Eden Lake (2008)

Kijkt lekker weg niet meer en niet minder. Vind de lofzangen hier wat overdreven, film is niet zo bijzonder.

Geslaagde horrorfilm!

Eden Lake heeft een vrij standaard, traditioneel horrorverhaaltje. De film moet het dan ook niet van zijn plot te hebben, maar eerder van zijn sublieme uitwerking. Op grandioze wijze weet James Watkins je deze film in te zuigen.

De film begint traag, maar als de eerste pesterijen van de jongens beginnen gaandeweg bekruipt het gevoel van onheil je. Gaandeweg kies je als kijker al snel de kant van Steve en Jenny. Hierdoor wordt je door dezelfde machteloosheid en woede overmandt als hen. Inleven in deze personages is niet moeilijk.

Bruut geweld wordt subtiel afgewisseld met angstaanjagende en onheilspellende momenten. Harde geslepen horror. Ik kijk uit naar meer van deze veelbelovende debutant.

4,0*

Erg sterke film.

Perfecte setting ook, een verlaten meer met een groot bos erom heen, vrij ver verwijderd van de rest van de buitenwereld. De film start redelijk rustig maar bouwt gaandeweg wel de spanning op. We leren eerst de 2 protagonisten (Jenny en Steve) kennen als een leuk verliefd koppel. Zowel Fassbender als Reilly spelen dit zeer overtuigend. Deze introductie zorgt er ook voor dat je als kijker meteen sympathie voelt voor hen, sympathie die omslaat in medelijden en woede als ze ten prooi vallen aan die tienerschoffies.

Schoffies is wellicht wat zacht uitgedrukt, regelrecht tuig is een betere benaming. Vooral Brett is de drijvende factor in dit gezelschap, helaas voor Jenny en Steve. Het wordt vrij snel en pijnlijk duidelijk dat deze jongens niet sporen.

Film moet het vooral hebben van z'n grimmige sfeer en z'n hoge geloofwaardigheidsgehalte. Vond dat er nergens echt domme keuzes gemaakt werden door de hoofdpersonages. Draagt natuurlijk bij tot de authenticiteit en de daar bijbehorende sfeer. En die is niet erg prettig.

Het einde vond ik subliem (al was het vrij snel duidelijk dat dit niet goed ging aflopen) en laat je achter met een wrange nasmaak, vooral als je beseft dat dat rotjoch gewoon verder z'n ding kan doen...

100% mee eens. Heb zelden zo'n realistische horror gezien, alles kan maar zo in het echt gebeuren.. Kleine mannetjes spelen geweldig overtuigend, erg beangstigend.

4*

Ziekelijke, maar redelijke film, die echter veel beter had kunnen zijn zonder de overdaad aan geweld. De rotkarakters van de tieners en de vreselijke situatie waar het koppel in zit hadden we zo al door, zonder overdreven scènes zoals de expliciete prikkeldraadfoltering, de pin in de voet en het overrijden van Paige. Ofwel te expliciet, ofwel bijgevoegd voor shock value en gewoon om dit duidelijk een horror te maken voor het gore-geile volkje dat de bioscopen domineert.

Was er (nog meer) toegespitst op het drama i.p.v. de visuele horror, dan was dit imo veel beter geweest. Einde is in mijn visie dan ook overbodig, al snap ik wel het punt dat ze willen duidelijk maken (Brett raakt er vanaf zonder straf). Dat de ouders doordraaien vind ik echter misplaatst en doet het te veel denken dat ze gewoon terechtgekomen is een een achterlijk hillbilly-dorp.

Een van de meest deprimerende films die ik ooit gezien heb, maar daarom niet per se een lagere score (zie Requiem for a Dream). Door de 'emotionele' kant van het verhaal (vooral eerste 45 minuten) en meer dan degelijke acteerwerk toch nog een 3*.

Erg frisse, aangename suspense!

Dit moet naast Frontières zowat de beste horrorfilm zijn die ik tot nu toe heb gezien.

