menu

De Helaasheid der Dingen (2009)

Alternatieve titel: The Misfortunates

mijn stem
3,61 (1732)
1732 stemmen

België / Nederland
Drama / Komedie
108 minuten

geregisseerd door Felix van Groeningen
met Kenneth Vanbaeden, Koen De Graeve en Valentijn Dhaenens

De jonge Gunther Strobbe groeit op in een marginale familie die leeft volgens het motto 'God schiep de dag en wij nietsnutten slepen er ons doorheen'. Aan die routine van alcohol, rokkenjagen en nietsdoen komt plots een eind als Gunther door een sociaal werkster van zijn familie wordt gescheiden en in een Internaat wordt geplaatst. Vijftien jaar later dreigt Gunther vader te worden van een ongewenst kind. Gaat hij hetzelfde lot als zijn vader tegemoet? Of kan hij wel ontsnappen aan de helaasheid der dingen?

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=lrYi4kYc-fA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van wibro
3,0
Wij in Nederland hebben de familie Flodder, in Vlaanderen hebben ze de familie Strobbe. Wat de families gemeen hebben is dat zij beiden behoren tot de Tokkies ofwel de A-socialen. Nou zijn films waarbij het leven van Tokkies op het doek vertoond worden niet direkt mijn ding en dat zou ook voor deze film gegolden hebben, ware het niet dat ik toch af en toe hard heb moeten lachen. En wel om het volgende Vlaamse zuiplied;

"Het wonder is geschied,
het wonder is geschied,
mijn pruim is nat
en het regent niet"


Dit kunnen natuurlijk alleen de Vlamingen met het eten van patat en het drinken van een flinke pot bier. Verder werden er nog naaktfietswedstrijden gehouden en een zuipwedstrijd in wie de meeste pinten achterover kon slaan.
De film had ook nogal gore scènes, het piespoepkotsgehalte was ruim aanwezig. Normaal zou ik voor deze film daarom ook niet meer dan een 2,0* geven, maar vanwege het zeer vermakelijke zuiplied doe ik er een sterretje bij.

3,0*

avatar van J. Clouseau
4,5
Grandioos.

Nog nooit heb ik zo uitgekeken naar een film. Dat ik erin figureer, telt voor een deel mee, en ook omdat ik het boek zo geweldig vond.
En nu is er dus de film. En wat voor één!
Op een meesterlijke manier schetst regisseur Felix Van Groeningen een marginale familie in een godvergeten Vlaams dorpje, eind jaren '80. De hectoliters alcohol, de tonnen tabak en de containerladingen caféslonzen, maar ook het ouderwetse, vergeelde behang, de ratelende typemachines, de lullige truien en kapsels en de alomtegenwoordige sanseveria's (vrouwentongen), het hoort er allemaal bij.
De Helaasheid is zowel hilarisch grappig als diep ontroerend. Op het ene moment zit je nog te gieren om de lotgevallen van Gunther, Celle en de zatte nonkels, nog geen seconde daarna zie je dan ook in hoe zielig het wel niet moet zijn om zo'n familie groot te worden.
Met de acteerprestaties zit het ook volledig snor (vooral die van nonkel Breejen ): Kenneth Vanbaeden, de kleine Gunther, is echt geweldig (deed mij soms een beetje aan De Witte denken, maar gelukkig is deze film véél beter), de nonkels en Meetje zijn fantastisch, maar het is Koen De Graeve als vader Celle die de meest memorabele acteerprestatie neerzet. Vol overgave stort hij zich in de rol van de constant zatte postbode die overloopt van familie-eer. Grandioos!
Ook een grote troef van de film is de muziek. Zowel de soundtrack van Jef Neve als de Gregoriaanse koormuziek zijn schitterend, maar vooral chapeau voor het feit dat ze (zich waarschijnlijk blauw) hebben betaald om de muziek van Roy Orbison, het Grote Idool van de familie Strobbe, te draaien in de film. Ik zit nu nog steeds met Pretty Woman in m'n hoofd. Ik begin nog echt fan te worden van den Orbison!
Bij een aantal scènes wordt het geluid weggelaten en volledig vervangen door muziek, wat echt prachtig overkomt.
En dan is er nog het visuele: camerawerk en montage zijn ook echt knap gedaan.
En dan zijn er nog de vele onvergetelijke scènes: het naaktfietsen, de zuipwedstrijd (waar ik bij sta te supporteren!), de tv-avond bij de Iranezen (Oh, Pretty Woman...), de Ronde van Frankrijk en natuurlijk ook het Pruimenlied. Fenomenaal!
Nog minpuntjes? Ja. De film had iets compacter gekund: iets korter, nog een klein beetje krachtiger, zoals Trainspotting (waar de makers duidelijk naar gekeken hebben, let maar eens op de hoeveelheid passerende treinen). En één van de aangrijpendste passages uit het boek (Meetje die haar laatste spaarcent uitgeeft om een koersfiets te kopen voor haar zoon die de Ronde van Frankrijk gaat rijden, waarop die zoon die velo schaamteloos doorverkoopt om bier te kopen voor zíjn 'Ronde van Frankrijk') is volledig geschrapt, wat erg jammer is.
Maar dat zijn details, en details zijn voor muggenzifters en kommaneukers. Laat deze hilarisch ontroerende film zijn triomftocht beginnen, in Reetveerdegem en ver daarbuiten, want hij verdient het! Op België, en 'k gaan er nog ene drinken!

