Slumdog Millionaire (2008)

Zonet gezien tijdens een avondvoorstelling in Melbourne.

Zowat in alles de overtreffende trap van Millions. Alsof Boyle zich voor zijn minste film wilde revancheren. Zo `n 80% van de film gaan we terug in de tijd naar Jamal `s verleden, hierin wordt hij vertolkt door 2 andere acteurs, wat ook geldt voor zijn vrienden. De rest van de tijd bestaat uit het wel en wee rondom de spelshow, waarin de focus niet ligt op het goed beantwoorden van een vraag maar wat eraan voorafging om tot het juiste antwoord te komen. Die sleutels liggen dus in het verleden.

Slumdog Millionaire is overweldigend, overdonderend en met een typische Boyle swing geserveerd. Ongelofelijk als de straatkinderen van India voor de 1ste keer bezit nemen van het scherm. Fijne muziek, prachtig kleurendesign en leuke editingvondsten die de film levendig houden en de film zo `n typische India schwung meegeven.

Stunning! Hoe meerdere highlights van India aan elkaar worden verbonden door een groot avonturenverhaal te presenteren met een romantische insteek die zowel in het heden als in het verleden goed uitpakt, vooral de kindacteurs deden hun werk voortreffelijk. Prachtig om te zien hoe Boyle dramatische taferelen uit hun jeugd zo luchtig maar pakkend weet te brengen. Slechts in het midden even een klein dipje maar de film herpakte zich snel weer. Veel humor dus, met name tijdens de situaties rondom de Taj Mahal.

De eindaftiteling mag ook wel vermeld worden! Zeker de moeite waard om te aanschouwen. Boyle brengt zowaar een Boyle wood film die druipt van de romantiek, dans, passie, actie, kleuren en wat al niet meer maar dan met een duidelijke stempel van de meester. 4,5*

Wat een magistrale, kleurrijke, warme, virtuoze film.

Weinig filmmakers die van Weekend Miljonairs zo'n film kunnen maken denk ik, maar Danny Boyle lukt 't. De muziek swingt de pan uit (M.I.A.!) en het camerawerk van voormalig Dogma-filmer Anthony Dod Mantle is niets minder dan geniaal.

Boyle's allerknapste prestatie: pas tijdens de dansscène tijdens de aftiteling realiseerde ik me dat dit natuurlijk gewoon een Bollywoodfilm is. Boyle sneed alle weke meligheid die dit type film rijk is weg en maakte er een prachtige, zoete crossover van.

4,5*

Ow ow ow Boyle, wat een flair! Opnieuw visueel outstanding (die kleurenpracht!) en een bijzondere soundtrack (inderdaad Goodfella, M.I.A.!!), deze keer bijgestaan door een ijzersterk en origineel scenario. Eigenlijk ben ik het verder roerend eens met het mooie stukje van maxcomthrilla.

Voor mij is Slumdog Millionaire misschien wel de beste Danny Boyle ooit (hoewel Trainspotting natuurlijk ook niet te versmaden is) en ik ben er dan ook van overtuigd dat deze prent potten gaat breken.

Verrassing van het jaar? Misschien nu al niet meer, want de film krijgt de lof die het verdient.

Een prachtige film met een simpel maar uiterst effectief verhaal. Je zou het niet denken, maar als je de film eenmaal ziet krijg je soms zelf het gevoel van "City of god". - Cinematografisch zat het er ook enorm dicht tegenaan, en heel soms qua thematiek ook wel.

Gewoonweg genieten, dit.

De film is vooral heel knap in elkaar gezet en goed geregisseerd. En bovendien ook gewoon vermakelijk.

Ik geloof alleen niet dat de film hier een hoog gemiddelde gaat houden door 2 cruciale factoren:
a) Het is een erg moralistisch gebeuren, met veel aandacht voor armoede en klassenjustitite etc. in India. (en veel arme kindertjes) en b) het is een nogal Disney/Oliver Twist achtig rags-to-riches-verhaal.
2 zaken waardoor films over het algemeen nogal afgemaakt worden hier.

Even als sidenote: een heel belangrijk gegeven uit het verhaal is trouwens gebaseerd op een erg grote fout:

het is helemaal niet zo dat wanneer het programma Weekend-Millionaires is afgelopen op televisie de kandidaten ook daadwerkelijk naar huis gaan. De show wordt gewoon aan 1 stuk opgenomen. En is natuurlijk ook niet live.
Zoals vrijwel al dat soort shows trouwens. Er is dus niet tussen de vragen door tijd om een hele dag op het politiebureau te zitten

Maar goed, niet super belangrijk verder. .

Boyle zet weer een genre naar zijn hand!

Vooral eens met Goodfella. Je bent al een held als je het decor van Weekend Miljonairs toch nog sfeer kan geven door de camera's te film etc. En je bent nog een grotere held als je dit gegeven kunt verweven als een coming of age verhaal. Heerlijk lekker los en op gevoel geschoten film. Je ziet hier een filmmaker aan het werk die ook echt iets avontuurlijks wil maken. Was erg toe aan een film als deze. na saaie technisch waarschijnlijk perfecte films van Eastwood en Mendez. Boyle is een avonturier, een echte man, die gewoon lekker films maakt. Natuurlijk is die Hollywood ontvlucht na 1 film.