Waar de film fenomenaal goed in slaagt, is het opwekken van sympathie voor dat koppeltje. Dat ze het nadien hard te verduren krijgen, kan je betreuren, maar ik vind dat 'verrassings'effect geweldig (natuurlijk niet afgaand op het genre en de synopsis).

Vooral die vrouw, Kelly Reilly, kwam erg sympathiek over. En dit staat heerlijk in contrast met de pestkoppen die, met de leider op kop, wonderbaarlijke vertolkingen neerzetten. Ik heb het écht nog nooit zo indrukwekkend gezien.

De gebeurtenissen zelf zijn natuurlijk wat over-the-top, maar wat heb ik het graag zo! Zeker omdat de film nergens pretendeert geloofwaardig te zijn of een moraallesje tracht op te dringen. Realistisch is dit zeker, maar over de geloofwaardigheid kan gediscussieerd worden.

Gelukkig krijgt de film hier en op imdb nog een aanvaardbare score. Maar het mag gerust nog wat meer zijn.

Volledig mijn soort film. Kan hem alleen maar sterk aanraden!

4.5/5.0*

Ik ben de komende tijd met een soort inhaalslagje bezig. Voor mijn doen wat meer mainstreamfilms die mijn interesse om wat voor reden dan ook hebben inhalen. Dit is nummer drie. En veruit de beste.

Veel horrors, thrillers en ook science fiction uit verschillende tijden spelen in op angsten die op dat moment leven. Voorbeelden genoeg. Communisten, nazi's, het verlies van je identiteit, satanisten, boerenkinkels, ziektes en noem maar op. Een kwestie van tijd voordat er een horror werd gemaakt met een groep hangjongeren. Er zijn zat mensen die amper langs een groepje jongeren bestaande uit meer dan twee personen durven lopen. Meestel een totaal irreeele angst, maar dat geldt voor al dit soort angsten.

Eden Lake speelt daar op in. De film is niet meteen heel vernieuwend of heel verrassend maar wel ontzettend effectief. Dat heeft met een paar dingen te maken. Allereerst de opbouw, die niet heel snel is maar wel zorgvuldig en vrij gemakkelijk om ongeloofwaardigheden heen weet te draaien. Tweede punt is dat de film leent uit het Britse sociaal realisme. De jochies hadden ook in een Ken Loach-film kunnen zitten. Ten derde is de film heel sterk in het spelen met de omgeving. Paradijs wordt hel. En ten vierde is de cast echt heel erg goed. Dat zorgt voor een bloedspannende en tegelijk echt verontrustende film. Want een stel jochies die naast je kunnen wonen vind ik enger en naarder dan veel andere dreigingen in dit soort films.

Punt van kritiek is de wat dominante soundtrack, iets te gelikt soms.

Veel beter dan verwacht. Nare, spannende en effectieve film. Met een tamelijk briljant einde: Jenny komt aan bij het huis, hoort 80's muziek (uit haar kindertijd, oudere generatie, dus veilig) maar alsnog sluit het net om haar. En Brett blijkt een psychopaat zonder moraal en is daar nog trots op ook, oefent een emotieloze, coole blik met de zonnebril van zijn slachtoffer.

4.0*

Ondanks de wat trage opbouw weet deze film je op 'n gegeven moment bij de strot vast te pakken waarna de gedrevenheid van de jongerenbende en diens ziekelijke gevolgen ervan zonder enige vorm van censuur van je beeld afspatten.

Simpel verhaal, maar heerlijk spannend van begin tot eind. Gros van de personages zijn wat vlak uitgediept, maar in een film als dit let je daar gewoon minder op. Acteerwerk van die bendeleider was prima.

Net als in het eveneens sterke Storm Warning (2007), verrast het in deze film ook dat het een vrouw is die vooral de hoofdrol in het kat-en-muis-spel heeft.

