Gomorra (2008)

Nou, voor wie mafia - of misdaadfilms altijd te geromantiseerd of ophemelend stoer vindt. Dit is waarschijnlijk meer je ding, inclusief cynische Scarface-imitatie.

Wat een enorm teringzooitje is het toch in Napoli, het lijkt Rio wel.

En wat een boers dialect ook, het lijkt bijna niet eens meer op Italiaans.

Dit bikkelharde portret doet inderdaad denken aan Cidade De Deus, maar waar de film van Fernando Meirelles wat meer romantisering toeliet, kiest regisseur Matteo Garrone hier voor een bijna documentaire aanpak, waardoor de verdorvenheid van het Systeem des te duidelijker naar voren komt. Het universum van Gomorra is er eentje waarin het heel ver zoeken is naar de klassieke morele waarden, een wereld die elke vorm van menselijkheid al een tijdje achter zich heeft gelaten. Garrone oordeelt niet over zijn personages, maar toont met behulp van de 5 (nergens gekunsteld door elkaar lopende) verhaallijnen hoe de stad Napels compleet verrot is door toedoen van de gewetenloze en onuitroeibare camorra, die zijn greep op de rest van de wereld steeds vergroot door ook de legale industrie te infiltreren. Visueel wordt geopteerd voor een glansloze stijl, waarbij de apocalyptische locaties voor zichzelf spreken. De sfeer deed mij bij momenten denken aan Hundstage van Ulrich Seidl: iedereen in de film leidt een soort van uitzichtloos bestaan en lijkt dat ook te beseffen. Nog maar amper vallen er sporen van menselijkheid te ontdekken bij de tot de criminaliteit gedoemde jongeren, maar toch begrijp je hoe ze in die situatie verzeild zijn geraakt. Vanaf de fenomenale openingsscene schetst Gomorra een maatschappij waarin nog maar één ding telt en dat is overleven. Een kopstoot van een film!

mooie film en gemaakt in gevaar voor eigen leven(de regisseur wordt met de dood bedreig schijnt )

mooie verhalen en sterk acteerwerk

3,5 ster

Enigszins origineel drama dat een realistisch ogend kijkje gunt in een maffia-gemeenschap. De acteerprestaties zijn vaak sterk, maar de vele zijplotjes zijn niet allemaal even boeiend. Ook is de film ietwat rommelig. Redelijk.

Zojuist in de sneak in Lux gezien, daar gaat mij CineLink prijs

Wat een lange zit. Een verhaal zonder kop, middenstuk of staart en 5 hoofdlijnen waartussen telkens gewisseld wordt. Gomorra lijkt een waarheidsgetrouwe schets te zijn van het gangster/maffia leven in en rond Napels. In die zin indrukwekkend, dat het daar zo'n bende is. Anderzijds is 135 minuten veel te lang. Wat het begin laat zien, wordt ook aan het eind getoond. Een doffe, zweterige ellende met veel moorden.

2,5*

De oude Italiaanse cinema staat voornamelijk bekend om haar 'neo-realisme'. Met Gomorra kunnen we nu spreken van 'neo-neo-realisme'.

Harde en confronterende film die allerlei aspecten van de Camorra laat zien. Geen romantische subplotjes dit keer, en ook niet een heldhaftige politieman die het syndicaat probeert te breken. Gewoon oude vervallen flats waar trouwerijen, cocainedeals en moorden aan de orde van de dag zijn. Wannabe-Scarface pubers komen ook aan bod. Maar ook de 'economische' maffia, kleding en natuurlijk [het zal niemand ontgaan zijn de afgelopen jaren] afval. De verscheidene aspecten staan als verhaaltjes op zich en het is eens een keer niet de bedoeling dat die verhaaltjes op 't eind samenkomen zoals we de afgelopen 10 jaar al veelvuldig gezien hebben in menig populaire arthouse hit.

Geen populaire acteurs, harde knalpartijen, stampende muziek vs. italopop, het werkt allemaal t.g.v. de geloofwaardigheid. En dan is het toch wel jammer dat sommige verhaaltjes een te gescript eind kennen, zodat de werkelijkheid plotseling her en der verandert in 'het is maar een film'. Jammer, die 5* zaten er dik in.

