Gomorra (2008)

Voordat ik deze zag, was mij verteld dat het een erg rauwe en gewelddadige film zou zijn. Viel mij eigenlijk best wel mee. Ik had het denk ik beter gevonden als er wat minder verhaallijnen waren geweest, minstens twee van de lijnen vond ik niet echt boeiend. Al met al word er een leuk stukje maffia in beeld gebracht met al die verhalen, maar nee. Deze kon mij niet echt bekoren.

Absoluut vijf sterren, deze semi-lappendoekdocumentaire. Uitstekend hoe de regisseur de uitzichtloosheid en de wanhoop van het boek weet te vatten en importeert in zijn film. Zelden zo'n angstaanjagende parel gezien.

Dat is ook mijn mening en voor mij is de film ook 3* waard.

Rauw op je dak film. Geeft (denk ik) een goede voorstelling hoe er gerotzooit word in de wereld en met name door de maffia in Italie. Maar niet alleen de maffia, ook de 'kleine man' is corrupt in hart en nieren en moet de huid duur verkopen voor een paar vieze Euro's.

Fijn dat een film eens een keer geen geromantiseerd beeld van de gangsterwereld geeft en het valt te prijzen dat de regisseur het aandurfde om een film te maken over de gevreesde Camorra.

Helaas vond ik de film verder niet echt veel om het lijf hebben. De film weet goed weer te geven hoe ver de invloed van de Camorra reikt en hoe diep hij is doorgedrongen in de maatschappij, getuige de ontwikkelingen waar straatjochies zich maar al te graag aansluiten bij het tuig, danwel geen nee durven te zeggen en zo meedoen met het terroriseren van buurtbewoners.

Ik vind de film niet zo goed omdat hij saai zou zijn, maar omdat hij mij gewoon onvoldoende wist te raken en mee te slepen in de wereld van de duivelse Camorra. De betrokkenheid werd naarmate de film vorderde wel groter, maar echt zoden aan de dijk zetten, deed het allemaal niet. Hoogtepunt was de scene waarin die 2 jochies wat wapens vonden en gelijk uitprobeerden. Je zag ze flink wat illusies maken en dromen van bergen goud, maar ondertussen.....3*

Gewoon eens een tegenovergestelde van geromantiseerde misdaad..hard,rauw maar eerlijk

Je vergeet saai en zonder spanningsboog.

De regisseur is enkel de waarnemer, hij is objectief en vermijd inderdaad de conventionele Misdaadflick omdat hij hier de ultieme anti-mafia film neerzet. De spanningsboog die jij refereert is er wel maar onderhuids, het zou behoorlijk ironisch zijn als de regisseur het geweld verheerlijkte want dat is helemaal de bedoeling niet.

Deze film is een sociale studie van de stad napels, helemaal geen gangsterfilm. Veel kijkers beseffen dat zelfs niet en rekenen daar de film dan op af. Alles wordt zo subtiel weergegeven in deze film dat je als kijker zelf je conclusies moet trekken en dat is volgens mij de kracht van deze film.

Door deze recenssie moest ik hier een account aanmaken.

Gomorra is een traage shitfilm , vooral lowbudget na 50 minuten afgezet omdat de film niet loskwam van de grond.

saai , traag , low budget ,

Perfect voorbeeld van een opgehemelde film door de media !

Je kan beter voor dezoveelste keer the godfather gaan kijken.

Gomorra geeft mischien een aardig beeld van Napels maffia . maar zeker geen Goede film.

blijkt wel weer dat alleen amerikanen goede maffiafilms kunnen maken

2 sterren. voor de moeite

Nogmaals, dit is een dissectie van een regio waarin de camorra actief is. Helemaal geen maffiafilm zoals ze in Amerika gemaakt worden. Meer een rauwe trip doorheen de straten van Napels waar men vast zit in Het Systeem dat alomvattend is,zelfs als Europese burger. We volgen dan ook hun verhaal, niet dat van de camorristen.

Ik blijf het behoorlijk sneu vinden dat mensen de film zo laag scoren omdat ze denken dat ze de Italiaanse ''goodfellas'' gaan te zien krijgen.Terwijl deze film echt heel wat meer is.

Ja, want Italianen hebben echt geen verstand van het thema maffia!

De 52e minuut is echt meesterlijk!

