Eden Lake (2008)

Een tijdje geleden deze film opgenomen toen deze op tv te zien was en op een druilerige zaterdagnamiddag eens bekeken . Moet zeggen dat het toch wel een verrassing was voor mij.

Eden Lake start wanneer een dolverliefd koppeltje besluit om een tripje te maken naar een meer genaamd Eden Lake. Steve, die een verlovingsring in zijn bezit heeft en zijn vriendin ten huwelijk wilt vragen, kan zijn vriendin overtuigen om naar dit afgelegen plekje te gaan. Eens aangekomen aan het meer loopt het al snel gronder mis...

Ik merkte dat ik tijdens de film mij vooral heel erg aan het ergeren was aan de houding van Steve, gespeeld door Fassbender. Waarom? Omdat ik soms het gevoel had dat hij steeds het gevaar ging opzoeken. Eens de film gedaan was, was ik nog steeds bezig met de handelwijze van Steve. Ik denk data ik zelf hetzelfde zou handelen en reageren; nl. ik zou ook niet zo maar vertrekken voor een bende rotjochies. Toch vond ik sommige keuzes frappant. Dat het koppel gaat luchen in de stad kan ik begrijpen... Maar waarom keren ze daarna terug naar de plek? Waarom stapt Steve het huis van de leider van het groepje jongeren zo maar binnen?

Dat terzijde, het escaleert zeer snel en vaak had ik ook de "no f*** way" reactie. Het was een aaneenschakeling van bruut geweld en soms zeer pijnlijk om naar te kijken.

Het slot van de film is naar mijn mening subliem en heeft me nog even bezig gehouden. Geen happy end voor het gelukkige koppeltje. Het gedane onrecht werd niet bestraft, integendeel. De ouders zorgden er nog maar even dat ze een alibi hadden. Het deed me nadenken over de houding van de bende jongeren en de rol van hun opvoeding.

Zeker niet zomaar een thriller. Zeker eentje die het kijken waard is, ondanks sommige plot holes.

Deze film weet zijn eigen potentieel niet waar te maken. Voor een psychologische thriller is het acteerwerk te zwak en blijven de karakters voorspelbaar aan de oppervlakte. Voor een bevredigende martelporno is de toon dan eigenlijk weer te serieus. Ook jammer dat de realistische toon steeds gebroken wordt door idiote plotwendingen die geforceerd de suspense vast blijven houden. Hier had een veel sterkere film ingezeten over de gruwelen van een monsterlijk slechte opvoeding.

Viel me niks tegen , alleen het einde vond ik zwak , anders wellicht nog meer *

Eden lake,

1 van de weinige horror films die me nog dagen door het hoofd spookte.

Het is zo,n film die je begint met kijken en nogal beoordelend ingaat, cliché stelletje, afgelegen plaatsje waar niemand komt, hoofdpersonages Hebben iets irritants , en dan natuurlijk de groep kwade jongens..daar waar veel films braaf alle horror clichés afwerken ging deze film voor mij verassend wat anders doen. Namelijk mee strijden en mee leven met de hoofd personages. De kwade jongens in deze film zijn voor horror begrippen niet per uitstek Eng. Maar daar zit hem juist het venein.

De jongens zijn een soort web waar je niet meer uitkomt en dat maakt het heel benauwend en beangstigend. Heb niet vaak dat ik met een horrorfilm zo graag wil en hoop dat de persoon in nood het gaat redden. De spanning is zenuwslopend. Wat een leuk normaal weekendje weg moest zijn werd een onverwachts' iedereen zou het kunnen overkomen, ware hel!!

Het einde van de film voelde voor mij als een ware emotionele mokerslag, de film kroop onder me huid en liet me een paar dagen niet meer los...dat is dan ook meteen de kracht van Eden Lake!

Ben zeer blij verrast met deze film! De film is bij mij aan het licht gekomen in een periode dat ik mij graag wat meer wilde verdiepen in horror (al is dit toch meer thriller) films. Deze film stond in een imdb lijst van horror films die je gezien moest hebben en dat heb ik dan uiteindelijk ook maar gedaan natuurlijk!

