Wit Licht (2008)

De film viel mij alleszins mee. Gewoon matig je kijkt de film wel makkelijk uit.

Ik heb eigenlijk alleen maar gekeken omdat er nog veel te doen was rond Borsato en ik moet zeggen hij was niet goed maar ook niet echt slecht Hij werd met name slecht wanneer hij een neutrale rol moest spelen en daarbij had ik het gevoel dat hij meer ging nadenken hoe hij moest acteren. Maar laten we eerlijk zijn Thekla Reuten was ook niet best.

Heel erg jammer van Marco Borsato; wát een slechte acteur

Verder vond ik de film best oké.

Mooie film dat zeker, niet verwacht dat Marco Borsato kon acteren, met zingen met ik niet zo´n fan van hem. Ik vind het scenario wel te toevallig, alsof alles zomaar gaat in die landen. Ik geloof niet dat je in de bossen zomaar terecht komt bij die soldaten enzo, daar ga je je wel een beetje aan ergeren. Verder mooie film voor Nederlandse begrippen.

Mooie film, jammer van Marco Borsato dat hij zo nodig de held moet uithangen.

Wat jammer dat Marco Borstato en het jongetje die zijn zoon speelt toch niet kunnen acteren. Een voorleeswedstrijd zouden zij echter zo winnen. De acteerprestaties van de Afrikaanse cast was wel een stuk beter. Zo vond ik het jongetje Abu een overtuigende rol neerzetten en kreeg ik bij sommige scenes toch wel kippenvel van wat die kinderen daar meemaken. Voor de boodschap toch 2.5*.

ach gut, konden ze niet acteren? wat een ramp toch, he

lol lijkt me wel redelijk belangrijk in een film he!

Nu op VTM.

ja natuurlijk is dat belangrijk maar ik ben er van overtuigd dat als het een onbekende acteur was geweest ipv marco borsato, dan was er minder over de kwaliteit gezegd dan nu, dat kind kon idd niet acteren maar ondanks het borsato's eerste filmrol was, vond ik het nogal meevallen. maar alleen al het feit dat het marco borsato is, schijnt al genoeg rede te zijn om hem af te kraken. En even voor de duidelijkheid, ik ben totaal geen fan van hem maar ik vind wel dat er nogal zwaar overdreven word over zijn wel of niet goed acteren.

ja ok daar ben ik het mee eens, borsato valt (zeker ivm de "echte" acteurs) nog best mee.

Gisteren Gezien op vtm Zeer mooie maar triestige film okal ben ik totaal geen fan van marco borsato

als je marco maar achter je aan hebt komt het allemaal wel goed.

ontzettend heftig als je nadenkt dat het wel degelijk allemaal gebeurd.. echter word het niet heel meelevend gebracht waardoor ik er niet in zat.

Toch wel één van de beste Nederlandse films uit 2008 samen met Oorlogswinter.

Ik vond Marco trouwens helemaal geen slechte acteur, hij heeft een goede prestatie neergezet hoor.

Prima film, door het belangrijke punt wat ermee gemaakt wordt, geef ik hem 4 sterren, zodat men weet dat ze deze moeten hebben gezien.

Nog geen 3/5 ??? Oké mss wat een ' weinig budget film' maar toch zeer goede film !

De film is aangrijpend. Het is ook de realiteit. Marco kan op zich goed acteren. Hij verdient er geen oscar mee, maar toch goed dat hij laat zien wat er echt in de wereld gebeurd. Daarom vond ik de film de moeite waard om te zien.

Jammer, een film die een serieuze boodschap probeert over te brengen maar daar totaal niet in is geslaagd. De scenes die als gruwelijk & indrukwekkend over moeten komen hebben totaal geen impact. Dat komt mede doordat de gruwelijkheden veel te braaf & amateuristisch is beeld zijn gebracht. Ook het gebrek aan acteertalent, passende muziek & het doorzichtige verhaaltje maken deze film tot een misser van jewelste.

De makers proberen alles op een storende, kinderlijke manier over te brengen. Typisch zo'n maatschappijleer film voor groep 8. Niet te gruwelijk, makkelijk te volgen en "braaf-kritisch".

Gewoon (bij vlagen lachwekkend) slecht en B-film waardig. 1,0*

Inderdaad jammer dat Marco Borsato niet goed kan acteren, maar ik vond zijn ''zoon'' nog vele malen slechter. Dat was duidelijk een eens maar nooit meer voor die twee.

Heb deze film in de bios gezien en heb me wel vermaakt. Het verhaal is opzich goed en spannend, maar het staat me niet aan dat Marco hier de held uit gaat hangen. Hij bedoelt het goed, maar ten eerste kan hij niet acteren en ten tweede vind ik het zoetsappige idee van een hoofdrolspeler die op deze manier alles goed wil doen een beetje erg cliché. Heb betere films met zo'n cliché gedachte gezien.