Waanzinnig. Matteo Garrone neemt je mee naar de omgeving Napoli en weet een zeer realistische schets te geven van een wel zeer rauwe samenleving. Een verrotte omgeving, waar elke bewoner afhankelijk is van de lokale machthebbers, moraal is bij weinig persoon nog te vinden. Een overvloed aan corruptie, op elk niveau, dit zorgt er ook voor dat je op elk niveau verschillende personen volgt. Er wordt ook uitermate goed geacteerd, stuk voor stuk zeer realistische personages, zowel de loopjongens als de grotere maffiabazen tot de kleermakers. Het is niet alleen een schets van de paar personen die je volgt, maar van de hele omgeving, de narigheid is er overal ingeweven. Daarnaast een paar personages die zich het wel aantrekken en er niet makkelijk mee om kunnen gaan, maar ook het oude vrouwtje met de perzikken aan wie het allemaal voorbij schijnt te gaan - of die er zelf letterlijk ziek van is geworden, is een leuke toevoeging. Zoals Mug hierboven al aanhaalt, vallen de levens van de personages op het eind gelukkig niet samen, maar staan ze wel met elkaar in verbinding door de narigheid.

Een topper in de huidige cinema, ook door het fabuleuze camerawerk en de lekkere italiaanse muziekdeuntjes, die constant de sfeer erin houden.

Aardige film van Mateo Garonne, die inderdaad in behoorlijk documentaireachtige stijl het leven van de Italiaanse maffia laat zien. Het is aan de ene kant leuk dat de film continu probeert te wisselen tussen vijf verhalen, maar aan de andere kant is het misschien net een verhaaltje teveel, waardoor de film soms wel wat rommelig oogt. De film ziet er verder lekker rauw en ook best wel realistisch uit. Het verhaal wordt nergens geromantiseerd, wat op zich erg interessant is. Het acteerwerk in de film is gewoon goed. Het oogde allemaal erg solide en persoonlijk vond ik het fijn om Toni Servillo weer eens te zien. Doordat er nogal eens wordt gewisseld tussen de personages, werd ik nooit echt de film ingezogen en deden de gebeurtenissen me allemaal niet zoveel. Het is een interessante film voor mij om een keer gezien te hebben, maar daar houdt het voor mij dan voorlopig ook wel mee op.

3,0*

Geloof de hype. Gomorra is een beresterke film. Ontdaan van alle mystiek en romantiek die er om de maffia heenhangt is dit wat er overblijft. Flats in volksbuurten van Napels waar kinderen op de uitkijk staan en waarschuwen als er politie is. Bendeoorlogen waarvan de aanleiding voor de buurt onduidelijk is maar die invloed hebben op alles en iedereen. De verwevenheid met legale bedrijven. Van alles komt aan bod in vijf ontzettend goedgekozen verhalen (ik begreep dat er in het boek nog veel meer staat). Gevoel voor details en snoeihard als dat moet. Een rauwe film die echt een totaal uitzichtloos beeld geeft van de situatie in Napels.

Zeker 4.0*, een film waar over 20 jaar nog naar verwezen wordt.

De openingsscene verraste me nochtans in positieve zin de rest van de film was echter een flinke teleurstelling. Niet dat Gomorra zo slechts is hoor maar had er gewoon meer van verwacht. Probleem van de film zit hem wat mij betreft vooral in de structuur van de film. Ik vind het eigenlijk een beetje los zand. Allemaal afzonderlijke verhalen die weliswaar door elkaar heen lopen maar elkaar zelden raken.

Gevolg is dat het grotere geheel ontbreekt en dat de verschillende verhalen ook echt afzonderlijke verhalen worden. Aangezien die lang niet allemaal even sterk zijn zorgt dit voor flinke kwaliteitsverschillen gedurende de film. Zelf vond ik vooral het gedeelte met de twee jonge jongens bijzonder teleurstellend en bij vlagen zelfs enorm gekunsteld. Het uitproberen van de wapens waarbij er een boot ontploft als negatief hoogtepunt.

Het zijn ook dat soort scenes waardoor ik het neo-neo realisme (leuk gevonden) van Mug niet echt herken in de film. Gomorra is wat mij betreft een zeer wisselend werkje dat bij vlagen bijzonder goed te doen is maar bij vlagen ook ondermaats is. Toch een hele kleine voldoende.

