Gomorra (2008)

Jammer dat de film zo'n trage drol is, want het had best nog wel een interessante inhoud. De sfeer was goed, maar deed mij zo nu en dan denken aan La Haine van Mathieu Kassovitz. Dit doordat het ongeveer de zelfde setting en vergelijkbare camera voering bevat. Er had echter wel veel meer van gemaakt kunnen worden. Er gebeurde vaak gewoon te weinig in een te lange tijd.

Ik zie al dat je niet 'leest' wat ik geschreven heb. Ik heb de film niet als een hoopje ellende bestempeld vanwege de realistische stijl, maar vanwege de uitvoering ervan. En zoals ik ook al eerder aan had gegeven, ik vergelijk de film NIET met bijvoorbeeld Goodfellas, maar ik verkies die film boven deze, omdat de Gomorra mij totaal niet kon boeien en meer als een docu aandeed dan een film. De vergelijking komt bij mij dus niet voor, maar ik refereerde even aan die film, omdat dat (die vergelijking dus) als voornaamste reden wordt opgegeven door degenen die deze film goed vonden voor het lage gemiddelde van de film

Ik vond deze film juist erg spannend, omdat deze dingen dagelijks gebeuren in Scampia, die wijk in Napels.

Misschien moet je de film met een andere insteek proberen te kijken, want als je hem gaat zien met de verwachting die je hebt van bijvoorbeeld 'Goodfellas' dan kom je thuis van een koude kermis.

Het is brute realiteit die je te zien krijgt.

Ik ben daar voorstander van, het geeft je het gevoel dat je serieuzer wordt genomen dan wanneer je een film kijkt die de maffia romantiseert.

Iedereen weet togh dat het leven dat deze mensen leiden niet, niet gevaarlijk is.

Snap je?..

In je eerdere bericht schreef je dat je meer verwachte van deze echte maffia-film. Dit betekent dus dat je met de verkeerde verwachtingen gekeken hebt want zoals ik al zo vaak geschreven heb is dit meer een sociaal drama. Om te zeggen dat de uitvoering ondermaats is daar ben ik het niet mee eens. De manier waarop uit het niets mensen neergeschoten worden vind ik zeer mooi weergegeven. In een paar seconden gebeurt het en voor je het weet ben je te laat. Met een bepaalde visuele nuchterheid registreert de maker zowel de omgeving als zijn personages en met een zeer duidelijke afstandelijkheid, als een buitenstaander zelfs. Want dat is wat hij toont, de straten zijn opgegeven door zowel justitie als de staat. En de enige wet die geld is die van de Omerta...

Het knappe aan deze film is dat het een geloofwaardig kijkje geeft in de italiaanse maffia. Het is een manier van leven en niet meer dan dat; het is bepaald geen droomwereld. De inkijk in het armoedige leven van de gemiddelde Italiaan aldaar is schrijnend en de grauwe sfeer is treffend.

Het echte maffia (of mafia) slaat op het feit dat ik wist dat het over de Camorra zou gaan op Sicilië, wat dus de échte en originele mafia is. Ik verwachtte dus juist niet een film die in het straatje zou passen van Goodfellas, Casino etc. met Amerikaanse mafia en geromantiseerde beelden en verhalen. Ik had een sociaal drama verwacht (ongelooflijk dat ik dat nú nog steeds moet uitleggen), maar vond de film in zijn geheel gewoon tegenvallen.

Maar over die uitwerking gaan wij het dus duidelijk niet eens worden. Jij vindt de manier waarop de film geschoten is goed en dat je overduidelijk die hopeloze situatie van de mensen daar kunt zien en ik niet. Ik ben totaal niet geroerd door de film of de personages (gebaseerd op het echte leven dus), terwijl dat absoluut wel zou moeten. Cidade de Deus geeft die hopeloze situatie vele malen beter weer. Ik zie daar duidelijk dat de straten hun eigen regels hebben en dat ze opgegeven zijn door justitie en overheid en dat is ook nog eens mooier gedaan en met meer gevoel.