Bollywood film gemaakt door een westerse alleskunner.

4.5 sterren.

Wow!

Als je in staat bent om van het televisie spel Weekend Miljonairs zo'n film te maken ben je een magiër. Dat is Danny Boyle dus bij deze ook, want wat een magistrale, wonderschone, meeslepende, ontroerende, avontuurlijke, maar vooral onvergetelijke film maakt hij met deze Slumdog Millionaire.

Vanaf het begin tot het eind wist deze film me uit mijn stoel te blazen, geweldig. De hele film door mogen we genieten van een perfecte mix tussen beelden en muziek in een meeslepend verhaal. Dit moet gewoon de film van het jaar worden, dat kan niet anders wat mij betreft. De film bevat de één na de andere scéne die op alle fronten boven het gemiddelde uitstijgen, prachtig. Vaak mogen we op het einde genieten van een scéne die de hele film wat extra's geeft. Deze film kent die scénes in het begin, midden en einde. De avonturen zijn geweldig spannend en de acteurs zijn perfect gecast. De kleine Jamal, Salim en Latika, alledrie spatten ze van het scherm. Het camerawerk is in elke scéne subliem en de beelden die we te zien krijgen zijn een lust voor het oog. Daarnaast weten de drie kleintjes met de nodige, erg leuke humor hun avonturen een extra impuls te geven. Bij dit alles gooit Boyle er nog een festijn van prachtige kleuren op, die een eindresultaat leveren waar je mond regelmatig van open valt.

Elk hoofdstuk in zijn verhaal is een wonderbaarlijke sleutel naar het antwoord op elk van de vragen; een zin uit het plot en Boyle heeft dit tot in perfectie uitgewerkt. Het grootste deel van de film graven we in het verleden van Jamal, die precies laat zien hoe hij op een wonderbaarlijke manier aan al zijn antwoorden komt. Maar natuurlijk gaat het allemaal maar om één ding: zijn grote liefde Latika. En dat maakt het nou allemaal zo bijzonder, want hoe Boyle en de andere makers dit allemaal hieromheen hebben opgebouwd is simpelweg prachtig. Alle drie hoofdpersonages worden vertolkt door twee andere acteurs, omdat we in verschillende tijdsperioden terugkijken. Alledrie doen ze het prachtig. Het is gewoon wonderbaarlijk om te zien hoe de kleine kinderen je beetpakken en je niet meer los laten. Daarnaast is de chemie tussen Latika en Jamal in alle tijdsperioden geweldig, maar is het einde er één om nooit te vergeten. De twee bijekaar, de flashbacks en de fantastische muziek die alles ondersteund, geweldig en prachtig ontroerend. Tsjah, en dan de eindaftiteling nog, die er nog een dikke schep bovenop doet. Dat dansen en die muziek, eveneens prachtig.

Danny Boyle levert met deze film één van de sterkste films op die ik in lange tijd heb gezien. Hij gooit een mix van prachtige kleuren, fantastische beelden, subliem camerawerk, geweldige muziek en uitstekende gecaste acteurs bij elkaar die ervoor zorgen dat deze prent van mij de volle vijf sterren krijgt. Hoe heeft Boyle dit in hemelsnaam geflikt, respect.

Even serieus gasten, die spelshow zag er écht niet anders uit dan wat je bij Robert van den Brink ziet. Sfeervol? Mooi licht en kleur? Het waren shots van twee mannen in een stoel! Wat jullie doen is lekkermakerij omdat je zo genoten heb van die film. Dan wil je vaak alles mooi vinden - dat is niet erg hoor, betrap ik mijzelf ook vaak op. (Wil je verder niks opdringen hoor, mag misschien zo klinken .)

Ik was in ieder geval groots teleurgestelt in deze film. Wat klonk als zo'n interessant plot, komt er weer uit als een hoop gezeur wat er toch af en toe wel heel mooi uit ziet. Zo'n luchtshot van een krottenwijk, of het rennen van de kinderen door drukke straatjes en steegjes is echt prachtig. Houten toilethuisjes tegen oranje lucht was ook echt indrukwekkend. Maar dan?

Een jongen krijgt een kans, grijpt die mogelijkheid, en wint. Van krottenbewoner tot miljonair, van vuilniswijk naar miljoenenstad. Van onschuldige broerliefde tot gemeende haat. Een kinderhandelaar, eindeloze jeugdliefde en meer. Zoveel inhoud. Te veel inhoud. Dat de film constant speelt op toevalligheden kan ik nog accepteren, maar dat elke vraag en antwoord valt in een stereotype beeld van India vind ik dan weer jammer.

Voelde wat mij betreft hélemaal niet los geschoten met veel vrij gevoel. Zoals bijv. die scenes op de trein volgens mij wel bedoeld zijn. Op de vlucht van een kinderhandelaar, jippie - met als achtergrondmuziek fucking "Paper Planes" dat mij doet denken aan mijn fucking kantoorbaan terwijl ik de hele dag pistoolschoten bij de Coen en Sandershow moet horen. Dat was echt fout.

