menu

The Docks of New York (1928)

mijn stem
3,52 (49)
49 stemmen

Verenigde Staten
Drama
76 minuten

geregisseerd door Josef von Sternberg
met George Bancroft, Betty Compson en Olga Baclanova

Net in New York aangekomen redt de zeeman Bill Roberts het leven van Mae, die zelfmoord probeert te plegen door in het water te springen. Hij verzorgt haar en ze besluiten al snel met elkaar te trouwen. Maar het noodlot betekent dat hun huwelijksgeluk van korte duur is.

zoeken in:
rick@themovies
Een vrij simpel en naïef verhaal wordt door Von Sternberg bijzonder mooi en indringend weergegeven. Veel expressionistische technieken in enscenering en belichting maken de film zeer de moeite waard.

Het is bovendien altijd leuk om in zo'n oude film buitenopnames te zien, dit keer van New York; toen ook al een gekkenhuis.

Zoals gezegd het verhaal heeft wel heel weinig om het lijf; af en toe ook letterlijk waardoor er wel een lekker pre-code sfeertje in de film zit. En Betty Compson is echt een zeer fraaie verschijning, die nog leuk kan acteren ook. Op de een of andere manier lijkt Carice van Houten wel wat op haar.

avatar van xgogax
Meesterwerkje van Von Sternberg ...

avatar van Dogie_Hogan
DVD release: review.

Een melodramatje van niks ,dat zichzelf ook niet al te serieus neemt.Zoals reeds gezegd heeft de film een cynisch pro-code sfeertje.En van sfeer moet deze film het duidelijk hebben,de sfeer van zwetende proletariers in de stoomkamers,wanhopige dames aan de zelfkant en de verworpenen der aarde in hun rokerige holen.Alles baadt trouwens in smog en mist.
Deze film is qua vorm reeds een geluidsfilm te noemen met opvallend veel ruimte voor beweeglijke shots,let b.v. op het laatste shot.En qua enscenering is TDONY een voorbeeld geweest voor tig-noirs en gangsterflicks.
Bancroft is uiteraard getypecast als een nobele,gewelddadige bruut terwijl Compson qua gelaatstrekken op Marlene Dietrich lijkt en evenzo liefdevol in beeld wordt gebracht.
Een attractie op zich zijn de tussentexten die werkelijk om te gillen zijn ,met hun absurde jaren 20 slang dat uiterst komisch overkomt,en niet zelden tamelijk onbegrijpelijk.
Overigens:niemand minder dan JL Borges heeft deze film,net als Underworld trouwens,een meesterwerk van epiek genoemd(dat was in de tijd dat hij nog kon zien,natuurlijk ).

avatar van Querelle
3,5
Oppervlakkig romantisch verhaal, maar voorzien van strakke regie, sprankelende dramatische scenes, sfeervolle belichting, en een geweldige George Bancroft die een Sterling Hayden-type-
film noir-antiheld avant la lettre neerzet.
Maar toch een gemis aan de nodige diepgang om hier een hoge waardering aan kwijt te kunnen.

avatar van beavis
4,0
Simpel, naief, oppervlakkig, romantisch melodramatje van niks blijkbaar... maar wat een prachtige film! Sternberg heeft altijd een oog voor het oppervlak; prachtige close-ups van gezichten, een hand op een muur, rook en reflectie in het water. Maar dit zijn de poetische elementen van zijn cinema waar hij zeker ook diepgang mee weet te bereiken. Hoe realistsch is het huwelijk tussen een zeebonk die voor één nacht aan wal is met een suicidale straatloopster? Daar zijn de beide huwelijkspartners zich maar al te zeer van bewust en dit wordt genuanceerd neergezet (niet alleen goede regie trouwens, de acteurs doen hun werk ook prima). Voor mij is het nu wel duidelijk dat Sternberg een klasse apart was (zoals hij ook destijds al na zijn debuut als een zeer groot talent de hemel in werd geprezen) en ik kijk niet neer op melodrama. Ik vergelijk hem met andere vroege film-poeten als Epstein en Carné, maar ook iemand als Ozu was een fan... en binnenkort als ik wat verder de jaren 50 induik ga ik eindelijk ook eens wat van Sirk kijken, wellicht zie ik daar nóg een verwante ziel die melodrama en diepgang niet als twee elkaar uitsluitende tegenpolen beschouwde.