Daar wil ik het uiteindelijk bij laten, want wij hebben nou eenmaal een totaal andere visie op deze film en zullen het over de invulling van de inhoud dus ook nooit eens worden.

tsja, cidade de deus is dan ook een pak toegankelijker met een hippe flitsende mtv-regie en het gebruikelijke gangster-geweld. Die weg kiest deze film niet maar swat we zullen het niet eens worden.

Btw de maffia waar jij naar refereert is de Cosa Nostra, en dat is de moeder van het Amerikaans-italiaans misdaadmilieu. Dit is de Camorra en stamt af uit napels. Beidde maffia's moeten niet van elkaar weten en hebben qua organisatie ook helemaal niets gemeen. Terwijl het fundament van de Cosa Nostra ligt in de Hierarchie, is de Camorra een verzameling van bendes en families die elkaar zowel bestrijden en samenwerken. Het belangrijkste verschil tussen die 2 is dat de cosa nostra een meer gesloten organisatie heeft, terwijl bij de camorra iedereen mag toetreden.

hmm oké, dat wist ik niet. Heb die door elkaar gehaald.

En Cidade de Deus is inderdaad toegankelijker en dat is voor mij dan ook waarschijnlijk de reden dat ik die film beter vindt.

Mooie rauwe film, de 5 verschillende verhalen komen goed tot hun recht, goeie acteurs en dat terwijl er velen van hen geen acteer ervaring hebben, die spelen ECHT zichzelf. Een mooie citaat uit het parool: vergeet the godfather, gomorra schiet alle glamour rond de maffia aan flarden...En zo is het

lekker nuchtere blik op de gebeurtenissen in en rond napels, zonder romantiek, de regisseur gebruikt ook bewust geen muziek in de film denk ik zo..ondanks dat 'ie meer dan 2 uur duurt, had ik niet het idee dat hij zolang duurde

Wat een prachtige film. Geweldige acteurs, en zeer nuchter. Je krijgt geen minuut medelijden met de mensen, om dat het zo normaal wordt neergezet. Dankzij deze prachtige techniek van Garrone begrijp je meteen waarom dit systeem voort blijft leven in het hedendaagse Napoli. Men heeft niet eens in de gaten wat ze aan het doen zijn, maar dit is toch wel de grootste corruptie die er is. Een prachtige film, en zoals jw070 (en ja, eigenlijk Parool) al eerder zei: "Vergeet the Godfather, Gomorra schiet alle glamour rond de maffia aan flarden..." Want als ik inderdaad iets mis in de film, is het wel romantiek. Althans, mis? Dat is de kracht van de film.

Vooraf was ik al voorbereid op de onconventionele vertelstijl van deze film. Dat fragmentarische zonder een duidelijk plot vind ik nooit zo'n geslaagd idee. Uiteindelijk valt het allemaal wel mee en biedt Gomorra een handvol indrukwekkende momenten uit het wel en wee van de Napolitaanse mafia. Een hoop scenes zijn moeilijk te volgen, desondanks proef je hoe naargeestig het er aan toe gaat en dat is niet misselijk te noemen.

Zonder enige voorkennis van de Camorra kan deze film wel wat abstracter overkomen. Het blijft een samenstelling van personages en gebeurtenissen die Robert Saviano in zijn gelijknamige boek beschreef.

Wat was het moeilijk om in deze film te komen. Ik heb hem drie maal opnieuw op moeten zetten, omdat ik de eerste twee maal m'n aandacht verloor. Uiteindelijk is het dan toch gelukt en ben ik redelijk tevreden dat ik hem toch afgekeken heb.