Slechts in een paar scenes indrukwekkend. Jammer genoeg niet door verhaal, waar ik vooral op hoopte. Kinderacteurs waren fijn om te zien, ook de agent was aardig op dreef; cinematografisch vaak te genieten, maar ook niet het "indrukwekkende" waar ik op hoopte.

2.0/5.0

Uitstekende film.

Visueel gezien erg prettig en voorzien van een aardig verhaal. Dit is een welkome verrassing gezien het feit dat Doyle wel eens wil teleurstellen. Zo niet hier. Absoluut onderhoudend en enigszins consequent in balans. Met een schitterende soundtrack.

Zeer goed.

Prima film weer van Boyle!

Wel een beetje 'Cidade de Deus'-achtig, maar toch een prima script. Origineel om het levensverhaal van Jamal te vertellen via de vragen van weekend millionairs. De film houdt ook goed de spanning vast.

Goede soundtrack ook.

Ben ook blij toe dat deze film de Golden Globe heeft gewonnen en niet dat domme donkere riddertje.... Heeft men daar tòch nog een beetje kijk op cinema en is men tenminste niet gezwicht voor de hype!

Zeer interessante film moet ik zeggen. Kan ook bijna niet anders met zo'n verhaal. Erg origineel om een programma als "Weekend Miljonairs" (op z'n Nederlands dan maar even) te gebruiken. Zou in principe bij meer programma's kunnen. Natuurlijk niet zulke programma's als Lingo

Zeer goede cast, ook al kende ik niemand van ze. Heb verder ook niks met Bollywood, trekt me totaal niet. Maar acteren kunnen ze wel. Ook de jongere acteurs deden het verrassend goed. En dat moet natuurlijk niet vergeten worden. Maar denk niet dat we ze snel buiten India zullen zien spelen.

Prachtige score, en ook verdere muziekkeuze. Op z'n tijd kan deze Indiaanse muziek wel. En het werd hier goedgekozen en gelukkig geen irritante klap en dans muziek. Dat is dan wel de reden dat ik de aftiteling verschrikkelijk vond. Dat ze opeens staan te dansen en zo, de film verliest meteen wat van zijn serieusheid.

4*

Slumdog Millionaire is een heerlijke wegkijk film, maar ik kan het toch niet echt een meesterwerk noemen.

De setting rondom Weekend Millionairs (gelukkig zonder de lotto), waarin steeds de antwoorden voortkomen uit de levenservaringen van Jamal is een leuk gegeven.Dit terug grijpen in flashbacks is zeer goed gedaan en levert een paar mooie shots van India en het leven daar op.Het verhaal gaat echt om het terugvinden van zijn geliefde, maar daar vond ik de film zo af en toe erg weinig aandacht aan besteden zij vind hem, hij raakt haar kwijt, hij vind haar en ze raken elkaar weer kwijt en zelfs voor de derde keer hij vind haar en raakt haar weer kwijt. Dat is de enige band die ik een beetje over vond komen en ik kon dan ook eerst moeilijk met de relatie tussen die beiden.Toch kreeg ik op het laats wel een beetje kippevel als ze elkaar weer terug hebben gevonden . Nee dat vond ik dus niet altijd even goed uit de verf komen.

Wat ik wel erg goed vond waren dus de flashbacks die terug gaan naar de jeugd van de twee broers.Ik kon dan ook erg veel symphatie voor hen opbouwen.Het levert een paar erg leuke scènes op.Maar Boyle weet ook de harde werkelijkheid goed en toch ook mooi in beeld te brengen.Het moeilijke leven wat de jongens in India hebben deed mij zo af en toe, ik weet niet waarom, aan Cidade de Deus denken.Helaas vond ik het later wel wat te veel een "van niets naar iets" film vinden.De hele setting in India is ook een briljant concept, en levert veel mooie plaatjes op.De blichting is erg mooi en de beelden met de bijhorende muziek komen ook weer goed uit de verf.Ook weet Boyle het meest zenuwslopende spelletje Weekend Millionairs in beeld te brengen.En die scène onder de aftiteling is briljant.

Leuke/mooie film maar helaas bleef het "wow" gevoel bij mij uit.

3.5*

film deed me uiteraard ook een beetje aan cidade de deus denken, maar qua inhoud zijn ze nu ook weer niet zo gelijkend natuurlijk

Vond het een echt goede film (was alweer tijdje geleden) met passende muziek en schitterend camerawerk. De film slorpt u helemaal op in het verhaal, en ge leeft steeds meer mee met de jongen. Een minpuntje echter is dat bijna alle vragen die hij krijgt zich in chronologische volgorde hebben afgespeeld in zijn leven, wat toch een beetje raar is, nietwaar?. Maar voor de rest geen kwade woorden; een must see!

4*

Mooie film, die erg goed door Boyle in elkaar is gezet, al deed het mij allemaal niet zoveel als ik gehoopt had. De hoofdrolspeler is in ieder geval erg goed gecast en speelt zijn rol erg goed evenals de kinderen die hetzelfde personage in de flashbacks spelen.

