Dorian Gray (2009)

Ik vind het heel bijzonder om te zien hoe een regisseur een boek in een film "versmelt". Hoe je dat zelf vaak anders voor je ziet. Dat heb ik dan ervaren. Net als Harry Potter en The Lord of the Rings bijvoorbeeld.

Ik heb ook de film uit 1945 en 1976 gezien, moet je misschien ook eens doen. Weer heel anders, natuurlijk veel minder special effects maar helemaal niet slecht. Misschien wel beter zelfs..

Redelijk aardig begin vrij rustig met leuke sfeer.

Einde wordt het beter.

Acteren was ook goed

3 sterren

Fijn idee, uitwerking schort.

Leek vaak meer op een BBC TVfilm dan iets wat ooit ergens in een bioscoop heeft gedraaid. Bij momenten erg slordig allemaal. Vooral de flashbacks zijn niet om aan te zien, vluchtig en geforceerd in elkaar gedraaid.

Firth heeft wel een leuke rol en ook Barnes brengt het er aardig vanaf, met twee karakterwisselingen. De rest is weinig opvallend. Visueel erg pover en bij momenten wat goedkoop. Verhaaltje wordt ook redelijk saai.

Concept is misschien wat meer geschikt voor een filmpje van 50 minuten, iets voor een nieuwt Masters of Horror reeks. Deze fim was een beetje te gerekt en miste wat regisseurscapaciteit.

1.5*

Weinig aan.

Dat ligt hem niet aan de prima acteerprestaties, maar vooral aan de ietwat magere uitwerking. Lelijke CGI ook, met name tijdens enkele sfeerplaatjes.

Moest een beetje lachen om het asfalt in de opingsscène, maar goed. Wie weet.

Verder maakt dit de pis weinig tot helemaal niet lauw, en kent het verhaaltje te weinig moois of opzienbarends om zo lang te mogen duren.

Ken het boek nog van héél vroeger, al staat dat verhaal me toch anders bij. Vond met name de 'ommekeer' van Firth een beetje flauw en makkelijk.

Doorsnee.

Nooit echt al te veel gehoord en gelezen over die Dorian Gray. Zo zag ik hem eigenlijk pas voor het eerst in The League of Extraordinary Gentlemen. Nu vind ik hem daar niet het meest interessante personage, maar ik was dan wel enigzins nieuwsgierig naar zijn achtergrond.

Ik heb eigenlijk best wel genoten van deze film. Het is een voor niets gaat de zon op verhaal en dat soort verhalen kennen we natuurlijk allemaal. Zo vind ik de sfeer wel lekker donker en als dat dan gepaard gaat met aangenaam acteerwerk, dan heb ik soms al vrij snel een leuke avond. Het verhaal zelf kon mij helaas alleen niet iedere minuut boeien, dus dat is dan wel een beetje jammer. Verder kan ik niet echt vallen over zaken als storend camerawerk of een vervelende soundtrack.

Dorian Gray deed mij bij vlagen denken aan Perfume the story of a murderer. En dan bedoel ik qua setting en sfeer. Maar even voor de Perfume fans. Ja, Perfume is een betere film.

3,5*

Vreemde film, op een vreemde manier indrukwekkend, vooral door het verhaal zelf. Het verhaal komt nogal moeizaam op gang en ik kon het in het begin maar moeilijk volgen (mede omdat ik keek zonder ondertiteling en Colin Firth zo'n lage stem heeft dat hij niet altijd goed te verstaan is).

Het verhaal is niet helemaal hetzelfde als Oscar Wildes origineel (dat ik nog niet gelezen heb, hoewel ik nu vast van plan ben dat te gaan doen), maar de meeste wijzigingen lijken mij niet misplaatst. Zo schijnt de hele romance met Harry's dochter Emily niet voor te komen in het boek. Jammer, dat brengt nog wat echte romantiek in het verhaal. Ook de dramatische laatste scène waarin Dorian zijn eigen portret en daarmee zichzelf vermoordt, is in het boek iets anders. Persoonlijk vind ik het wel een mooie gedachte dat Dorian dit doet omdat hij tot inkeer is gekomen (in plaats van alleen maar omdat hij bang is dat iedereen ziet hoe verrot hij eigenlijk is); hij beseft dat hij altijd alleen voor zichzelf geleefd heeft, ten koste van anderen, maar dat het te laat is om er nog wat aan te veranderen. De achterliggende gedachte die ik eruit gehaald heb, is dat je uiteindelijk toch altijd ingehaald wordt door je geweten.