Het plot wat je hier leest doet deze film echt geen eer aan. Het is dan ook wel lastig om het anders te omschrijven dan het in grote lijnen ook gewoon is. Maar wat er met het stel gebeurt tijdens hun uitstapje is zo aangrijpend en ontzettend realistisch in beeld gebracht dat je je de hele film in een beklemmende, nare sfeer bevind welke je na het einde nog wel even bij blijft. Het bleek er echt 1 te zijn die je gezien moet hebben.

Zoals ik zonet al zei was ik tot een jaar geleden niet iemand die regelmatig horror films keek, regelmatig is inmiddels nog steeds niet aan de orde, maar ben het genre zeker gaan waarderen en heb mij inmiddels ook door een flink aantal lijsten heen geworsteld om een goede vergelijking te maken. Conclusie voor mij is dat een horror niet per se over zombies, gore en surrealistische dingen hoeft te gaan; films als deze vind ik sterker. Reden hiervoor is het realistische scenario, het zou je gewoon kunnen overkomen.

Misschien ben ik hier wel gul met mijn stem, maar als ik naar de horror films kijk die ik heb gezien en ze naast elkaar neerzet, vind ik deze er echt tussenuit springen met wat hij doet. Van begin tot eind leef je erg mee met de hoofdpersonen en is de spanning aanwezig, het einde vind ik echt geweldig tot zijn recht komen in de film en zag ik in eerste instantie ook niet aankomen. Ben je aan het twijfelen of deze wel moeite waard is? Niet doen en gewoon kijken!

Uitstekende film over een koppel dat de natuur in trekt maar wordt lastig gevallen door wat lokale jongeren. De hele escalatie is goed en geloofwaardig opgebouwd (ook mede dankzij het prima acteerwerk). Absoluut spannend en bij wijlen zelfs ongemakkelijk om naar te kijken (bloederig, bruut en naargeestig). In de herziening verhoogd naar 4.0 sterren.

Fraaie horror die tot nu toe aan mij voorbijgegaan was. Geen spoken of bovennatuurlijke dingen ditmaal, maar een groepje irritante etterbakken die een koppel tijdens hun romantische campinguitstapje terroriseren. In die zin deed het me denken aan zowel It Follows (2014), vanwege de autoscenes, als Welp (2014), omdat het zich in het bos afspeelt, waarbij ik persoonlijk deze (met een heel ander verhaal) wel beter vind dan die twee. Heel vermakelijk voor horrorliefhebbers. 3,5*

Had wat films geleend van een vriend en deze lag erbij, had er al eerder van gehoord en heb hem dus bekeken. Wat een film zeg! Ik vond hem van begin tot het einde spannend. En alle argumenten kwamen aan het licht. Om er wat op te noemen: het realisme, hoe gevaarlijk jongeren van tegenwoordig kunnen zijn, de domme beslissingen van Jenny en Steve,groepsdruk, klassenstrijd, zinloos geweld, waartot mensen wel niet in staat kunnen zijn als het echt teveel word, slechte
opvoeding o jaa vooral dat laatste in deze film.

Om nog maar te zwijgen over het bewonderenswaardig acteren van zowel de tieners als de volwassen personages en de verfilming en achtergrond geluiden... De film is ook heel onvoorspelbaar en heeft een goed tempo. En het einde, de meeste wat ik ken vonden het einde barslecht maar ik vond het juist iets hebben. Je denkt dat de dame het overleefd zo lijkt het ook en dan staat haar een verschrikkelijk lot te wachten en hoe.. Vond het een apart einde iets wat je niet veel tegenkomt. in films en ook daar zat veel realisme in. Hoe dan ook, gewoonweg een topfilm en aanrader voor thriller/horror fans zoals mij.

ps : de serveerster in het cafeetje waar Jenny en Steve gaan ontbijten nadat Steve zijn auto band was lek gestoken door een van de tieners, was zij nog ergens te zien in de film op het einde ofz ? En was zij nu wel of niet de moeder van één of sommige van van die groep tieners. Iemand die antwoord weet op deze vragen, ik zou het graag willen horen, zou fijn zijn. Groetjes,

Narigheid.