Eden Lake

Weer een goede Engelse film waarin de Engelsen als compleet lompe figuren worden afgebeeld. Vooral de kinderen natuurlijk maar de ouders kunnen er ook wat van. Zo zie je maar weer opvoedkundig waar het aan ligt. Pa scheldt zoon uit voor '''fucking prick'' zoon scheldt zijn vrienden uit voor ''fucking prick''.

Spannend filmpje die geen minuut verveelt, heel realistisch overkomt, door het goede acteerwerk van zowel de kinderen als het stelletje.

Ook leuk om het ventje uit This Is England weer eens te zien, in weer een goede film.

Ik weet niet wat ze in Engeland in hun water doen maar gewelddadig wordt je er wel van.

Ik vind dit ook geen horror of thriller er moeten nieuwe genres komen in de film industrie. In de muziek wereld veranderen die genres dagelijks daarom lijkt terror mij een goede genre hiervoor. Er komen de laatste tijd veel films uit die imo het beste onder terror vallen i.p.v. horror of thriller.

4

Ik had misschien te hoge verwachtingen bij deze film. Het is allemaal wel vrij aardig geacteerd e.d., maar ik had toch op een iets duisterder verhaal gehoopt. Daarmee bedoel ik geen duivelse invloeden o.i.d. maar het mocht wel wat mysterieuzer of bij bijvoorbeeld 'The Strangers' of 'Funny Games' dat er gewoon geen reden achter zit.

Eigenlijk draaide het nu om die hond die door Steve vermoord werd.
Een soort 'van kwaad tot erger'-filmpje.

Die grootste etterbak van het stel, zette zijn rol trouwens sterk neer.

Verder stoorde mij de 'ontsnappingen' steeds: Binnen enkele seconden op het dak van die bouwkeet, of onder de vloer in het water mét een half dood iemand binnen luttele seconden, en dat etterbakkie was aan het einde van de film opeens wel erg snel ook in dat huis waar Jenny was beland.

Toch 3*, maar de film heeft mij niet echt geheel overtuigd.

Wow. Het is even bij komen na deze enorm beklemmende film. In sneltrein vaart veranderd de liefelijke situatie van een stel dat op vakantie gaat naar een hel in een dicht begroeid bos. Een realistische hel in een bos dit keer, met sterk acteer werk van zowel de volwassenen als de jongeren.

Dat de film zowel enorme spanning, sterk acteerwerk weet te leveren maakt dit natuurlijk al ruim voldoende. Dat het daarbij ook nog eens maatschappelijk kritiek bied en dus niet horror, of thriller, voor de lol is weet het mij als kijker des te dieper te raken. Want de asociale jongeren en de situaties die zij creëren zijn helaas maar al te herkenbaar. Hoewel ik het gelukkig nog nooit zó ver uit de hand heb zien of horen lopen.

Mals vlees,

Wat een film! Vanaf het begin zit ik gekluisterd aan mijn stoel, ik zweet, zelfs mijn kont is nat, het jeukt, onbewust begin ik te krabben, overal, de hardheid en kilte heeft mij in zijn macht, een doffe knal. Het is over, ik kijk op mijn horloge hoe laat het is, ik schrik, niet van de tijd, maar ook mijn hand zit onder het bloed, een gesprongen ader, van de spanning? Wie weet. Langzaam kom ik bij zinnen, ik probeer wat goeds neer te pennen over deze film, maar wat? Het briljante acteren? Oh, Kudos Miss Reilly! De subtiele gore? Ik weet het niet, het viel wel mee toch? Maar waarom die 4 sterren? Nou niet voor het einde, nouja in zekere zin wel, maar ik dwaal af. Het verhaal was ook niet heel bijzonder.. Verdomme, focus! Hm hij was spannend, hij was hard, kil, rauw, maar bovenal hij was mals. Heerlijk gegeten.

Zonder enige verwachtingen deze DVD aangeschaft, ik zag hem in de Media Markt liggen voor 5 luttele euro's. Ik dacht aan een simpele horrorfilm, ik noem een House of Wax, Final Destination en een Jeepers Creepers.
Deze film viel mij daarom reuze mee.