Het was een beetje vreemd om Ben Barnes als Dorian Gray te zien, omdat ik aan hem gewend ben als Caspian in 'The Chronicles of Narnia'. Hij doet het echter helemaal niet slecht, hij weet zowel je sympathie als je antipathie op te wekken, naargelang de situatie. Bovendien heeft hij precies het soort uiterlijk dat past bij deze rol: zowel gedistingeerd als een beetje schurkachtig.
Colin Firth is bijzonder overtuigend als Harry, hij slaagt er vanaf het begin in om mij een hekel aan hem te doen hebben. Ik hoopte de hele film dat er iemand zou komen om hem neer te schieten, omdat hij Dorian zo duidelijk op het slechte pad bracht.
Rachel Hurd-Wood kende ik als Laura uit 'Perfume: The Story of a Murderer'. De beide rollen komen wel een beetje overeen, beiden onschuldige meisjes die ten prooi vallen aan een bepaald soort jongemannen.

Ik vond de muziek precies bij de film passen, mysterieus en een beetje beklemmend. Ook de manier van filmen versterkt mijns inziens het verhaal.

Nadeel vond ik de overdaad aan seks in de film. Dorian Gray leidt inderdaad een hedonistisch leven en het is logisch dat dat ook in beeld wordt gebracht, maar zo'n overvloed was nergens voor nodig geweest. Het zou beter zijn geweest als er wat meer aan de verbeelding was overgelaten.
Ook hadden de verschillende personages wel wat beter geïntroduceerd mogen worden. Toen aan het eind Colin Firth aan de telefoon was met een zekere Agatha, vroeg ik mij plotseling af wie deze Agatha wel moge wezen. Toch moet ze er al die tijd bij geweest zijn en ik heb haar ongetwijfeld gezien, maar het viel me (bij meerdere personages) nogal zwaar om de juiste naam bij het juiste gezicht te plaatsen.

Al met al vond ik deze film de moeite waard, hoewel ik wel degelijk de minpuntjes kan zien. De beklemmende, drukkende sfeer, het goed in beeld gebrachte Londen van de negentiende eeuw, de interessante personages en voornamelijk de boeiende psychologische kant van het verhaal, hebben op mij toch wel een goede indruk nagelaten.

God wat een saaie film. Heb een aantal keren zitten kijken hoe lang het nu nog zou duren. De enige reden dat ik hem heb gekeken is dat ik het boek moet lezen voor Engels. Ik ben daar nu halverwege mee en ik hoop heel erg dat die beter is dan deze film. Ik vind het allemaal maar een beetje belachelijk. Het enige goede aan de film vond ik het eind dan nog. Erg jammer, rond de hele film hing een erg saaie sfeer. Geen idee hoe de andere verfilmingen zijn en hier ga ik ook niet achter komen, want die hoef ik echt niet te zien. Het verhaal interesseert me gewoon niet genoeg om dit leuk te vinden.

Een indrukwekkende film.

Met het verhaal was ik niet bekend mee, dus ik had geen vergelijkings materiaal. Maar van hetgene wat ik zag vond ik het een meeslepend, goed ge-acteerd en gecast.

De soundtrack is lekker duister en past goed bij de film.

De manier van filmen is ook mooi gedaan. Het leverd een aantal mooie shots op (bijvoorbeeld in de bordelen en feesten).

Maar laat ik vooral niet overslaan, de tal van (soft) erotische scenes zijn erg verleidelijk in beeld gebracht.

Het verhaal kwam in mijn ogen wat traag opgang. Van punt A (het begin) naar punt B (het krijgen van het schilderij, had in mijn ogen veel sneller gekunt.

Niet dat de tussenliggende tijd vervelend was, zeer zeker niet...maargoed het had sneller gemogen.

Wat ik een beetje een tegenvaller vond, waren de SFX. Voor op het einde vond ik deze niet heel erg goed tot hun recht komen...of moet ik zeggen...uitgewerkt.

Het komt allemaal niet zo heel erg goed over....jammer.

Verder blijft de hele film een duister tintje bevatten, mede door het niet zo veel gebruik maken van kleur. Dit heeft toch echt wel zijn meerwaarde.