avatar van Filmkriebel
3,5
Net gezien op het Filmfestival in Gent. Eerste reactie : iets minder goed dan het boek. De slagkracht van de woorden uit het boek lieten een diepere indruk achter op mij. Maar Van Groeningen is er echt wel dichtbij gekomen.

Het autobiografisch verhaal over Verhulsts jeugd schommelt met gemak van lachwekkende naar dramatische taferelen binnen een marginaal gezin. O ja, ze zijn leuk die nonkels met hun braspartijen en cafépraat. Toen ik lachte, zat ik met een wrang gevoel, want in feite is de hele situatie waar die jongen in opgroeit helemaal niet om mee te lachen. Zijn vader en ooms ontzeggen de kleine Strobbe een eigen plaats in de maatschappij, en de enige toekomst die voor hem klaarstaat, is eenzelfde zinloos bestaan als nietsnut in het onbeduidende Reetveerdegem.

Er zit ook een positieve boodschap in het verhaal, die een middelvinger opsteekt naar de zegswijze "zo vader zo zoon" en volhoudt dat iedereen zijn leven in eigen handen heeft en er iets van kan maken. Klassiek misschien, maar door de ogen van Verhulst krijgt deze statement al zijn betekenis.

De sterkste rol was voor Koen De Graeve als Celle. Wat een rol! De manier waarop de zoon naar zijn vader kijkt is bij momenten vertederend en het raakte me wel. De kleine haat zijn vader en zijn ooms niet. Ze hebben hem veel gegeven. Maar de ironie van Strobbes/Verhulsts leven was vooral wat ze hem niet hebben gegeven. Ik geef 'm een welverdiende 3,5

avatar van JJ_D
2,0
Wie het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst niet gelezen heeft, kan onmogelijk weten aan hoeveel diepgang deze verfilming moet inboeten. Toegegeven, Felix van Groeningen stond niet voor een eenvoudige opgave. De verbazingwekkende toestanden die ten huize Strobbe plaatsvinden in een aannemelijke beeldtaal gieten, is een klus die ik niet in zijn plaats had willen klaren.
Qua stijl zit de film als gegoten, dus wat dat betreft zet van Groeningen de lijn van zijn twee vorige films perfect verder. De triomftocht die 'De Helaasheid der Dingen' momenteel maakt langs de internationale filmfestivals, is in dat opzicht zonder meer gerechtvaardigd. Van Groeningen beheerst het medium en maakt het Vlaamse landschap nog wranger en uitzichtlozer dan het al is.

Het probleem zit hem in het verhaal en hoe van Groeningen daarmee omspringt. Het boek zit boordevol onvergetelijke scènes en die zitten stuk voor stuk in de film, wat beide een uitgesproken fragmentarisch karakter verleent. Bij Verhulst was dat een functionele keuze: de ik-figuur tastte als het ware zijn geheugen af naar duistere herinneringen die hij liever kwijt dan rijk was. Waar Gunther Strobbe kortom het pijnlijke gevecht aanging met het verleden, verloopt die confrontatie voor van Groeningen zonder wroeging. Vrolijk tovert hij de "harde realiteit" van Reetveerdegem (want zo heet ons Godvergeten boerendorp) op het witte doek, maar het gevoel is altijd ambigu. Is dit spot, of juist serieux? En vooral, waar is dat tikkeltje nostalgie waar Verhulst zo mee wist te overdonderen...?

Want inderdaad, meer dan alles ging 'De Helaasheid der Dingen' over "aanvaard worden" en de strijd die daarmee gepaard gaat. In de film komt dat gevoel echter amper tot uiting en hoewel van Groeningen dat probeert op te lossen door ook een Verhulst-personage te introduceren, verergert hij de feiten alleen maar. Het ik-personage is namelijk zo'n typische dandy die we zonder problemen in 'Dagen zonder Lief' zouden kunnen terugzien. Net iets te verzorgd, te bekakt en te snobistisch om een zin als "het leven van de oude was doorgegeven, als stokjes in een eeuwige estafette waar niemand de zin van kent maar waar men zich aan vastklampt in de grote helaasheid der dingen" werkelijk poëtisch te laten klinken.

