Gomorra (2008)

De film zal best realistisch zijn maar ik vond hem ook behoorlijk saai en het is me niet gelukt om hem af te kijken. Geen idee waar het verhaal nou ook echt heen moest gaan. Het had wat weg van een art house film en daar moet je van houden. Wel mooi om te zien hoe de itilianen leven in de verpauperde gedeelte van hun steden..

Ik vond het concept erg lijken op de film Babel uit 2006, daarin zaten ook een aantal verhalen. Gomorra zat vergeleken met die film dan wel weer iets anders in elkaar. Want hier ging het over meerdere verhalen uit een en hetzelfde circuit.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wie de stripster was.

Een film die na enige tijd erover nagedacht te hebben toch zijn impact heeft. Dat bewijst deze discussie wel.

Je voorstellen in zo'n betonnen kast te wonen, jaagt mij al schrik aan.

Goed, het verhaal rammelt wel hier en daar wat en springt voor mijn gevoel nogal van de hak op de tak, de wijze van filmen is echter wel juist gekozen en de sfeer komt er treffend uit.

De ontwikkeling van de personages is te min, waardoor deze film iets te veel het midden houdt tussen verhaal en realischtische schets. 3 sterren dus.

Is het niet juist het idee van de EU om dit soort problemen op te lossen door Italie bij de EU te houden? Nederland zit niet puur voor haar eigen belang daar, maar dat begrijpen weinig mensen. Juist problemen als corruptie in Italie zijn alleen door internationale samenwerking op te lossen. Als je Italie de EU uitzet zeg je eigenlijk: "stik er maar in, ruim je eigen rotzooi maar op." Lijkt me geen constructieve houding...... Maar misschien dat deze discussie ergens anders gevoerd moet worden

Ik ben erg benieuwd naar deze semi-documentaire. De hoes ziet er alvast mooi uit. Wel flink geprijsd, maar ja, ik heb er nu zóveel over gehoord dat ik hem niet kon laten liggen.

Da's ook een manier, maar ik vind het niet raar om te vragen of ze eerst zelf hun troep kunnen opruimen, anders is er ook geen reden om andere landen buiten te houden. Bovendien is het vooral een lokaal probleem.

Dat gaat ook makkelijk in een land waar de voormalige president eigenaar was, en nog steeds is, van AC Milan en een gigantisch medianetwerk.

Ik ben het boek nu aan het lezen. Van de verhalen die je daarin tegenkomt kun je nog wel zes van zulke films maken. Een boek dat je af en toe weglegt om even te laten bezinken hoe ernstig de situatie rondom Napels is. Vergeleken met de Camorra is de Nederlandse georganiseerde misdaad en vooral de impact ervan op de samenleving kinderspel. (Alhoewel de grote betrokkenheid van kinderen bij de Camorra een van de schokkende zaken is en kinderspel daarom niet meteen het beste woord is.)

.

Waarom zou je z'n lokaal probleem alleen met internationale samenwerking kunnen oplossen. En zeg je daarmee dan eigenlijk niet dat Italië te incompetent is om hun eigen problemen aan te pakken?

Omdat het geen lokaal probleem is en Italie is idd niet competent om dat alleen aan te pakken.

Duidelijk.

Het is ook geen schande dat ze incompetent zijn om dit aan te pakken. Het zit heel diepgeworteld.

Juist door Europese integratie leren Italianen dat diepgewortelde systeem van corruptie te ontdekken, zien ze alternatieven en zijn ze gedwongen zich aan te passen. Hiet is geen kwestie van vandaag of morgen, maar welk groot probleem is dat wel?

Ook zaken als de Hells Angels bewijzen dat juist criminaliteit niet per land is op te lossen.

Het is misschien een beetje cru, maar dit soort commerciele succesen als Gomorra, maakt dat de politiek er misschien meer aan gaat doen. Net zoals dat er eerst een dode moet vallen, voordat er een stoplicht op een kruising komt. Hopen dat de film hetzelfde effect heeft?

Ik heb hem na een half uur maar uitgezet. Wat een K.T film. Jawel K.T met hoofdletters geschreven. Spaar je de moeite mensen. Niet kijken dus.

Oei, inderdaad. Voor wie niet geinteresseerd is in Mafiapraktijken in Zuidelijk Italie: niet kijken!

Als film an sich vind ik het qua verhaal, spanningsboog en gebeurtenissen gewoon een oersaaie film. Er zit totaal nul spanning in, er wordt wel een verhaal verteld, maar dat werkt eerder vervreemdend. Kortom, verhaaltechnisch vind ik het een van de slechtste films ooit.

Maar de beelden die de film laat zien, en het beeld dat de film schetst zijn beide wel indrukwekkend. Camerawerk, montage, kleurgebruik, locaties, alles is prachtig. Het geluid is ook goed. Dus qua uiterlijk is de film heel sterk, maar van binnen vind ik het echt een tegenvaller. Zeer saai.

