Leaving Las Vegas (1995)

Een van mijn favoriete films!

Geweldige rol van Nicolas Cage. Zijn beste rol tot nu toe.

Ook met Elisabeth Shue, oh wat is ze mooi.

De filmmuziek is prachtig en gemaakt door regisseur Mike Figgis. Erg sfeervol, goede combinatie van jazz en klassiek. De tracks die gezongen zijn door Sting zijn schitterend.

Leaving los cines.

Mij kon deze film volstrekt niet bekoren.

Ik vond het pretentieus. Een pretentieus melodrama. Mike Figgis moet trouwens maar eens stoppen met zelf de muziek produceren (letterlijk dus) en zich bij het regisseren houden. The Browning Version die hij een jaar eerder maakte was veeeel beter.

Ik kan mij voorstellen dat mensen heel erg geraakt worden door deze film maar ik dacht alleen maar steeds over Cage zijn personage: 'man, geef jezelf een schop onder de kont.' Ik weet niet of dat een gebrek aan barmhartigheid is of gewoon een kwestie van smaak.

Ik vind Cage geen bijzondere acteur en ik vind dat in zijn plaats Sean Penn voor het prachtige Dead Man Walking of Massimo Troisi (postuum) een oscar voor het poëtische Il Postino had moeten krijgen. Maar ja, ze hebben bij de Oscars nu eenmaal een zwak voor alcoholici, gehandicapten en zwakzinnigen (de rollen bedoel ik).

Erg goeie film, die het vooral moet hebben van de erg goeie cast. Cage leeft zich erg goed in als een dronkenlap en Sheu doet het oo erg goed als hoertje. Het verhaal (ondanks dat het echt gebeurd was) is me iets te veel van hetzelfde. 3,5*

Sterk drama. Cage en Sheu zijn geweldig en zelfs Stings muziek was goed te pruimen in deze film.

Interessant thema ook. En ergens een ultiem optimistische film. Liefde overwint alles op een anti-bouquet-reeks manier uitgewerkt. Dat tegen de achtergrond van de ultieme nepheid van Las Vegas.

4.0*

Erg sfeervolle film. Leaving Las Vegas bevat prachtige beelden, schitterende muziek, erg sterk acteerwerk (Cage in één van zijn beste rollen aller tijden) en een simpel, maar erg boeiend plot. De film is van alle markten thuis, het heeft zowel humor als drama en romantiek in huis. De dromerige sfeer en het amusante bijrolletje van R. Lee Ermey maken het compleet. Al met al een prachtige film.

4 dikke sterren.

Prachtige sfeerfilm. Nicolas Cage in een van de beste rollen die ik tot nu toe van iemand gezien heb. Fantastisch hoe hij helemaal opgaat in zijn rol. Ook Elisabeth Shue speelt sterk en is een aantrekkelijke vrouw. Het spel tussen deze twee zorgde voor erg mooie momenten. Paar heerlijke dialogen ook tussen de twee.

De film behandelt op een mooie manier onnoemelijk veel thema's, laat je over zoveel dingen nadenken en toont je op sommige momenten zo sterk gevoelens ... Zelden gezien.

Goede muziek, gecombineerd met indrukwekkende (slow motion) beelden wisten me soms te ontroeren, maar de gevoelige snaar werd helaas nergens geraakt. Mijn gevoel zegt dat het wel gekund had, toch jammer. Samen met een paar iets te trage scenes het enige minpuntje.

Een film vol menselijke emoties die niet overgedramatiseerd zijn.

Een dikke 4 sterren voor nu.

Leaving Las Vegas (1995) is een prachtige film. Een uiterst realistische en aangrijpende kijk op twee personen die elkaar steun en liefde proberen te geven in een zeer moeilijke periode. Ze respecteren en begrijpen elkaar als geen ander. Ze houden van elkaar zoals ze zijn. Gewoon onvoorwaardelijke liefde, prachtig!

Het verhaal is origineel en in geen enkel opzicht overdreven. Nergens worden de situaties te geromantiseerd of te gedramatiseerd. Het blijft gewoon allemaal goed in evenwicht. Dat vond ik een erg belangrijk element van ‘Leaving Las Vegas’, hier gaan namelijk vele romantiek films nog wel eens de mist in.

‘Leaving Las Vegas’ bevat verder erg goede scènes, gewoon scènes waarbij je kippenvel krijgt. Het einde was ook zo'n kippenvel moment. Erg emotioneel. Overigens wel een einde wat in mijn ogen het beste mogelijke was.