Het hele weekend mijonairs gebeuren is een leuk gegeven en geeft de film een extra modern en herkenbaar tintje. Nadeel voor dit gegeven is dat de film over een jaar of twintig misschien juist hierdoor weer wat gedateerd zal ogen. Erg leuke opzet dus van Boyle door juist op die manier via de vragen van het spel het levensverhaal van de jongen te vertellen.

Jamal blijkt er dus helemaal niet voor het geld te zitten, maar ziet het juist als een kans om zijn jeugdliefde terug te vinden. Als je hierin meegetrokken wordt kan ik me goed voorstellen dat je het een topfilm vindt, want het ziet er allemaal erg mooi uit. Fijne moderne Bollywoodmuziek, prima acteerwerk, een op het oog origineel verhaal, mooie beelden soms van met erg afwisselende camerashots.

Ook de aftitelingsscene is erg mooi gedaan en was een erg passend slot van deze film. Ondanks al dit gegeven wist de film mij op de een of andere manier tot te weinig te beroeren. Dat was en is eigenlijk de grootste tegenvaller voor mij van deze film.

3,5*

Muh, had er wel wat meer van verwacht na die 4,15 te zien staan hier. Beetje ("over")hype(d) is het dus zeker.

Best een redelijke film. Deed me af en toe erg aan Cidade de Deus denken. Pas mijn 3e van Boyle en de eerste die ik wat minder vind. De muziek is normaal iets wat altijd klopt in Boyle's films, maar ik zat me toch een potje te ergeren tijdens een tweetal nummers in deze film, poeh.

Acteurs zijn wel redelijk en zoals we van Boyle gewend zijn, klopt het camerawerk weer helemaal, maar het verhaal vond ik niet extreem geweldig of aangrijpend. Vond de acteur die (volwassen) Jamal speelde maar wat identiteitsloos, de hele tijd wat uitdrukkingloos voor zich uit staren. Ik wou eerst nog een 3,5 geven, maar ik vond het einde maar een anti-climax. Regie was duidelijk de grootste plus aan Slumdog Millionaire.

3.0*

Erg leuke film.

Boyle is gewoon een geweldig regisseur om volgen. Eén van de weinigen die binnen de "commerciële" film erg vlot, hip en modern uit de hoek kan komen.

Heb de film in de bios gezien en het leukste was nog wel de ontknoping (de laatste vraag), waar een hoop mensen het antwoord al wisten en duidelijk problemen hadden om niet recht te staan en het antwoord te roepen. Flashback naar die poppentheaters met kindjes waar de slechterik plots op het toneel verschijnt. Erg schattig allemaal.

Verder visueel erg mooi, prachtig kleurgebruik, sterk camerawerk en mooie editing snufjes. Ook de soundtrack is super, vooral de manier waarop die bijdraagt aan de algemene sfeer van de film.

Mooi feel-good filmpje (dat wel nogal dramatisch begint) waar alle elementen sterk uit de verf komen.

4.5* en een uitgebreide review

Ben niet zo enthousiast als vrijwel iedereen. Het verhaal is niet boeiend, het verteld stukken uit het leven van de hoofd persoon. Dit gebeurt nogal moralistisch iets waar ik geen fan van ben. De acteurs vond ik matig en het word nooit ergens interessant. Leuk dat het wat over de cultuur en het leven uit India verteld, maar daar zet ik nou geen film voor op. Er gebeurt te weinig i de film, audiovisueel is het wel redelijk interessant maar daar blijft het bij.

Beetje hortenstoterig verhaal en de opzet rond de Millionaire vragen had misschien iets beter gekund, maar daar staat een geweldige beeldenpracht tegenoordig, dit is eyecandy van het beste soort. Bijzonder sterke en onderscheidende soundtrack ook. Voor die elementen mag Slumdog Millionaire wel de nodige beeldjes meekrijgen (en dat zal wel gebeuren ook), maar ik vind de film toch een tikkeltje overroepen.

3,5*.

Een behoorlijk entertainende film, maar zoals gebruikelijk bij het werk van Danny Boyle verschiet hij z'n beste kruid in het begin om langzaamaan steeds meer de interesse van de kijker voor het verhaal te verliezen. Vooral het oversentimentele einde vond ik ongepast en de uiteindelijke verhaallijnen van de personages voelden een beetje karig. Heeft in mijn ogen te maken met het, al eerder genoemde, geweldige begin die de verwachtingen hoog opschroeft. Neemt niet weg dat de film qua vermakelijkheid nooit onder een voldoende zakt, en het begin krikt het geheel ook iets omhoog.

Fantastische film, het is lang geleden denk ik dat ik een film nog eens een 5 kon geven en deze is het zeker waard. Het verhaal wordt prachtig opgebouwd en het verhaal is geweldig gemaakt en het laat perfect zien hoedat Jamal doorheen zijn leven de antwoorden op de vragen weet. Het einde is voorspelbaar maar de regisseurs hebben het toch op een heel andere manier laten gebeuren dan ik verwacht had. Het einde vond ik ook wel leuk gedaan met die typische Indiaase dans. Deze film geeft ook wel veel verschrikkelijke Geschiedenis weer van India, denk maar aan de klopjacht van de Hindoes op de Moslims waarbij de moeder van Jamal werd gedood en ook dat kindje dat blind wordt gemaakt zodat hij er zieliger uitziet bij het bedelen. Zo ging het vroeger en nu misschien nog. Een paar minpuntjes waren dat het soms wat hectisch gefilmd werd en de vrij irritante kinderstemmen maar de muziek die daar vaak bij gepaard ging was buitengewoon prachtig en gaf me een goed gevoel.