Kortom: ik hou niet van het universum van Felix van Groeningen en vind niet dat hij Dimitri Verhulst eer aandoet met deze gepolijste verfilming. Er is teveel amusement in het spel, de acteurs genieten meer dan ze lijden, en de verfilming voelt meer bombastisch dan intiem aan. Het "echte leven" zoals van Groeningen het ziet is wat mij betreft te voor de hand liggend en te gemakkelijk om de realiteitszin van Verhulst ook maar enigszins te benaderen. Schreeuwende personages (zoals Celle die "de kleinen" wil vermoorden) zitten er ook in het boek, maar van Groeningen beseft niet dat Verhulst ontzag heeft voor die spontane uitbarstingen van zijn personages. Dat maakt de film in mijn ogen vlak, waar het boek emotioneel onmetelijk rijk was.

Ga kortom niet naar de film, lieve mensen, maar lees toch vooral het boek. Want met zijn speciale filters en zijn warme kleuren vertelt van Groeningen een gans ander verhaal dan Verhulst. Platvloerse smeerlapperij vermomt als kunst versus een poëtische ontboezeming in de gedaante van een taboeloze roman...het is maar wat u verkiest. Ik weet in ieder geval wat gekozen.

avatar van Onderhond
3,0
Kende het boek niet. Kende wel de Ex-Drummer film.

Van Groeningen komt dan ook 3 jaar te laat met deze film. Sowieso is het oud nieuws om als Vlaming met een lofzang over het Marginale Belgie te komen, zeker als je er geen 5 schepjes bovenop kan doen. Lijkt bijna het enige thema waar wij met enige trots iets van weten te maken.

Van Groeningen komt tot een schepje of 2, maar dan stokt het allemaal wat. Het oerplatte Vlaamsch en de vreselijke 80s stilering zijn best geslaagd, het jammerlijk opgepoeste taaltje van de voice-over een stuk minder. Sowieso is het hele "schrijver" personage niet interessant.

Visueel functioneel buttlelijk, maar wat koop je daarmee. Film kijkt als een vergane videoband uit de jaren '80, met slecht sporadisch wat visueel gepoog. Rare keuzes voor zwart/wit scenes en beelden die eerder een Boards of Canada soundtrack hadden verdiend. Ik kon er maar weinig mee.

De humor werkt wel voor het grootste deel, ook het drama is niet al te slecht. Maar het is slecht een matig zalfje op een gemiste kans

Jammer maar helaas, der dingen zijn nu eenmaal niet anders. Volgende keer rapper zijn Van Groeningen, ik zet lekker Ex-Drummer nog een keertje op als ik wil afdalen in de boerse triestheid van het Vlaanderenland.

3.0*

avatar van timburton
4,0
't Is gelukt. Men heeft het meest onmogelijk te verfilmen Nederlandstalige boek verfilmd. En hoe. Erg goed gedaan hoor, want toen ik het boek las dacht ik: "Je moet wel een echte topregisseur zijn". Ze hebben uit "De Helaasheid der Dingen" het beste gehaald wat er in zat. Al duurde de film écht te lang! Na een tijdje begon ik toch wel naar mijn horloge te kijken (ook omdat ik andere dingen aan mijn hoofd had, maar goed ). Dat was dan ook het énige minpunt van deze Vlaamse film. Vlaanderen bewijst opnieuw dat onze zuidelijke buren er een stuk beter in zijn, dan al die interessante lui in Amsterdam.

avatar van s0062423
3,0
Ik heb het boek wel gelezen, wat ik als zeer aangenaam heb ervaren. Verhulst is een begenadigd schrijver die schrijfstijl en inhoud telkens weer tot een mooi geheel kneedt. Mijn verwachtingen voor de film waren dan ook best hoog. Des te meer omdat Van Groeningen de regie in handen had, wiens debuut mij zeer goed bevallen is.

De Helaasheid der Dingen (de film dan) kon mij vreemd genoeg helemaal niet bekoren. Bij de openingsscènes zat ik mij zelfs te ergeren. Een storende, te opgepoetste voice-over, slecht gekozen en volledig nutteloze zwart-wit filters in combinatie met een makke soundtrack waren de schuldigen. Daarna wordt het bij momenten af en toe wel leuk, soms zelfs pakkend, maar het boek schetst toch een veel overtuigender én vooral sfeervoller beeld van het marginale gezin.

Het verhaaltje voelt levensecht (of alleszins toch uit het leven gegrepen) aan, de acteerprestaties daarentegen zijn vaak te vlak, te oppervlakkig, waardoor de echte emotie nooit echt overkomt.

Kleine tegenvaller. Film situeert zich tussen de drie en drieënhalve ster. Toch maar een drie, weliswaar een ruime, maar Van Groeningen kan beter.

3*

avatar van donnie darko
4,0
Had er veel van verwacht, maar kreeg waar voor mijn geld(al ben ik wel met een gratis ticket van de HUMO geweest )

Zeer goede vertolkingen in een mooie middleclass-tragikomedie met supervertolkingen van De Graeve, De Bal en Hendrikx.. Ook de rest van de cast staat goed te acteren, en de film duurt geen minuut te lang. Eén klein minpuntje was de soms monotome voice-over.. Hadden ze een aangenamere stem voor mogen nemen.