De karakters worden erg geloofwaardig neergezet, ondanks dat de jongeren hun beslissingen wel naar het domme toe neigen, kwam het toch realistisch over.
De toevalligheden maakten het wat minder realistisch. Ik noem een in de auto belanden van de auto van een broer van de bullebakken en een in het huis belanden van de ouders.

Ondanks dat een schitterende en originele film

4.5*

Wat een crappy film! In het lijstje van 'films met onlogische gedragingen in onlogische situaties' kan deze wel tellen. Ik som op:
Als je met de ouders van het kind wil gaan praten, dan ga je toch niet zomaar dat huis binnen? Eerst probeer je de voordeur, eventueel klop je eens op de zijdeur, maar de trap opgaan? Om dan nog eens langs het dak naar buiten te klauteren? SURE

Dan zie je dat ze je auto gestolen hebben, maar je neemt NIETS mee van je andere bezittingen om hem te gaan zoeken.

Dan vind je de mensen die je auto gestolen hebben, je portefeuille en je gsm, en ze willen hem niet terug geven. Daarenboven vallen ze je nog eens aan met een mes. Per ongeluk steek je dan hun hond dood, en je zegt dan 'sorry'?

Je moet dringend hulp gaan halen, maar besluit toch maar even wat aan sightseeing te gaan doen in het bos?

Je vriend ligt op sterven, het is een kwestie van minuten, maar voor een dialoogje over trouwen is er in films natuurlijk altijd tijd.

Het bos is zo gigantisch groot dat je een kaart nodig hebt om er uit te geraken, maar natuurlijk wordt je wel altijd opnieuw gevonden door de jongeren. De jongeren fietsen altijd van plaats tot plaats en stoppen ook altijd net waar ze - geheel toevallig- verstopt zitten.

and so on, and so on.... ]

en dan hebben we het nog niet gehad over de muziek. Die vertelt ons duidelijk 'en nu moeten we een traantje laten' , 'en nu moeten we bang zijn'. Dat haat ik zo in films.

Het enige goede aan deze film is de plotwending aan het einde. Spijtig dat dat de laatste 5 minuten van de film zijn. De overige 80 minuten trekken dan weer nergens op. Had er hoge verwachtingen van door de goede ratings, maar ben toch behoorlijk teleurgesteld. 'Funnygames' en 'Last house on the left' zijn ook geen fan-tas-tische films, maar alleszins toch beter dan deze.

Erg harde Engelse horrorfilm dat ook wel een beetje basseert op de werkelijkheid. Met die zeer geweldadige Britse jeugd waarvan ik me nog wel wat uit het nieuws kon herinneren of natuurlijk de Boy A. Eden Lake oogt in het begin wel verdacht veel als Funny Games en het is weer het simpele verhaal, stelletje gaat kamperen en inene worden ze lastiggevallen door een groep jongeren die steeds erger worden en uiteindelijk niet willen rusten voordat ze het stel hebben vermoord. Wat volgt is gewoon een snijdende spanning in de bossen en de angst van het stel is nog wel eens voelbaar en schokkend is de film gegarandeerd. En die jeugdbende zijn echt monsters!

Maar wel verbazingwekkend dat Jenny en steve bij hoeveel wonden, groeven of zelfs een hele gat in de voet nog wel durven te verstoppen in smerig water of in zo'n smerige vuilnisbak. Ze zouden alsnog gestorven kunnen zijn aan Gangreen mochten ze het overleefd hebben.

Het einde is ook niet bepaald fijn.

Verder een zeer geslaagde horrorfilm.

4,0*

Er zijn aangenamere mensen op deze wereld dan Britse jongeren.

Sommige horrorfilms willen de realiteit naar zich toe trekken d.m.v. een handycam, 'Eden Lake' doet dit met hun leuk gevonden scenario, ware het niet dat er in de afwerking enorm veel fouten zitten wat die realiteit dan weer wegduwt. Suspense is er bij momenten aanwezig en het einde is nog eens zoals dit moet zijn in een horrorfilm die als doel 'magen keren' heeft.