De sfeer is werkelijk waar onbeschrijfelijk. Weet niet hoe ik dit moet uitleggen in woorden. Je leeft helemaal mee met de personages, het voelt allemaal erg confronterend aan. De muziek helpt uiteraard ook mee aan deze geweldige sfeer, persoonlijk vond ik de jazz muziek namelijk formidabel.

De acteer prestaties van Nicolas Cage en Elisabeth Shue waren ook formidabel. Denk dat je hier kunt spreken van de perfecte cast. De rol van Nicolas Cage als Ben lijkt me niet te overtreffen. Elisabeth Shue mocht er qua uiterlijk overigens ook wezen, maar dat even terzijde.

Naast de goede pakkende romantiek en emotionele drama bevat ‘Leaving Las Vegas’ ook nog eens mijn humor. Heb echt meerdere keren in de deuk gelegen. Neem bijvoorbeeld de scène waarbij Ben bijna Sera aanrijdt. Ik kan die scène keer op keer bekijken, geweldig. Nu we het toch over keer op keer bekijken hebben. Na de tweede kijkbeurt (eerste kijkbeurt was paar maand terug) van ‘Leaving Las Vegas’ was ik helemaal verkocht, heb hem deze week nog een stuk of 4 keer bekeken.

Gewoon een geweldige film die een behoorlijke indruk op me heeft gemaakt. Het kan dus niet als een verrassing komen dat ik ‘Leaving Las Vegas’ de volle mep geef en een plek in mijn top10.

5*

Ontzettende mooie ontroerende film.

Geweldige geacteerd door Cage en Shue!!

Erg realistisch overgebracht, en al na een paar minuten leef je helemaal mee met Ben!

Zeker door deze film meer waardering gekregen voor Cage, hij zat zo goed in zijn rol, en de emoties die je in zijn ogen zag waren echt ontroerend.

Ja deze film heeft zeker wel iets geraakt bij mij!

4,5 *

Deze film geeft voor mij zo goed de warrige sfeer weer, waarin het personage van Cage zich in bevind. Een van de weinige films die me helemaal in het verhaal en het gevoel van de film meeneemt. Je kan de alcohol bijna ruiken ! Wat een fantastische film !

Onverwacht sterke film. Deze film verteld een ijzersterk romantisch verhaal tussen twee personen waarvan je niet meteen romantiek verwacht: een alcoholist met zelfmoordplannen en een hoer. Maar Mike Figgis slaagt erin een zeer ontroerend portet te maken. De twee hoofdpersonen word briljant neergezet door Cage (hier in zijn beste rol, samen met Adaptation.) en Shue (die naast goed acteren trouwens ook erg aantrekkelijk is, wat de rol voor een keertje ook wel vereist). Er heerst ook nog eens een perfecte duistere sfeer dat alleen maar versterkt wordt door de erg sterke muziekkeuze. Af en toe sleept de film een beetje, waardoor ik hem nog net niet een supermeesterwerk vind, maar het is zeker een film die gezien mag worden.

4*

Bwah.

Film begint wel aardig. Cage doet het goed als alcoholicus, maar de film houdt het niet heel lang.

De film blijft teveel hangen in wat nutteloze sfeerbeelden en flashbacks terwijl de sfeer al lang gezet is. Daarbij is het drama erg repetitief. Terwijl de setting en de situaties veranderen, blijven de personages de hele tijd dezelfde. Cage drinkt, Shue prostitueert zich. En zomaar door.

Tussendoor heb je het up en uiteindelijk het down gedeelte, wat ook niet veel nieuws brengt. Vooral jammer dat Figgis zo braaf blijft in wat hij laat zien. Iemand zei het al eerder, maar wanneer het hard wordt begint de fade of draait de camera weg. En gaan we weer naar Cage die ladderzat is. Net zoals vijf minuten voorheen.

Visueel is het aardig maar af en toe kitsch, de muziek is goed in enkele scenes (ambient), totaal kut en te poppy opgewekt in andere. Haalt een hoop sfeer weg.

Einde is mooi, dat wel. Maar de film is dan al een tijdje doodgebloed. Had er meer van verwacht, vind Cage normaal wel leuk, maar dit soort rollen liggen hem minder.

Teveel van hetzelfde, te lang door, sfeertje niet lekker. Verder een aardig drama dat te dramatisch probeert te doen, zonder echt door te duwen.