Ondanks dat ik in een zeer hete filmzaal zat op harde stoelen en een zagende en klagende zus langs mij en een lichte storing op het geluid heb ik toch zeer genoten van deze film en ik vind dat hij zeker niet minder dan een 5 verdiend en hij krijgt een welverdiende plaats in mijn Top 10.

Hoge bomen vangen veel wind natuurlijk en een mens durft daarom al eens wat kritischer te kijken naar een film die in het jonge verleden veelvuldig met de loftrompet onthaald werd. En eerlijk gezegd, Slumdog Millionaire bewijst nog maar eens dat een Oscar echt geen graadmeter is voor de kwaliteit van een film. Veel meer dan een stroperige collage die erop geënt is de harten van het publiek te veroveren is deze film namelijk niet. Eén eigenschap getuigt echter van het tegendeel: het originele uitgangspunt. Dit laat namelijk toe dat aan de hand van de op Jamal afgevuurde quizvragen, zijn ontroerende levensverhaal tot in de kleinste details gereconstrueerd wordt. Een aparte en uiterst inventieve manier van storytelling, maar daar houdt het helaas een beetje op.

Het is niet zozeer de hoedanigheid van Jamals levensverhaal dat voor ergernis zorgt, wel de mierzoete invulling ervan. Gaandeweg groeien de verwrongen relatie met zijn broer en zijn hartstochtelijke liefde voor Latika uit tot de hoofdlijnen van verhaal. Maar het zijn tevens ook de grootste struikelblokken aangezien ze pijnlijk oppervlakkig blijven, ondanks de (veel te) lange speelduur. De klefheid waarmee dit alles op groteske wijze georkestreerd wordt lijkt bovendien een allesbehalve oprechte sollicitatie naar het glanzende beeldje. En het houdt niet op, want ook de audiovisuele inkleding van Slumdog Millionaire is eerder misplaatst dan complementair aan het verhaal. Zo zijn de diagonale camerastandpunten compleet onfunctioneel en is de poppy soundtrack een wat krampachtige poging om het geheel zo Indisch mogelijk te laten ogen. De kostumering en de stedelijke fotografie waren wat dat betreft al voldoende.

Mocht de uitwerking van Slumdog Millionaire niet zo luchtig zijn, dan zou Jamals aangrijpende levensverhaal veel meer kans hebben om de juiste snaar te raken bij het publiek. Al is het maar de vraag of dat de betrachting was van het regisseursduo. De boodschap van deze prent is dan weer een mooie afsluiter: het lot bepaalt alles.

Man man man, wat een film ! Die krijgt de volle 5* !

Danny Boyle zette een zeer aangrijpende film neer die het kastensysteem belachelijk maakt. In de indische maatschappij geloven ze dat als je in de krotten geboren wordt, je ook heel je leven lang in de krotten blijft. Het staat zo geschreven.

Het logische gevolg van deze denktrant is dan dat het hoofdpersonage, Jamal, als een bedrieger aanzien wordt in de "multimiljonair" show. Een jongen die tussen de vuilnis leven kan immers nooit zo beleerd zijn toch?

En Boyle gaat verder... de film illustreert niet alleen waarom Jamal het antwoord op de vragen weet. Hij toont ons de tragedie van zijn jeugd, met een broer die in de criminaliteit belandt, met een meisje op wie hij verliefd is en die onbereikbaar blijft voor hem. Er zit zoveel inhoud in deze film, en dan nog met een sluwe intelligentie in beeld gebracht. Het kon een ongezonde film met schijnheilig medelijden worden. Dat is het niet : Boyle verrijkt zijn film met menselijke warmte, spontane humor en een hoopvolle boodschap. Het is geen sociaal drama maar een modern sprookje. Dan spreek ik nog niet over de uitstekende soundtrack...

Wat de ongefundeerde (indische) kritieken betreft dat Slumdog Millionaire "poverty porn" zou zijn, die zouden eigenlijk tevreden moeten zijn dat er eindelijk eens zo'n universele belangstelling is voor de schrijnende problemen in hun land.

Gewoon gaan bekijken die film ! Het is een sterke filmervaring !

Gewelige film! dikke 5!

Schitterende film. feel-good? Ja soms wel, maar absoluut niet tot het sentimentele aan toe (al kan ik me ook wel weer voorstellen dat je dat nu net wel vindt).

Eigenlijk is de hele film eigenlijk best ongeloofwaardig, het hele verhaal is allemaal veel te toevallig natuurlijk. De 20 miljoen roepie-vraag was in grote lijnen ook wel duidelijk na slechts een kwartiertje. Het mooie is net dat dit in dit geval nou net helemaal niet stoort! Slumdog Millionaire zit eigenlijk best subliem in elkaar, voor elke actie en achter elke vraag is haast een levensverhaal voorhande. Cameravoering en regie is ook meer dan subliem, erg kleurrijk en zeer levendig.