4* en wederom een goede Belgische film

4,0
Mooi. Niet zo mooi als Dagen Zonder Lief -één die gerekend mag worden tot één van de betere Vlaamse films-, maar De Helaasheid der Dingen is een mooi sferisch portret van het vieze, ranzige en wonderschone Vlaanderen. Wij 'Ollanders zouden bijna gaan denken dat het daar echt zo wonderranzig is...

4*

avatar van Near_Dark
4,0
Deze heb ik afgelopen donderdag gezien in Kinepolis Brussel.

Tsjongejonge, wat een geweldige film
Het is lang geleden dat een Belgische film me nog zo heeft ontroerd én tegelijkertijd heeft doen lachen.

Alle marginale typetjes die hier worden neergezet herinner ik me steevast uit mijn jeugdjaren, ze leken er zelfs wat op Er wordt een hoop boertigheden en vetzakkerij op een hoop gesmeten maar toch houdt de melancholische sfeer de boventoon en voert je mee op een nostalgische trip naar de tijden van weleer.
Aaaah, die zoete herinneringen aan vervlogen jeugdjaren...

Gelukkig is het Vlaamse Dialect nog goed verstaanbaar, slechts af en toe zijn me enkele uitspraken ontgaan omdat het té onduidelijk werd gezegd, maar da's slechts een klein minpuntje. Onze Nederlandstalige Noorderburen daarentegen (de meerderheid hier...?) hebben absoluut nood aan een goeie ondertiteling. Hoe ze dat gaan aanpakken weet ik niet, want het is juist het vettige dialect dat de meeste uitspraken zo grappig maakt...

Ik begrijp best dat er wrevel ontstaan is over het veelvuldige gebruik van de voice-over, maar da's een klein minpuntje dat mij niet echt stoorde.

Ik heb het boek niet gelezen en kan dus niet vergelijken, da's ook niet nodig want het is hier een filmforum en geen boekenforum. Deze twee media verschillen dag en nacht van elkaar en zijn bijgevolg niet met elkaar te vergelijken, punt andere lijn

8/10.
Een uitstekende Tragi-Komedie die ik met plezier ga herbekijken
En denk eraan: "A Fock-A-Day keeps the Doctor away" , dat heb ik met opzet verkeerd gespeld

Filmsite : Menuet & IDTV Film presenteren: De Helaasheid Der Dingen, een film van Felix van Groeningen - dehelaasheidderdingen.be

avatar van starbright boy
3,0
starbright boy (moderator)
Ik heb het boek niet gelezen en had van de film alleen de spraakmakende trailer gezien. En dan blijkt de film een stuk conventioneler dan vooraf gedacht eigenlijk. Ik had meer absurdisme en een radicalere film verwacht. Ik kreeg een komisch getint drama waarin een milieu wat uitvergroot wordt in een film die vooral gaat over je dromen waarmaken en ontsnappen aan je milieu.

De film is ook te rechtlijnig. Eerst is de terugblik vooral liefdevol (het beste deel van de film trouwens), later wordt de terugblik wat grimmiger. Terwijl de film interessanter was geweest als dat wat meer door elkaar had gelopen, zoals echte herinneringen ook vaak doen. Een ander probleem is dat de scenes met de oude Günther weinig overtuigend zijn en en de gevoelige scenes tegen het einde.kwamen helaas niet echt aan.

Beste rollen zijn zonder meer die van de jonge Gúnther en in iets mindere mate die van zijn vader. De rest van de cast blijft iets te veel hangen in een eendimensionale karikatuur.

Zeker geen slechte film, maar niet zo sterk als gehoopt.

3.0*

avatar van Zandkuiken
3,5
Goed maar minder dan ik had gehoopt. Vind het boek van Dimitri Verhulst niets minder dan briljant en de vorige worpen van Felix van Groeningen mogen er ook meer dan wezen. Tel daar nog eens bij dat deze prent zeer goed is ontvangen en dus lagen mijn verwachtingen enorm hoog.

Misschien zelfs zodanig hoog dat De Helaasheid Der Dingen wel moést tegenvallen. De film is niet zo grappig en zeker niet zo ontroerend als verhoopt aangezien van Groeningen enerzijds wat te ver gaat in de dolle marginaliteit om echt diepgang te creëren maar anderzijds zeker niet ver genoeg om de kijker hilarische taferelen voor te schotelen. Nu valt hij voor mij wat tussen de twee in waardoor dit een beetje vlees noch vis is geworden.

Nu klink ik waarschijnlijk nogal streng maar er valt hier zeker wel wat te lachen, bijvoorbeeld met de hier al aangehaalde zuipwedstrijd: het gemak waarmee Koen Strobbe die naar zijn hand zet is bijzonder komisch, waarna hij nog losweg met de auto naar huis bolt.