Van deze film had ik weinig verwacht en dus heel lang links laten liggen omdat ik dacht dat het wel een cliché tiener slasherfilm zou zijn.

Nou, niet dus. Het gaat vooral over (het gevaar van) groepsdrang en (het gebrek aan) opvoeding "Nee, dat doen mijn kinderen niet". Ik had zo te doen met het stel. De cast tot aan de etterkinderen toe was werkelijk erg overtuigend. Kortom, een erg nare film maar wel goed.

Nu ben ik wel even toe aan iets vrolijker horror.

Misselijkmakende film over een echtpaar (Michael Fassbender en Kelly Reilly) dat tijdens een vakantie in een recreatiegebied wordt geterroriseerd door een groep Britse tieners. Het is jammer dat regisseur Watkins in de tweede helft rap alle grenzen van de realiteit overschrijdt. De martelscène, en in een later stadium ook het in brand steken van Fassbender; het ging mij ver boven het niveau van waar ik dit soort tieners toe in staat acht. Zeker als je bedenkt dat de escalatie uiteindelijk de dood van een hond betrof... Het is ook in dit verband dat het einde van de film me wat tegen ging staan. Door een soort 'zo vader, zo zoon-moraal' te creëren (inclusief apathische moeders), lijkt Watkins met zijn portret van jeugdig wangedrag toch een zekere claim van realisme te willen uitdragen. Zeker als je het radiospotje aan het begin van de film erbij in gedachten neemt.

Zelf zie ik dit puur als fictie, om de genoemde reden dat de horror in Eden Lake m'n denkbeeldig getrokken grenzen echt te ruim ontstijgt. Misselijk maken en beklemmen doet deze film daarmee echter nog steeds, en dat is misschien wel meteen haar grootste verdienste.

3*

'Eden Lake' doet zich voor als een doorzichtige, alledaagse horror maar vergis je niet: het grijpt je vast en sleurt je mee in een neerwaartse spiraal van zinloos geweld. Omdat het zo dicht komt, is het moeilijk om onverschillig te blijven bij de film. De intensiteit van bepaalde scènes kunnen je behoorlijk van streek maken. Eens je het gezien hebt, kan je het ook niet meer vergeten. We zijn bijna 10 jaar verder maar ik hoef 'm niet te herzien eerlijk gezegd. Vind het wel geweldig als je op zo'n manier verrast wordt. En een duim voor de schrijvers om de brutaliteit door te zetten tot het einde. Laat je helemaal verdwaasd achter.

De film begint vrij mat met het doorsnee droomkoppel Jenny en Steve (Reilly en Fassbender) die op weg zijn naar een tot natuurgebied omgetoverde zandafgraving. Echter krijgen de tortelduifjes te maken met een stel jonge pestkoppen. Zoals in een echte horror zien we veel bloederigheid maar deze mengt zich gaandeweg met sociaal drama. Dat drama legt haarfijn de Britse klassenmaatschappij bloot tussen de middel-klasse en werkende klasse. Het is een slimme zet van regisseur Watkins om dit gegeven te gebruiken, maar de symboliek soms wat onbeholpen. Hierdoor wordt een vrij rustig maar onheilspellende sfeer opgebouwd. Dat pesten begint vrij kinderlijk totdat er iets misgaat en de kinderen echt agressief worden. De rest van de film bestaat uit een klopjacht door het bos waarbij er een aantal vreselijke dingen gebeuren en groepsdruk zijn bloedige tol eist. Toch is de film niet geheel zonder gebreken, het verhaalverloop is soms tamelijk voorspelbaar of vergezocht. Wie loop er zomaar een vreemd huis binnen? De verstop-plaatsen soms wel erg voor de hand liggend. Dat neemt niet weg dat de film een slimme allegorie presenteert voor de heimelijke angst die de middenklasse al sinds de opkomst van de bourgeoisie in de achttiende eeuw voor de onderklasse koestert en uiteindelijk tot een beklemmende (kijk)ervaring maakt.