De climax is echt prachtig uitgewerkt, ook met de opoffering van Salim erbij wat het levensverhaal echt zijn glans geeft. Ook dat weer paste perfect binnen de rest van het verhaal.

Dikke 4* en misschien ga ik binnenkort gewoon lekker nog een keer.

Slumdog Millinaire laat zich het best omschrijven als een bruisende rondreis door een avontuurlijke wereld (de onze), met al zijn overweldigende en ook verschrikkelijke, dramatische, grappige en euforische kanten. Een soort Indiaans what a wonderful world met humor en levenslust. Waar je bovendien wat van leert.

Slumdog Millionaire is een zeldzame film. Een instant klassieker. Een van sfeer overlopende belevenis met méér dan gedenkwaardige scène's, menselijke ontwikkelingen, gevoelens, grapjes, spelletjes en kusjes. Maar vooral met een wagonlading aan al dan niet ranzige schoonheid. Het is een intense film. Danny Boyle toont je de wereld met zo'n oprechtheid dat je er werkelijk in kunt geloven en er helemaal in meeleeft. De naieve/briljante/geweldige Jamal is een fantastisch hoofdpersonage. Van zijn jeugd tot aan de invulling van zijn lotsbestemming blijft hij schitterend en menselijk en een hopeloze romanticus. Echt zo eentje die je wíl blijven volgen. Zo'n baken van hoop. Ook door het mooie acteerwerk natuurlijk, met name van de jonge kindertjes en hun mooie dromen.

Slumdog Millionaire opent dan ook al meteen goed. Die uitgestrekte sloppenwijken zijn zó magnifiek in beeld gebracht (net zoals de Taj Mahal en de hele rest van de film eigenlijk) dat je de film bijna romantisering zou verwijten. Ware het niet dat dat andere, negatieve gezicht ook zeer sterk getoond wordt. En het is die continue relativering van alles die de film zo borrelend en innemend maakt. De soundtrack, van het soort laat-jezelf-gaan discomuziek met stijl, weet het ingenieus op te stuwen naar nieuwe hoogten. Een unieke combinatie script/muziek/cameravoering/personages/sfeer dus, en hoe dat voelt is onbeschrijfelijk. Maar het zal de film naar mijn verwachting de oscar opleveren. Dit is gewoon 'meer dan de som der delen' op zijn maximum.

Slumdog Millionaire is genieten. Van mazzel en van gruwel. Spannend en schokkend, opluchtend en ontroerend tegelijk. De liefde tussen de twee hoofdpersonages is een onwaarschijnlijk goed gelukt geval van simpel maar sterk. De emoties die de film uitademt en de wonderbaarlijke situaties waarin Jamal zich steeds bevindt zijn simpelweg om van te smullen. Er gaat een zekere kracht in om, een wil, een ideaal. Nog nooit eerder gezien. Alsof in de stront moeten baden voor je droom, die vervolgens door je meest naaste verwoest wordt, met alle emoties van dien gewoon bij het leven hoort. Alsof iedereen dat mee zal maken.

Ja, Slumdog Millionaire is mooi.

Het mooiste frame van de film zit helemaal aan het einde, en is makkelijk op te pikken want het wordt bevroren. Fantastisch.

En ik vind het zó stom om te zeggen bij een film, want het klinkt altijd zó respectloos, maar bij deze film is het zó van toepassing dat ik het toch ga zeggen ... de aftiteling is het beste!! GENIAAL in het kwadraat! Tranen van in mijn ogen gekregen!

Wat een leuke oscarfilm zeg, dat had ik niet verwacht. Sprookjesachtig groots, flitsend snel en dramatisch en verbluffend. Slumdog Millionaire laat zich het beste omschrijven door interessante woorden. Levensecht.

4*

Maar ik heb wel héél veel zin om ze te verhogen

Overigens vond ik, in tegenstelling tot blijkbaar de meesten hier, het idee om over Weekend Millionaires een film te maken al meteen leuk. Zonder iets van de film te weten. Ook al had ik iets als dit nooit kunnen verwachten, natuurlijk.

Fijne film, vooral dankzij de cinematografie, het geluid en de montage. Zo'n scène als in het begin waarin de jonge kinderen vluchten voor de politie en door de stad rennen is gewoon onweerstaanbaar energiek door het sterke gebruik van de technische middelen. Ik zou er bijna zelf van willen gaan rennen, maar ik dacht dat men dat in die bioscoop niet zou waarderen, dus heb ik het maar niet gedaan. Het kleurgebruik is fantastisch, het tempo ligt hoog en je zult dit jaar waarschijnlijk weinig films vinden waarbij de liedjes beter gekozen zijn. Slumdog Millionaire is een film die leeft en bruist van pure film.