Daarnaast bevat De Helaasheid eveneens enkele mooie, poëtische scènes, zoals die waarin Guntherke zijn straftekst moet voordragen aan de klas en de omgevingsgeluiden doven om plaats te maken voor een brok melancholische pianomuziek (van de hand van Jef Neve). Ook de shots vanuit de trein die ons Belgen met de neus op de charmante lelijkheid van ons land drukken verraden het talent van de regisseur. Jammer genoeg zijn die momenten iets te schaars en begrijp ik ook de schijnbaar willekeurig gekozen overgangen naar zwart-wit niet helemaal. Toch is deze derdeling zonder meer indrukwekkend op visueel vlak.

Om hier dan ook maar even de vergelijking te maken met Ex Drummer: het boek van Herman Brusselmans is duidelijk een pak minder dan de bestseller van Verhulst (hoewel het best fijn wegleest) maar Koen Mortier is er wat mij betreft beter in geslaagd er bijzondere cinema uit te puren. Een film die minder mikt op het hart, zeker, maar ook eentje die compromislozer is, grappiger en op audiovisueel vlak nog een stuk sterker.

Niettemin een puike prestatie, maar niet helemaal de ruwe parel waar ik zat op te wachten.

5,0
de scène met de dwerg in het café: ik lag letterlijk te gieren van het lachen. ja, je mag om zulke dingen niet lachen, maar door de manier waarop de regisseur het in beeld bracht, is duidelijk te zien dat hij hier een komisch effect wou bekomen, en dat is wat mij betreft alvast zeer geslaagd

avatar van Prrrauline
4,5
Daar ben je mooi klaar mee, met zo’n familie. Met pa en nonkels op een kluitje in het huis van oma. Zuipen, zuipen en nog eens zuipen. Groei daar maar eens lekker tussen op, voilà! Wat doe je als je slechts één keuze hebt; je enige zekerheid ontvluchten, of meegaan in de helaasheid der dingen? Een briljante titel.

Alle personages zijn zonneklaar, maar nergens hol. Dat heet knap acteerwerk. Hoe verwerpelijk ook hun keuzes en daden, evident is dat zij simpelweg niet anders weten te kunnen. Het zijn net mensen. Hoewel juist hun dierlijke aspect een vreemd soort vertedering bezorgt.

Een buitengewoon komisch drama. Met toch een minpuntje; het vertelperspectief van de volwassen Gunther Strobbe, additioneel ten opzichte van het oorspronkelijke verhaal van Verhulst. Dat werkt als een stoorzender en voegt weinig toe. Mede door gebrek aan sympathie voor het weinig flamboyant gepresenteerde personage. Maar binnen het geheel nemen we die graag op de koop toe.

avatar van Aapje81
4,0
Hele aardige film waarin vooral het tweede deel veel indruk maakte. De leegte van de familie komt heel mooi uit de verf en vooral de muziek zorgt voor veel sfeer en maakt dat de film niet ontaard in flauwe onderbroeken lol. De balans tussen humor en bittere ernst word nergens uit het oog verloren en dat is heel erg knap.

Dit is een zeer waardige verfilming van het boek van Verhulst.

avatar van Bottleneck
3,5
Zojuist gezien op het witte doek en zoals verwacht een fijne film, een subtiele mix van (licht) drama en komedie. De lolligheid verlicht de serieuze ondertoon van het opgroeien in zulke omstandigheden als je meer potentie hebt.

De zelfkant van de samenleving is ook een onderwerp dat het altijd goed doet (Shameless, Flodder, Tokkies, New Kids). Maar De Helaasheid der Dingen - wat een geweldige titel trouwens - brengt het tussen de heerlijke platheid door behoorlijk serieus, hoewel het nergens echt poëtisch of dramatisch wordt om aangrijpend te zijn. Zeker niet erg, want het vermaak is er natuurlijk niet minder om.
Het draaft af en toe wel iets te ver door zoals met de dwergen, alsof het de absurditeit van Ex Drummer wilt benaderen wat bij voorbaat niet te doen is en eigenlijk ook onnodig was. Heb overigens beide boeken niet gelezen, dus ben er onbevangen in gegaan.

Het oude sfeertje is mooi neergezet, aardige soundtrack (had van mij op momenten wel rauwer gemogen) en goed acteerwerk, alleen de winnaar van de eerste wedstrijd (Koen geloof ik) viel een beetje uit de toon. En eerlijk gezegd vind ik Celle ergens een aftreksel van Frank Gallagher uit Shameless, hoewel zeker geen slechte.

Het was wel een verademing om de keerzijden van alcoholgebruik in beeld te brengen, wat nogal eens wordt genegeerd in films. Ohja, en de rommel langs de spoorlijnen is ook wel herkenbaar.
3,5 - 4*

avatar van Metalfist
4,5
Aan nen Strobbe komt ge ni!

Het boek van Dimitri Verhulst heb ik, verplicht, moeten lezen voor school. Nu vond ik het niet zo'n slecht boek maar de scheldproza van Verhulst was toch niet aan mij besteed. Nu moest ik voor een opdracht voor school het boek met de film vergelijken dus ben ik een zaterdag nog snel naar de cinema gegaan, ik verschoot er eerlijk gezegd van dat ze hem nog draaiden, om dit te zien.

