An Education (2009)

Afgezaagd en over sentimenteel drama met een voorspelbaar en geromantiseerd verhaal over een volwassen man die een relatie met een meisje krijgt.

Er wordt aardig geacteerd en zeker Sarsgaard speelt zoals meestal een goede rol. Mulliganis ook zeker niet verkeerd maar deed te veel haar best waardoor het over de top op mij overkwam. Daarentegen zijn de bijrollen van oa. Jenny's vader en haar lerares een stuk overtuigender.

Waar ik het meeste problemen mee had zijn de (liefdes)scenes tussen David en Jenny, waar ik eerder met een bepaalde walging (misschien wat overdreven) naar keek. De onmogelijke liefde wordt wel leuk geromantiseerd in beeld gebracht, maar ik zag alleen maar een volwassen man met een meisje in bed liggen. Het is in verschillende scenes overduidelijk te zien dat ze nog maar een meisje is en dat benadrukte nog meer mijn mening over de relatie. Ook het feit dat er weinig mensen in de film, vooral de ouders, er echt een problemen van maakten verbaasde me. Of ben ik nu de enige die zo over hun relatie denkt?

Hoe dan ook, ik vind het een film die me een onprettig gevoel gaf terwijl dit waarschijnlijk niet de bedoeling was. Het verhaal is verder niets nieuws en de rollen goed gespeeld.

2,5*

Mijn beoordeling bestaat niet alleen uit de kwaliteit van een film (acteerprestaties, verhaallijn, etc.) maar ook hoe ik deze heb ervaren en het gevoel dat ik er aan over heb gehouden. Ik geef een film geen hoog cijfer omdat deze technisch heel goed is maar me verder niets deed.

Omdat het waargebeurde geschiedenis is mag je daar moreel gezien geen vraagtekens bij plaatsen? Juist omdat het waargebeurd is maakt het wat mij betreft nog bedenkelijker.

Ik ben het daarentegen met je eens dat Mulligan een goeie rol neer zet.

Van mij mag je overal vraagtekens bij plaatsen, maar in jouw bericht geef je er op zijn minst de schijn van dat jouw beoordeling mede beïnvloed werd door je morele overwegingen. Ja, die ouders waren behoorlijk naief, net als de dochter, en lieten zich volkomen inpakken door die gladjanus. In de context van die tijd was dat aan de andere kant weer enigszins te begrijpen doordat de ouders ervan uit gingen, dat dochterlief in een 'gespreid bedje' terecht zou komen.

Technisch mooi in elkaar gezet.Sarsgaard was top.Hij vertolkt de rol op een erg overtuigende wijze: foute man, waar je toch nog sympathie voor kunt koesteren.

Ik ben het wel eens met Sandutje wat de intieme scènes betreft.Moreel gezien begrijp ik dat de regisseuse seks met een een ''minderjarige'' niet wilde tonen, maar het maakte het geheel wel wat minder intens.

Goede film, waarvan je gelijk al door hebt dat het foute boel is. Charmante man en een klein meisje. Meisje is overigens wel wijs voor haar leeftijd / ziet er ouder uit en daardoor komt het geloofwaardig over.

Ook de relatie met haar ouders is goed vertelt.

Cathy Mulligan is geweldig in haar rol van naive studente, dat eigenlijk niet zo overkomt... De film bleef niet echt in mijn hoofd ronddralen..dus is ook geen topper te noemen... Peter Sarsgaard vervuld schijnbaar een hoofdrol maar dit komt niet zo over omdat hij opeens verdwenen is. **/ sterren

goede film dat afspeelt in de hippe londen van begin jaren 60

gisteren avond toevalig tegengekomen op BBC2 maar wat ik vaker zie de laatste tijd was deze film niet vermeld hier op Moviemeter onder films op televisie?

bij toeval, toen deze film eindigde rond tien uur, begon op NL2 de Britse film Red Road, dat geschreven was door de regisseur van deze film, Lone Scherfig

Red Road (2006)

Veel te veel op safe gespeeld. Aardige weergave van de 60's, maar nergens kreeg de sfeer of het verhaal of de acteurs, of wat dan ook, vleugels.

Peter Sarsgaard en Carey Mulligan deden het naar behoren, maar konden dit niemandsdalletje niet naar boven trekken (zonder vleugels gaat dat lastig).

Het drama komt ook nergens sterk naar voren, waardoor er weinig scènes zullen zijn die ik over een jaar nog zal herinneren.