Een originele horrorfilm, over een stel dat op vakantie gaat in de natuur, maar lastiggevallen wordt door een groep kwaadaardige jongeren.
Voordat ik de film keek, dacht ik eerst dat het gewoon een horrorfilm wordt, over het ontsnappen aan moordenaars in bosgebieden, zoals je wel vaker ziet. Maar deze film wordt erg realistisch en je zou denken dat dit iedere dag gebeurt. Vooral de manier hoe de jongeren overkwamen was heel echt. Het begint eerst met een wat pesterijen, maar dat verandert al snel in een kat en muis spel, wanneer de hond per ongeluk wordt gedood. De martelscenes waren heftig om naar te kijken en je leeft mee met de slachtoffers.
Er zit genoeg spanning in de film, waardoor je wel de hele tijd aan de buis gekluisterd blijft, vooral omdat het allemaal zo realistisch is. Door het einde was ik erg in shock en ik moest wel bijkomen hoor en ik was teleurgesteld dat de leider van de groep z'n straf niet kreeg. Al met al wel een goeie film.

“Follow the blood!”

Gruwelijk. Na Martyrs dacht ik dat geen enkele andere film mij meer zo'n misselijkmakend gevoel kon bezorgen, maar Eden Lake doet z'n best. Deze film moet je niet gaan kijken als je een "leuke" horrorfilm wilt zien, want dit is echt weer een horrorfilm waardoor je het geloof in de mensheid een klein beetje meer verliest.

Het is het bekende sneeuwbaleffect, met een kleine onenigheid dat steeds meer uit de hand loopt. Met een passend (naargeestig) einde, waarbij ook wel weer duidelijk wordt dat opvoeding, en in wat voor soort milieu je bent opgegroeid, een grote rol speelt in wat voor persoon je uiteindelijk wordt. Niet iedereen zal gelijk tot een psychopaat uitgroeien, maar in het geval van Brett wel. Ten koste van Fassbender en Kelly Reilly.

Mwa.

Niet een film die een ongelooflijke indruk op me heeft gemaakt. Scheen nogal verontrustend te zijn, maar ook op dat vlak vind ik hem reuze tegenvallen. Kelly Reilly en Michael Fassbender doen het beide prima in hun rol maar vooral Jack O'Connell viel bij me op.

Misschien is de film verontrustend omdat hij weinig genade toont. Het realistische gevoel had ik niet echt en de meeste van die tieners vind ik maar zwak overkomen, zo zijn ze eigenlijk ook. Verhaal duurt iets te lang en op emotioneel gebied pakte hij me ook niet echt.

Enkele leuke scenes, maar het echte gevoel kwam niet op me over. Jammer, ik had best wel zin in deze horror maar soms viel hij nogal goedkoop uit de hoek. Goed acteerwerk, maar iets wat amateuristisch uitgewerkt, ach ja. Misschien is een herziening ooit wel goed.

Heel vet! ‘Eden’s Lake’ is echt de film waar ik nu toch al wel aan wat langere tijd op zat te wachten. Puur horror was het niet maar, dat neemt zeker niet weg dat de film deze film de tag gewoon mag dragen aangezien de gruwelijke beelden ook best gruwelijk waren hoor. Ik heb sinds een poosje al niet meer zo’n sfeer gevoeld bij een film laat staan bij een horrorfilm die ik zeker na de horror challenge wel een beetje zat was. Nu de horrordraft Knock-Out (iets in die richting) aan de gang is en deze genomineerd is moest ik hem eigenlijk een beetje verplicht kijken wat achteraf totaal geen ramp bleek te zijn.

En inderdaad, het is toch tijdens het kijken dat je, je langzamerhand zo af en toe wel afvraagt of je nog wel vertrouwen in de mensheid kan hebben, zeker na het zien van deze film weer. Ook al is het fictioneel, en niet echt er gebeuren genoeg gruwelijke dingen in deze kapotte wereld dat ik niet raar sta te kijken dat het gene in ‘Edens Lake’ ooit een keer gaat gebeuren. En dat is dan precies waar ik een beetje op doel, de film voelde aardig echt uit in het algemeen waar toch vaak een moment van waarheid in zat en wat echt kan gebeuren. Het Verenigd Koninkrijk staat zeker niet positief bekend om haar volk waar er best veel criminelen rond lopen, dus zieken die dit kunnen verzinnen en willen doen bestaan daar echt wel. Ja, het voelde allemaal toch wel aan alsof zoiets jou op alle momenten kan gebeuren. Natuurlijk gebeuren er ook wel soms dingen die te onmenselijk zijn waarvan je denkt of dat niet het limiet bereikt heeft, toch best vet dat de film dit durft te brengen en deels wil laten zien. En dan heb ik het over het moment dat een jochie in de fik word gezegd door de groep omdat Jenny niet terug kwam.

