menu

De Ofrivilliga (2008)

Alternatieve titels: Involuntary | Involuntary - Happy Sweden

mijn stem
3,17 (134)
134 stemmen

Zweden
Drama
98 minuten

geregisseerd door Ruben Östlund
met Villmar Björkman, Linnea Cart-Lamy en Leif Edlund

Het is bijna zomer in Zweden en voor sommige mensen is dit het startschot om zich vreemd te gedragen. Leffe steelt graag de show bij zijn vrienden met gore spelletjes, zeker wanneer hij dronken is. Een basisschoollerares weet niet waar de lijn te trekken: ze moet per se haar collega's ook de les lezen. Twee pubermeisjes poseren voor de webcam om sexy foto's te nemen en willen oeverloos veel gaan drinken. Een buschauffeur wil zijn gezag laten gelden aan de passagiers na een onschuldig incident. Villmar's verjaardagsfeest loopt na een vuurwerkincident uit de hand.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=MJMtun664tY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Kraay
3,5
Te zien op het IFFR Dit lijkt mij weer zo'n prachtige Zweedse parel. Ik ga zeker kijken.

avatar van herman78
3,0
Aardig psychologisch drama waarin in vijf verschillende verhalen wordt getoond hoe mensen omgaan met groepsdruk en vergelijkbare groepsprocessen.

Wel leuk om te zien, maar de amusementswaarde is niet erg hoog (op de vlaggenscene - overigens gebaseerd op eigen ervaring van de regisseur - na) en als je er al een studie in sociale wetenschappen op hebt zitten verrast een dergelijk lesje groepsdynamica ook niet echt meer...

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
herman78 schreef:
maar de amusementswaarde is niet erg hoog


Vond ik wel. De film is regelmatig grappig. Soms dramatisch maar de toon is nooit topzwaar. Vind het ook wel een origineel idee. Uit de vijf verhalen zien we ook bijna alleen de scenes waar de groepsprocessen een duidelijke rol spelen, zeker als je het wat breder interpreteert. Vaak sterke dialogen waar een switch van standpunt in zit door het gesprek wat gevoerd wordt. Vond de stilstaande camera waardoor er soms iemand gewoon het beeld uit wandelt ook leuk.

Ja, fijne film.

Kleine 4.0*

avatar van Knisper
3,0
Ik had ook wel wat problemen met de amusementswaarde. Hoewel de situatie zich er regelmatig voor leent, heeft Östlund besloten niet voor de komische kant te kiezen. Enerzijds een moedig besluit omdat dat veel makkelijker zou zijn, maar anderzijds ook wel jammer omdat dat soort films mij vaak wat beter liggen. Toch is dit absoluut een interessante observatie van groepsprocessen, die op een erg natuurlijke en geloofwaardige manier wordt gegevangen. Zeker de moeite waard.

avatar van Kraay
3,5
Kraay schreef:
Te zien op het IFFR Dit lijkt mij weer zo'n prachtige Zweedse parel. Ik ga zeker kijken.


Eerste IFFR ervaring voor mij.

Zeer geslaagd! Genoten in een propvolle zaal. Wanneer de camera stilstond kwam de film rustig over, intelligent, maar met ruimte voor een beetje droge humor hier en daar. De openings- en eindscene met de camera door de straten werkt daarentegen juist hypnotiserend, wat een regelrechtige verademing was na een half uur rondgeschuifeld te hebben in een op elkaar gedrukte groep mensen.

De scenes met de twee meiden en van de buschauffeur waren de meest interessante, grappig was het experimentje van de lerares met de lijntjes.

Ik houd het op 3*.

4 sterren is mij te veel eer voor dit deels wel geslaagde groepsdynamica college. Trois etoiles.

2,5
Had gedurende de film eigenlijk bijna constant het idee van een regisseur die eigenlijk heel graag een serieuze en diepgaande film wil maken maar niet weet hoe dit te doen. Grote probleem voor mij met Involuntary is dan ook dat camerawerk, tempo en de zware sfeer die over de film hangt totaal niet overeen komt met de bij vlagen banale en eigenlijk altijd simplistische manier om de boodschap over te brengen.