2.5*

Dit is een zeer goede film. Met name het, eindelijk eens niet zo standaard, einde zorgt voor een half puntje extra. Nicholas Cage en Elizabeth Shue spelen heel erg goed en zorgen voor een paar prachtige scenes. Het alcoholisme wordt ietwat overdreven denk ik, maar komt wel geloofwaardig over.

Een vreselijke film.

In de film wordt zoveel gezopen en gekotst dat mijn eigen wijntje niet meer smaakte, maar goed, dat weet je van tevoren. Wat ik niet wist was dat Nicholas Cage een VRESELIJK irritant personage neerzet. De romance tussen hem en Shue is totaal ongeloofwaardig, want hij ziet er echt niet uit, hij stinkt en is zoals gezegd vreselijk vervelend.

De film had na tien minuten ook kunnen eindigen met Cage die zichzelf ophangt. Waarom kiest hij voor zo'n langzame, pijnlijke dood? En waarom koos ik voor deze langzame, pijnlijke, vervelende film?

1,5 ster

Best wel een vreemde film eigenlijk. Het verhaal is nogal ongeloofwaardig (al om te beginnen met iemand als Sera die op Ben valt, heel heel snel) en een dusdanig 'vreemd' verloop, dat ik uiteindelijk een soort plottwist verwachtte. Alles wat gebeurde leek namelijk nogal bij elkaar verzonnen en meer een utopische droom van wat Ben eigenlijk zou willen meemaken. Maar misschien heb ik te veel films gezien, waardoor je al snel verwacht dat een film een bepaald patroon zal volgen.

Verder aardig sfeervol. Een soundtrack die ik zelf niet zo snel op zou zetten, maar die wel uitstekend werkt. Een hele goede Cage en Shue en (waarschijnlijk nog het belangrijkste) het keek enorm goed weg. 3,5*

Alhoewel Nicolas Cage en vooral Elisabeth Shue het goed deden in deze film vond ik het toch maar een saaie bedoeling. Na 60 minuten minuten had ik al zoiets van gooi je voor een trein want dan is deze film tenminste afgelopen.

Een film met voor mij twee gezichten.

Op sommige momenten ijzersterk, andere momenten overdreven en zelfs ongeloofwaardig.

Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat ik allerminst een Nicolas Cage fan ben...

Toch hebben de sterke momenten de overhand.

De muziek van Sting is erg mooi en geeft het geheel extra glans.

Wat een positieve recensies hier allemaal, nou ik kan er vrij weinig mee moet ik zeggen. Een hele matige film, die vooral het eerste uur uitermate vervelend is en niet weet te boeien. Het laatste half uur is dan wel wat beter, maar ook bij lange na niet goed genoeg om een dikke onvoldoende te voorkomen. Cage en Sue spelen best goed, maar daarnaast valt er op een enkele scene na vrij weinig te genieten. Ik kreeg geen feeling met de personages, mis enige vorm van sfeer en vond het een zeer lange zit. Muziek vond ik ook niet altijd even goed, heb Sting weleens beter gehoord. Nee totaal geen film voor mij dit blijkbaar.

1,5*

Zeer meeslepende dramafilm waarin Cage uitstekend zijn rol van een volledig in de goot geraakte alcoholist neerzet. Behalve de priemende vraag waarom iemand zo vastbesloten kan zijn zichzelf dood te gaan drinken in Las Vegas, heeft de film geen manco's. Ook Shue zet een prima rol neer als gewetensvol hoertje. Het einde is droevig.

Boeiend thema. Cage speelt de rol perfect als je hem steeds verder weg ziet zakken in de shit, en toch (of beter gezegd: daardóór) een bepaalde charme en aantrekkingskracht op vrouwen heeft. Vrouwen vallen toch op vastberaden mannen met een doel in het leven? Zeker als ze wat charisma en een verhaal hebben.

De groeiende relatie met Shue is treffend. Hier en daar is het wat aangedikt, maar het werkt goed om je in te leven in zijn situatie. De sfeer draagt daar ook goed aan bij.

Wat betreft het alcoholgebruik, een zware alcoholist kan twee flessen sterke drank per dag wegtikken, kotst daarna z'n darmen omhoog, en gaat de volgende dag weer verder met een sterk glaasje ontbijt. Laat staan een alcoholist die zich ten doel stelt zich kapot te drinken in korte tijd, en de verspilling van drank die daarmee gepaard gaat. Dan krijg je een mooie collectie lege flessen.