Toen de aftiteling over het scherm liep overheerste er eigenlijk één gevoel. Het gevoel van voldoening door het kiezen van de juiste opdracht want anders had ik dit Vlaamse pareltje misschien aan mij voorbij laten gaan. De film volgt het boek goed en alle leuke gebeurtenissen passeren dan ook de revue. Hoogtepunten waren dan toch wel het bezoek aan de Iraniërs, hun kennismaking met Roy Orbison en het afkicken van de vader. Daar zit dan ook meteen de kracht van de film. Op de ene moment kun je nog strijk gaan met één of andere opmerking van iemand van de familie maar luttele seconden later leef je dan ook ontzettend mee met deze marginale troep uit Reetveerdegem. Het is dan ook vreemd dat er een paar kleine details ten opzichte van het boek worden veranderd. De grootste verandering is dan toch wel de namen van de familie. In het boek heb je Dimitri Verhulst, zijn vader Pierre en de nonkels Potrel, Zwaren en Herman maar Van Groeningen beslist hier om voor Gunther Strobbe, Celle en als nonkels Petrol, Breejen en Koen te kiezen? Zal vast en zeker wel iets met de rechten of privacy van de familie te maken hebben maar het was toch vreemd. Hier en daar worden er ook gebeurtenissen aangepast qua hoofdpersonages zoals Zwaren die ineens de Ronde van Frankrijk organiseert in plaats van Petrol maar storen doet nergens. Ik vind het dan ook goed dat Van Groeningen het heeft aangedurfd om hier en daar een verandering aan te brengen want door de film chronologisch te laten verlopen, in tegenstelling tot het boek, krijgen we een mooier geheel. Wel vind ik het jammer dat ze één van mijn favoriete stukken eruit hebben geknipt. Dan heb ik het over de grootmoeder die voor Potrel een fiets koopt om aan de Ronde van Frankrijk mee te doen maar die hij dan verkoopt voor bier. Het is maar een klein stukje maar voor mij gaf het toen net dat extra tintje aan de marginaliteit van de familie.

De casting crew heeft toch altijd een moeilijke job in mijn ogen om de acteurs voor een boekverfilming te casten. Iedereen die het boek heeft gelezen heeft toch een eigen idee van het personage, vaak wordt er gelinkt naar iemand die we al kennen, maar het moet toch verdomd moeilijk zijn geweest om dit hier zo uitstekend te doen. Ik geef het toe, ik had me de personages niet anders kunnen voor stellen. Het is dan ook Koen De Graeve die de show steelt. Na zijn deelname in de Slimste Mens Ter Wereld had ik al zoiets van 'he, dit is een sympathieke knul' maar door zijn vertolking van Celle stijgt die waardering nog hoger. Voor mijn part mag hij nu effectief gelanceerd worden in Vlaanderen want het is lang geleden dat we nog zo'n steengoede acteur hadden die een rol zo op zich kan nemen. Ik vind het dan ook raar dat ik me van zijn rol in Loft niet meer zo veel kan voorstellen. Wouter Hendrickx, Johan Heldenbergh en Bert Haelvoet zetten ook een uitstekende rol neer die zich toch wel mag meten met de prestatie van De Graeve. Vooral Hendrickx weet zijn rol van hulpje van Witse eindelijk compleet van zich af te schudden. Het is trouwens nog niet gedaan met de lof want ook Kenneth Vanbaeden verdient dit. Normaal gezien heb ik het niet met kinderen in films. Ze slagen er altijd in om mij te irriteren maar dat is bij Vanbaeden niet het geval. Hij geeft de rol van kleine Gunther met verve weer en blinkt vooral uit in de scènes met De Graeve en Hendrickx. Het is dan ook jammer dat ze voor de volwassen Gunter zo'n miscast hebben gedaan. Pas op, qua uiterlijk trekt Valentijn Dhaenens eigenlijk wel hard op Dimitri Verhulst maar vooral in de voice over stoort zijn stem te hard. Vooral het overdreven beleeft praten is een schril contrast met het taaltje dat de rest van de cast spreekt. Gilda De Bal verdient trouwens ook nog wel een eervolle vermelding voor haar rol als Meetje.

Ik ging hier met weinig verwachtingen naar toe, het taaltje van Verhulst is mij iets te smerig, maar het blijkt dat dit zich veel beter naar het scherm vertaalt dan dat ik me ooit had kunnen voorstellen. De film weet de sfeer van het boek uitstekend te benaderen en zorgt hier en daar zelfs voor een leuke aanpassing. De cast is uitstekend en visueel ziet het er ook allemaal wel leuk uit, al hadden de zwart-wit filters voor mij niet gehoeven.

Het wonder is geschied mijn pruim is nat en het regent niet!

