Return of the Living Dead III (1993)

Goed vervolgdeel, maar ik miste een beetje de humor die deel 1 wel had. Of misschien was ik niet in de juiste stemming, kan ook. Maar ik vond het een leuk verhaaltje met de nodige actie en gore effecten. Yuzna's stijl bevalt me wel, al vond ik hem beter in het vergelijkbare Beyond Re-Animator.

Raar vervolg.

Eigenlijk, behalve dan het verhaaltje, maar bitterweinig te maken met de twee eerste delen uit de reeks. Verloop is volledig anders en vooral, de humor is zo'n beetje compleet weg.

Niet zo erg, maar het begin is toch wel erg pover. Yuzna is nu niet echt een geweldig regisseur, het hele dramatische bijgebeuren in deze film is echt bedroevend.

Sleept ook allemaal nogal aan, zit vol onlogischheden en het duurt ongeveer tot het laatste half uur alvorens er eindelijk wat interessant gebeurt. Blijft nog steeds wat kwakkelen, zo is het hele einde (jongen doolt maar een beetje rond en gaat vriedinnetje nog een keer redden?) te belachelijk voor woorden, maar de zombies zijn daar eindelijk wel een beetje de moeite waard. Vond de designs en make-up op't einde eigenlijk wel tof. Jammer dat ze pas zo laat in de film van stal gehaald worden.

Verder veel slecht acteerwerk, domme scenes en een veel te lange aanloop. Maar voor het meer dan vermakelijke einde toch 2*

Lekker ambitieuze film van Brian Yuzna die in de schaduw van haar voorganger mag staan. Het hele gebeuren op de militaire basis werkt prima en is lekker sfeervol en gory. Maar ja, die tienerrelatie... Al vaak gezien, niet echt overtuigend, en ook geen voldoende meeslepend element. Vond qua dat, het latere Zombie Honeymoon van Dave Gebroe (die deze film moet hebben gezien) beter. Yuzna werkt nog wel redelijk met sfeer, bovendien zijn de zombies erg prettig, maar aan 't beeld zat ik niet gekluisterd. Leuke artidirection overigens. Return of the Living Dead III is een degelijke zombiefilm ookal had ik vrij weinig met de hele leidraad van het leadingcouple.

Geweldige film! Misschien niet de 'standaard zombie-film', in de zin dat hordes ondoden een restantje levenden het leven zuur proberen te maken, maar toch zéér vermakelijk..

Interessante liefdesfilm á la Romeo and Julliet en Sid and Nancy, maar dan met zombies! Oké, het mist idd de nodige humor, maar de liefde die de twee hoofdrolspelers tentoon spreiden maakt dit wél een mooi drama, mét zombies!

Dat is trouwens wél het enige dat deze film eigenlijk mist, een héle horde zómbies! Maar zelfs met een mini-hordetje zombies is het een intiem gemankeerd liefdesdrama. Oh, wat een fucked-up liefde is DAT!!

Zet zelfs een klein vraagtekentje bij het Government Weapons Program. Hoe ver mag een regering gaan om wapens te ontwikkelen 'voor onze vrijheid'?...

En zeg nou zelf, als je tóch door een zombie opgevrozen wilt worden, laat het alsjeBLIEFT JULIE zijn!!!! 'It's all in the tongue!'

Melinda 'Mindy' Clarke is als Julie de meest sexy zombie OOIT op film vastgelegd!!!! Oh, my GAWD!!!

Plus, ze heeft me op een simpele manier, maar daarom kort, bondig en haarfijn uitgelegd hoe het zit met het 'zelfmutilatie' aka 'snijden' fenomeen. Geen geintje. In een paar woorden maakte ze me duidelijk wáár het precies om draait in het 'cutten'! Ze vertelt het beter dan gelijk welke After School Special of Postbus 51 spot!

Alleen al om Mindy Clarke 4 hele dikke sterren!