De vijf verhalen door elkaar is wat mij betreft eentje te veel. Vooral de eerste drie kwartier is het moeilijk te volgen wat er precies gebeurt met wie en waarom. Waar gaat de plot heen?
De regie is daarbij niet altijd even interessant, het 'rauwige' ligt er te nadrukkelijk op. De camera uit de losse pols kennen we ondertussen wel en lijkt standaard te worden met dit soort films. Hetzelfde geldt voor de kleuren uit Tweede Wereldoorlogfilms te halen, maar daar hebben we het nu niet over. Waar het wel over gaat, is dat de film hierdoor niet snel genoeg boeiend is.
Langzaamaan gaan de verschillende verhalen ergens naar toe, op die van de 'geldbezorger' na. Die verhaallijn was wat mij betreft overbodig en hadden ze mogen schrappen.
De viezigheid in sfeer en straatbeeld in die wijken worden wel heel duidelijk. Het leven moet echt een hel zijn, waarbij velen niet eens de keus hebben om voor goed te kiezen, ze worden er vanzelf bij betrokken. Het lijkt voor een aantal zelfs een onoverkomelijk lot.
Er waren gelukkig ook verrassende momenten, zoals de aanslag op de kleermaker, die niet op z'n Hollywoodiaans een grote inleiding krijgen. Het is wat dat betreft realistisch: van het ene op het andere moment gebeurt het, je ziet het wellicht niet aankomen en je kunt er ook niets aan doen.
Helaas is de speelduur mij iets te lang, helemaal met een trage eerste 45 minuten. De totale film is niet slecht, maar heeft voor mij te weinig om flink te scoren.

Bijna iedereen die deze film bekijkt weet niet zo goed wat er allemaal aan het gebeuren is. Ben ik dan echt de enige die deze film van begin tot einde smaakte?

Het lijkt er op, ja.

Bedankt voor de uitleg van Don Ciro, maar nog vind ik die het minst interessant. Iedereen probeert te overleven en wordt op de één of andere manier in de criminaliteit gezogen.

Vijf verhaallijnen zijn er net te veel. Je hebt als kijker te veel te onthouden en als filmmaker heb je te weinig tijd om een verhaallijn goed te laten zien. Tenzij je de speelduur vergroot, wat Garrone hier heeft gedaan. Dat heeft het voor mij er niet interessanter op gemaakt.

Ik kan me wel vinden in je kritiek. Ik zie het niet op die manier maar voor anderen kan dit ook wel als struikelblok fungeren. Misschien het boek eens proberen riesma?

Zo zijn er nog tal van kleine verhaaltjes te vinden in de film. Neem die 2 jongeren marco en ciro. Ze zijn bezeten door de macht en glamour van het criminele leven die ze kennen door middel van films. ( scarface, goodfellas,enz) In een bepaalde scene spelen ze in een leegstaande villa gangsterje a la tony montana.

Deze villa staat in de streek van caserta en is gebouwd in opdracht van Walter Schavione. Deze Boss wou aan de hele streek laten zien hoe machtig hij was en dus vroeg hij aan zijn archtitect een villa te bouwen die identiek is aan de woonplaats van wijlen Tony Montana.

Behoorlijk mind-blowing niet?

Het boek is geen roman maar meer een tour de force van een jonge napolitaan die het beu is dat zijn geboortestad wordt gecorrumpeerd.Vandaar ook de Bijbelse verwijzing '' Sodom en Gomorra'' De verhalen in deze film komen naar boven in het boek maar met een klinische en journalistieke benadering. Maar deze verhalen zijn helemaal niet het enige. Het is een behoorlijk empirisch boek die de wortels van de Camorra echt wil begrijpen.

Alsof hij in het echt geleefd heeft...

Was een flauw grapje

Hierbij sluit ik me volledig bij aan.

Mooie film over het harde leven in Napels. Helaas vond ik niet alle verhalen die werden laten zien evenveel de moeite waard. Dit, gecombineerd met de lange speelduur kom ik helaas niet verder dan 3* daar hard meer ingezeten

Ondanks dat het af en toe wat warrig is en traag, toch een mooie sfeervolle film met een stuk hoger realiteitsgehalte dan de gemiddelde amerikaanse gangsterfilm.. mooi dat het allemaal steeds geleidelijker dramatisch eindigt.

Ik vond dit een bijzonder trage en saaie film. Ik heb nog moeite gedaan om hem uit te kijken, maar helaas heb ik hem na een uurtje afgezet.