Het lag er allemaal zo dik bovenop wat hij wilde overbrengen dat ik de vorm niet helemaal begreep. Uiteindelijk werkte de verhalen waarin hij ook qua tempo en dialoog voor de makkelijkere weg kiest voor mij dan ook het beste. De twee meisjes die de wereld van drank en seks verkennen en de schooldocente vond ik daarom ook het interessantste.

De buschauffeur en het mannenuitje vond ik bijzonder zwak uitgewerkte verhalen die ik qua thema nog wel kon plaatsen in de film. Wat het vuurpijl verhaal in de film deed is me echter nog steeds een raadsel. Oninteressant, niets toevoegend en het thema er aan de haren bijgesleept.

Kortom ik was geen fan van Involuntary.

2,5*

avatar van Malick
3,0
"Ongewild" was een film die op een irritante manier op me inwerkte. De regisseur suggereert namelijk dat de vier of vijf verhaallijnen uit het leven gegrepen zijn, maar ik vraag me af of dat daadwerkelijk wel zo is. Vooral de verhaallijn van de lerares vond ik nogal op een vreemde manier neigen naar een statement van de regisseur. Deze lerares ziet op een gegeven moment een andere leraar een kind een corrigerende tik verkopen wegens slecht gedrag. Dat slechte gedrag zie je van tevoren volop in beeld dus op een gegeven moment kan de leraar niet anders dan een tik uitdelen. Wat de lerares vervolgens flikt vind ik vele malen smeriger. Zij is iemand van het type Jan-Peter Balkenende die beweert dat je je eigen kinderen niet eens een tik mag verkopen bij slecht gedrag. Dat soort mensen zorgen ervoor dat de jeugd van tegenwoordig zo uit hun voegen groeit. Vloeken tegen ouders, schelden tegen ouderen, geen fatsoen meer hebben en alleen maar denken aan comazuipen en seks. Ze schoppen tegen iedereen en alles aan. Als men die jongeren wil corrigeren krijg je ook nog een celstraf aan de broek. Wat de lerares dus doet is naar de directeur stappen, de leraar het incident spiegelen en andere leraren op de hoogte brengen. Vooral dat opgeheven vingertje vond ik nog wel het meest afschuwelijke ervan.

Een andere verhaallijn gaat over een buschauffeur die er achterkomt dat het wc-gordijntje vernield is. Vervolgens laat de chauffeur de passagiers weten dat hij pas verderrijdt als de schuldige zich meldt. We horen de mensen klagen en natuurlijk heeft de chauffeur een punt, maar dat kun je nooit zo regelen. We zien de tijd verstrijken, de schemering valt en plots is het avond. Laten we zeggen dat er ongeveer vijf uur verstreken is. Niemand kan mij wijsmaken dat er echt niemand is die daar tegen ingaat. Ik bedoel: dat laat je toch niet over je heengaan? Als mij dit gebeurde, regelde ik wel dat de schuldige gevonden werd of stelde ik mezelf wel verkiesbaar. Alles om die bus zo snel mogelijk weer op gang te krijgen; ik zit niet voor niets in een bus. Wil graag van punt a naar punt b zo snel mogelijk gebracht worden. Het kwam bij mij over alsof de mensen in de bus alle tijd van de wereld hadden.

Daarbij vond ik dat statische camerawerk ook te veel neigen naar 'ik ben tegen de wetten van Hollywood'. En tijdens de Q en A werd dat ook bevestigd door de regisseur. Hij verveelde zich teveel in de bioscoop. Wat heb ik toch met hem te doen! Er bestaat ook zoiets als alternatieve films in het Filmhuis kijken, of kennen ze dat niet in Zweden? Dat lijkt me sterk en anders raad ik hem aan om eens goed te kijken naar landgenoten zoals Roy Andersson, Lukas Moodysson en Ingmar Bergman.