Duidelijk anders van opzet dan de overige delen en ontsierd door een flutverhaal met belabberde personages. Opening is best aardig met onder meer de ingegroeide zombie, maar daarna wordt wel heel ruim de tijd genomen om e.o.a. puppy love op te voeren. Oersaai en onnozel gedoe. Het veert pas weer op als Julie op de poster gaat lijken en er volgt zowaar nog wat leuke viezigheid.

Zo'n hapje uit een lip is een hele opluchting na 3 kwartier kwakkelen. Idem voor het kwispelende ruggenwerveltje, leuk knipoogje naar het eerste deel. Toch nog een paar erg geinige zombies voorbij zien komen. De idiote 'draai' in het slot (kwam over als een onverwachte verlenging) slaat helemaal nergens op. Had nog wat kunnen zijn als Julie haar Curt daarna uitgebreid had opgepeuzeld, maar ook dat mocht niet zo zijn. Filmpje heeft eenvoudigweg teveel bagger aan boord om enige indruk te maken.

Dit derde deel van Brian Yuzna uit 1993 is een verrassend vervolg. In het begin denk je te weten waar het allemaal heen gaat, maar een reeks bijzondere wendingen staan de kijker te wachten. Het komedie-aspect is ditmaal achterwege gelaten en dat maakt de film een stuk naargeestiger. De film bevat ook een hoge dosis graphic gore, wat opvallend is voor een jaren 90-horrorfilm. Anders dan deel twee probeert dit deel niet het origineel te imiteren en slaat een geheel nieuwe weg in. Zeker niet verkeerd en daarom best goed te pruimen. Melinda Clarke was ook erg memorabel.

Vroeger had ik deze eens gehuurd maar wist er niet veel meer van. Na een herziening kan ik constateren dat dit het beste deel uit de trilogie is.

Juist omdat het filmpje een andere insteek heeft. We zien eens een keer geen hordes zombies hersenloos achter een groepje overlevenden aanwaggelen. Dit keer staat de liefde tussen Curt en Julie centraal. Klinkt wat zoetsappig, maar ik vond de twee het erg leuk doen. Vooral Julie is best sexy, en een stoer moment wanneer ze voor het eerst omgetoverd is tot het gedrocht wat op de poster is afgebeeld. Er komen ook niet meer als tien zombies in het verhaal voor, maar het zijn wel erg cool vormgegeven zombies. Een grote verademing ten opzichte van de vorige delen.

Van humor is nauwelijks sprake. Qua gore is de film best tam, maar het laatste half uur weet het het een en ander goed te maken. Paar smerige scenes en een leuk slot. Erg vermakelijk werkje.

Goeie horrorfilm waarbij een jongen zijn vriendin weer tot leven wekt met uiteraard desastreuze gevolgen. In tegenstelling tot de twee voorgangers is de humor nagenoeg verdwenen, waardoor de sfeer een stuk grimmiger is. De make-up effecten zijn opnieuw goed en lekker goor. Mindy Clarke ziet er sexy uit (zelfs na de fikse zelfvermingkings-scene), en zit goed op haar plaats hier.

Deze film wordt met elke kijkbeurt beter. Heb nu nog meer kunnen genieten van die typische early 90's sfeer en de kenmerkende Yuzna-stijl, aangevuld met heuse romantiek. Na het eerste deel met gemak de beste uit de reeks.