Het verhaal was best leuk om te volgen. We volgen een stel die een weekendje weg gaan ergens in het bos bij een na gelegen dorpje. Wanneer de twee rustig op het strand liggen worden ze gestoord door een groepje hangjongeren die het ze knap lastig proberen te maken. Een moment gaat het bijna mis als het groepje jongeren wat mot met Steve begonnen te krijgen. Echter verlaat het groepje het strand met wat ongepaste handelingen en vervolgt het stel hun eerste overnachting waarvan ik eigenlijk dacht dat er al het één en ander ging gebeuren.

De dag erna ging het al snel mis wanneer Steve na het duiken ontdekt dat zijn auto sleutels, telefoontje en portemonnee gejat waren. Hij gaat achter de jochies aan en na een duw partij steekt hij perrongeluk de rottweiler dood en dan begint het gebeuren en moeten de twee vluchten voor hun leven. Dit gaat fout en Steve offert zich op waarna hij ‘gemarteld’ werd bij een paal. Vast gemaakt met prikkeldraad en later gestoken met een mes om de anderen ook schuldig te maken. Eentje ging héél ver die hem in zijn mond stak en even heen en weer bewoog, heerlijk! Afijn, Jenny moet nu haar vriend zien te redden, moeten overleven en hulp moeten zoeken. Veel dingen achter elkaar wat best moeilijk is. En nadat haar vriend ook nog overlijd besluit ze in tegenwerking te gaan en terug te vechten waarna ze sowieso eentje in zijn nek steekt en een meisje overhoop rijdt. Eenmaal in het dorp aangekomen te zijn valt ze een feestje binnen waar de ouder van de kinderen staan die precies het zelfde gedachten hebben nadat ze gehoord hebben wat Jenny heeft gedaan. Harde film op sommige punten maar wel vet!

Het concept is eigenlijk niet héél vernieuwend maar had ook wel weer een origineel gevoel. Ik denk omdat James Watkins ook eindelijk eens de regisseur is die durft. Durft te zien hoe iemand volop gestoken word, in de fik word gezet of onder gereden, die James is in ieder geval niet bang voor wat mooie scenes en die hadden we zeker nodig.

De cast was prima, Jenny werd mooi gespeeld door Kelly Reilly en Steve lag goed in de handen van Michael Fassbender. Prima geacteerd door beiden. De kinderen vond ik leuk maar niet heel speciaal noch bijzonder overkomen. De gebeurtenissen die ik opnoemde vond ik toch wat spectaculairder overkomen en dat zijn ook wel de dingen die mij raakte.

Jep, hele vette film die ik toch wel eerder had moeten ontdekken. Leuk om te zien en zeker een film die voor mij vrij hoog scoort. En dat komt dan echt niet door zulk bijzonder acteerwerk of de kille setting nee, of de dingen die de film laat zien. Ja ik prijs het aardig maar er zijn wel meer films die ook hardere dingen laat zien, het gaat mij meer erom dat de film aanvoelde alsof het echt gebeurd, alsof jij daar had kunnen liggen en dit zijn dingen die ook zo met jou dan kunnen gebeuren als je niet oppast. Vet!

4.0*

Blijft een erg lompe film.

Eden Lake is zo'n film die ik niet graag herzie, omdat het in feite een confrontatie is met de realiteit. Iedereen kent wel van die klootzakjes van vroeger, die altijd weer een stap te ver gingen in hun wangedrag. Vergeleken met de taferelen uit Eden Lake was dat maar kattenkwaad, maar het doet je wel realiseren dat een situatie als deze eenvoudig kan escaleren wanneer je écht de verkeerde tegenover je hebt. Film die voor mij dan ook staat of valt met de acteerprestatie van de jongeren. Gelukkig is die subliem, met name van O'Connell. Vuil bekje heeft die gozer. De rest doet gelukkig aardig mee. Paar scènes zijn aardig grof, al zijn deze momenten nog redelijk schaars, had bij tijd en wijle nog net iets meer pit in gemogen.