Deze kan met peinzen bestempeld worden met "oké" en gaat op de aardig-tussendoortje-lijst.

3*

Schitterende soundtrack met muziek uit de jaren 60.

Ik had véél van deze film verwacht, maar helaas bleef hij hangen op 'middelmatig".

Zoals mijn voorganger zegt : "oké" en gaat op de aardig-tussendoortje-lijst.

Mooie film waarin het leven van een schoolmeisje een stuk boeiender wordt, als ze een innemende man ontmoet. Ondanks het leeftijdsverschil blijkt deze man blijkt haast te mooi om waar te zijn. Een mooi verhaal waarin het intelligente meisje voor de keuze komt te staan van een studie volgen op school, of een studie van het leven zelf. Goed geschreven personages en de jaren '60 in Engeland zijn mooi gerecreëerd. Een erg fijne cast met flink wat bekende namen en een ontwapenende rol van Carey Mulligan. Dik verdiende 3.5 sterren.

Matige uitwerking van een zeer interessant onderwerp.

Een oudere man krijgt een relatie met een jong meisje dat zich laat meeslepen door hem en zo achter zijn ware aard komt. De mogelijkheden om een sterke film te maken over dit ondewerp zijn eindeloos. Helaas slaagt An Education daar totaal niet in. De thuissituatie is ten eerste zeer onrealistisch. Molina moet een strenge vader voorstellen, maar daar faalt hij enorm in. Een strenge vader zou maatregelen nemen als iemand tegen hem in zou gaan, vooral in de jaren '60. De vader die Molina neerzet heeft echter totaal geen gezag over zijn familie en is zelfs zeer makkelijk om te praten. De problemen die het meisje met haar ouders heeft vallen dus reuze mee. Daarnaast vond ik de relatie tussen Mulligan en Saarsgaard erg oppervlakkig. Het gebeurt opeens en wordt nergens interessant en snijdt nergens een controversieel onderwerp aan. Het einde dat er dan achteraan wordt geplakt vond ik ook erg slecht.

Ik stoorde me vooral aan het feit dat het personage van Mulligan bijna geen ontwikkeling doormaakt. Het lijkt alsof ze totaal niet veranderd, ook al krijgt ze een relatie met een oudere man. De aardige fotografie en nog best goede spel van de cast maken de film nog een beetje de moeite waard. Ik heb 3* gegeven na het kijken van de film, maar voor mijn gevoel zit ik nu op 2,5*. Ach ja.

Stemmige film over een growing up van een mooi meisje. Geenzins een origineel verhaal of wat dan ook maar wel goed verfilmd zonder gewoonlijke opsmuk. Aardig geacteerd en prachtig tijdsbeeld van begin jaren 60.

Fikse tegenvaller. Had er een hoop van verwacht, maar wat een slap verhaal was dit. Daar had toch veel meer ingezeten. Ik vond de relatie ook absoluut niet geloofwaardig overkomen.

Fikse tegenvaller. Had er een hoop van verwacht, maar wat een slap verhaal was dit. Daar had toch veel meer ingezeten. Ik vond de relatie ook absoluut niet geloofwaardig overkomen.

Aan een bepaalde combinatie van "slapheid" en ongeloofwaardigheid van een film kun je voelen dat het om een zogenaamd waar gebeurd verhaal gaat...

Wel behoorlijk geacteerd.

Een sterk gegeven dat zou moeten resulteren in een kanppe film.

Maar hier wordt alles zzer lichtvoetig voor gesteld.

Geen enkel moment is het verhaal overtuigend laats staan geloofwaardig.

Vooral de houding van de vader stoorde me enorm.

Komt daarbij nog het geforceerde einde, om het helemaal te verkl....

Nee een gemiste kans.

Alhoewel dat niet aan de algemen acteerprestaties lag.

Wat is die Carey Mulligan toch een geweldige actrice...

Het verhaaltje stelt niets voor... Voor de rest is er ook niet echt iets speciaal of origineel aan, maar het is wél aardig geacteerd en dat maakt veel goed. Ontspannend

Luchtig drama die niet heel opzienbarend is maar dankzij het puike acteerwerk toch bleef boeien.

3,5*

Een 24-jarige Carey Mulligan die een meisje van 16 speelt. Nee, totaal niet overtuigend.

En 38-jarige Peter Sarsgaard die 30 moet voorstellen, dat kan ook maar net, vind ik, hoewel mensen er toen eerder ouder uitzagen (maar de kinderen weer net niet).