Dus een 3, voor de pluspunten, en omdat de Mafia mij wel boeit.

ik vond er weinig aan..

Gebeurde te weinig om de hele film boeiend te blijven kijken.

Wellicht over een hele tijd nog eens kijken.

Nu kom ik niet verder dan 2 sterren,,,

Indrukwekkend! Door het simultaan lopen van de verhalen kan de kijker alleen maar concluderen dat het systeem absurd is. Wel verstandig om dit in de gaten te houden anders krijg je klachten dat het helemaal niet is te volgen.

Naast de opnames en de muziek die geweldig zijn vind ik de benauwende sfeer en het naar paranoïde neigend gedrag uitstekend naar voren gebracht. Genoeg om mij mee te slepen. De geweldsacties zelf waren m.i. ook juist in beeld gebracht. Zo snel dat omstanders vaak veel te laat door hebben wat er allemaal gebeurd. Stukken beter dan de standaard-mafia-shit waarbij de keuze vaak valt om geweldsacties zo lang mogelijk te laten zien, want dan is er pas wat aan

Ronduit prachtig en beklemmend.

Een ruwe weergave van de maffiawereld met een duidelijke boodschap en sterk overkomend sfeertje. Inhoudelijk top maar als film niet echt een voltreffer. 2,5*

Ben het er helemaal mee eens......, ik kan er ook als film zijnde niet echt enthousiast over worden , maar idd....het laat de werkelijkheid wel zien.......

Wel een ernstig harde film , de verhaal lijnen zijn wel oke te volgen vond ik.

rauwe realistische film over de invloed van de napolitaanse maffia op het dagelijks leven van de inwoners van de provincies napels en caserta. Zeer geloofwaardig en indringend gefilmd, mede door het gebruik van handcamera's en geen spoortje romantiek. Je moet er van houden.

Niets in de film is prettig om naar te kijken. Het geeft wel een zeer geloofwaardig beeld van de invloed van de maffia op het dagelijkse leven in de laars van Italia. Voor iedereen met een warm hart voor het mediteraane Italia komt deze inkijk keihard aan.

Toch een tijd zitten wachten tot de DVD van Gomorra uiteindelijk uitkwam.

Wat me aansprak is dat het eens niet een maffiafilm was waarbij je sympathie gaat krijgen voor de gangsters zoals in The Godfather, Donnie Brasco, Goodfellas, noem maar op. Maar dat je een misdaadfilm op je bord krijgt zonder dat er enig oordeel wordt geveld over de situaties. Je krijgt de vuiligheid van de Camorra te zien zoals het is, niet meer, niet minder - dit uiteraard met dank aan het undercoverwerk van de dappere Roberto Saviano en de strakke regie van Garrone.

Elke scène komt op je af alsof je naar de Italiaanse Jambers zit te kijken, de werkwijze van de clans wordt schaamteloos blootgelegd en de personages - al dan voorzien van een nekmatje en behangen met zilveren rommel - zijn allen bloedhonden die op geld en macht uit zijn en komen zo onsympathiek over, dat de kans waarbij ze op posters zullen prijken zoals de aimable Tony Montana of de kinwrijvende Don Corleone, enorm klein is.

Het is nog net geen City of God, maar als je een film wil kijken waarbij je haast het angstzweet van de personages kan ruiken, moorden door merg en been gaan en die je raakt in je hart, je kloten en je verstand, is deze gebalde filmvuist wel een must-have.

De ontromantisering van de maffia, deze film Gomorra. En dat is een welkome afwisseling binnen het genre. De stijl van de film is kaal, ingetogen en zonder opsmuk in beeld gebracht. Daardoor komt het geweld des te harder aan. Zeer realistisch trouwens, het geweld. Het gebeurt plotseling en houdt ook weer snel op zodat binnen een paar tellen de boel behoorlijk ontregelt is.

Maar op de een of andere manier kwam ik maar niet in de film. Het is opletten geblazen door de wirwar aan verhaallijntjes al kon ik het verder in de film beter volgen. En de karakters bleven helaas wat oppervlakkig zodat hun motivatie wat vaag bleven. En omdat bepaalde scenes wat uitgesmeerd werden sloeg op momenten de saaiheid toe. En dat is jammer want er viel denk ik meer uit de film te halen.

***

Ik ben het compleet met je eens. Het boek vond ik derhalve nog iets interessanter dan de film. Wat een zooitje is het daar. Onoplosbaar denk ik, of er moeten hele radicale maatregelen genomen gaan worden.