4.5*

avatar van Hannibal
2,5
De moeite waard door de goede acteerprestaties van vooral de kleine Gunther. Verder heb ik me voornamelijk zitten ergeren. Wat de één als hilarisch omschrijft, vind ik nogal idioot en allesbehalve grappig. Waarschijnlijk ligt het gewoon aan mij, en stel ik me niet open om zulke lieden te begrijpen, maar hoe ik mijn best ook doe, ik heb zitten walgen en na bijna twee uur in hun huiskamer gezeten te hebben ben ik blij dat ik ervan verlost ben, als het langer had geduurd was ik zelf weggegaan.

Zeker geen slechte film, ik vond het zeer goed gespeeld en gefilmd. Als er weer iemand lam van de drank op de grond viel, deed de camera zeer goed mee. Even kijken naar de gevallene, om vervolgens nogal verwilderd en verbaasd het café rond te kijken, alsof ik er zelf bij was en de camera in mijn ogen geplaatst was.

Koen vond ik overigens de mindere, hij was dan wel de grootste zuiplap, maar kwam bij mij nogal karikaturaal over met zijn Obelix-die-net-een-everzwijn-gegeten-heeft uiterlijk.

Film is ok, maar nee, ik zet nooit meer een stap in Reetveerdegem.

avatar van pieter_kerkhof
4,0
Ik sluit me aan bij Leo1954. Mooi drama over de vier afgeleden broers en Gunther (inclusief indrukwekkende 'Duitse' matjes). En ow wat een neergelaten sfeer hangt er dan in zo'n dorpje (en van dat soort dorpjes zijn er vele in Belgie). Hier en daar komte de Vlaamse humor om de hoek kijken en dat is een verademing vergeleken met de voorspelbare en flauwe humor die in Nederlandse films veelal de boventoon voert. Mooi vond ik de Tour de France met bier, verzonnen door Breejer, die op dag 12 (!) na de beklimming van de Mont Ventoux moet 'afstappen'. Misschien herkennen sommige mensen uit Brabant het concept aangezien daar regelmatig een Biero d'Italia georganiseerd wordt (zij het wat minder extreem)

Nederlandse ondertiteling kun je inderdaad gebruiken, maar hier en daar worden met de vertaling wel enkele fraaie linguïstische subtiliteiten misgelopen.

avatar van Goldenskull
3,5
Ook ik ging niet geheel neutraal deze film in. Boeken lezen doe ik niet aan, maar ik had al een aantal keer Ex Drummer zien staan. En bij die film haalt deze het niet. Ik vind Ex Drummer zowel op sfeerisch, humor als audiovisueel vlak beter. Zo'n beginscène van Ex Drummer doet deze hele film al bijna verbleken.

Desalniettemin.. wel gewoon een 'vermakelijke' film. En met die opmerking hierboven doe ik de film ook wel wat te kort. De setting is best aardig en poëtisch is het behoorlijk interessant, iets waar ik normaal niet zo van houd.

"Met de trein zie je de achterkant van alles.." mooie scène was dat.

Wel ziek dat Verhulst zijn eigen zoon doodgeboren wenst. Ik had ook de eer van de extra uitleg van het boek door de heer boven mij. Die negertje opmerking erachteraan is echt hilarisch trouwens.

Toch gewoon een solide 3,5*

avatar van Montorsi
4,5
Nog een keer gezien..

..misschien wel de grappigste film in tijden, en tegelijkertijd zo krachtig en raak. Die scene in de trein langs het trieste Belgische landschap en die voice-over, echt heel goed. Een film die aan de ene kant gekeken kan worden met een biertje in de hand en waar schromelijk om gelachen kan worden. Aan de andere kant valt het ook anders te benaderen, aangezien er bloedserieuze thema's behandeld worden. Echt een geweldig uitgebalanceerde film.

Halve ster erbij maar weer.

avatar van james_cameron
4,0
Fraaie tragikomische film die op zeer overtuigende wijze een uiterst deprimerend milieu in beeld brengt. De film zelf is allerminst deprimerend, eerder hilarisch en sporadisch ontroerend. De cast is eersteklas en het script weet continu de juiste toon te treffen. Lekker rauw camerawerk ook en een mooie, subtiele soundtrack. Het is moeilijk om tegenwoordig nog weg te komen met een voice-over, maar hier is de ironische, onderkoelde vertelstem altijd raak.

avatar van DiKKe_OsCaR
3,5
Nog altijd een heerlijke film, maar veeele male minder dan het boek. Voor mij dan. Een aantal zaken hebben ze wel leuk veranderd zodat het in de film ook goed overkwam.

Desondanks kan ik de film aanraden, maar wel met ondertiteling.