Overall gewoon een sterk werkje, zonder echte inkakkers. Anderhalf uur beklijven.

4*

Holy sh.t, deze film is nauwelijks aan te zien. Ik heb ff doorgeschakeld toen Fassbender er vastgebonden en zo toegetakeld bij zat. Groepsdynamiek heet zoiets. De grootste bully zet volgers er toe aan om allerlei wreedheden te begaan. Wat voor deze bende punks geldt, gold ook voor de misdaden die hele naties hebben begaan. Het Nazi regime bijv. Sta er maar tegenop. Ik las een Guardian recensent die dit de scariest movie ever vond. Velen commentarieerden dat het zo eng is omdat het dichtbij is. In het VK is bijv. knife crime een enorm probleem. Eén commentaar: "I didn't really feel like I'd watched this film, more like I'd survived it".

Compleet ongeloofwaardige waardeloze film, die vooral oproept en uitdaagt tot het plegen van geweld.

''Intense filmervaring.''

E. L. trakteert de kijker op: goede acteurs/actrices, acteerprestaties die uitermate geloofwaardig zijn, geweldige opbouw van spanning, brute moorden en een beklemmende sfeer die je pas loslaat als de film afgelopen is.

Geen vuiltje aan de lucht dus! 4 welverdiende sterren van mijn kant voor 'Eden Lake (2008)'.

Een brute (psychologische) thriller die je 90 minuten lang in een beklemmende houdgreep neemt.
De oorzaken: het compromisloze verloop van de film, de compromisloze personages en het immer smeulende en uiteindelijk losbrekende geweld afgerond met een absoluut nihilistisch en desperaat slotakkoord. De film slaagt erin om alle positieve gevoelens die normaliter altijd wel ergens de kop opsteken in dergelijke revenge films heel effectief te onderdrukken.
Aan het eind blijf je zitten met een behoorlijke kater. De film geeft hoofdrolspeelster Kelly Reilly slechts ten dele de kans om haar wraak te volvoeren. Na afloop realiseer je je dat de film niet voldoet aan het algemene concept met een clichématig verloop en een soort van happy end. Nee, de film geeft in het verloop vooral valse hoop en blijkt zich uiteindelijk slechts ten dele aan het basisprincipe te houden dat voorschrijft dat de kijker hoopvol de film verlaat. De kijker moet het in ieder geval zonder gelukzalig einde doen.
In de film is het geweld heftig en zinloos. De plotlijn van de film, die een groep jongeren zonder verantwoordelijkheidsgevoel en een gebrek aan normbesef een ander mens tot op bot laat treiteren en mishandelen, legt de wankele verhoudingen in de Britse klassenmaatschappij genadeloos bloot. Een geslaagd stukje maatschappijkritiek dat, hoewel het een overtrokken weergave van de realiteit is (hoop ik), de maatschappelijke onvrede scherp in beeld brengt en onthutsend werkt. In de film wordt het grootste deel van het geweld gepleegd door kinderen. Dat feit maakt dat je als kijker soms wat ongemakkelijk en onpasselijk toekijkt.
Gelijk maar even wat achtergrondinformatie opgezocht. Jeugdcriminaliteit is in Groot-Brittannië en met name in Londen een alledaags voorkomend probleem. Berichten over in brand gestoken auto’s, over geweldplegingen op straat en op scholen en over plunderingen zijn allesbehalve incidenteel. Als je dat zo leest dan lijkt de realiteit de filmfictie al te hebben achterhaald. Een somber beeld.
In Eden Lake wordt het geweld niet verheerlijkt ook al zien sommige scènes er behoorlijk exploitatie gericht uit. Dat mag ook. Het blijft natuurlijk film en een film dient ook een bepaalde amusementswaarde te bezitten. Ik stel dat tenminste zeer op prijs. Ik wil best doen aan bewustwording door film, maar dan wel het liefst door een film met een hoge vermakelijkheidsgraad. En die bezit Eden Lake.
Daarom tot slot nog wat zinnen die zich puur richten op de filmbeleving. Eden Lake is vooral een film met een hoge amusementswaarde. Vanuit een rustige opbouw worden doorlopend dreigende elementen ingevoegd, die de film op den duur voorzien van een fijne dosis beklemmende spanning. De personages zijn geloofwaardig en het verhaal is goed invoelbaar.
Eden Lake kijkt soms wat ongemakkelijk. Het leverde mij een intense kijkbeleving van 90 minuten op. En het klinkt misschien wat vreemd, maar ik vond het toch vooral een fijne film.