Wat ik mis is meer het perspectief vanuit Cage wanneer die in staat van delirium is, je ziet het in mijn beleving teveel vanuit de derde persoon. Juist de 'eersterangsbeelden' van mensen in een roes (of een trip of psychose) kunnen ontzettend veel meerwaarde hebben. Denk bijvoorbeeld aan Fear and Loathing (totaal andere film, maar het gaat om het idee) die daar helemaal aan is opgehangen.

Toch zeker een film die ik voor een derde zal kijken als het op t.v. langskomt.

Beetje depressief sfeertje in deze film.

Goed geacteerd door beide hoordrolspelers, alleen kon het verhaal mij niet echt boeien. De Russische crimineel, gespeeld door Julian Sands, vond ik mega slecht gedaan. Zijn Russisch was gewoon niet te verstaan, behalve 'Job twoyu mat' wat 'Neuk je moeder' betekent. Verder kwam hij totaal niet overtuigend over bij mij.

Elisabeth Shue was heerlijk!

Hm, matig filmpje..

De eigenlijke reden dat ik de film matig vond vind ik moeilijk te bewoorden. Het lag in ieder geval niet aan Nicolas Cage of Elisabeth Shue, die acteerden gewoon goed.
Het lag ook niet echt aan het verhaal, want zijn ondergang is prima in beeld gebracht en kwam ook werkelijk over.

Misschien lag het aan het tempo van de film. Die is wel degelijk traag en zorgde ervoor dat ik meerdere malen op de klok zat te kijken hoe lang ik nog te gaan had.
De muziek was in ieder geval niet mijn ding, ik ergerde me helemaal kapot daaraan.
Absoluut niet mijn ding dus en het deed voor mij afbreuk aan de film zelf.

Mwa, meer dan een 5-je zit er denk ik niet in.
Misschien bij herziening maar de eerste klap was bij deze film in ieder geval geen daalder waard!

Super! Wat een goede film! En wat een topprestatie van Nicolas Cage en Elisabeth Shue. Gage helemaal in topvorm! Helaas zie je hem zo niet vaak meer! En Shue speelt ook haar rol van haar leven. Mooi gefilmd. De ellende, wanhoop en uitzichtloosheid waarin de twee belanden druipt van het scherm. Ben heeft alles en iedereen (inclusief zichzelf) opgegeven, en Sera klampt zich nog wanhopig vast aan een beetje liefde...

4,5*

Heerlijke gestoorde romantische film waar Nicolas Cage het toch maar weer bewijst. Dit keer als een gefaalde auteur die zijn eigen bewust helemaal naar de klote wil zuipen en dat persee in schijnbaar zijn favo plaats Las Vegas waar hij dus ten onder wil gaan. En ja, zijn manier van zuipen zou ik dus echt nooit doen, in een uur tijd 10 verschillende flessen drank naar binnen lurken of gewoon in eenkeer een hele fles wodka achterover kieperen. Phooeeee. Daarnaast is zijn karakter lekker grof en vuilgebekt en alles lijkt te veranderen als hij het hoertje Sera tegenkomt. Bijde willen ze toch maar wat aan hun uitzichtloze leven doen maar of dat gaat lukken?

En aan het eind zie je Cage helemaal kapot gaan en door al dat drank loopt ie erbij als een oud mannetje, echt ziek om te zien. Mooie film voor een "Drank maakt meer kapot dan je lief is" reclame.

Uitstekende film.

4,0*

Heb deze film nu al een keer of 10 gezien, maar iedere keer raakt hij me weer. De onmogelijke liefde vind ik altijd al interessant plus het kamikaze gedrag van cage die dat heel overtuigend wegzet. Zijn filmrollen zijn niet altijd even gelukkig gekozen. Zeker met betrekking tot de laaste jaren.Echter in deze film is hij een held voor mij. Anti-held dan wel te verstaan. Sommige vinden de muziek saai. Ik zou het thuis ook niet snel draaien, maar past perfect bij deze film. Vind dit echt een meesterwerk.

Dubbel.

De film kan lange tijd een vrij hoog niveau aanhouden, maar het laatste kwart gebeurt waarvoor ik al vreesde: het bloedt dood.

Beide hoofdpersonages zijn tragisch, maar zeker met alcoholieker Ben valt geen seconde mee te leven. Sera is wel een stukje toffer, maar haar personage alleen kan het repititieve en naar het einde toe stroperige drama niet rechthouden.