3*

Wel zo'n beetje wat ik er van verwacht had. Erg beschrijvend, in semi-documentaire stijl, niet erg vlot en één grote sfeerzetting. De buurten van Napels worden geweldig in beeld gebracht en zijn door de film heen eigenlijk wel het meest imponerend. Wat een zooi zeg. De verhalen hadden echter allemaal niets met elkaar te maken, en had ik misschien toch wel liever wat verwevenheid gezien. Niet echt storend overigens, maar de diepgang blijft toch wel vrij vroeg steken.

Blijft er een zeer realistisch en anti-geromantiseerd Camorra-beeld over. De aftiteling vond ik ook zeer geslaagd omdat daarmee nog een versterkt wordt in hoeverre de wereld in de greep is van de Mafia.

3.5*

Best een goede film, maar absoluut geen meesterwerk. Ik deel daarbij de kritiek van anderen. De verhalen verschillen wat mij betreft teveel van elkaar, waardoor een groter geheel totaal ontbreekt. Ook zijn niet alle verhalen even interessant.

Naast deze kritiek vond ik het camerawerk ook maar matig. Positief ben ik over het acteerwerk en ook over de ambitie die dit project uitstraalt. Uiteindelijk wordt het hoge niveau van voorgangers als Cidade de Deus nooit gehaald, maar een aardige poging is het zeker.

Om de een of andere reden is de Italiaanse maffia in de cinema omgeven met een air van romantiek. Voor wie daar naar zoekt, is dit een behoorlijk koude douche. Gomorra toont ons namelijk de gruwelijke werkelijkheid van armoede in vervuilde wijken en hoe dit leidt tot een gewetenloze organisatie als de maffia. De hoofdrolspelers zijn allemaal mensen die vast komen te zitten in een systeem zonder enige menselijkheid. Via een bijna documentair aandoende camera-stijl worden wij als kijker meegenomen door hun uitzichtloze wereld vol geweld, vernederingen, angsten en onmacht. De kracht van Gomorra zit hem dan ook zeker in zijn uitmuntende realisme, wat deels debet is aan de keuze om enkele (ex-)maffiosi als acteurs te casten. Helaas wordt de zaak vanuit zoveel verschillende hoeken belicht, dat het moeilijk is om met de karakters een emotionele binding te krijgen. Het helpt ook niet echt mee dat het eerste uur zich buitengewoon traag ontwikkelt, waarin de saaie handelingen van de spelers weinig meerwaarde lijken te hebben over het geheel. Een iets effectievere structuur had van deze sterke film wellicht een onvergetelijk meesterwerk gemaakt. Nu blijft het hangen bij enkele magistraal sterke momenten tegenover veel zielloze scenes.

Deze film is meer drama, dan misdaad. Het laat meer de deprimerende doffe ellende en pauperomstandigheden zien. Het laat zien dat de maffia nauw verweven is met de cultuur en niet alleen maar puur als een op zich staande criminele organisatie gezien moet worden. Je herkent het onbetrouwbare gedrag van zuid-Italianen in deze characters. Wat dat betreft net Jiskefet.

De film is docu-achtig, een dag uit het leven van de Camorra, een echt verhaal is niet te ontdekken. Er wordt overigens steengoed geacteerd.

Zit tussen 3,0 * en 3,5 * in.

Uitstekende en realistische film, mensen die denken een nieuwe Godfather te zien zitten hier dan ook niet goed bij. Het is ook niet van het niveau Godfather natuurlijk, maar het is ook een heel ander soort maffia. Ten eerste is het zonder de ver-Amerikanisering en ten tweede is het van de hedendaagse tijd. Daardoor is het voor mij juist erg interessant, want het is weer eens ander soort maffia film. Qua geweld valt het ook reuze mee allemaal, je ziet wel wat maar het is niet heel erg schokkend. De film bestaat uit meerdere verhaallijnen die elkaar overlappen, het is wel leuk gedaan maar af en toe werd het wat onduidelijk voor mij waar het over ging. Er zitten ook wel een paar zeer grappige en schokkende momenten in, zoals bijvoorbeeld als die kinderen een vrachtwagen gaan besturen.