Ik denk juist niet radicale stappen, maar kleine stapjes naar een betere wereld. Bijvoorbeeld door de jeugd een kans te geven op een degelijke toekomst en armoede te bestrijden. Je veegt niet de mafia van de kaart, maar tast stukje bij beetje hun bestaansredenen aan. Maar goed, ik ben een leek

Wel een goede reden om bijvoorbeeld criminologie te gaan studeren. Lijkt me waanzinnig interessant om je met zo'n probleem bezig te houden. Waarom denk jij dat juist radicale stappen werken en aan wat dacht je dan?

Goede verwachtingen eindigen in een ramp. Persoonlijk vond ik de film niks, na drie kwartier alsnog uitgezet. Volgens mij moet je er van houden.

Ik kan wel begrijpen waarom vele dit wel een goede film vinden. De realistische en hardnekkige (in positieve zin) lagen van een film zijn voor mij echter niet het meest interessante. Ben toch wat van de meer losse, fictionele en komische films. Dat was deze absoluut niet.

Verder is het wel erg mooi en toepasselijk camerawerk.

Echte en rauwe film.

Ik was benieuwd naar de gehele film en daarom afgekeken.Maar kan niet zeggen dat ik me echt vermaakt hebt. Af en toe bij het irritante af.

Ik geef deze toch een 3,5. Er blijft een beeld hangen hoe zwaar het leven daar in Napels is. Omdat er een verhaallijn ontbreekt is de film moeilijk te volgen. Gisteren gekeken op de Pleinbios in Rdam.

Zeer traag, saai en oninteressant.

Het zal allemaal best dat het realistisch en confronterend is, maar de hele film deed me echt niks. Ik had een beetje een idee wat ik zou gaan zien dus daar lag het niet aan. Dat rauwe en realistische kan erg goed uitpakken in films, denk aan bijvoorbeeld Cidade de Deus en Tropa de Elite maar hier deed het me dus niks.

Op zich is het onderwerp een interessante en is het prettig om zoiets te zien zoals het echt gaat en niet zoals in de gemiddelde Amerikaanse maffiafilm maar de makers hebben er zon saai plot van gemaakt dat ik me stierlijk heb verveeld tijdens het kijken.

Behoorlijk geacteerd, dat wel maar geen van de personages deed me wat. De verhaalijnen liepen allemaal door elkaar waardoor ik het bij vlagen warrig kijken vond, wat dus ook al niet bepaald mee heeft geholpen aan mijn gevoel over Gomorra.

Typisch een film voor een select publiek. Niet voor mij ieder geval.

1,5*

Realistische film over het leven tussen de Camorra, maar het is saai, saai, saai om te kijken.

Ben het volkomen eens met Ajax&Litmanen1, dat Cidade de Deus en Tropa de Elite veel vermakelijker zijn en dat daar het realisme veel beter in beeld is gebracht.

Er zitten een aantal verhalen verwerkt in deze film die aardig zijn om te volgen, maar geen van de personages roept enig gevoel van sympathie op. Het einde voelt dan ook als een enorme anti-climax en laat je met het gevoel achter dat je zojuist de laatste 2 uur van je leven hebt weggegooid. 1,5 ster is misschien nog wel teveel voor deze saaie rolprent, helemaal omdat het onderwerp en het boek voor genoeg inspiratie konden voorzien.

Gomorra stond vanwege de controverse zeker op mijn nog-zien-lijstje, maar heel erg aanspreken deed hij me eigenlijk niet eens zo; "vergeet de glamour van The Godfather" staat er op de dvd maar die "glamour" van laatst genoemde film vind ik nou juist zo heerlijk.

Toch ben ik er nu maar eens goed voor gaan zitten en ik moet eerlijk zeggen: het eerste half uur viel me niet mee. Het onderscheid tussen de diverse verhaallijnen was wat rommelig en het was me nog niet zo duidelijk waar ik nou eigenlijk naar zat te kijken, dat wil zeggen, op heel veel grauwheid, rauwheid en misère na dan. Niet echt een sfeertje waar je blij van wordt en waar het woord glamour verder van afstaat dan wat dan ook.

Wat het omslagpunt uiteindelijk was weet ik niet, maar plotseling begonnen de verhalen meer te spreken, gingen de personages meer leven en uiteindelijk kan ik niet anders zeggen dan dat ik geboeid heb zitten kijken naar een film die je bijna doet vergeten dat het een film is en geen real-life drama. Visueel geen gelikte uitstraling, maar wel dicht op de huid en de achterbuurt in al zijn ellendige lelijkheid toch fraai in beeld gebracht.

Waar ik een film als Cidade de Deus, die ik qua thema toch een beetje vergelijk, uiteindelijk veel te gemaakt en te flitsend vond kon Gomorra me door de wat soberder (en voor menigeen dus misschien wat saaiere) aanpak juist overtuigen van een akelig realistische kijk op de gang van zaken. Toch enigzins onverwacht een sterke film die me wel even bij zal blijven!