Jour de Fête (1949)

Het gedeelte voor de stuntfilm is overwegend saai en oudbollig met hier en daar een leuke grap. Maar het gedeelte na de stuntfilm is zelfs bij vlagen hilarisch, met als hoogtepunt de fiets, die een eigen leventje lijkt te leiden. Wikken en wegen......ik houd 't op 2,5 sterren...vermakelijk dus.

De film komt wat traag op gang, maar als Tati op het eind zijn fantastische korte film l'ecole des facteurs nog eens over doet wordt het toch nog echt leuk. 3*

Ben het met bovenstaande reacties eens, maar wil daar nog even aan toevoegen dat ik best wel vatbaar bleek voor de liefelijke nostalgische dorpssfeer. In het echte leven zou ik het er vermoedelijk nog geen dag uithouden, maar ik vond het voor die vijf kwartier iets prettigs hebben.

Vandaar dat ik nog iets milder ben.

3.5*

Het is inderdaad een hele leuke sfeer die de film in zich draagt. En om een paar leuke momenten heb ik moeten lachen. Het is een film met een mager plot, maar dat was niet het doel van de film. Het was meer het verhaal aanpassen om er zoveel mogelijk grappen aan te plakken. En dat is naar mijn mening goed gelukt.....3,5*

Mijn vader bleek deze film gezien te hebben in 1949.

Zo simpel, maar zeer grappig en doeltreffend. Allemaal geweldig slapstick met als hoogtepunt de postbode op de Amerikaanse manier 4 sterren

Een leuke film met fijnzinnige humor. Tati op zijn best.

Van mij dus 5 puntjes.

geweldig! 9/10

Moi aussi, wat een heerlijke vrolijke plattelandsidylle!

****

Heerlijke vrolijke film. Met verschillende leuke grappen zoals een brief onder de staart van een paard, de irritante vlieg, de zelffietsende fiets, achter een auto hangt met z'n fiets, bejaarde vrouwtje en dat zijn fiets in ene vast staat en hij voorover over z'n fiets valt. 4*

Lang geleden dat ik zo'n leuke film gezien heb! 'k Zit nog na te genieten. Lekker luchtig ook.

En die postbode heeft duidelijk een steekje los.

Is deze film er ook met Nederlandse ondertiteling ?

Wordt er überhaupt in gesproken dan?

Heel weinig, maar toch wel één en ander wat voor iemand die geen Frans spreekt ondertiteld mag worden.

Een kostelijke film, met erg leuk gevonden humor.

Net zoals mijn voorgangers heb ik genoten van het idyllisch nostalgische plattelandssfeertje dat de film uitademt, maar vond ik ook dat de film vrij traag op gang kwam.

Sommige grappen komen erg gedateerd over en typeren duidelijk de tijdsgeest, maar andere grappen kon ik dan weer wel smaken de vervelende vlieg die steeds terugkomt, de fiets die op zijn ééntje een deel van het traject voor zijn rekening neemt en de dronken postbode die in de haag belandt en moedig blijft voortfietsen. Een typisch voorbeeld van zo'n Franse kolderfilm vind ik.

Voorlopig hou ik het op 'een aangenaam en charmant filmpje'. 2,5*

Ze lieten net een stukje kijken,is die ingekleurd ofzo? Ze hadden in Frankrijk nog geen kleur toen

imdb trivia:

* The movie was originally filmed in Thomson-color, a process that became extinct before prints of the film could be shown and was previously only available in a black and white version that was filmed as a precaution, in case the color process was not perfect. In 1995 the color copy was restored and published by Tati's daughter Sophie Tatischeff, and cinematographer François Ede.

Er wordt anders de hele tijd in gesproken,of is het soms weer over gedubd?

Sympathiek filmpje dat helaas wat gedateerd overkomt.

Volgens mij is het gedubd...

JOUR DE FËTE vond ik één van de beste komedies die ik ooit gezien heb. Jammer dat ik deze erg geslaagde humor niet meer terugvond in Tati's andere bekende film MON ONCLE, die op Moviemeter nochtans een hogere waardering krijgt.

Misschien wat gedateert door het lage tempo, maar misschien juist daardoor prachtig qua sfeer. Goede en wat flauwe grappen wisselen elkaar af.

Ik heb de film nu zelf, bij de Fame gekocht voor maar 15 euro

Ben er erg benieuwd naar, ik kom er nog op terug voor de beoordeling en sterren.

Daarnet de film gezien, wat een prachtige film! Wat een hilarische rol van Tati als de domme ontwetende postbode. De landelijke en gemoedelijke sfeer die de film uitsraalt is prachtig weergeven door Tati.

Niks dan lof voor deze film: 4,5*

Verhoog m'n stem van 4,5 naar 5*

Best een oudje echter absoluut niet storend.

Je hobbelt vanzelf mee met de elkaar afwisselende goede en wat minder sterke grappen.

Vermakelijk!

In deze film zijn het de kleine dingen die het 'm doen.

Uiterst vermakelijke observaties van het doen en laten van eenvoudige plattelands mensen.

Tati heeft dit op meesterlijke wijze in beeld gebracht.

Ik heb de film al talloze keren gezien, en nog steeds ontdek ik er nieuwe dingen in.

Dat is overigens ook het geval met zijn andere films...

Tati was niets minder dan een genie, als regisseur en als komisch acteur.

De acrobatische toeren die hij uithaalde lijken gemakkelijk, maar zijn het absoluut niet.

We zien een volleerd circusartiest aan het werk, clown en acrobaat in één persoon.

Een van de leukste humoristische films ooit voor mij.

De subtiliteit is oersterk.

Toen ik deze film weer eens zag vond ik hem toch minder leuk dan dat hij was in mijn herinnering. Er zitten momenten in deze film dat je werkelijk dubbel ligt van het lachen, neem alleen maar die scene dat hij mee doet met die wielrenners. Zo zijn er nog wel een paar. Ik weet ook niet precies waaraan het ligt, misschien komt hij wat gedateerd over of misschien het tempo van de film. Maar in zijn geheel genomen is hij toch iets gedaald in waardering.

Ik vond het nogal oubollig allemaal, maar de charme van Tati zit er natuurlijk wel in en die maakt elke film min of meer onweerstaanbaar. Ondanks dat was ik toch niet zo overtuigd: het tempo zat vreemd, de film bestaat uit te veel fragmenten en af en toe is het gewoon te flauw om nog grappig te zijn. Geef me dan maar zijn latere meesterwerken!