarantino-trekjes duidelijk en dat is zeer prettig om naar te kijken.

Maaaaar…. om nu te zeggen dat dit top is, dat gaat mij persoonlijk te ver?! Daarvoor vind ik de verhaallijnen te kort en te rommelig, zelfs voor Tarantino begrippen. Het uitlichten van de basterds en hun achtergronden/afkomst had veel verder kunnen en zelfs moeten worden uitgediept, daar zijn de personages interessant genoeg voor. Daarbij vallen mij de acteerprestaties van Pitt en Laurent ietwat tegen, zeker als je bedenkt wat deze absolute toppers in hun mars hebben. Daar tegenover staat de topprestatie van Christoph Waltz die de rol van Kolonel Hans Landa lichtelijk geniaal vertolkt.

Al met al moet ik zeggen dat ik ruim 150 minuten kijkplezier heb beleefd aan Inglorious Basterds, maar de hype rondom deze prent vind ik ietwat overdreven.

Dit zijn juiste woorden naar mijn idee.... zeer realistisch bekeken!

Naar mijn mening nemen sommige deze film en vooral zichzelf iets te serieus en beginnen dan te over-analyseren. Mede-liefhebbers, laat ze maar lekker, geniet van deze fantastische film en dan kunnen zij ook weer verder met hun leven.

Ik lees per pagina 20 van de 'crap-verhaaltjes' van onze absolute 'kenners' hier die koste wat het kost gelijk willen hebben. Niet bepaald origineel en onvoorspelbaar.

dagdag