Al met al is het zeker geen slechte film, maar ik heb me gewoon af en toe zitten ergeren aan de inhoud en de vorm van de film. Dat het thema groepsdruk overkomt was wel duidelijk, maar ik heb een gevoel dat als de regisseur zijn onderwerp wat minder serieus had gebracht, dat de film dan vele malen flexibeler en toegankelijker geweest zou zijn, ook voor publiek dat doorgaans alleen maar naar Hollywood films kijkt volgens hem.

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
Vreemd dat iedereen de film zo serieus vind, ben ik nou echt de enige die dit bijna een zwarte komedie vind?

avatar van Knisper
3,0
Ik vond juist dat Östlund er heel bewust voor gekozen heeft om er geen komedie van te maken. Bij een onderwerp als deze ontkom je er echter niet aan dat sommige situaties ook een komische bijklank krijgen.

Waar is deze film te zien?

avatar van starbright boy
4,0
starbright boy (moderator)
merijn82 schreef:
Waar is deze film te zien?



Op dit moment in Amsterdam, Den Haag en Nijmegen. Zal nog wel verder trekken naar andere steden.

3,0
Was blij verrast met de kadrering van de film.
Regelmatig kwamen de acteurs met hun hoofd buiten het kader. Wat als gevolg heeft dat je vooral let op hoe de andere acteur reageert (die wel in beeld is)
Op de juiste momenten veranderde het kader ook nog eens. Bijvoorbeeld bij de 2 meiden in de tram/bus die een jongeman aan het treiteren zijn (door de 'harmonica' beweegt de camera mee)
ik was niet even blij met alle verhaallijnen. Het vuurwerkverhaallijn was niet uitgewerkt genoeg naar mijn idee en daardoor behoorlijk overbodig.
Nadeel van het camerawerk was wel weer dat ik regelmatig de behoefte had om meer op de huid te zitten van de acteurs. Dit lukte niet vaak genoeg. Waardoor de film wat afstandelijk werd.
uiteindelijk heb ik me prima vermaakt maar vond het geen wauw...

avatar van oruiz
3,5
herman78 schreef:
Aardig psychologisch drama waarin in vijf verschillende verhalen wordt getoond hoe mensen omgaan met groepsdruk en vergelijkbare groepsprocessen.

Wel leuk om te zien, maar de amusementswaarde is niet erg hoog (op de vlaggenscene - overigens gebaseerd op eigen ervaring van de regisseur - na) en als je er al een studie in sociale wetenschappen op hebt zitten verrast een dergelijk lesje groepsdynamica ook niet echt meer...


zelfs zonder een studie sociale wetenschappen verrast dit totaal niet. Maar dat hoeft ook niet. Ik heb me best vermaakt

4,5
Origineel uitgangspunt en heel erg leuk uitgewerkt

avatar van Zandkuiken
3,0
Die Zweden, 't zijn me toch kapoenen.

Ook in De Ofrivilliga vinden we dat weerspannige sfeertje waar ze in het Noorden een patent op hebben. Niet echt mijn soort cinema maar Östlunds tweede worp mag er best wezen.

Treffend toont hij hoe mensen in een groep reageren bij conflictsituaties. Iets van zeggen of toch maar de confrontatie uit de weg gaan? Deed me wat denken aan het werk van Ulrich Seidl. Eveneens zo'n figuur die genânte scènes tergend lang kan laten doorgaan.

De Ofrivilliga slaagt er in mijn ogen wel niet echt in om uit die situaties ook poëzie te puren. En hoewel sommigen er best de humor van inzien, vond ik het geheel nogal wrang.

Op visueel vlak valt er weinig schoonheid te ontdekken, maar de keuzes van Östlund passen hier wel. Vanop een afstand registreert hij, zonder te veroordelen. Ook de zwarte schermen tussendoor werken.