4*

Het laatste deel van de originele reeks dus lees ik hier boven en een erg verrassende afsluiter moet ik zeggen.
Yuzna koos voor een heel andere wending, er zullen vast wel liefhebbers zijn die dit niet waarderen, maar ik vind het zelf geweldig dat hij er echt zijn eigen ding van gemaakt heeft.
In de beginscene laat hij meteen zien dat hij het gore niet schuwt door een legerexperimemt met Trioxin flink mis te laten gaan. De make-up en gore fx zien er goed uit. Neem daarbij nog eens de onderlinge spanning tussen 2 kolonels over de aanpak van het experiment en de serieuze toon is gezet.
Daarna gast de aandacht naar de personages van Clarke en Edmond. Clarke komt niet overtuigend over als bad girl, maar weet dit later recht te zetten wanneer ze wat persoonlijker moet spelen in haar ondode versie. Door het degelijke spel van Edmond komt de liefdesverhouding nog best goed over. Het zorgde er bij mij in ieder geval voor dat ik nog redelijk kon meeleven met het tragische lot van dit duo.
De muziek maakt het hier en daar weer wat cheesy, maar daar kan ik de charme altijd wel van inzien.
Geen humor deze keer, maar dat heb ik helemaal niet gemist. Tot nu toe (ik heb nog niet alles van hem gezien) vind ik deze Yuzna's beste werk na zijn debuut.

Het tweede vervolg is wat origineler dan de voorganger, maar op alle andere vlakken is het minder. Allereerst komt het allemaal nogal amateuristisch over, de acteurs, dialogen en soms ook het camerawerk en montage. De gore scenes zijn wel aardig gemaakt. Verder is de humor weg en is het allemaal veel te serieus, wat funest is voor een film als deze.

Juweeltje. Brian Yuzna's Romeo & Juliet.

Er zijn na dit hoofdstuk nog meerdere delen van de Return of the Living Dead serie gemaakt, maar ik zie het toch altijd als trilogie - zoals ik ook de Dead films van Romero nog altijd als trilogie zie en de delen erna het liefst vergeet. Dit is een beetje een vreemde reeks, de films hebben enerzijds genoeg overeenkomsten, maar verschillen ook als dag en nacht. De eerste was een rasechte horrorkomedie, de tweede meer een kinderfilm. Deze derde film is geen van beide, maar meer een serieuze horrorfilm. Een paar elementen uit de vorige twee films komen terug, maar eigenlijk staat de film behoorlijk los van de serie. Return of the Living Dead III is interessant op veel vlakken, maar het serieuze aspect van de film werkt duidelijk het minst. De film is het meest amusant als er - letterlijk - een vat zombies wordt opengetrokken en er allerlei leuke creaties door het beeld waggelen. De gekke groteske levende doden die hier en daar - vooral aan het begin en het einde - voor aardig wat zombie-actie zorgen zijn tof, dan is de film op zijn leukst. Maar als de film stilstaat voor een stukje drama en romantiek valt het jammer genoeg ... een beetje dood.

3 sterren.

We waren ergens eind jaren 80 bij deel 2 gebleven. Komische horror-actie, hier zelfs nog met een vleugje romantiek. Veel actie en tempo en lekkere bloederige FX. Enige mogelijke nadeel: het wordt nergens griezelig.

Yuzna is niet de minste in het horrorgenre en eerlijk, dit derde deel vond ik beter dan de twee vorige , mede door het wegvallen van de humor en de meer romantisch/dramatische kant van het verhaal. Na de gebeurtenissen in de tweede film ligt het trioxine gas in een militair lab opgeslaan, en de wetenschappers experimenteren volop om van de zombies een militair wapen te maken. Curtis, de zoon van de directeur van de faciliteit, wekt zijn vriendin Julie terug tot leven na een motorongeluk waarbij ze omkomt, en dan beginnen de problemen... Het eerste stuk van de film was best goed te noemen, daarna wordt het alsmaar bloederiger en goorder wanneer Julie zich transformeert in een extreme SM zombie. De toon sluit niet aan bij zijn voorgangers en daardoor komt eea wat vreemd over. Geen beste reeks deze Return of the Living Dead

Return of the Living Dead : 2*

Return of the Living Dead part 2 : 2*

Return of the Living Dead III : 2,5*

Na twee Re-Animator-Animator-films (waarvan eentje als producent) maakte horrorregisseur Brian Yuzna met "Return of the Living Dead III" zijn derde uitstapje in het toen al behoorlijk versleten zombiegenre. Deze film uit 1993 is het derde deel in de "Return of the Living Dead" filmreeks, die ik nu alle drie herzien heb tijdens mijn vakantie.