Silent Army komt op DVD:

The Silent Army DVD | Films by Movie Mail UK - moviemail-online.co.uk

De film heeft een nietszeggend festival in Canada gewonnen. Echter, wordt het momenteel door van der Velde gepropageerd als groot succes in buiteland. Ook hebben volgens van der Velde een groot aantal distribiteurs na het winnen van deze prijs de film aangekocht. Het moet niet gekker worden.

Marco Borsato heeft iets met kleuren. In 2007 tourde hij rond met knalrode shows vanwege zijn monsterhit 'Rood', en in 2008 komt hij af met Wit Licht. Mijn gezicht kleurde in elk geval een beetje blauw toen bleek dat dat niet alleen op een nieuw plaatje sloeg, maar er ook een gelijknamige speelfilm zat aan te komen met de Hollandse showzanger in de hoofdrol. Over kindsoldaten dan nog. Niet geheel onlogisch natuurlijk gezien Borsato ambassadeur van War Child is, maar toch. Het was ook nog eens rond de periode dat Afrikaanse ellende bijzonder goed scoorde in de zalen, en zeker na een kassucces als Blood Diamond was de timing op zijn minst frappant te noemen. Nu ben ik ervan overtuigd dat het opportunisme allerminst van Borsato's kant zal gekomen zijn, maar achter elke film zit een gans bedrijf natuurlijk. 'Het westen verrijkt zich nog steeds op kap van zwarte miserie' zegt de weinig sympathieke rebellenleider halverwege de film, en daarmee heeft hij toch wel een punt waarbij ook de filmindustrie niet geheel vrijuit gaat.

Borsato is geen acteur. Je ziet dat hij de stiel niet gewend is en signalen die op verborgen talent wijzen in die richting blijven hier alvast uit. Evenwel kan ik niet zeggen dat ik een slechte debutant gezien heb. Hij doet duidelijk zijn best en met momenten komt zijn spel zelfs vrij overtuigend over. Iets wat in veel mindere mate kan gezegd woren van Peter Van Den Begin, die zich hier serieus laat kennen als nochtans doorwinterde waarde en een ronduit zwakke prestatie neerzet. Misschien werd hij overdonderd door Borsato's krullen of kreeg hij een grote hoeveelheid wit licht in zijn ogen, maar wanneer hij begon te zaniken over blanken en hun Afrika als morele speeltuin kwam het even geloofwaardig over als Dick Advocaat in een persconferentie.

Maar dan begin ik weer over opportunisten, en het lijkt me meer opportuun om het licht eens te werpen op de cinematografie, die wat mij betreft met de meeste pluimen mag weglopen. Het verhaal wordt vlot verteld dankzij dynamisch camerawerk en doeltreffende montage, en ook de vele bijzonder fraaie close ups missen hun effect niet. Afgewerkt met een weelderig kleurenpallet zorgt men ervoor dat de prent zeer bevallig wegkijkt en zelfs internationale klasse uitstraalt.

Hoewel niet vrij van clichématige streken, is ook het scenario best te pruimen. Veel critici noemden het destijds een flauwe mix van melodrama en kolderieke avonturenfilm, maar ik vond de wisselwerking prima in balans. Je mag dan nog met een loodzwaar thema zitten, dat wil niet zeggen dat het niet in een toegankelijk plot mag gegoten worden met de klassieke spanningen tussen de protagonist en antagonist in een boterklontje avontuur. Bovendien vond ik er enkele erg sterke scenes inzitten, zoals de scene op het vliegveld, en uitspraken als 'de meeste mensen hebben briljante redenen om helemaal niks te doen' getuigen toch wel van enige kwaliteit.

Ik ga niet beweren dat ik met Wit Licht een waanzinnig meesterwerk heb gezien, en ergens is dit een beetje een overbodige film, maar de negatieve ontvangst die het destijds kreeg vind ik wel een beetje onterrecht. Nu alleen nog hopen dat het Frans Bauer niet op ideeën brengt.

3*

Het verhaal is fictief doch gebasseerd op de situatie in Uganda en dat is al een meeslepend drama op zich. Verder viel het acteren van Borsato reuze mee. Het is zijn eerste keer dus wat kun je verwachten? Daarbij ben ik zelf in dit soort landen geweest en het gedrag van Marco is typisch zoals Nederlanders en vooral Nederlandse touristen zich daar gedragen. Namelijk een beetje onbeholpen en nuchter. Verder vond ik het acteren van Ugandese kinderen erg goed.

Ik vind ook dat Jean van de Velde trots kan zijn op dit werk en goede bijdrage heeft geleverd aan de Nederlandse film.

Ik kijk nu een tijdje, maar ik vind dit geen leuke film.