Kleine 3*

avatar van Leo1954
0,5
Ik zag hier echt geen humor in, droge verhalen, triest en onaangenaam. Nu hoeft een film niet komisch te zijn, triestheid kan heel mooi zijn. Maar dat was hier niet het geval. De film boeide me totaal niet, groepsprocessen oké, misschien leuk voor de sociale academie.

Verhoeven schreef:
"Vooral de verhaallijn van de lerares vond ik nogal op een vreemde manier neigen naar een statement van de regisseur. Deze lerares ziet op een gegeven moment een andere leraar een kind een corrigerende tik verkopen wegens slecht gedrag. Dat slechte gedrag zie je van tevoren volop in beeld dus op een gegeven moment kan de leraar niet anders dan een tik uitdelen. Wat de lerares vervolgens flikt vind ik vele malen smeriger. Zij is iemand van het type Jan-Peter Balkenende die beweert dat je je eigen kinderen niet eens een tik mag verkopen bij slecht gedrag. Dat soort mensen zorgen ervoor dat de jeugd van tegenwoordig zo uit hun voegen groeit. Vloeken tegen ouders, schelden tegen ouderen, geen fatsoen meer hebben en alleen maar denken aan comazuipen en seks. Ze schoppen tegen iedereen en alles aan. Als men die jongeren wil corrigeren krijg je ook nog een celstraf aan de broek. Wat de lerares dus doet is naar de directeur stappen, de leraar het incident spiegelen en andere leraren op de hoogte brengen. Vooral dat opgeheven vingertje vond ik nog wel het meest afschuwelijke ervan.
.


Behalve dat ik het totaal oneens ben wat hier beweerd wordt, kinderen slaan is ten alle tijde uit den boze, vond ik dit de enige verhaallijn die me nog enigszins greep, voelde echt met de lerares mee. Dat ontbrak bij alle andere verhaallijnen.

Maar een uiterst onaangename film, als dat de bedoeling was van de regisseur is ie met verve geslaagd .

avatar van Artkramer
5,0
Meesterlijke film. De regisseur geeft geen statement en wil ook niets suggereren. Er worden wel suggesties opgewekt bij de kijker en dat is grappig (kijkend naar de reacties hier). Het camerawerk en de eerlijke dialogen zorgen ervoor dat de kijker een observator is van sociale situaties. Velen zullen het alleen toch niet kunnen laten om voor een bepaalde partij te gaan in de zin van "hij heeft wel gelijk, zij niet", oftewel "zwart/wit kijken".

Met humor gebracht. Een spirituele ervaring.

avatar van russo
0,5
waardeloze film, tis dat 0,5 het minimum is
het klopt dat met het camerawerk de kijker een observator wordt, maar iedere scene bestaat uit 1 statisch en OERSAAI shot, gewoon slaapverwekkend om naar te kijken, want qua verhaal is het ook heel erg minimaal

avatar van sinterklaas
4,0
Fijn Zweeds mozaik filmpje die indrukwekkende verhalen volgt van verschillende mensen. Daar hebben we nu ook al zoveel films van maar ook kon het er met Involuntary het er ook zeker wel mee door. Het transformeerd zo op zijn tijd van een sympatiek filmpje tot een psychologisch drama. We krijgen te maken met 2 geile Zweedse arrogante blondies die hun grenzen gaan opzoeken en dus wel een beetje erg ver gaan. Een depresieve buschaufeur samen met zijn assistente (wat ik toch ook het indrukwekkenste vond van de film) en dat groepje funzige vrienden die op trektocht zijn en die lerares die getuige is van een congierge die een ongehoorzaam kind gaat slaan. Kennelijk gewoon allemaal observatie verhalen en misverstanden die in de volle zomer tijdens elk lolletje of situatie voor kunnen komen. Wat wel zo is is dat sommigen ook keiharde gevolgen hebben en sommige ook met een sisser af lopen. Involuntary heeft een beetje een "thats life" fase heb ik het idee. En de normen en waarden ervan. Het einde met dat jongetje dat bekend over een vernieling vond ik ook erg ontroerend.

