Leaving Las Vegas (1995)

Ja, zo kan ie wel weer, geen persoonlijk moddervechten svp.

Ja, is ook weer waar.

Als leven lijden is, is rusten goed...

Topfilm; als je lijden begrijpt..!!

erg goed geacteerd, maar je kunt er ook erg depressief van worden, er is geen hoop te vinden en ik mis ook wat dialogen die normaal toch echt wel zouden komen. de overgangen met fades naar zwart toe werken erg sterk.

leg jij hem dan eens uit aan mij

Volgens mij is bijna alles al gezegd.

Hetgeen ik nog wil zeggen:

Ben kan door niemand gestopt worden, zeker niet door een "onbekende" hoer met een gelijknamige dramatiek. Dat is ook hetgeen dat ze naar elkaar toetrekt; elkaars dramatiek. De ontbrekende passie waar jij het over hebt, druipt werkelijk van het scherm bij de vrijpartij aan het zwembad. Maar goed, het zou kunnen zijn dat jij daar niks bij voelt.

Je moet deze film voelen, lukt dat niet dan is deze film niet geschikt, zoals bij jou. Dat is jammer, niks meer en niks minder. Als je deze film niet voelt, begrijp je hem ook niet, zoals jij.


Als Sera hem zou proberen te stoppen, zou Ben meteen weglopen van haar. Ze heeft het zelfs geprobeerd, maar is ook niet bij machte om hem te stoppen. Gevoelsmatig kan ze het niet en verbaal kan ze mede daardoor niks klaarspelen. Ze wilt het misschien niet eens, omdat Sera met hem meeleeft. Ze voelt dat dit het beste voor hem is, ook al weet ze dat dit niet zo is.

Ik waande me bijna zelf aangeschoten, door het goede spel van Nicolas Cage. Dat heeft verder geen enkele rol voor elkaar gekregen bij me, zelfs niet Al Pacino bij "Scarface" of Johnny Depp bij "Edward Scissorhands" (nog 2 favoriete rollen van mij).

Goede film, goed geacteerd jammer dat het beetje overdreven was met het drinken dat na een tijdje begon te irriteren

Wat was er overdreven met het drinken dan?

Kan best begrijpen dat het overdreven overkomt. Er wordt namelijk enorm veel gedronken door Ben, daar sta je best van te kijken. Echter het is wel realistisch, zo zijn veel zware alcoholisten. Dus wanneer je een ander beeld hebt van een alcoholist dan kan ik het best begrijpen dat het overdreven overkomt.

Echter het is wel de realiteit vrees ik.

Ontzettende mooie ontroerende film.

Geweldige geacteerd door Cage en Shue!!

Erg realistisch overgebracht, en al na een paar minuten leef je helemaal mee met Ben!

Zeker door deze film meer waardering gekregen voor Cage, hij zat zo goed in zijn rol, en de emoties die je in zijn ogen zag waren echt ontroerend.

Ja deze film heeft zeker wel iets geraakt bij mij!

4,5 *

Leaving Las Vegas (1995) blijft indruk maken, ook na de zoveelste herziening. Het aangrijpende verhaal over onvoorwaardelijke liefde wordt magistraal uitgewerkt. Geen enkele film kan op dit gebied tegen Leaving Las Vegas op. De muziek, de sfeer, het is allemaal fascinerend en voelbaar. De goed uitgewerkte personages zijn bijzonder sterk, net zoals de acteerprestaties van Nicolas Cage en Elisabeth Shue. Ben en Sera horen bij elkaar, niet alleen vanwege hun dramatiek.

Leaving Las Vegas moet je voelen. Prachtig werk van regisseur en componist Mike Figgis. De 5 sterren blijven uiteraard staan, echter mijn top10 niet. Leaving Las Vegas stijgt.

Deze film geeft voor mij zo goed de warrige sfeer weer, waarin het personage van Cage zich in bevind. Een van de weinige films die me helemaal in het verhaal en het gevoel van de film meeneemt. Je kan de alcohol bijna ruiken ! Wat een fantastische film !

een Superfilm.. 4*

Onverwacht sterke film. Deze film verteld een ijzersterk romantisch verhaal tussen twee personen waarvan je niet meteen romantiek verwacht: een alcoholist met zelfmoordplannen en een hoer. Maar Mike Figgis slaagt erin een zeer ontroerend portet te maken. De twee hoofdpersonen word briljant neergezet door Cage (hier in zijn beste rol, samen met Adaptation.) en Shue (die naast goed acteren trouwens ook erg aantrekkelijk is, wat de rol voor een keertje ook wel vereist). Er heerst ook nog eens een perfecte duistere sfeer dat alleen maar versterkt wordt door de erg sterke muziekkeuze. Af en toe sleept de film een beetje, waardoor ik hem nog net niet een supermeesterwerk vind, maar het is zeker een film die gezien mag worden.

4*

Geen geweldige film maar wel goed. Nicoals Cage is erg goed in zijn rol en ook Shue deed het niet verkeerd.