Matthew Beard (toen 20) kon nog wel doorgaan voor een tiener.

Het gaat weer nergens over met zo'n casting. Niet dat ze van zichzelf niet goed acteren, maar het verhaal met perikelen op school van het meisje is niet geloofwaardig, gezien haar hier neergezette uiterlijk (close-ups gezicht/mimiek) en gedrag (stem/intonaties/houding).

Het verhaal sprak mij ook niet aan, ik vond het nogal saai.

Ook qua muziek, was vrijwel niet aanwezig trouwens.

volgens mij was Olivia Newton John al dertig toen ze een schoolmeisje speelde in Grease? Maar die geef je wel een 4 uit 5

O, ik had het idee dat het in Grease over oudere studenten ging, van rond de 20. Dan valt het qua leeftijden weer minder op, want 16 is echt nog veel meer kind dan dat Carey Mulligan kon neerzetten.

Maar als het in Grease een highschool moet voorstellen vind ik dat ook helemaal niet kloppen Maar tussen 13 en 18 kan dus wel, de hoogste klassen. Het gedrag zal daar beter zijn neergezet, niet storend.

De vriendin van Sandy die in verwachting raakte leek uiterlijk wel 30+ (vond ik ook al vreemd, tenzij iemand 10x blijft zitten). Het is wel zo dat in die film alles veel meer absurd en overdreven is, minder realistisch, terwijl An Education een weergave van de werkelijkheid moet voorstellen. Ik vind dat gewoon niet correct gedaan en ik geloofde het niet, het stoorde mij zelfs.

Als de rest van de film nog zo enorm charmant als Grease zou zijn geweest en mij het storende deed vergeten... maar helaas, saai dus.

Degelijk gedaan inderdaad, maar nergens echt verrassend (script, fotografie) en vooral het einde: daar had natuurlijk veel meer in gezeten. De muziekkeuze viel mij tegen: soms zelfs antachronistisch. En is het je opgevallen hoe vaak dezelfde lichtblauwe auto toevallig in de straat geparkeerd staat of voorbij rijdt. Dáár had nog een hele extra film in kunnen zitten...

Conclusie: standaard verhaal, standaard verfilmd, nergens echt bijzonder. Een lichte tegenvaller.

Nee hoor, lees mijn recensie maar

Halfje omhoog! Knap dat de toen pas 22-jarige Mulligan de film grotendeels draagt. Hoewel een mooi meisje, zou ik haar in haar school-uniform zo voorbij lopen en toch komt ze enorm over op het scherm. Dit bevestigt voor mij dat ze een acteertalent is. Ze had zeker de oscar moeten krijgen boven Sandra Bullock!

Bijzonder weinig reacties bij deze film...

Een degelijk drama dat volgens mij alleen door de Britten gemaakt kan worden. Het verbaast mij eigenlijk dat de film hier vrij weinig - en dan ook meest negatieve - reacties krijgt. De acteurs zijn zonder uitzondering goed bezig en ik vind het verhaal heel realistisch overkomen. Ook waan ik me zo in de jaren zestig, dankzij de kostuums en de muziek. Wat mij persoonlijk aantrekt in deze film is de aandacht voor de positie van vrouwen in die tijd - zij hoeven alleen maar naar Oxford om daar een rijke man aan de haak te slaan - en hoe Jenny daartegen in opstand komt. Jammer dat de film vrij vroeg eindigt, nu weten we nog niet wat Jenny is gaan doen ná Oxford. Is ze een rijke man getrouwd om de rest van haar leven als huisvrouw te slijten, of legt ze zich neer bij een leven als onderwijzeres, of vindt ze nog een andere manier? Dat had ik wel willen weten.
Vier sterren.

Lijkt me moeilijke gedachtes als je zo naar meerdere films gaat kijken, willen weten wat er na het verhaal gebeurt. Ik denk dat eerder de essentie van de film ligt bij dat je weet wat er nu niet gebeurt in haar verdere leven, dan wat er werkelijk gaat gebeuren. Ze heeft iets geleerd, ze is wijzer door de gebeurtenissen rondom David, een opleiding buiten school, die haar vooruit helpt in het verdere leven. ''Hattie'' was haar soortgelijke toekomst met David, nu mag je zelf invullen hoe dat gaat verlopen in de toekomst, zonder David.

Vooral de soundtrack is super!