Ik vond de film leuk om eens gezien te hebben, en misschien over een lange tijd nog eens...maar voor nu een 3,5*

Tsja ik vind dit typisch een net-niet film, qua aankleding en verhaal ziet het aardig uit, maar ik geloofde gewoon niet in de karakters, met name Dorian Gray niet, maar ook die lord Wotton was niet overtuigend. In een oogwenk verpatst hij zijn ziel. Ze hebben verzuimt om zijn karakter eerst goed neer te zetten, en je mee te laten voelen met waarom hij daarvoor kiest (of ging het per ongeluk, daar lijkt het nog het meeste op). Ook zijn misdaden in die 25 jaar blijven nogal schimmig.

Het verhaal zelf is natuurlijk een klassieker. Er is voor de veilige weg gekozen, om het in de 19e eeuw van Oscar Wilde te laten plaatsvinden. Ik had het interessanter gebonden om er een 21e eeuwsversie van te maken.

Ik vond dit een goede film.

Sommige mensen zeuren over het feit dat de film niet spannend genoeg was, maar de film was ook niet spannend bedoelt. Als je spanning verwacht zul je dus een andere film moeten kijken.

Ik vind dat deze film een prachtig verhaal heeft en een mooie setting. Het acteerwerk was ook zeker niet slecht (Colin Firth is één van mijn favorieten Engelse acteurs!).

Verder deed deze film me inderdaad denken aan Perfume: the story of a murderer.

Maar het deed me nog meer denken aan Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street ( de versie uit 2007 met Johnny Depp en Helena Bonham Carter).

De films hebben een beetje dezelfde sfeer.

Voor liefhebbers van Sweeney Todd raad ik deze film dus zeker aan.

Mensen die alleen voor spanning naar films kijken, kunnen beter naar The Texas Chainsaw Masacre ofzoiets dergelijks gaan kijken, want dan is deze film geen aanrader.

Voor mensen die houden van psychologische drama's/thrillers raad ik deze film wèl aan.

Ik heb genoten van deze film en geef het daarom 4/5.

Ik vond een redelijk Fantasy film...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

wel mooi kostuums...

Mooi HD kwaliteit...

Goede muziek (Dolby Digital)...

Geen aanrader...

Onvoorstelbaar hoe de reacties op deze film enorm uiteen lopen. Ik heb het boek nog niet gelezen, dus kon objectief naar deze film kijken.

Ik vond het een zeer vermakelijke film met een vrij donkere sfeer, wat het verhaal op zich natuurlijk ook is.

Erg geslaagd qua cast, setting, kostuums, spanning, dreiging/drama... 4,5 *

Deze film is een echte domper.
Ik zag ooit een klein stukje uit de film en ik wilde wel de rest zien, maar het kwam er nooit van. Nu heb ik de film op dvd en ik vind het best jammer dat ik dit gekocht heb. De eerste drie kwartier zijn best aardig, maar daarna zie je hoe Dorian steeds gruwelijker wordt en ik kreeg een echte hekel aan zijn personage. Ik had echt moeite met het uitkijken van deze film. Erg jammer van m'n tijd en geld. 2*

Matig.

Dorian Gray kent behoorlijk wat ups en downs. De interessantste stukken zitten duidelijk in het eerste gedeelte. Wat daarachter komt is matig uitgewerkt. De tijdsprong gebeurt uit het niets, de romance met Henry's dochter is totaal ongeloofwaardig en de ommekeer van Henry valt compleet uit de lucht.

Met de cast is weinig mis. Ben Barnes komt vrij goed uit de verf - vooral in scènes waarin Dorian's arrogantie en narcisme aan bod komen - en ook Colin Firth en Ben Chaplin doen hun ding meer dan degelijk.

Visueel is Dorian Gray wel niet bijster aantrekkelijk. Sfeerbeelden worden de nek omgewrongen door erg lelijke CGI, iets wat best zonde is gezien de inspanningen die geleverd zijn inzake decors en kostumering.

2,5

Laat ik vooraf even stellen dat ik niks van de verhalen van het personage Dorian Gray afwist voordat ik deze film ging kijken. Ik heb dat dan ook niet gedaan omdat ik daadwerkelijk interesse had hierin. Deze film zat samen met Perfume: The Story of a Murderer in een box, een film waar ik wél erg benieuwd naar was en die me gelukkig ook goed is bevallen. Desondanks vond ik het niet erg dat deze film, waar ik dus nooit van gehoord had, erbij zat. Een aangename verrassing is immers nooit verkeerd.