Misschien moet ik hem nog eens geconcentreerd gaan kijken (ben nu ook met andere dingen bezig)

Maar voor wat ik nu gezien heb, slecht acteerwerk, raar camerawerk.. Hmmmm

Ik geef verder geen cijfer want ik ga de film niet afkijken

Zal mijn gehele recensie hier maar eens posten, had ik nog niet gedaan:

Wit Licht

Op voorhand al bokst Wit Licht op tegen vele vooroordelen, een gevolg van de keuze voor Marco Borsato als een van de hoofdrolspelers. De messen zijn geslepen. Helaas voor de sceptici snoert de film eenieder de mond: Wit Licht is namelijk een avontuurlijke, aangrijpende en spannende film, die bijzonder volwassen in elkaar zit. En Marco Borsato? Die houdt zich goed staande tussen gelouterde namen als Thekla Reuten en Abby Mukiibi Nkaaga.

Kindsoldaten

Wit Licht start, na een korte introductie, met de zoektocht van Eduard Zuiderwijk (Marco Borsato) naar Abu, het beste vriendje van zijn zoon. Abu (Andrew Kintu) werd tijdens een gewelddadige overval op een nabijgelegen dorp ontvoerd en met harde hand opgeleid tot kindsoldaat. Eduard besluit op zoek te gaan naar Abu en raakt zo langzamerhand steeds meer betrokken in de (internationale) strijd tegen de rebellenlegers. Hoewel de synopsis doet vermoeden dat we de film zullen beleven vanuit het oogpunt van Eduard en de film zodoende een onvervalst en clichématig avonturenepos zal zijn, is het tegendeel het geval. Wit Licht concentreert zich namelijk sterk op de pijnlijke situatie van kindsoldaten in Afrika. De sequenties waarin we getuige zijn van Eduard’s pogingen om Abu te vinden, zorgen zo voor een spannende en relevante afleiding, die de kijker even wat lucht verschaft.

Oprecht

Ondanks dat sceptici ons anders willen doen laten geloven, blijkt uit elk aspect van de film dat de bedoelingen van de makers oprecht zijn en dat de persoon Borsato van ondergeschikt belang is aan het verhaal van Wit Licht. Niet alleen Borsato stelt zich integer en bescheiden op, ook de film zelf legt de nadruk op datgene waar het daadwerkelijk om draait: de schrijnende situatie van de kindsoldaten in Afrika. Zonder moraliserend te werk te gaan, toont regisseur en scenarist Jean van de Velde interessante bespiegelingen omtrent de verhoudingen tussen Afrika en het Westen en de verschillen in levensopvattingen op beide continenten. Exemplarisch zijn de scènes waarin Eduard de dialoog aangaat met Valerie (Thekla Reuten), die een opvangkamp voor ex-kindsoldaten leidt, en rebellenleider Obeke (Abby Mukiibi Nkaaga).

De gesprekken die Eduard met deze twee personages voert, geven op een effectieve en krachtige wijze inzicht in de problematiek waarover de film verhaalt. Door de zuivere toon en genuanceerde invalshoek, blijven de gesprekken vrij van enige moraal en wordt het onderscheid tussen goed en kwaad minder eenduidig dan vooraf verondersteld. Omdat de dialogen bovendien steeds een behoorlijk tempo kennen en er door Van de Velde in vrijwel elke scène een extra spanningselement is toegevoegd, werken er verschillende lagen door elkaar.

Slim

Ook de film zelf is uit verschillende lagen opgebouwd, die door de bijzonder slimme montage effectief tot een krachtig geheel zijn gesmeed. Naast de aangrijpende hoofdmoot van het verhaal – de situatie van de kindsoldaten – en Eduards spannende en avontuurlijke zoektocht, speelt er nog een derde verhaallijn een belangrijke rol. Eduard, die in Afrika alles leek te bezitten wat zijn hart hem begeerde, heeft namelijk enkele jaren geleden plotseling afscheid moeten nemen van zijn vrouw (Ricky Koole).

Deze gebeurtenis vormt op verschillende manieren de drive die Eduard beweegt om in actie te komen. In knap gemonteerde flashbacks wordt het belang van deze gebeurtenis vervolgens verduidelijkt. Met oog voor een breed publiek durft Van de Velde het aan deze scènes een sterk melodramatisch karakter mee te geven, wat hem ongetwijfeld enige kritiek op zal leveren. Maar de regisseur weet de afwisseling tussen subtiel en aandoenlijk drama in de scènes over de kindsoldaten, spanning in de scènes met Eduard en het melodrama in de flashbacks dermate overtuigend en zelfbewust te combineren, dat er voor het totaalplaatje alleen maar bewondering kan worden opgebracht.