De muziek was in orde en het camerawerk was echt geweldig, heel origineel gedaan de camera draaide mee en liet vaak in 1 scene alle hoeken en gaten zien. Soms was het wat lastig om daardoor de scene te volgen maar in principe waren er verder geen problemen mee.

Cast was goed, soms wat te veel overacting voornamelijk door die 2 jongens die op hen zelfde wilde gaan. Maar voor de rest was het wel goed, maar er zijn niet echt opvallend sterke rollen neergezet.

Ik vind het jammer dat het niet helemaal duidelijk werd hoe het met iedereen afliep, zoals dat jonge ventje en die oude man.

4*

Bijzonder sterke film. Hoe zeer ik ook kan genieten, en hoe goed ik veel "geromantiseerde" misdaadfilms als The Godfather of Goodfella's ook vind. Gomorra is totaal andere koek, interessante en boeiende koek, dat wel.

Geen slim uitgedachte plotjes of episch vertelde verhalen, geen helden en ook geen goedgebekte en in hippe snit gekleede gangsters. Nee, gewoon een grauwe, uitzichtloze drekpoel met boersige, lompe en vadsige criminelen die hun vieze vingertjes in alle takken van de samenleving hebben gestoken en zo overal de boel ontwrichten. De regionale economie wordt gecorrumpeerd en de invloed reikt wellicht zelfs tot in de wereldeconomie, iedereen in Zuid Italië moet rekening houden met de macht van de Camorra. Gomorra toont misdaad in zijn meest pure en ranzige vorm zonder franjes...

De sobere, documentaire-achtige stijl waarin de film geschoten is past daar dan ook perfect bij. Ook zelden zulke koele en realistische aanslagen gezien. Razendsnel en zonder enig spoortje van emotie, geen tijd voor "famous last words" oid met hetzelfde gemak en routine als waarmee erbij de bakker brood gehaald gaat worden.

Verwacht geen ingenieus plot waarin alle draadjes samenkomen of een diepgaande karakterstudie van deze film. Ook van filmtechnische fratsen blijven de makers ver weg. Echter als inkijk in een samenleving zo beheerst door een fatalistisch en corrupt systeem zonder ook maar een sprankje hoop is de film werkelijk fascinerend.

Misdaad in al zijn lelijkheid en zonder ook maar enige poging van de makers het beter voor te stellen dan het is. Unieke film.

4 dikke sterren.

"Gomorra" bevindt zich ver van de romantiek van "Godfather" of Scarface. Zoveel is duidelijk. Garrone vertelt vijf verhalen, die volledig los van elkaar staan. Op één of andere manier zijn de gebeurtenissen uit die verhalen gelinkt met de Camorra.

Het Italië dat Garrone toont is er één van sociale armoede. De mensen hokken als kippen bij elkaar, de gebouwen zijn in verval en de mafiosi zijn zweterige vetzakken die voortdurend geld zitten te tellen. Niks is mooi aan het decor, niks is mooi aan wat die mensen allemaal doen. Saviano, de auteur, wil vooral aantonen, dat de Camorra zich als hardnekkig gangreen vastankert in alle lagen van de maatschappij. Het is een goed geoliede machine, die voor "easy money" zorgt en tot ver buiten zijn directe omgeving reikt. Als je dat zo ziet, lijkt het erop alsof dat sociale kwaad bijna niet uit te roeien is.

De vijf verhalen illustreren het : het illegaal dumpen van chemisch afval, het Chinese kleermakersatelier die de mafia beconcurreert, de geldkoerier, de tiener die gerecruteerd wordt en twee jongeren, die geobsedeerd zijn om self-made mafiosi te worden.

Het is geen documentaire al zit er erg veel waarheid in. De Camorra heeft niet voor niks een prijs op het hoofd van Saviano gezet. Het is een grimmige illustratie van waar de Camorra voor staat. Je leert iets bij. Alleen de regie was op bepaalde momenten rommelig en erg gefragmenteerd : het was me niet altijd duidelijk waar de situaties heengingen. "Gomorra" vraagt ook heel veel aandacht wil je het allemaal goed vatten. Een slechte film is het niet want hij heeft veel te vertellen maar hij zit zo ongestructureerd in elkaar dat het soms moeilijk te volgen was. Ik denk dat die beter meevalt bij een tweede kijkbeurt. Van mij krijgt 'm 3,5*