Ik ben bekend met de armoede, huisvesting, levenstijl enmafia van Zuid-Italië. Een film om mij te laten zien hoe uitzichtloos het allemaal is daar was voor mij niet nodig, maar wel een mooi inkijkje in de wereld van de gewone Napolitaan en hoe hij met de allesverstikkende corruptie omgaat.

Ik vond er treffende stukken inzitten zoals de man die het geld rondbrengt, de wethouder die zijn macht gebruikt om met illegale afvalstort rijk te worden (veel gebruikt in mafiafilms dus niet erg origineel) en de twee niet al te snuggere jochies die denken dat ze de hele wereld aan kunnen.

Toch waren er naar mijn smaak te veel verhaallijnen die ook nog erg langdradig waren.

Natuurlijk is het leven daar uitzichtloos maar dat hoeft een film toch niet te zijn?

Voor mensen die niet weten hoe veel het Italiaanse leven verschilt van het Nederlandse een aanrader.

Niet nodig? ik vond het een ware verademing om eens een film te bekijken waarbij de romantisering halverwege wordt gelaten. Noem mij eens 1 andere film die de maffia laat zien als een kankergezwel dat langzaam maar zeker alles verteerd. Ik bedoel daarmee dat de schrijver en de regisseur meer wilden doen dan een film maken over de Camorra. Dit is een kreet naar de buitenwereld, naar Europa meer bepaald. Wij moeten beseffen dat de Italiaanse justitie het niet meer onder controle heeft en voornamelijk uitgerot is van de binnenkant. Dit is geen Italiaanse kwestie meer (alhoewel veel mensen dat zo zien), maar een Europees probleem!

Verder kan ik wel begrijpen dat je wat verloren loopt in het verhaal als je het boek niet gelezen hebt. Vele subtiele hints gaan je dan voorbij. Als don vito(de bankier) door de straten van secondigliano stapt en een uitgebrand kantoor waarneemt, een oorlogsverklaring van de dissidenten.Een claustrofobische scene mede door de sfeer en aanwezigheid overal op de achtergrond van de Camorrista.

Boring

Moet toegeven, ben onder de indruk van je argumentatie.

Geen slechte film, maar ik vond de verhaal lijn te veel van het goede. Er lopen te veel verhalen door de film heen. Er had misschien meer in gezeten als men maar twee verhaal lijnen had gevolgd en deze wat meer hadden uit gediept.

De film geeft wel een een goed beeld van de maffia en hoe diep deze is gewortelt in het dagelijks leven.

Vond de serie ILCapo dei Capi een stuk beter als Gomorra.

In veel van de comments kan ik me vinden. Voornamelijk te traag. De film heeft nog niet kunnen boeien.

Het duurde heel lang voordat ik de film boeiend begon te vinden. Het eerste half uur a 45 minuten zie je de camera steeds iemand anders volgen uit een achterbuurt die stoute dingentjes aan het doen is/zijn. Na een poos realiseer je dat dat hun hele leven is, gewoon de hele dag een beetje slenteren en om aan geld te komen louche zaakjes beginnen. Niks geen romantisch gedoe over de maffia, dit is de harde realiteit, zoals de meeste kleine jongens van de 'maffia' leven.

Ze laten ook mooi zien dat ze echt alles aangrijpen om geld mee te verdienen (behalve gewoon werken) , van mode tot chemisch afval, dat zie je in die romantische maffiafilms nooit. Ik vond dit een goede film omdat dit denk ik heel dicht in de buurt van de realiteit komt en omdat alles zo realistisch oogt (zeer sterk acteerwerk trouwens), alsof je de hele tijd stiekem over de schouder van die crimineeltjes zit te kijken.

Maffiaverhaal ontdaan van alle gebruikelijke drukdoenerij. Dat is interessant en ontluisterend om te volgen, al snap ik dat sommigen het gemis aan een spanningsboog of 'actie' niet te boven komen. Gomorra toont een leven doordrenkt van continue aanwezigheid van de maffia, in alle geledingen, bij alle leeftijden, in elk leven. Voor snelle auto's, stoere oneliners en doorgesnoven modellen hoef je dit niet op te zetten, voor een sterk inkijkje in de treurige realiteit wel.

3,5*.

Maffiaverhaal, maar dan rauwer en minder romantisch. Zeer langdradig en zonder enige vorm van spanning noch drama voor mij persoonlijk toch een flop. Ik bleef ternauwernood wakker..