Vilein filmpje dat tijdens een herkijk gemakkelijk overeind blijft. Het idyllische begin is nog een bekend gegeven en de sociale noot was zonder het radiobericht ook wel te kraken, maar al snel sijpelt er een dosis venijn in het natuurschoon. Het eerste gesprekje met het gespuis is wat dat betreft erg verhelderend. Brett is meteen al het type en accent dat je door merg en been gaat.

Zo'n steekpartij is meteen ook ongemakkelijk kijkvoer. Vanwege het geweld, maar een furieuze blik en een steenkoude opmerking over schoenen maken het nog wat extra misselijkmakend. Een soort voelbare, verontrustende en bittere horror die eigenlijk in de hele film verweven zit. Als dat je bloed nog niet doet koken, dan is het wel de climax van dit hachelijke avontuur. Krachtige film.

Wat een kutfilm, en dan in de goede zin van het woord.

Niet dat de film echt bijzonder is, maar hij mag met recht een "op-het-puntje-van-de-stoel" film genoemd worden. De introductie en opbouw zijn vrij standaard. Het is vooral het realistische, of beter: deels realistische, dat de rest van de film sterk maakt. En natuurlijk de nagenoeg voortdurende spanning, de afkeer die je krijgt tegen het tuig, de wraakgevoelens die op komen borrelen, kortom: het meeleven (met Jenny en Steve).

Zo nu en dan zette ik mijn vraagtekens bij de beweegredenen van Jenny. Waar sloeg dat slapen in de bosjes op, terwijl ze weet dat Steve zojuist te grazen is genomen door dat gajes? Daarnaast reageert ze dikwijls behoorlijk tam, alsof de mensheid uit haar gezogen is. Was mooi geweest als deze ontwikkeling wat langzamer op gang was gekomen.

De film deed me meerdere malen aan Funny Games denken, vooral vanwege het spelen met het gevoel tot ontsnappen. De mogelijkheden zijn er, maar je voelt dat die mogelijkheden teniet zullen worden gedaan. Zo ook bij het einde. Tot tweemaal toe poogt de film een "neeeee!-gevoel" te creëeren. Daardoor wordt het voorspelbaar, en speelt toeval een te grote rol. En dat is jammer, want de uitvoering an sich was lang niet slecht (al zou je verwachten dat Jenny een ongelooflijke dorst zou hebben. Ze neemt echter maar een paar slokjes, als ze de mogelijkheid krijgt.)

3,5*

Hoewel Eden Lake op zich best goed is gemaakt, is het tevens zo cliché als de pest. Deze extreme voorspelbaarheid van scenes zorgt ervoor dat verveling om de haverklap toeslaat terwijl er van spanning helemaal niets te merken is. Doch wat de film helemaal naar beneden trekt, is de erg, erg vervelende en opdringerige score. Mijn haren rezen te berge door deze zeer irritante muziek.

"One of the most boring and terrible thrillers of the year."

Veel horror geeft onze onderbuikgevoelens en angsten ten opzichte van zaken uit de realiteit weer. Net zoals in de jaren '70 het geval was met films als The Texas Chainsaw Massacre en Deliverance, keert men de laatste jaren weer terug naar gruweldaden met een bijzonder menselijk karakter. Eigenlijk is dit soort horror ook met het grootste gemak gruwelijker te noemen dan welke vampier/geesten/monsterfilm dan ook, omdat de hoofdpersonen getroffen worden op plekken en door personen die ons allen bekend voor komen. In dit opzicht is het niet moeilijk om te zien dat de film inspeelt op de gevoelens die in de Britse samenleving heersen over de verloedering van de lagere klasse en het algemene verlies van normen en waarden. Dat Britse tieners dit in het echt doen lijkt me vanzelfsprekend overtrokken, als weergave van onze basale angsten slaagt de film dan ook prima. De ontknoping waarbij aanstichter van al het geweld, Brett, uiteindelijk zichzelf zo gedraagt vanwege de belabberde opvoeding die hij heeft genoten geeft hierbij een mooi stukje nuance (voor de mensen die allemaal janken over het feit dat film een complete verkeerde weergave zou geven van criminele tieners) over hoe verwaarlozing bepaald gedrag veroorzaakt.