Kolonel John Reynolds (Kent McCord) voert een experiment uit. Hij wekt doden tot leven ten behoeve van militaire doeleinden. Op een avond krijgt zijn zoon Curt (J. Trevor Edmond) een ongeluk op de
motor, samen met zijn vriendinnetje Julie Walker (Melinda Clarke), die daarbij sterft. Curt probeert haar in het laboratorium van zijn vader weer tot leven te brengen, met alle gruwelijke gevolgen van dien.

Ging het in de "Return of the Living Dead" films uit 1985 en 1988 om een combinatie van horror en humor, hier is het vooral horror dat de klok slaat. Ook krijgen we geen leuke muzieknummers meer te horen en heeft het leger veel weg van Jostiband-eenheid (zelden zo'n achterlijk leger in een film bezig gezien en zeker qua beveiliging). Wel is er weer meer smerigheid in te zien dan in het zeer matige tweede deel en ook krijgen we nu ook weer wat naaktheid te zien. Veel is het echter niet en het gaat hierbij om de borstjes van hoofdrolspeelster Melinda Clarke, die voor het eerst te zien zijn na circa 17 minuten als ze in bed ligt te vrijen met Curt. Naderhand zijn haar borstjes nog eens te zien als ze in een zombie (of beter gezegd een "Metal Bitch") verandert is. Dit levert ook een leuke scène op in het riool als ze te maken krijgt met de zekere Santos (die deel uitmaakt van een vierkoppige latino-bende, die het hebben voorzien op Julie, omdat die één van hen gebeten heeft in een winkel), gespeeld door Mike Moroff, die dan tegen Julie zegt als hij haar ziet in haar zeer gewaagde outfit:

"So you want to join the party? I like it. I like it very much. Kinky. Nice touch. But you know what?
You don't look like you got rabies to me. You look like my kind of bitch."

Daarna denkt Santos dat hij een nummertje kan maken met Julie, maar je hoort dan alleen veel geschreeuw en ziet daarna Santos als een zombie. Daarbij moest ik even denken aan de zombiefilm "Deadgirl (2008)", waarin jongeren een vrouwelijke zombie gevangen hebben genomen en steeds neuken.

Dit derde deel is ook totaal anders dan de vorige twee delen en heeft een meer serieuzere (op het achterlijke leger na dan) en meer duistere benadering waarin het vooral gaat om de belevenissen van Curt en zijn vriendin Julie, die lange tijd uit de handen van het leger moeten zien te blijven. Ook opvallend is de mate waarin regisseur Brian Yuzna de tragische liefdesperikelen tussen Curt en Julie centraal stelt. Dankzij deze aanpak komt de het medeleven en de betrokkenheid met hen beiden ten goede. Dit in tegenstelling tot de voorgaande twee films waarin, hoewel ook mede veroorzaakt door de humoristische insteek die daarin aanwezig is, dit niet bijster diepgaand is. Dit is dus eigenlijk een Horror / Romantiek film i.p.v. een Horror / Humor film. Echt bijzonder is het verhaal echter niet en het bevat ook de nodige clichés.

Ook de mate van voorspelbare en herkenbare zombie-elementen wijkt af van de vorige films. Dit keer zien we geen Trioxin-mistnevels over een begraafplaats, zien we geen zombies die vanuit hun graven uit de aarde komen en zien we ook geen herhalende ontwikkelingen. Ook de zombies zijn dit keer anders, want ze hebben niet alleen trek in hersenen van slachtoffers, ze bijten ook in andere lichaamsdelen (zoals armen) die ze maar te pakken kunnen krijgen. Dit keer gaat het ook niet om een grote groep zombies (vanwege het ontbreken van een begraafplaats), maar om een klein groepje zombies.