Het verhaal wordt nogal vaak voorspelbaar genoemd. Geheel terecht, maar dat vond ik zelf niet storend. Integendeel, het hoort een beetje bij een sprookje als deze. En zijn alle Bollywoodfilms niet voorspelbaar? De structuur rond Who Wants to Be a Millionaire is sterk gevonden. Niet alleen om wat te kunnen spelen met tijd, maar een chronologische volgorde had het allemaal veel somberder gemaakt en ook conventioneler.

Toch vind ik het nog net geen meesterwerk. Daar draagt die quiz ook een beetje aan bij. De antwoorden op sommige vragen weet Jamal op wel vreemde manieren. Als Jamal ooit een liedje gezongen heeft weet hij toch nog niet wie het schreef? Dat zijn broer een revolver heeft zegt toch niets over de uitvinder van de revolver. Ik heb de show al een tijdje niet meer gezien, maar ik herrinner me altijd dat de vragen op het einde altijd belachelijk moeilijk waren. Toch eindigt de film met een bekend fenomeen uit de populaire cultuur, namelijk De Drie Musketiers (ik had al verwacht dat die vraag zou komen, overigens). Lijkt me net iets te makkelijk. Overigens is het onzin dat zo'n tv-show live opgenomen wordt en dat tijdens de commercials de presentator pauze neemt en dat de speler de volgende dag terug moet komen, maar dat is verder niet zo belangrijk.

Verder is het gewoon een meeslepende film, die heerlijk feel-good is en doet wat ie moet doen. Toch mist het net dat beetje extra om echt tot het beste van het beste te horen. Moeilijk uit te leggen wat dat is. Het is overigens wel typisch voor de films van 2008 naar mijn gevoel. De meeste goede films van afgelopen jaar stellen niet teleur, maar zetten net niet dat extra stapje. Wat dat betrefd past Slumdog prima in dat lijstje.
4*

Twee andere verhalen kwamen bij mij boven tijdens het kijken naar Slumdog Millionaire: Oliver Twist (en ik ben vast niet de eerste die deze link legt), vooral door het deel waarin de broertjes 'onder hun hoede' worden genomen door een hedendaagse, en hoogstwaarschijnlijk veel engere, Fagin. Maar ook door de volstrekt oordeelloze vertelling over het overleven van een kind door immorele daden te verrichten. Of misschien is immoreel niet het woord, maar a-moreel. Er is namelijk geen plaats voor een moraal, niet tot hij oud genoeg is en het besef doorbreekt bij Jamal wat goedheid eigenlijk is. Want zulke grote woorden en thema's snijdt deze film wel aan: goedheid, armoede, lotsbestemming, etc.
Toen Jamal aan het einde zijn 20 miljoen mocht incasseren, terwijl daar doorheen de dood van zijn broer door gesneden werd, kon ik als publiek onmogelijk meegaan in de euforie van het publiek in de film, net zoals Jamal dat niet kon. Daarvoor had ik teveel harde beelden van armoede gezien. Dit is dus geen film waar ik andere mensen heen zou sturen omdat het zo'n vrolijke, uitbundige film is. Ja, het heeft een beetje zo'n vernislaagje, maar het is dun en transparant. Wie daar niet doorheen kan kijken, heeft echt iets gemist in het leven.

Het tweede verhaal waar ik aan moest denken was Harry Potter. Jamal is net als Harry zo'n typische hoofdfiguur die de dingen overkomen (Een voorbeeld vind ik dat hij wel gebeld móet hebben om mee te doen aan Who wants to be a Millionaire, maar je ziet hem die daad niet verrichten, en je hoeft in een film natuurlijk ook niet alles te zien - er gebeurt net als in een strip veel tussen de scènes/plaatjes, maar ik vind het wel tekenend) Tuurlijk, hij maakt keuzes, en ook altijd de goede (goed uit het hart, bedoel ik, romantisch gezegd), maar het is basaal een figuur die van alles overkomt: Hij wordt een soort run-away omdat zijn moeder dood is, en haar dood, daar had hij geen aandeel in. Dit soort tabula rasa-figuren maken perfecte hoofdfiguren omdat je als publiek een heleboel kunt invullen, kunt projecteren op ze. Iedereen kan sympathie voor zo iemand opwekken, maar het gebrek aan echt scherpe kantjes, enige kleine karikatuur, maakt het ook tot een beetje saaie hoofdfiguur. Met nadruk op 'een beetje' want deze film heeft ook mij volledig weten in te pakken.

Dit is geen rechttoe-rechtaan vertelling van hoe een krantenjongen (hier theebrenger) een millionair wordt. Voor mij is dit een schrijnend universeel portret van armoede in de wereld, en die is waarschijnlijk alleen maar gebaat bij een 'onbeschreven blad'-hoofdpersoon. Het is ook een verhaal over liefde, maar zelfs dat is groter gemaakt; wanneer de presentator bij de laatste vraag stelt 'je staat er nu alleen voor' maar Jamal net ontdekt heeft dat Latika inderdaad kijkt, weet hij dat hij er niet meer echt alleen voor staat. Nee, inderdaad, dat zien we hem niet denken, dat projecteer ik, dat hij dat denkt.