Verder fijn geacteerd en behoorlijk spannend, al ben ik bijzonder niet te spreken over de afgrijselijke soundtrack. Stoere praat over hoe ik die kinderen al lang in elkaar gemept had of over hoe ik in die situatie natuurlijk reeds vertrokken zou zijn voor het zo ver uit de hand zou lopen, is compleet zinloos en slechts een standaard onderdeel van het kijken naar een film. Vanzelfsprekend voelde ik frustratie en woede en had ik graag gezien hoe het gespuis op harde wijze om het leven zou komen, het feit dat ik mezelf zo opwond over deze situaties gaf al goed aan dat de makers geslaagd zijn in het produceren van een frustrerende en angstaanjagende film.

Harde horror. Zitten een paar fucked up scénes in. Het is een soort nachtmerrie waar geen einde aan komt. Nu heb je het natuurlijk allemaal al eens eerder gezien maar ik weet zeker dat ik als kleine jongen hiervan in mijn broek zou hebben gescheten, vooral van die groep tieners.

Een bos en flink wat spanning. Dit keer zijn het echter geen geesten, zombies of een doorgeflipte maniak maar gewoon een bende jongeren. Waanzinnig hoe Watkins het ons hier voorschoteld. Steeds weer komt Jenny in een volgende catastrofe terecht en zodra er een uitweg lijkt te zijn wordt het alleen nog maar moeilijker. Ook sterk spel bij de jongens met Jack O'Connell aan kop als brute leider. Verwondingen komen royaal in beeld, beslissingen zijn begrijpelijk en de muziek is passend aangebracht. Zeer goed.

Matig.

Het eerste half uurtje is vrij sterk en dat komt wellicht omdat alles veel geloofwaardiger is. De aanvankelijke onbezorgdheid van beide hoofdpersonages en de infantiele pesterijen van de jongeren zorgen voor de nodige spanning over datgene wat nog komen moet.
De eerste confrontaties zijn nog goed, maar na de dood van de hond verliest de film de remmen. Elke snotaap zou dan breken, maar natuurlijk niet die van hier. Die verandert in een psycho en we zijn vertrokken.
Zoals te verwachten volgen er nog een hoop semi-spannende taferelen zoals Jenny in de container, maar hoe langer de film duurt, hoe slechter het allemaal wordt. Zeker ook het einde, waarin Jenny eerst een broer van tegenkomt, dan een bendelid met gewetensbezwaar doodrijdt, om dan de ouders van tegen te komen, is een paar bruggen te ver inzake toeval. Dat de ouders dan ook nog eens kortzichtig als de pest zijn ("They're just children..") is niet onlogisch, maar dan is het allemaal al te ver weggezakt. Daar kan zelfs een anti-einde niets aan veranderen, en dat is bij mij eerder uitzonderlijk.

Michael Fassbender (13 films van gezien, 7 keer komen te gaan, stevig gemiddelde) en vooral Kelly Reilly zetten sterke rollen neer. Ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen van Jack O'Connell, die de leider speelt, maar die is mij te aanwezig. Ook het punt waarop hij doordraait is niet bijster sterk geacteerd.

Regisseur James Watkins scoort nog wat puntjes op horrortaferelen zoals de voetscène. Dergelijke scènes tonen eens te meer dat niet de hoeveelheid bloed, maar wel de uitwerking het horrorgehalte bepaald.
Over bepaalde scriptkeuzes valt ook wel wat te zeggen. Als ik dan toch aan Eden Lake gebleven zou zijn, zou ik die leider gekraakt hebben op het moment dat zijn hond sterft. In plaats van excuses had ik daar een "zie wat er van komt" beter op z'n plaats gevonden.