Allure

Dit is niet in de laatste plaats te danken aan de oogverblindende cinematografie van Theo van de Sande. Met een dynamisch en suggestief oog weet hij de productie een grootse allure mee te geven, zonder daarbij het kleine detail uit het zicht te verliezen. Ook hier geldt dat grote, weidse shots en grootschalige scènes knap worden afgewisseld met pakkende close-ups en intieme momenten. Door een afwisselend kleurenpalet gaat er bovendien een extra kracht van de beelden uit. Van de Sande’s aanpak is to-the-point en zelfbewust, zoals alle crewleden de juiste balans hebben weten te vinden in het grootse geheel.

Ook de gevarieerde cast, die naast een aantal sterke professionals voornamelijk uit inheemse mensen zonder acteerervaring bestaat, weet de juiste snaar te raken. Vooral de jeugdige Afrikaanse acteurs maken indruk. En hoewel debutant Marco Borsato zeker geen groots acteur is, weet ook hij zich prima staande te houden naast reeds gevestigde namen als Thekla Reuten, Ricky Koole en Peter van den Begin. Wit Licht is zo een film die op elk front prima in elkaar zit, een sterke focus heeft en de kijker tegelijkertijd op veel verschillende gebieden weet te raken. De film is niet alleen aangrijpend en meeslepend, maar ook spannend en ontroerend.

Film viel me alleszins mee en dan heb ik het met name over het acteerwerk.

Veel clichés aanwezig en de essentie van het verhaal was mij vooraf natuurlijk al duidelijk en is ook duidelijk uit de film te trekken. Toch vond ik die clichés ook weer typisch en dat werd op het einde goed verbeeld: "blank gezin kijkt toe hoe ze zielige kinderen gelukkig maken".

Desalniettemin is er toch zeker met enige kennis en deskundigheid te werk gegaan. Naast de clichés die iedere westerling aanspoort om nu meteen in je eentje kinderen te gaan redden, kwamen de echte wijsheden terloops ter sprake door de uiteenlopende karakters uit de film. Ik kon een paar goede opmerkingen en zinnen terughoren uit de monden van, gekgenoeg de badguys in de film, de Belgische journalist ("de blanke man komt even in zijn eentje alles veranderen in Afrika") en Obeke ("Europa heeft Afrika leeggeroofd en is daar nog steeds mee bezig").

Vooroordelen of niet, Wit Licht maakt ze gewoon allemaal waar.

Beroerde film. Wie er durft te beweren dat Borsato goed werk levert is wat mij betreft op z'n achterhoofd gevallen. Kan er echt niks positiefs aan ontdekken, behalve dan dat hij niet perse in negatieve zin opvalt naast dat zoontje. Dat was echt helemaal te erg. Niks tegen dat jongetje, die doet ook maar z'n best, maar zo'n ventje moet je gewoon niet casten. En Reuten dan? Deed het in The American toch best aardig, dit is toch alleszins heel erg matig.

Wat betreft de film zelf, die begint al geweldig slecht met die begrafenis. En neem nou dat computerspelletje in het begin... Gamestation.. mijn god

Eigenlijk wist ik toen al zeker dat het niks zou worden, maar je geeft het dan toch maar een kans. Maar de ene na de andere slecht geschreven dialoog volgt zich in het begin op, ik weet niet of iemand hier wel eens in een keuken van een restaurant is geweest, maar daar lezen ze echt niet hun tekstjes op als een pastoor tijdens zijn mis. Volgen de een na de andere onzinnige sentimentele flashback met moeder de vrouw waar ik ook echt niks mee kan, en voor de rest dampt deze film langs alle kanten over de rand wat betreft het 'moet-je-kijken-wat-erg' - gehalte, en een lesje in wat hulpverleners allemaal niet voor goeds doen in het continent. Ik miste eigenlijk alleen een tekstbalkje onder in beeld met de mededeling op welk rekeningnummer we ons geld kunnen storten.

Na een uur weer achter de pc plaatsgenomen. Heb het nog redelijk gevolgd omdat er op dat moment ook niet veel beters te doen was, maar boeiend was het allerminst. Het bleef ook maar doorgaan en doorgaan, net als die vreselijke soundtrack. Dat einde was het eindpunt van dit alles, lekker hypocriete tekstjes.

Het enige wat me nog enigzins beviel was dat het er nog aardig verzorgd uitzag. Niet erg mooi ofzo, maar ook zeker niet zwaar amateuristisch. Al waren de make-up effecten ook niet echt denderend, Borsato zag er eerder uit als iemand die uit een iets te vieze ballenbak kwam, dan iemand die de halve jungle was doorgereisd.

1*

Het ironische is dat films als deze anders ook aardig profiteren van problemen op het continent.

Hoe zie jij het voor je dat er op een Nederlandse film van ruim zeven miljoen euro geld wordt verdiend?