Of het nou een aangename verrassing was betwijfel ik een beetje. De film is niet slecht, maar kent zeker zo zijn minpunten. Het verhaal begint vrij druk waardoor het even opletten is wat er nou allemaal precies gaande is. De film bevat een aantal mooi geschoten 'plaatjes', ondersteund door (voor het merendeel) zeer degelijke decors en passende muziek. Ook het acteerwerk behoort tot de plupsunten. Ben Barnes vond ik in het begin wat houterig, maar herstelt zich in de loop van de film prima. Colin Firth deed het zelfs erg sterk. De rest van de cast doet het over het algemeen ook naar behoren, maar is wel vrij onopvallend. Daarnaast is de sfeer die in de film aanwezig is bij vlagen zeer overtuigend, dit zorgt ervoor dat je benieuwd bent naar het verdere verloop van de film.

Maar aan de andere kant kleven er toch ook enkele minpunten aan de film. Wat me vooral opviel was dat de film erg laks omgaat met tijd. Personages kunnen van de ene op de andere minuut een complete twist krijgen in hun gedrag en het is ook erg verrassend dat men 'opeens' even 25 jaar later het verhaal hervat. Ik snap wel dat de film daarmee naar voren wil brengen dat Dorian totaal niet veranderd is, maar toch vond ik dit eerlijk gezegd niet de juiste oplossing. Beter had men inderdaad toch even in beeld kunnen brengen dat Dorian van plaats naar plaats reist, en dat we zodoende uiteindelijk enkele jaren verder zijn. Door dit soort momenten had ik wel vaker het gevoel dat de film van de hak op de tak sprong. Misschien interesseert het verhaal me daarnaast ook niet zoveel. De veranderingen die Dorian doormaakte vond ik vrij matig: hij duikt met Jan en alleman (letterlijk) het bed in, maar echt indrukwekkend wordt zijn 'transformatie' eigenlijk niet. Ook vond ik het vrij opmerkelijk dat ik de personages niet goed uit de verf vond komen, ondanks dat ik het idee kreeg dat de acteurs deden wat ze konden.

Dorian Gray is een film die op enkele vlakken geslaagd is, maar ook op meerde punten de mist in gaat. Qua uiterlijk valt er meerde malen te genieten, maar inhoudelijk vind ik de uitwerking soms aan de matige kant. Al met al moet ik zeggen dat dit in vergelijk met mijn (lage) verwachtingen nog is meegevallen, maar of dit eentje is die ik lange tijd zal onthouden betwijfel ik ten zeerste.

2,5*

tamelijk saaie voorspelbare film die zichzelf te serieus neemt in de pogingen een script te doen ontvouwen. het komt langzaam op gang en nergens pakt de film je. het enige wat het interessant houdt is het karakter Harry. het acteerwerk is vrij theatraal.
de veranderingen van Dorian gaan te snel om geloofwaardig te zijn en je mee te laten slepen, ondanks dat er duidelijk gemaakt wordt dat er tijdssprongen inzitten. er zit teveel herhaling in de scenes (op een gegeven moment begrijpen we zijn sexuele losbandigheid wel).
zodra Dorian aan het moorden slaat komt er wel wat spanning in, maar het past zo niet bij het karakter dat het niet aankomt. en komen steeds meer horror-trekjes in, zeker het einde.
er zijn betere tussendoortjes, deze kun je overslaan.

Aardige film over een jongeman wiens portret wordt geschilderd, dat een sterke verbintenis met hem vormt. Deze derde Oscar Wilde verfilming van regisseur Oliver Parker is een erotisch geladen gothic horror kostuumdrama. Een flinke mix dus die redelijk onderhoudend is. Een mooie aankleding en prima acteerwerk.

De jonge en knappe Dorian Gray wordt verliefd op de actrice Sibyl Vane. Hij maakt onder invloed van Lord Henry Wotton kennis met het verderfelijk leven van Londen en breekt haar hart wat haar tot zelfmoord drijft. Ondertusssen heeft hij een portret van zichzelf laten schilderen en is hij bereid zijn ziel te verkopen aan de duivel om eeuwig jong te blijven terwijl het schilderij in zijn plaats oud en lelijk wordt. Naarmate hij wegglijdt in een decadente wereld van zonden en seks, wordt dit steeds meer weerspiegeld in dat portret, dat hij angstvallig verbergt. Hij moet dus met een duister geheim leven.
Cinematografisch is deze kostuumfilm met gotische horrortrekjes zeker geslaagd, de decors zijn mooi en het verhaal speelt zich gelukkig af in het verleden, zodat de donkere sfeer uit de roman van Oscar Wilde behouden blijft. Na een goed begin zijn er toch enkele langdradige scenes. Het tweede deel is het sterkst. Alleen de laatste sekwens hadden ze voor mij mogen weglaten, want dat was totaal ongeloofwaardig omdat het schilderij was vernield in een brand. Op de vertolkingen is niets aan te merken. Maar deze prent kan toch niet tippen aan het origineel van Albert Lewin uit 1945 met George Sanders.