De zomerse kiekjes van Zweden zien er ook aangenaam uit en laat toch zien dat Zweden ook een ideaal vakantieplaatsje is.

Maar verder zeker wel te doen. Schitterend geacteerd van alle kanten en de dramatische dingen zijn dan wel weer in een mooi zonnig sfeertje neergezet

4,0*

avatar van Movie-Addicted
4,0
Artkramer schreef:
Meesterlijke film. De regisseur geeft geen statement en wil ook niets suggereren. Er worden wel suggesties opgewekt bij de kijker en dat is grappig (kijkend naar de reacties hier). Het camerawerk en de eerlijke dialogen zorgen ervoor dat de kijker een observator is van sociale situaties. Velen zullen het alleen toch niet kunnen laten om voor een bepaalde partij te gaan in de zin van "hij heeft wel gelijk, zij niet", oftewel "zwart/wit kijken".

Met humor gebracht. Een spirituele ervaring.


Deze film laat zien dat je van simpel camera werk toch iets moois kan maken van bepaalde situaties waarin mensen zich begeven. Hoe simpel mensen eigenlijk kunnen zijn en beinvloedbaar. Je zou bijna zeggen dat de mensen geen idee hebben dat hun gefilmd worden. Dit is uiteraard echt meesterlijk acteerwerk. Ik ben het helemaal met de beschrijving van Artkramer eens.

tevens van mij geen 5 sterren maar een dikke 4

avatar van nightbreed
3,0
Hier had ik meer van verwacht. Het ene verhaaltje wist me wat meer te boeien dan het andere en bepaalde delen van de film waren zeer boeiend, terwijl andere delen emotieloos leken, omdat het in die stukjes schijnbaar puur om te stijl ging.

avatar van Stijn B.
4,0
Zeer interessante film over herkenbare emoties, gevolgen van bepaalde gedragingen: lafheid, (misplaatste) trotsheid, onbezonnenheid, machogedrag,... tieners die aan comazuipen doen en dan met hun gedrag geconfronteerd worden maar zelf nog niet de mogelijke gevolgen kunnen inschatten, een lerares die een collega een leerling ziet slaan en deze hieraan in volle leraarskamer over aanpak terwijl de andere zwijgen en haar duidelijk niet steunen,.... zo zijn er nog een paar verhaallijnen over genante of pijnlijke situaties waarin bepaalde gedragingen tot bepaalde gevolgen leiden.

De makers houden de camera stil en werken met lange shots waarbij de cruciale wendingen telkens buiten beeld gebeuren: het gaat hun niet om de fatale of verklarende wendingen maar om de gevolgen hiervan. Sterke en moedige visuele keuze want het is voornamelijk een babbelfilm maar met een ijzersterk en realistisch herkenbaar scenario. Iedereen zal bepaalde situaties ooit wel eens gezien of meegemaakt hebben van nabij

Quotering: 8,0 / 10

avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Toch wel een bijzondere film.
De camera lijkt steeds achteloos op een plek te zijn geplaatst, maar wel op een strategische plek.
Het lijkt net een verborgen camera en dat je getuige bent van levensechte situaties, het komt heel realistisch over.
Sociale situaties en groepsdynamiek wordt heel goed invoelbaar en herkenbaar in beeld gebracht.
Ik ben benieuwd naar meer werk van deze regisseur.

avatar van Mochizuki Rokuro
1,0
Na het debacle van Play waren de verwachtingen al behoorlijk getemperd, maar wie weet zou de zelfingenomen betweterige toon hier minder zijn. Helaas niet dus. Naast Lanthimos kan ook Östlund als 'veelbelovend jong Europees regisseur' na twee magere films wat mij betreft verder de ijskast in.

Heerlijk wringend en absurd. Moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen waar groepsgedrag, tot de uiterste consequenties doorgevoerd, uiteenvalt in het tegendeel: onverschilligheid, sadisme en egoisme.