Over het acteerwerk valt dan weer niet te klagen. Nicolas Cage zet een degelijke rol neer (hoewel verre van spectaculair), maar het is overduidelijk Elisabeth Shue die echte klasse toont. Ik vind het vrij opmerkelijk dat haar carrière nooit van de grond lijkt te zijn gekomen.

Sfeervol is Leaving Las Vegas eveneens. Het kleurgebruik is vrij standaard (een lichtje hier, een lichtje daar, een beetje rood, een beetje blauw,... exact wat je verwacht van Las Vegas). Ook het camerawerk is doorsnee, maar daar staat dan weer de juiste muziekkeuze tegenover en ook het rommelige leventje van beide hoofdpersonages roept aanvankelijk een relax sfeertje op, hetgeen leuk is doch snel went.

3

Een goede drama/romantiekfilm...

Prima verhaal...

Redelijk acteerwerk..

Bekende acteur Nicolas Cage speelt redelijk...

Alcoholisme is niets, blijf maar drinken...

Geen HD aanwezig, wel redelijk mooi breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Geen topper film...

Beste film die ik tot nu toe, in mijn leven heb gezien !

Misschien ook mede doordat Ben zijn persoonlijkheid als drinker, gelijkstaat aan mijn persoonlijkheid.

Muziek, sluit zéér goed aan bij dit type film.

Mooi, mooi, mooi. Eindelijk weer eens.

Ik zie niet genoeg romantische (komedie)films die dusdanig weten te overtuigen zoals deze dat doet. Aan het begin had ik de hoop eigenlijk al opgegeven; Nicolas Cage in zijn glansrol, schmierend als altijd met onverwachte stuiptrekkingen als een epilepsie patiënt. Maar wie hou ik voor de gek, ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik er niet van hou. Zodra het intro begint pakt de film echt op. Las Vegas met al zijn kleuren en lichten opgenomen op een 16mm camera. Heerlijk.

Elisabeth Shue was zeer overtuigend als Sera en zag er goed uit. De tragisch-romatische relatie tussen Ben en Sera is waar het om draait; Vrijheid- blijheid in de breedste zin van het woord. Dat deze twee personen steeds bij elkaar blijven is gewoon mooi. Het is alsof Ben stervende is aan een ziekte en Sera bij hem blijft om hem te steunen, alsof ze samen oud zijn geworden. En dan te bedenken dat het de keuze van Ben zelf is... Op deze manier kunnen ze doen wat ze willen. Binnenkort komt het immers toch ten einde. Deze film pakt je echt. De muziek had echt niet beter gekund dus dat zegt genoeg.

Oh, en je kan over Nicolas Cage zeggen wat je wil maar dit was een fantastische performance en die Oscar heeft hij verdiend.

4*

Dromerige film nopens twee mensen die zich om een tamelijk nevelige reden tot elkaar aangetrokken voelen. Ben is weliswaar een fantastisch personage dat werkelijk alle kanten uit kan stuiteren. Zijn motieven zijn al een heel aantal flessen geleden samen met wie weet wat allemaal in het toilet verdwenen. Zijn tegenspeelster daarentegen is een warrig iemand die niet goed weet wat ze precies moet doen en niet echt lijkt te beseffen wat er zich in haar naaste omgeving afspeelt. Als kijker wist ik niet goed wat Sera precies bezielde. Dit is ook een groot vraagteken gebleven tot op het vrij donkere einde. Een vergeetbaar iemand in feite. 'Leaving Las Vegas' kon derhalve net zo goed een 'One Man Show' zijn.

Dit gezegd zijnde, de acteerprestatie van Cage was werkelijk verbluffend en het sfeervol in beeld brengen van Vegas droeg enorm bij aan het inlevingsvermogen, zeker met dat jazzy ondertoontje.

Goed.

3.00 (3.25)

Romantisch verhaal waarbij het pad van twee verloren zieltjes elkaar kruist. Klaarblijkelijk doelloos bestaan krijgt door de aantrekkingskracht tussen de twee personages enige kleur. De grauwe levensstijl kent met Las Vegas een dromerig bestaan, maar is in de realiteit verre van ideaal. Het mooie van de film is het feit dat kleur geven aan elkaars bestaan en acceptatie van tekortkomingen belangrijker zijn, dan hoge verwachtingen met daarbij horende acties. Nicolas Cage zet hier een geweldige prestatie neer en is dit een van zijn betere films.