Verder snap ik ook de lovende verhalen over het camerawerk en de montage, maar toch vond ik de montage, vooral in de quiz-secties, niet altijd helemaal werken. Er worden af en toe pauzes gelegd in de dialoog die mij een beetje stoorden. Ik zou het script moeten lezen of dat misschien ook te maken heeft met een eventuele houterigheid van de dialogen.

Voorlopig geef ik 4 sterretjes, maar ik twijfel of ik niet 4,5 had moeten geven. Absolute aanrader. Een paar minuutjes geleden is de oscar-uitreiking begonnen - ik ben benieuwd hoeveel ze er kunnen binnenhalen. Danny Boyle heeft 'm in ieder geval verdiend.
Er zitten, apart van of je zo'n verhaal kunt geloven en hoeveel allegorie en symboliek je wilt toestaan in een fictionele vertelling, een aantal gevalletjes van onwaarschijnlijkheid in. Het springen in een beerput bv overleeft een mens in de meeste gevallen niet maar is te verteren als je het ziet in de context van een jochie dat zijn held wil zien. Dat de jongetjes ineens Engels gingen praten met elkaar en door de film heen een lichtere huidskleur kregen (vooral Jamal, maar ook zijn vriendinnetje), stoorde me. Dat Latika als geëxploiteerde vrouw blijkbaar wel auto had leren rijden, trok ik ook niet helemaal.

Voor de uitreiking ook maar snel naar Slumdog Millionaire geweest, want een nieuwe Boyle is sowieso leuk. Zeker als hij ook nog eens enorm wordt gehypt. Let's see what that fuzz is about...

De film oogt heel fijn, met enkele mooie camera-uitstapjes boven de sloppen, veel geel, prettige acteurs, vooral die kinderen. De film luistert ook goed, hoewel de soundtrack los van de beelden wat minder behapbaar is. Alexandre Desplat had wat mij betreft die oscar wel mogen pakken. De oscar voor beste liedje is sowieso een klucht.

Het verhaal is lief en aandoenlijk, maar het grootste euvel zijn de personages die zich er doorheen bewegen. Die waren mij veel te plat en rechtlijnig. De scheiding tussen goed en kwaad had wel een stukje genuanceerder gemogen. De slechtkont gangster, de broer als voorspelbaar boefje en Jamal als onbevangen dromer.

Op de één of andere manier laat Slumdog Millionaire een onbevredigend gevoel achter, maar misschien had ik er gewoon teveel van verwacht. Of misschien is deze film niet zo uitmuntend als iedereen beweert. Ik neig naar dat laatste. Leuk, maar niet uitmuntend.

Ik was vanmiddag eigenlijk van plan om samen met een vriend naar The Curious Case of Benjamin Button te gaan, maar we waren te laat aangekomen. Dus maar voor Slumdog Millionaire gegaan en ik heb er echt geen spijt van, ik ben juist blij dat we te laat waren.

Want na de afloop van deze film kwam ik gewoon superlatieven tekort, zo geniaal was deze film.

Alles klopt gewoon aan deze film. Vooral hoe het verteld wordt aan de hand van de antwoorden die hij geeft en dat er dan een flashback van zijn jeugd plaatsvindt.
Wat vooral aan het einde duidelijk wordt is dat hij het allemaal doet voor zijn jeugdliefde Latika. En ik moet zeggen wat een mooie vrouw is dat zeg.

Het verhaal is dus echt sterk en elk personage wordt goed uitgediept. Over Latika had ik toch graag meer willen weten, maar dat deert niet.
De settings zijn goed, je ziet ook daadwerkelijk de sloppenwijken en dus ook de harde werkelijkheid voor veel Indiërs.

Eindstand: ik ging naar een film waar ik eigenlijk weinig verwachtingen van had. Maar ik bleef van het begin tot eind geboeid naar deze film kijken.

Terecht een Oscar voor Beste Film gewonnen en van mij dan ook 5, 0 sterren.

Toch wel een tegenvaller. Aanvankelijk had ik niet zoveel van Slumdog Millionaire verwacht, maar al de goede verhalen van diverse bronnen maakte me toch nieuwsgierig. De film ziet er goed uit, maar wist me toch nergens te raken. Wellicht heb ik gewoon te weinig met de locatie, waardoor zelfs de mooie plaatjes uiteindelijk weinig indruk achterlaten.

Het grote probleem van de film is de vertelstructuur. Je wordt constant heen en weer gegooid in de tijd en waar dit soms goed werkt, zorgde dit er hier voor dat ik onrustig werd en nooit echt in de film kwam. De kindacteurs zijn best aardig, maar krijgen zoveel screentime dat ze zelfs een dragende rol hebben en dat is teveel last voor de kleine schouders.

Een ander minpunt is de ongeloofwaardigheid. Dan heb ik het verder niet over de vragen, ik begrijp dat dat een onderdeel van de film is, maar dat zijn broer opeens zichzelf opoffert, voor zijn broertje of dat hij Latika weer tegenkomt bij de gangsterbaas komt natuurlijk uit de lucht vallen. In plaats van 'leuk ongeloofwaardig' is dit gewoon een veel te makkelijke manier om te scoren.

Al met al een redelijke goede film met mooie plaatjes, maar wat mij betreft al die buzz niet waard.