Goed begin, minder goed vervolg.
2,5

Eden Lake zonder twijfel de beste horrorfilm uit 2008!

Het verhaal achter de film, een koppeltje gaat een weekendje weg en word daar getreiterd door een stel tieners, wanneer het treiteren steeds erger word ontpopt deze film zich in een van de meest wrede en heftige films die ik gezien heb. Het is geweldig om te zien hoe Jenny Steve, maar vooral Jenny zich ontwikkelen gedurende de film en hoe ze uitgroeien tot mensen die overal toe in staat zijn. Deze film weet je te raken, je voelt de wrok richting de kinderen en je krijgt zowaar zelf de neigingen om die tieners zelf iets aan te doen. Deze film is weer eens iets heel anders dan we gewend zijn in horror land, daarvoor al een dikke plus. Het einde van de film is ook geniaal en maakt de film helemaal af!

Het acteerwerk is prima, het uitgangspunt van de film is prima, de uitvoering is goed, en fans van gore komen ook aan hun trekken. Deze film moet je gezien hebben, een keiharde horrorfilm die je nog lang zal bij blijven!

4,5* voor de beste horrorfilm van 2008!

Ook deze film verschilt qua opzet niet veel van de reguliere horrorthrillers, met dat verschil dat de hoofdpersonages geen overhormonale tieners zijn maar een sympathiek stel, en de antagonisten geen moordenaars maar slechte opgevoede rotkinderen. Wel krijg je natuurlijk weer het standaard kat-en muisspel met continue achtervolgingen in het bos.

De kracht van de film zit hem voornamelijk in het feit dat je de kinderen als kijker ook echt gaat haten, en de film niet tegemoet komt aan wat de kijker bij momenten nu eigenlijk echt wil zien. Net wanneer je wil dat een bepaalde 'vreselijke' scène stopt heeft de film het lef om er nog net even mee door te gaan, en ook wraakmomenten en gerechtigheid aan het het einde wordt de kijker niet gegund. Dit zorgt ervoor dat je niet gewoon als bloeddorstige ramptoerist naar deze prent zit te staren, maar het werkje toch dat net ietsje meer met je doet.

Meeslepend, spannend, en bij momenten ook aangrijpend. Zeer goed.

Beste goede horror, ook hier niks origineels, maar wel uiterst vermakelijk met een sterk einde.

De opbouw is zo standaard als het maar zijn kan uiteraard, maar waar Eden Lake film zich onder andere in onderscheid is de realistische aanpak. Dit keer geen gemaskerde killer die doodleuk, stuk voor stuk iedereen een kopje kleiner maakt, maar gewoon een stel idiote rednecks, zoals je die veel hebt op de wereld.

De hele film lang is het eigenlijk niet meer dan gewoon erg vermakelijk. Op zich wel knap gedaan, hoe alles van kwaad tot erger gaat, en ook is de film vrij hard en grof, wat goed bij de film paste, maar nergens vond ik het echt indrukwekkend of zo. Het einde is echter het punt waar de film tot een nog wat hoger niveau getild wordt. Had het niet echt zien aankomen, en had toch wel een aardige impact op me. Daarom 3,5*.

Beetje gemengd gevoel. Je weet wat je ongeveer kunt verwachten en dat krijg je dan ook ruimschoots op je bord. In die zin is de film zeker geslaagd. Toch vond ik dat bepaalde expliciete scenes niet echt bijdroegen en zelfs afdeden aan het geheel. Tja, misschien is shock cinema gewoon niet mijn ding. In ieder geval niet als het net zo goed weggelaten kan worden.

Laat ik als eerste vermelden waar voor ik de vier en halve ster voor geef, want dat halve puntje is puur voor de spanning die bij mij tachtig minuten vast bleef plakken. Het is voor mij dan ook alweer een tijdje geleden dat ik echt een spannende film heb gezien en Eden Lake was dan ook weer een hoogte punt!