Ronduit domme film die vooral op gruwel en de nodige spanning draait, maar verder vooral onrealistisch en ronduit stupide is qua keuzes en gebeurtenissen.

Uiteraard valt er iets te zeggen over een weinig zelfkritische maatschappij die emoties de boventoon laat voeren. Doch wordt dit wel heel erg op de spits gedreven over een stel jongeren die een stuk slimmer en doortastender overkomen dan twee volwassenen.

De film is absoluut qua setting realistisch te noemen, doet zelfs denken aan de cultuurbotsing in Deliverance, maar hangt verder aan elkaar van domme keuzes, gebeurtenissen die alleen effectbejag hebben, ongeloofwaardig aanvoelen en teveel van toeval en geluk samenhangen. Om een paar dingen te noemen, de keuzes om het ene moment wel op te treden en een ander moment wanneer je leven er van afhangt niet, vind ik persoonlijk heel raar, het vast komen te zitten met de auto en de botsing vlak daarna is effectbejag, mevrouw krijgt een immens stuk metaal door haar voet wat al bijzonder is, dat zou technisch gezien door middenvoetsbeentjes moet zitten, drukt ze eruit zonder flauw te vallen en ervolgens kan ze er op lopen terwijl je zou zeggen dat ze op zijn minst doodbloed. Echt...nee, dat kan niet! Dan het grote toeval bij wie ze in de auto geraakt, maar nog bijzonderder, bij wie ze in de huis terecht komt. Het is allemaal bijzonder voorspelbaar vanwege een soort van Murphy's law. En eigenlijk is dit nog maar een fractie van wat er maar mijn inziens aan mankeert.

Nee, Eden Lake is wat mij betreft bijzonder mager en bezit geen verhaal. Een flinterdunne toevallige ontmoeting is de grondslag van alle ellende en hoewel niet ondenkbaar is het mij veel te gekunsteld. Enige pluspunt is dan nog de innemende Kelly Reilly. Verder, wat mij betreft een film om heel snel te vergeten. Niet mijn genre.

Best wel een fijne thriller over ontspoorde hangjongeren die een jong koppel terroriseren. Hoe idyllisch het allemaal begint, hoe snel de droom nachtmerrie wordt. Een film met de nodige toevalligheden en een aantal zaken die onlogisch lijken en niet altijd kloppen met de werkelijkheid. Toch ben ik erg tevreden over de algemene aanpak en het plotverloop van de film.

Geen totale metamorfose van een lieftallige dame tot wraaklustige femme fatale. Geen I Spit on Your Grave (2010) dus. Haar angsten en morele kompas slaan niet door. Of toch niet helemaal. Alles staat in het teken van overleven en het zoeken van hulp in de bewoonde wereld.

De gruwel viel best mee. Hoewel ik de man snapte dat hij niet met zich liet sollen, al zou dit nooit bij me opkomen. Toch niet bij onvoorspelbare lui die je niet kent of kunt inschatten. Het einde was eveneens interessant. Toevallig opnieuw weliswaar, maar dergelijke rauwe films hoeven nu eenmaal geen happy end.

Ik ben bezig om goed gewaardeerde horrortitels uit deze eeuw opnieuw te bekijken en dit weekend heb ik mezelf er toe gezet om Eden Lake een tweede kijkbeurt te geven. Destijds toen ik de film zag vond ik het bijzonder matig en had ik er ook maar twee sterren voor over. Het was zó onrealistisch en vergezocht in mijn ogen. Daar kwam overigens best wel wat commentaar op van mensen die dit wel een erg sterke film vonden.