Het bronmateriaal van Oscar Wilde is sterk, het acteerwerk prima met Colin Firth (als Lord Henry Wotton, Dorians mentor) en Rebecca Hall (als Henry's dochter) als uitblinkers en er een vrij effectieve score van Charlie Mole. Maar het scenario van Toby Finlay ontdoet het verhaal van veel van de satirische en ironische elementen die het juist zo bijzonder maakten. Wat overblijft is een ietwat dik aangezet melodrama met horrorelementen. De regie van Oliver Parker is wat braafjes, alsof hij de kijkers niet teveel voor het hoofd wil stoten. Daarom verruilt hij het tonen van de verdorvenheid van de hoofdpersoon met een hoop gekreun en gehijg. Niet dat ik nou zit te wachten op expliciete seks, maar Parker had er ook voor kunnen om alles aan de macht van de suggestie over te laten. Nu valt de film wat dat betreft wat tussen de wal en het schip, al is de cinematografie van Roger Pratt nog zo verzorgd.

Matig, ik ken alleen de film, en daarin wordt het verhaal in mijn ogen onzorgvuldig gebracht. Alles ligt er dik bovenop en het kabbelt voort naar een voorspelbaar eind. Dat deze film het genre mysterie heeft gekregen is mij een..... *2.0

Dat was een lange zit. Het verhaal is snel duidelijk. Knappe jongen sluit een pact met de duivel. Hij leeft een leven van seks, drugs en rock 'n roll en de kater wordt geabsorbeerd door een schilderij met zijn beeltenis. Je weet dat hij zijn demonen een keer onder ogen moet zien.... Alleen duurt dat bijna 2 uur. Veel continuïteitsfouten in de film. De wilde lokken van de knappe jongen zitten bij ieder shot anders.

Niet hoogstaand.

Dorian Gray geeft me een beetje een arrogante vibe. Niet omdat het personage van Barnes zelf zo arrogant is, maar omdat regisseur Parker met deze film leek te denken dat hij er al was door enkel en alleen een charmante setting te regisseren. De film leunt weliswaar op een aardig stijltje, maar inhoudelijk valt het door de mand.

Barnes levert een aardige, maar ietwat terughoudende prestatie af. De rol lijkt wat te beschamend voor hem te zijn, en de nerveuze trekjes die door zijn rol erbij komen kijken worden helaas niet onderdrukt. Firth daarentegen lijkt zich volledig in zijn element te voelen met zijn sarcastische en innemende rol. Het moet dan ook vooral van zijn personage komen hier, want daar zit ook de meeste verrassing in.

Het concept van een magisch schilderij lijkt van tevoren op een erg origineel gegeven, maar wordt nauwelijks benut door regisseur Parker. De kijker weet dat er iets verandert, maar het had veel origineler kunnen zijn. Bovendien wordt het uiteindelijk ook op een rommelige manier afgerond om volledig kopje onder te gaan tijdens een flauwe en vergeetbare finale.

Visueel is er weinig te klagen over de film. Aardige keuze voor muziek, charmant ingericht. Het camerawerk had wat bijzonderder mogen zijn, maar qua kleur valt er in Dorian Gray genoeg te aanschouwen. Dat moest ook wel, want het woordje "kunst" vormt een belangrijk punt door de film heen. Eigenlijk draait het er zelfs om, dus een beetje gevoel voor inkleuring was dan ook broodnodig.

De rommelige afwerking en het gebrek aan originaliteit terwijl de film er wel dringend om vroeg zijn te voelen en laten het ten onder gaan. Verder zat er wel een aardige film achter met een redelijk charmante regiestijl. Het ontbreekt de film gewoon aan sfeer en spanning ook verder. Een teleurstellende film als geheel met potentie, maar te veel zwaktepunten.

Deze eens bekeken en vond hem niet mis. Toch wel een origineel verhaal en de cast deed het ook goed. Toch een redelijk lange speelduur, maar vervelen deed hij niet. De moeite om eens gezien te hebben.