De setting is geweldig en er is dan ook goed bedacht waar ze gebruik van konden maken.
En vanaf het moment dat de twee personage's op de vlucht zijn voor de groep jongeren kan je als kijker bedenken waar ze goed aandoen, maar als kijker wordt je dan toch verrast door de situaties die er in voorkomen. Helaas kwam niet alles even realistisch naar voren, want er zijn aardig wat moment geschrapt waarop je kon bedenken hoe ze dat gedaan hadden, bijvoorbeeld: hoe kwamen ze zo snel in het water onder die hut / hoe hebben ze Steve half verlamd uit de bosjes gehaald. En zo heb ik vast nog wel wat momentjes gemist die er misschien wel makkelijk in hadden gepast.

Regisseur James Watkins was ook niet bang om er wat gevoelige momenten in te stoppen.
Zo kwamen er wat bloederige scene's in voor die vrij realistisch over kwamen, buiten dat ik (zelf dacht) dat ik daar wel tegen kon kreeg ik toch de neiging mijn ogen stiekem dicht te knijpen.
Zelf denk ik dat dit komt door de goeie verhouding van spanning en geweld wat goed te samen komt bij die bloederige scene's.

Wat ik ook mee tel als een plus punt en wat ik al snel vermakelijk vindt is het Engelse accent en de manier waarop er gefilmd werd, nogal los uit de hand om het zo maar te omschrijven.
Ook de casting was perfect, want op het moment dat Jenny terecht komt in dat huis (op het einde) zag ik meteen al aan die gezichten dat hun de ouders waren van de kinderen uit die bende. Viel dat ook bij jullie op?

En om mijn persoonlijke recensie (beoordeling) af te sluiten wil ik gewoon nog even vermelden dat dit zeker een aanrader is om te gaan kijken, ofwel het proberen waard want meningen verschillen

4,5*

Eden Lake

Gisteravond had ik Eden Lake opgezet die ik slechts één keer had gezien. Toentertijd had ik deze film geschaard als één van mijn favoriete horrorfilms van de afgelopen jaren. In mijn opinie zijn er veel horrorfilms die niet veel van elkaar varieren. De films lijken op elkaar met betrekking tot het verhaal, opzet, uitwerking, jumpscares en dergelijke. Eden Lake is ook zo'n film. Een man en vrouw nemen een moment voor zichzelf en verblijven in een bosgebied. In het bos ligt er groot meer waarin wordt gezwommen. Ze genieten van elkaar en de man heeft maar één gedachte en dat is zijn huwelijksaanzoek. Maar dan worden ze gestoord...

Het is een simpel verhaal en zeker herkenbaar. Maar wat de film nog meer bood dan de clichés is de geweldige spanningsopbouw. De twee hoofdpersonage's worden achtervolgd door een groep jongeren en de manier waarop dit in beeld is gebracht, is zeer beklemmend. De gehele film heeft een beklemmend sfeertje met zo nu en dan brute scenes waarvan de kijker een ongemakkelijk gevoel van kan krijgen.

De acteerprestaties zijn ook uitstekend met uitblinkers zoals Fassbender, Reilly en O'Connell. Voor horrorliefhebbers is deze film de moeite waard en voor kijkers die zo nu en dan eens wegkijken bij een film, dit is er weer zo één. Een meeslepende, spannende en indrukwekkende film.

Geen spoiler, maar de scene met de rubberen band is voor mij een prachtige staaltje filmwerk geweest. De manier hoe het gefilmd is en het emotionele moment.. knap!

Akelig en noodlottig avontuur in een meeslepende thriller.

Ongekende brutaliteiten van jongeren in gewelddadige en aangrijpende, sterk opeenvolgende scènes.

Te onthouden hoe steeds maar grenzen verleggende misdadigheid andere jongeren kan meeslepen, tegen hun wil en eigenheid in.

Stevige acts over de ganse lijn.