Oleanna (1994)

Het duurt wel een poos voordat ik in de film kwam. Mede door het script (voormalig theaterstuk van Mamet zelf) die op z'n Mamets weer bomvol snelle dialogen zonder al te veel pauzes bevat. In het begin denk je als kijker ook van 'waar gaat dit in godsnaam heen'. De spanning wordt langzaam maar zeker opgevoerd uitmondend in een letterlijk ziedende finale, je achterlatend met hartkloppingen.

Oleanna is een twee-akter tussen twee personen. Carol, een onzekere studente die het allemaal niet zo goed begrijpt, en haar leraar, net gepromoveerd tot professor, met wie het in de prive-sector ook niet helemaal lekker loopt. Op het toneel leidde de eerste akte tot veel kritiek van de vrouwelijke bezoekers, terwijl de tweede akte veel oproer bezorgde bij de mannelijke bezoekers. De finale zorgt voor de sprakeloosheid. "Whatever Side You Take, You're Wrong", is niet voor niets een briljante en correcte tagline.

Probleem is de onbekende Debra Eisenstadt die me niet geheel wist te overtuigen in haar rol als extremistische feministe. Vreemd genoeg veranderde Mamet voor de film de laatste zin van het stuk. De originele zinsnede door Carol: "Don't worry about me. I'm alright." is duizend maal sterker dan de laatste woorden in de film. Jammer. Een sterkere hoofdrolspeelster en een wat gemakkelijker door te komen beginstuk zouden niet misstaan hebben in de verfilming, nu een zeer sterke 3,5*. De donkerste gedachten van een man kregen de vrije loop tijdens de film. Ik ben benieuwd naar de gedachten van een vrouw tijdens het bekijken van de film.