Het sfeertje die wordt gecreëerd is misschien nog wel aardig te noemen, maar buiten dat om vind ik eigenlijk dat het maar weinig voor stelde.

Zonde dat ik deze heb aangeschaft, misschien dat ik het nog eens ga proberen maar denk het niet.

Ik begrijp niet dat er zoveel lof rond deze film was een tijdje terug. Heeeeeeeel langdradig en je val van het ene geouwehoer in het andere. Het zal vast wel heel cult en arty-farty wezen, maar voor mij is het echt boring.

Met cult of "arty-farty" heeft Gomorra absoluut niks te maken. Dit is gewoon een realistische weergave van de maffia in een soort documentairestijl gefilmd. Deze prent is daarom heel anders dan de geromantiseerde misdaadfilm à la The Godfather en Scarface en ik denk dat daarom sommige mensen erg teleurgesteld zijn.

Vooral inderdaad een geloofwaardige film die niet romantiseert. Verfrissend, was er wel blij mee, wat dat betreft.

Vond Gomorra overigens allesbehalve saai, maar juist te vol gepropt. En dan kom ik meteen al op mijn kritiek bij deze film. En dat is dat de plot nogal wat hiaten vertoont (ook bij een film met verschillende verhalen, moet alles dichtgetimmerd zijn), veel verhaaltjes leken niet of half af. Nu had ik het idee dat de makers heel wat te vertellen hadden, maar niet helemaal uit hun woorden kwamen, de draad kwijt raakten bij een aantal verhaaltjes en het zo maar lieten. Het was hierdoor onmogelijk voor mij om echt emotionele binding te krijgen met de (vele) karakters. Script n.a.v. het boek was eigenlijk gewoon nogal matig geschreven.

Dat is een fors punt van kritiek, voor een film waar ik al met al behoorlijk over te spreken ben. Ik vond veel scenes heel erg sterk en de geweldsexplosies deden mij bijna van de bank af shaken. Heb verder ook meer dan twee uur ontzettend geboeid gekeken. Nogmaals heel realistisch en geloofwaardig, het punt dat de makers wilde maken (de Gomorra is overal), vond ik dan ook heel geslaagd. 4 sterren lijkt wat hoog na mijn kritische geluiden, maar dit is eenvoudigweg beter dan de films die ik op 3,5 sterren heb staan. Heerlijk om nu eens niet een quasi-stoere maffia film te zien (hoewel ik daar ook van kan genieten, die zijn er al zat). Het had een briljante film van het niveau van een Amores Perros kunnen zijn, nu was het gewoon een zeer degelijke film, die net aan 4 sterren verdient.

Toevallig dat je dat zegt over Amores Perros, die heb ik zojuist gekocht en deze (Gomorra) heb ik vorige week gezien.

Gomorra. Een koude, kille film die m'n aandacht nauwelijks kon vasthouden. Maar toch raakte ik er op de één of andere manier door gefascineerd. Juist door het koude en kille. De makkelijke manier om van iemand af te komen (die jongens die in die bulldozer werden afgevoerd, brrrrr). En dat allemaal relatief zo dicht bij huis. Sowieso het verhaal van die jongens vond ik het sterkst. Of die van die kleermaker. Ja ook goed.

Een brei met scenes zonder redelijke opbouw en afbouw vond ik het wel af en toe. Je valt het leven in van een paar protagonisten en je floept er weer uit als iedereen de pijp uit is. Toch had iedere scene wel iets meesterlijks.

Italië is dus niet alleen maar dat gekke laars-land met gladde (maar wel goede) voetballers, pizza's en vrouwen die na hun 35e ernstig in verval raken, maar dus ook het land van de buurtmaffioso en arme sloppenwijken, want dat is het in feite. Wisten we natuurlijk allemaal al, maar nu zien we het ook eens door de ogen van een bekwaam filmmaker, en dat op zeer realistische wijze.

Tja moeilijk, toch een 4 voor nu. Hoger kan ie niet worden, lager wel.