Grootste verschil met het boek: in het boek was de nadruk veel meer op het alcoholmisbruik en het boek voelde voor mij veel grimmiger aan, maar toch met meer humor.

avatar van huVILEub
4,0
Geweldige film. Enorm grappig. De leuke karakters in combinatie met de vlaamse taal zijn goed geacteerd. Het verhaal is leuk en goed uitgevoerd. Ik vond alleen het camerawerk irritant. Verder een zeer lollige film. En voor Nederlanders is ondertiteling op sommigen momenten niet overbodig. Gelukkig ben ik wel een beetje bekend met de vlaamse taal, maar soms was het toch moeilijk te volgen. Zeker met deze personages.

avatar van maxo922
3,0
Aparte film over de nadelen van het leven.

Heb me uiteindelijk toch wel vermaakt, aangezien de (beetje) overdreven asocialiteit. Maar heel bijzonder vond ik het verder niet.

De drama is in het begin wel boeiend, maar nam naar het midden en einde toe toch wel sterk af. Had ook niet echt het idee of ik nou naar een roetzwarte Komedie zat te kijken, of een lollig Drama.

Uiteindelijk (voor mij tenminste) iets te lange zit, maar het aardige einde liet me met een tevreden gevoel achter.

* 3,0

avatar van maerk
4,0
Een lach en een traan.

Ik heb het boek van Dimitri Verhulst nog niet gelezen, maar die zal binnenkort aan de beurt komen. Na het zien van deze film zijn mijn verwachtingen ervan torenhoog.

De Helaasheid der Dingen is een gezellige en tegelijkertijd ontroerende film over de familie Strobbe. Günther is het jongste gezinslid in deze Vlaamse variant op de familie Flodder/Tokkie. Hij lijkt dezelfde lotsbestemming als zijn ooms en vader te hebben. Een slecht betaalde baan en de inkomsten wegzuipen bij de lokale horeca. Maar Günthers leven verloopt anders.

De familie Strobbe zorgt voor een hele hoop komische momenten, maar brengt ook een hoop problemen met zich mee. Hoewel we zitten te kijken naar een stel enorme aso's, komen de meeste scènes waarin gefeest en gezopen wordt toch erg gezellig over.
Visueel ziet de film er erg mooi uit. Het camerawerk is op momenten erg rauw en mengt zich in de dronken meute, maar kan ook lekker rustig zijn. Die steadycam shots zorgen voor een dromerig effect tussen al dat gefeest en gezuip door.

Ik merk dat ik maar wat zit te bazelen in dit bericht. Ik kan nu niet zo goed beschrijven wat ik vond van de film. Laat ik het maar kort samenvatten. Een geweldige film met mooi camerawerk en erg goed spel van de gehele cast.

Dikke 4*.

avatar van Dean Abbot
4,0
Goede film. Op het begin had toch mijn twijfels omdat ik andere visualisaties had gemaakt tijdens het lezen van het boek, maar naarmate de film vorderde werd hij steeds beter. Het acteerwerk, de setting en het camerawerk waren erg goed. Het script zat vrij dicht tegen het boek aan (hoewel bepaalde verhalen in andere volgorde stonden), wat mij verraste. Al met al een mooie film!

4*

avatar van Ceeda7
4,5
Mooie verfilming van een schitterend boek.
Zeer goede acteerprestaties, sublieme sfeerschepping (ik vind de zwartwit fragmenten mooi passen), tijdsgeest mooi weergegeven, bijhorende soundtrack klinkt prachtig.

5 duidelijk verdiende sterren, en deze steekt Anyway the Wind blows voorbij.

avatar van mizy007
Na hier en daar zowel voor-als tegenstanders te hebben aanhoord, ziehier mijn gedacht hierover. De film begon Vulgair, excessief drinken, dierlijk sexuele ontmoetingen en hier en daar wat klappen. Dan komen beetje bij beetje de gevolgen hiervan .... en meer bepaald van één van de kinderen in beeld. Dus na een tijdje wordt de film interessanter en ook het einde is volledig in lijn. Alles komt tesamen en vormt een geheel. Deze film is vooral Zeer realistisch, goede acteerprestaties (en voor ons Belgen zeer aangenaam in het plaatselijk dialect..... aanrader). Conclusie: Waar je geboren wordt maakt veel uit in je leven maar Je kunt er zelf iets aan veranderen, Alhoewel het moeilijk is want 1 verkeerde beslissing of tegenslag kan alles veranderen. ZEKER DE FILM GAAN BEKIJKEN !!

avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
Sterke film, die een voortreffelijke sfeer neerzet en een interessant verhaal in een goede combinatie van humor en drama weet te vertellen. Vooral knap hoe de film de vaart er goed in weet te houden door lang niet alles te laten zien, maar de kijker de conclusie zelf te laten trekken. De film houdt daarom een goed tempo, maar voelt nergens echt te gehaast. Slechts op een paar momenten sprong de film voor mijn gevoel iets te snel verder waar ik juist wat meer had willen zien, maar meestal werkte het erg goed. Verder erg goed gebruik van heen en weer springen tussen verleden en heden. En als laatste is het acteerwerk ook van hoog niveau.

Voor nu een ruime 3,5. Maar ik neig naar de 4.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:26 uur

geplaatst: vandaag om 17:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.