Mochizuki Rokuro verwart denk ik bij Östlund, net als bij Dumont, Haneke, von Trier (voor mij nou juist de meest interessante hedendaagse Europese filmmakers) artistieke creatie (waarin de kijker een belangrijke rol speelt) met het betweterige doordrijven van een persoonlijk standpunt (of doe ik nou hetzelfde?).

avatar van BBarbie
Een paar jongens die achterin een bus zitten te klieren, een buschauffeur die met een onbekende jonge vrouw zit te filosoferen over de betekenis van de laatste zin in de afscheidsbrief van zijn vrouw, twee oversekste tieners die een man lastig vallen, enzovoorts, enzovoorts. Levensecht allicht, zoals @Kappeuter hierboven schrijft, maar boeiend? Voor geen meter.
Na een uur heb ik het voor gezien gehouden en daarom ook niet gestemd. Mijn waarderingspeil stond toen op 0,5*. Wel een uur dat nooit meer terugkomt. Zonde.

avatar van depri83
3,0
Enigszins brave en niet echt vernieuwende verhaallijntjes over de gevolgen van menselijk gedrag. Zoals enkelen boven mij ook al benoemd was de rol van de 'vuurwerk' lijn mij niet echt duidelijk.

avatar van gauke
2,5
Een thematische, gestileerde, afstandelijke (koel geobserveerd), half geïmproviseerde, maar ook onevenwichtige en gekunstelde soort van mozaïekfilm (vijf korte verhalen die hier willekeurig door elkaar liepen) over machtsspelletjes, de druk die een groep op je kan hebben en de morele dilemma's die daaruit voortkomen. Op zichzelf interessant en troosteloos hilarisch( op een droge manier tragikomedie-achtig); echter meer verhalend of tenminste verhalende regie had voor mij niet misstaan (er was geen sprake van één enkel plot). Ik las ergens dat de regisseer zich teveel bediende van avant-garde technieken.

avatar van scorsese
3,5
Uitstekende film met een aantal losstaande verhaaltjes waarin de groepsdruk iedere keer naar voren komt. Het statische camerawerk en het ontbreken van muziek verhoogt het realisme waardoor de impact van de ongemakkelijke situaties die hier geschetst worden ook echt ongemakkelijk voelen. Wellicht valt het wat in herhaling en is het wat langdradig, maar toch met gemak 3.5 sterren.

avatar van timmienoelie
5,0
ge moogt ni lachen me mij!

avatar van tbouwh
3,0
Twee staafjes, het ene overduidelijk langer dan het andere. Dat ziet zelfs een meisje van een jaar of acht nog. Locatie: een basisschoolklas. Wat volgt: de juf van dienst die vraagt of de rest van de klas het eens is. Dat blijkt niet het geval. Een herhaling van zetten; nieuwe staafjes, opnieuw die vraag. Het meisje houdt zich aan haar eerdere antwoord. Tegenwicht komt wederom vanuit de klas. Het collectief tegen het individu. Poging drie. Het meisje wijst nu het korte staafje aan. Nee, wat ís, is niet. Wat het merendeel zegt dat is, dát is.

Zo werkt Ostlund in deze fragmentarische film: hij tracht zonder opsmuk te vertonen hoe mensen denken, handelen, functioneren. Door veelvuldig gebruik van zijn geliefde (dat bleek ook vandaag weer bij The Square) long takes schept de Zweedse cineast een filmkader waaraan geen ontsnappen mogelijk is. Natuurlijk en statisch in de weergave, maar soms ook weer wat gekunsteld en abrupt in de montage tussen de verschillende verhalen.

avatar van K. V.
3,5
Deze film eens geprobeerd en het was niet mis. Een aantal verschillende verhalen in één film. Er wordt vaak geswitcht tussen de verschillende verhalen, maar zijn toch nog goed te volgen. Niet alle verhalen zijn even boeiend, maar toch een mooie mix.
De cast kwam naturel over. Niet slecht.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:34 uur

geplaatst: vandaag om 15:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.