Nou kijk ik geregeld films opnieuw, maar meestal titels die ik leuk vond in het verleden, maar ook af en toe een film die een tweede kans hoort te krijgen en daar valt Eden Lake wel onder. Het concept is natuurlijk gewoon goed. Een koppeltje die aan het kamperen is en wordt geterroriseerd door een bende jongeren. Wat me wel bevalt aan de film is de sfeer. Die is rauw, beklemmend en best wel ongemakkelijk. De groep jongeren is echt tuig van de richel en behoorlijk intimiderend. Maar heel eerlijk, ik kan nog steeds niet leven met het vervolg van het verhaal. Hoe asociaal en kansloos die lui ook zijn, ze gaan wel heel snel van treiteren over tot keiharde intimidatie, martelingen, moord en klopjachten. En waarom? Geen idee. Het slaat nergens op hoe ze reageren en handelen.

Je krijgt wel enige achtergrondinformatie als je bijvoorbeeld die tokkie-vader thuis ziet komen terwijl Steve in het huis zit en helemaal op het einde merk je ook dat het een ronduit nare familie is, maar dan nog. En waar ik ook nog steeds veel moeite mee heb is dat ze van situatie in situatie belanden. Het is een groot bos, maar telkens vinden ze hen en op het einde slaat het helemaal door als Jenny eerst in een busje met een broer beland, daarna vlucht en dan crasht bij het huis van de terreurfamilie. Ik was op dat moment de aandacht al kwijt, al kan ik het wél waarderen dat de film een heel naar einde kent. Vaak ontsnapt er in dit soort films toch altijd wel iemand, maar nu dus niet.

Maar ik heb er voor nu dit keer wel een voldoende voor over, al is het een hele krappe. Die voldoende is puur voor de sfeer, de locatie en de gore. Scènes in het water of de strontkar waren best spannend, al zijn ze behoorlijk voorspelbaar. Ook mag het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers er wel zijn. De bende deed me weer teveel aan overacting. Overigens was het wel bevredigend dat Jenny die meid op het einde nog overhoop reed, al had ze er uiteindelijk niks aan.

3* (was 2*)

Ik ben heel wat gewend wat dit genre betreft, maar dit blijft toch een van de betere. Deze Eden Lake, eerder al eens gezien direct na de release, deed me terugdenken aan I Spit on Your Grave (2010) die ik nog net iets beter vond. Onwaarschijnlijkheden en 'over-the-top' momenten zitten in veel films dus dar val ik niet meer over alhoewel Steve het wel heel lang vol hield. De omgeving vormde een prima setting voor dit verhaal en de cast was ook goed gekozen. Mijn waardering voor het geheel is trouwens hoger dan toen ik hem voor het eerst zag. Toen was het 3,5*; inmiddels meer van dit soort films gezien om mee te vergelijken.

Goeie spannende film.

De film heeft een wat langzame opbouw maar als de shit mis gaat, dan is de shit mis. Wat een power woman onze Jenny, en wat een k*t kinders.

Verrassend einde ook.

Deze thriller komt heel hard aan, juist omdat het gegeven heel realistisch is. Als je naar die ouders kijkt dan besef je dat het geen wonder is dat zulke nozems van kinderen bestaan. De wraakactie van Jenny is heel bevredigend, maar een happy end blijft toch uit.

Jezus wat een gruwelijke klotefilm.
Goed geacteerd, dat wel, maar wat een k*tkinderen. En ze komen er nog mee weg ook. De ergste dan. Geen happy end en dat vies vuil klotejong leeft nog. Sorry voor mijn taalgebruik. Jezus mina. Even bijkomen. Ik weet niet goed wat voor cijfer ik de film moet geven, want het was heel realistisch, en ik vond het verschrikkelijk, maar aan de andere kant was het heel realistisch. (Snap je het nog).

Blijft ijzersterke horror met een goede cast en een aantal gruwelijkheden die door het realisme extra impact maken. De haat die je ontwikkeld naar de groep jongeren.... Als een film dat voor elkaar krijgt doe je het goed. Einde is absolutely gut wrenching.