Indrukwekkende film over de Camorra, die ik nu al een paar ademloos heb bekeken. Zonder opsmuk wordt op een neo-realistische (of een nieuwe variant daarop) weergeven hoe enorm deze van invloed zijn op de gehele regio. Een indrukwekkende cast, met sommige heel naturel spelende acteurs.Of zal jezelf spelen voor sommige nu echt zo moeilijk zijn... Om de gehele stijl niet te ontkrachten besloten de makers geen score te laten componeren, behalve voor de aftiteling. Wat underscore had geen kwaad gekund, maar de impact van dat ene stuk score in de aftiteling is nu misschien nog wel groter. Massive Attack (leden Robert Del Naja en Neil Davidge) componeerde het stuk genaamd Herculaneum. Beluister het hier.

Geweldig rauw portret van de Napolitaanse onderwereld en zijn illegale praktijken. Mensen moeten de film niet ingaan met het idee een Scorsese-achtige maffiafilm te zien, want dit is puriteit in optima forma. De hele film door geen score, tot het einde waar het inslaat als een bom, levensecht, benauwend en ook cinematografisch zeer zeker de moeite waard. Een meesterwerk en voor herziening vatbaar.

4,5*

Een saaie en wel erg vervelende film, had een mooie actie film verwacht.

Geef hem dus een 1

Persoonlijk vind ik dit een matige film. 4 Verhaallijnen die alle 4 een apart verhaal vertellen over de maffia. Zeer realistisch, zeer goed geacteerd, maar wel erg saai. Ik kijk liever naar Goodfellas of The Godfather, misschien wat minder realistisch maar wel boeiender.

Oei, inderdaad. Voor wie niet geinteresseerd is in Mafiapraktijken in Zuidelijk Italie: niet kijken!

Als film an sich vind ik het qua verhaal, spanningsboog en gebeurtenissen gewoon een oersaaie film. Er zit totaal nul spanning in, er wordt wel een verhaal verteld, maar dat werkt eerder vervreemdend. Kortom, verhaaltechnisch vind ik het een van de slechtste films ooit.

Maar de beelden die de film laat zien, en het beeld dat de film schetst zijn beide wel indrukwekkend. Camerawerk, montage, kleurgebruik, locaties, alles is prachtig. Het geluid is ook goed. Dus qua uiterlijk is de film heel sterk, maar van binnen vind ik het echt een tegenvaller. Zeer saai.

Dus een 3, voor de pluspunten, en omdat de Mafia mij wel boeit.

Indrukwekkend! Door het simultaan lopen van de verhalen kan de kijker alleen maar concluderen dat het systeem absurd is. Wel verstandig om dit in de gaten te houden anders krijg je klachten dat het helemaal niet is te volgen.

Naast de opnames en de muziek die geweldig zijn vind ik de benauwende sfeer en het naar paranoïde neigend gedrag uitstekend naar voren gebracht. Genoeg om mij mee te slepen. De geweldsacties zelf waren m.i. ook juist in beeld gebracht. Zo snel dat omstanders vaak veel te laat door hebben wat er allemaal gebeurd. Stukken beter dan de standaard-mafia-shit waarbij de keuze vaak valt om geweldsacties zo lang mogelijk te laten zien, want dan is er pas wat aan

Ronduit prachtig en beklemmend.

Goede verwachtingen eindigen in een ramp. Persoonlijk vond ik de film niks, na drie kwartier alsnog uitgezet. Volgens mij moet je er van houden.

Ik kan wel begrijpen waarom vele dit wel een goede film vinden. De realistische en hardnekkige (in positieve zin) lagen van een film zijn voor mij echter niet het meest interessante. Ben toch wat van de meer losse, fictionele en komische films. Dat was deze absoluut niet.

Verder is het wel erg mooi en toepasselijk camerawerk.

Zeer traag, saai en oninteressant.

Het zal allemaal best dat het realistisch en confronterend is, maar de hele film deed me echt niks. Ik had een beetje een idee wat ik zou gaan zien dus daar lag het niet aan. Dat rauwe en realistische kan erg goed uitpakken in films, denk aan bijvoorbeeld Cidade de Deus en Tropa de Elite maar hier deed het me dus niks.