Hoewel Julie ook een zombie is, ziet ze er wel niet heel zombie-achtig uit en ziet ze er vooral uit als een mens (zeg maar punkster). Ze gaat doelbewust en nietsontziend in de aanval en daarnaast hebben haar bijtgrage neigingen het ontstaan van nieuwe zombies tot gevolg, zoals een eigenaar van een winkel. Julie probeert trouwens ook de zombieverandering tegen te gaan door haar lichaam te verminken, waarbij ze snijdt en steekt in haar lichaam met metalen voorwerpen (wordt ook expliciet getoond). Ze zegt daarover ook:

"The pain helps. The pain makes the hunger go away."

Er zijn in dit derde deel in ieder geval diverse bloederige taferelen te zien en ze worden ook explicieter in beeld gebracht dan voorheen. Dus echte horrorliefhebbers kunnen nu weer hun lol op t.o.v. het vorige brave deel waarin nauwelijks iets expliciet te zien was. In dit deel zijn de zombies in ieder geval dreigend genoeg en ze meesten zien er ook fraai uit. Zowel het begin als het einde speelt zich af op een militaire basis waarin er geëxperimenteerd wordt met zombies en het Trioxin-gas. En als de militaire basis op het einde in een lockdown gaat, wordt ook Curt gebeten (in zijn arm) door een zombie. Samen met Julie stapt hij dan in een verbrandingsoven en is de film na circa 90 minuten afgelopen.

De cast doet het verdienstelijk en de ster van de film is Melinda Clarke die in een keurig optreden als Julie zowel dreiging weet uit te stralen maar ook sympathie in haar pijnlijk zombie-bestaan weet op te wekken (probeert o.a. zelfmoord te plegen door van een brug in een rivier te springen). Verder is er aardig acteerwerk van J. Trevor Edmund (als Curt), die lange tijd met Julie op de vlucht is voor de autoriteiten (politie en leger). En verder speelt ook Basil Wallace degelijk als de donkere zwerver Riverman, die zowel Curt als Julie de helpende hand biedt (Julie maakt echter van hem wel een zombie, door van hem te eten). Ook is er leuk acteerwerk van de overige cast, die zowel de diverse gezagsdragers als de bende latino’s gestalte geven.

Al met al is dit derde deel in de "Return of the Living Dead" filmreeks best redelijk en ook een stuk beter dan het tweede deel, maar het kan zeker niet tippen aan het geweldige eerste deel, wat in mijn ogen een echte zombieklassieker is. En net als de twee vorige delen, krijgt ook dit deel van mij een halfje (0,5*) erbij.

Hele vette film met een geweldig geschreven einde!

De beste van de 3!

Dit is het enige serieuze deel van de classic Return of the Living Dead trilogie.

Super vette en uitgebreide gore. Behoorlijk wat body horror.

Goed verhaal en een (voor mij) perfecte uitwerking!

5 Sterren voor deze topper! (weinig woorden nodig voor deze heerlijke film hehe)

De ervaren horrorregisseur Brian Yuzna komt met het beste deel op de proppen binnen deze reeks, maar de concurrentie lag dan ook niet bepaald hoog. Voor het derde deel wordt er overigens gekozen om het genre een andere richting in te duwen, want de kenmerkende humor is min of meer volledig weg. Yuzna kiest in plaats daarvan voor een wat zwaardere inslag en een puurdere vorm van horror, dat zeker in het laatste halfuur goed uitpakt. De effecten zijn leuk en de (verontrustende) ideeën mogen er best wezen, maar de aanloop is veel te lang. De acteurs zijn bovendien niet capabel genoeg om hun relatief sentimentele personages van genoeg flair te voorzien, waardoor het complete eerste uur eigenlijk in het water valt. Eenmaal de registers worden opengetrokken garandeert de film je een heleboel griezelplezier, maar alles vooraf (en on the side) is volkomen oninteressant. Jammer, maar wel een kleine vooruitgang ten opzichte van de voorgangers.