avatar van Vinokourov
3,5
Ging waarschijnlijk met de verkeerde verwachtingen deze film in en dan wordt het beoordelen altijd een stuk lastiger. Ik had namelijk gedacht dat dit een min of meer zoetsappig melodrama zou zijn, dat wel leuk in elkaar gezet is. Maar Josef von Sternberg kiest voor een andere aanpak. Het had meer weg van een sociaal drama. Een zeeman springt het water in en redt het leven van een jonge griet en nog diezelfde nacht beloven ze elkaar eeuwige trouw. Beide geliefden komen uit de lagere milieus en gedragen zich behoorlijk onaangepast en ook opvallend: vele sigaretten worden weggepaft.

Dat gegeven maakt de film toch wel enigszins interessant en je krijgt ook een beetje sfeer mee van het New York rond begin 20e eeuw, met name de verloederde havenwijken dan. Toch is het niet heel geslaagd. De hoofdrolspelers doen geen enkele moeite om ook maar de harten van de kijker te winnen. Ze blijven continu met elkaar kibbelen en gedragen zich lomp en onbehouwen. Verder mist de film een lekkere flow: de ene keer schiet het verhaal voor geen meter op, de andere keer racet het snel weer richting einde, terwijl die bepaalde scene veel spannender (zoals de redding uit het water) gefilmd kon worden. Spijtig hoor, hier had meer ingezeten...

4,0
Een eenvoudig verhaaltje, maar een film die toch op vele punten sterk overkomt.
Zo is er de pittige sfeerschepping van de stookplaats in het schip maar vooral van de havenkroeg met zijn pittoreske figuren gaande van de stoere binken over de slonzige vrouwen tot de verleidelijke vamptypes.
Ondanks de uitbundighedi van zekere scènes met de volkse muziek, is de humor onderhuids bitter en is de sfeer vaak dat van berusting in een moeilijk bestaan. Een treffend scène is de trouwpartij met "the parson" (had dat woord sinds "For me and my Gal" niet meer gehoord, geloof ik).
Knappe close-ups en uitstekende vertolkingen met George Bancroft als de ruwe "engineer" en Betty Compson, mooi, en beter in haar rol aansluitend naarmate de film vordert.

avatar van Flavio
3,5
Goed drama over een zeeman, type rauwdouwer, die zich wil uitleven als hij in New York een nacht aan wal mag. Het loopt anders dan gepland als hij de mooie Mae uit het water redt. Dan volgt een wel erg lang uitgesponnen scene in de havenkroeg, beelden van het oude New York zijn er helaas nauwelijks. Na wat gemat en geflirt volgt wel een leuke trouwscene, waarna de film opeens in een versnelling komt.
Acteerwerk was goed, met name van Betty Compson, en von Sternberg laat hier al zien een begenadigd regisseur te zijn, sommige shots waren om in te lijsten. De kermismuziek die steeds in de kroeg speelde is wel een minpunt.

avatar van mrklm
4,0
Deze zwijgende film ging tegelijk met The Jazz Singer in première, dus het is niet zo vreemd dat deze film flopte. Dit visueel oogstrelende melodrama toont - zoals zoveel films uit dat jaar - hoe ver de filmkunst was gevorderd voor de komst van het geluid filmmakers dwong het wiel opnieuw uit te vinden. Von Sternberg maakt effectief gebruik van licht en schaduwen om de stemming te versterken en de vertolkingen zijn opvallend naturel. George Bancroft is voortreffelijk in de hoofdrol, maar ook Betty Compson (als de heldin) en Olga Baclanova (als Bancrofts overspelige echtgenote) maken grote indruk. Het tragische verhaal is wellicht iets aan de melodramatische kant, maar in handen van Von Sternberg is dit een fascinerend afsluiter van één van de meest indrukwekkende periodes uit de filmgeschiedenis.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:34 uur

geplaatst: vandaag om 14:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.