Het verhaal is niet origineel maar soms wel ontroerend

3*

Redelijk goed drama. Zeer goede rol van Cage en wat is Sue onweerstaanbaar mooi! Zucht zucht zucht. De film is traag, en soms iets wat saai. Maar goed het is dan ook puur drama. De wijze waarop het leven van een alcoholist naar voren komt is toch wel erg sterk. Tevens zitten er een aantal mooie dialogen in en grappige momentjes, zodat ik op een 3,5* terecht kom. Waarvan sowieso een halve voor Elisabeth is...

De naam v.d. film komt me bekend voor.. Denk dat ik hem vroeger ooit eens gezien heb, binnenkort toch nog eens huren dan

Mooie goed geacteerde, doch even snel vergeten prent die teert op een prima Cage en een melancholische Sue. Beetje zwaar op de hand, maar het volgehouden gitzwarte, non-romantische verhaal geeft de film de juiste grauwe en wrange sfeer. 3.5*

Ik had deze film een tijd geleden voor een deel gezien, en ik moet zeggen dat dit echt een goeie rol is van nicolas cage, echt een terechte oscar, moet hem nog eens even volledig zien zodat ik m'n eindoordeel kan geven

Gister de film bekeken. Wou hem alleen even opzetten, omdat het al heel laat was, maar ik kon hem niet meer afzetten. Erg meeslepende film, en geweldig geacteerd. Vooral door Nicolas Cage, maar ook door Elisabeth Shue. 4,5*

Mooie film, de acteerprestaties, het verhaal en de muziek zijn prachtig. Het is niet oversentimenteel en ik vind de film een erg sterk einde hebben. Niet gedacht dat ik deze zo mooi zou vinden. Cage speelt fenomenaal, eigenlijk z'n eerste rol waarvan ik echt onder de indruk was. Maar ook Elisebeth Shue is erg goed.

Een dikke 4*

Viel best nog wel mee hoor... Under The Volcano en Barfly doen er zeker niet voor onder...

Prachtfilm... alles precies goed... een 4,5 van mij...

Inderdaad, een prachtfilm.

Dit is 1 van de beste liefdes drama's die ik ooit gezien heb. En het is allemaal zo origineel gebracht.

Het is een prachtverhaal, met vele prachtige scenes, onvoorspelbare, maar wel telkens erg geloofwaardige scenes. Je kan de liefde tussen de 2 personages gewoon voelen. De chemie spat van het scherm.

De acteerprestaties waren fenomenaal, naar wat ik al gezien heb, de beste rol van Shue en misschien ook wel die van Cage, want deze speelt hier echt wel fantastisch.

Maar dat dit allemaal zo geloofwaardig overkomt, is denk ik ook voor een groot deel de verdienste van de regisseur. Dit is dacht ik, de eerste film die ik zag van Mike Figgis, en ik ben erg onder de indruk.

Het camerawerk is prachtig net zoals de mooie montage.

Het einde van de film vond ik ook erg sterk.

Ook de muziek en de liedjes zijn erg mooi.

4.5 sterren, eerst dacht ik 4, maar ik doe er toch een halfje bij.

Bwah.

Film begint wel aardig. Cage doet het goed als alcoholicus, maar de film houdt het niet heel lang.

De film blijft teveel hangen in wat nutteloze sfeerbeelden en flashbacks terwijl de sfeer al lang gezet is. Daarbij is het drama erg repetitief. Terwijl de setting en de situaties veranderen, blijven de personages de hele tijd dezelfde. Cage drinkt, Shue prostitueert zich. En zomaar door.

Tussendoor heb je het up en uiteindelijk het down gedeelte, wat ook niet veel nieuws brengt. Vooral jammer dat Figgis zo braaf blijft in wat hij laat zien. Iemand zei het al eerder, maar wanneer het hard wordt begint de fade of draait de camera weg. En gaan we weer naar Cage die ladderzat is. Net zoals vijf minuten voorheen.

Visueel is het aardig maar af en toe kitsch, de muziek is goed in enkele scenes (ambient), totaal kut en te poppy opgewekt in andere. Haalt een hoop sfeer weg.

Einde is mooi, dat wel. Maar de film is dan al een tijdje doodgebloed. Had er meer van verwacht, vind Cage normaal wel leuk, maar dit soort rollen liggen hem minder.

Teveel van hetzelfde, te lang door, sfeertje niet lekker. Verder een aardig drama dat te dramatisch probeert te doen, zonder echt door te duwen.

2.5*

Had je ook bij Dolls kunnen typen

Blijkbaar niet, anders had ik dat wel gedaan

Dolls is sowieso voor mij een film die veel meer op die sfeer leunt, terwijl Leaving Las Vegas veeleer op gebeurtenissen steunt.

Komt daarbij dat de personages in Dolls wel degelijk veranderen.

Vindt hier ook tig keer meer sfeer inzitten dan iets als Dolls hoor. Maar ja, persoonlijk natuurlijk.

Snap ook niet echt hoe je aan dat repititieve komt.

Als het van de hak op de tak ging lijkt me dat ook niet echt bevorderlijk.