Op zich is het onderwerp een interessante en is het prettig om zoiets te zien zoals het echt gaat en niet zoals in de gemiddelde Amerikaanse maffiafilm maar de makers hebben er zon saai plot van gemaakt dat ik me stierlijk heb verveeld tijdens het kijken.

Behoorlijk geacteerd, dat wel maar geen van de personages deed me wat. De verhaalijnen liepen allemaal door elkaar waardoor ik het bij vlagen warrig kijken vond, wat dus ook al niet bepaald mee heeft geholpen aan mijn gevoel over Gomorra.

Typisch een film voor een select publiek. Niet voor mij ieder geval.

1,5*

Fijn dat een film eens een keer geen geromantiseerd beeld van de gangsterwereld geeft en het valt te prijzen dat de regisseur het aandurfde om een film te maken over de gevreesde Camorra.

Helaas vond ik de film verder niet echt veel om het lijf hebben. De film weet goed weer te geven hoe ver de invloed van de Camorra reikt en hoe diep hij is doorgedrongen in de maatschappij, getuige de ontwikkelingen waar straatjochies zich maar al te graag aansluiten bij het tuig, danwel geen nee durven te zeggen en zo meedoen met het terroriseren van buurtbewoners.

Ik vind de film niet zo goed omdat hij saai zou zijn, maar omdat hij mij gewoon onvoldoende wist te raken en mee te slepen in de wereld van de duivelse Camorra. De betrokkenheid werd naarmate de film vorderde wel groter, maar echt zoden aan de dijk zetten, deed het allemaal niet. Hoogtepunt was de scene waarin die 2 jochies wat wapens vonden en gelijk uitprobeerden. Je zag ze flink wat illusies maken en dromen van bergen goud, maar ondertussen.....3*

Door deze recenssie moest ik hier een account aanmaken.

Gomorra is een traage shitfilm , vooral lowbudget na 50 minuten afgezet omdat de film niet loskwam van de grond.

saai , traag , low budget ,

Perfect voorbeeld van een opgehemelde film door de media !

Je kan beter voor dezoveelste keer the godfather gaan kijken.

Gomorra geeft mischien een aardig beeld van Napels maffia . maar zeker geen Goede film.

blijkt wel weer dat alleen amerikanen goede maffiafilms kunnen maken

2 sterren. voor de moeite

Geen slechte film, maar ik vond de verhaal lijn te veel van het goede. Er lopen te veel verhalen door de film heen. Er had misschien meer in gezeten als men maar twee verhaal lijnen had gevolgd en deze wat meer hadden uit gediept.

De film geeft wel een een goed beeld van de maffia en hoe diep deze is gewortelt in het dagelijks leven.

Vond de serie ILCapo dei Capi een stuk beter als Gomorra.

Maffiaverhaal ontdaan van alle gebruikelijke drukdoenerij. Dat is interessant en ontluisterend om te volgen, al snap ik dat sommigen het gemis aan een spanningsboog of 'actie' niet te boven komen. Gomorra toont een leven doordrenkt van continue aanwezigheid van de maffia, in alle geledingen, bij alle leeftijden, in elk leven. Voor snelle auto's, stoere oneliners en doorgesnoven modellen hoef je dit niet op te zetten, voor een sterk inkijkje in de treurige realiteit wel.

3,5*.

Hoewel de films totaal niet op elkaar lijken zie ik in de beoordeling hier grote paralellen tussen Gomorra en Jarhead. Blijkbaar hebben veel mensen totaal verkeerde verwachtingen bij deze films en kunnen deze al kijkende niet meer bijstellen?

Deze film vond ik tegen het saaie aanleunen, maar in ieder geval duizend malen beter dan de Amerikaanse mafiaverheerlijkingsverhaaltjes die we al zo vaak kregen voorgeschoteld. Moge deze film een koude douche zijn voor de fans van dit genre.

Ik vroeg me al kijkende af hoe de regisseur aan zijn acteurs en figuranten is gekomen? Of spelen ze gewoon zichzelf? Ze komen in ieder geval overtuigend over. Waren ze ook niet bang voor represailles uit Comorra-hoek?

I.t.t. velen hier vond ik de verhaallijnen prima te volgen en de afwisseling zorgde er toch voor dat het niet tè saai werd.