Amen... ik dacht er precies hetzelfde over. Kan er niets meer aan toevoegen

Hoewel de films totaal niet op elkaar lijken zie ik in de beoordeling hier grote paralellen tussen Gomorra en Jarhead. Blijkbaar hebben veel mensen totaal verkeerde verwachtingen bij deze films en kunnen deze al kijkende niet meer bijstellen?

Deze film vond ik tegen het saaie aanleunen, maar in ieder geval duizend malen beter dan de Amerikaanse mafiaverheerlijkingsverhaaltjes die we al zo vaak kregen voorgeschoteld. Moge deze film een koude douche zijn voor de fans van dit genre.

Ik vroeg me al kijkende af hoe de regisseur aan zijn acteurs en figuranten is gekomen? Of spelen ze gewoon zichzelf? Ze komen in ieder geval overtuigend over. Waren ze ook niet bang voor represailles uit Comorra-hoek?

I.t.t. velen hier vond ik de verhaallijnen prima te volgen en de afwisseling zorgde er toch voor dat het niet tè saai werd.

Ik heb voor mijn gevoel toch naar een documentaire gekeken. De verhalen werden niet echt met elkaar verweven. Desalniettemin een sterke weergave van het leven in Napels, wat een zooi zeg. Leuk dat het ook eens rauw en niet zo romantisch weergegeven wordt.

3*

Ik heb zelf beide films gezien, wist wat ik van beide films kon verwachten, omdat ik me in gelezen had, en toch geef ik Jarhead 2 sterren meer dan deze film.

Over de verhaallijnen kan ik zeggen dat ze inderdaad wel te volgen waren, maar gewoon letterlijk te saai om naar te kijken. Ik voelde me totaal niet geboeid door de film, omdat hij, wat hier vaker beweerd wordt, meer als een documentaire aan doet dan een échte film. Niks mis met docu's, maar dan moet je niet pretenderen een film te zijn.

Daarnaast snap ik ook niet waarom de "film" een koude douche zou moeten zijn voor fans van maffia/misdaadfilms. De Godfathers, Goodfellas en Casino's van deze wereld hebben meer bestaansrecht dan dit hoopje ellende.

Ik had veel meer verwacht van deze 'echte' maffiafilm en heeft die verwachtingen niet waar kunnen maken. Dus niet omdat ik een Goodfellas-achtige film dacht te gaan zien.

Het gebeurt niet vaak...maar ik heb hem na een halfuur afgezet. Vreselijk saai en er is geen touw aan vast te knopen.

Je verwachte geen goodfellas-film maar wel een maffiafilm?

De film observeert in een stad waar georganiseerde misdaad actief is maar wel via de zijlijn, via personen die in aanraking komen met het systeem. We bekijken hier niet het komen en gaan van de gangsters, die zijn (zoals je zelf wel weet) al genoeg aan bod gekomen in films. Het rise-and fall scenario al te veel toegepast. Dat je het onderwerp en de manier waarop alles wordt weergegeven als saai ervaart kan ik best begrijpen en maar heeft dan ook vooral te maken met persoonlijke smaak. De film daarentegen bestempelen als een hoopje ellende venwege de realistische stijl(laat staan het te vergelijken met Amerikaanse maffia-films) is ondoordacht, ridicuul zelfs.

Beetje teleurgesteld want ik had hier toch echt meer van verwacht. Zoals gewoonlijk ben ik, met uitzonderingen daargelaten, niet bijzonder gecharmeerd van mozaiekfilms vooral wanneer deze je belemmeren in het persoonlijk contact met de personages. En daar heeft Gomorra bij mij last van. Ik kon alleen wat met het verhaal van de twee heren die wapens vonden en vond bovendien dat daar niet alles uit werd gehaald. De enige cinematografisch interessante momenten zijn die waarin we met leuke decors te maken hebben want ik vond dat er filmish barweinig gebeurde. Ben ook niet zo'n enorme fan van zulke extreem schudderige handheld stijl. Ik had van Gomorra meer verwacht.

Een film waar ik ongelooflijk veel verwachtingen bij had,want overal waar ik keek kreeg de film de volle 5 sterren of bijna.

Ik hou wel van films rond de maffia,en zeker een buitenlandse film trekt me dan wel aan.

Ik heb hem paar weekjes terug gezien en ben het meeste al vergeten(zegt genoeg) maar wat me vooral is bijgebleven is dat ik de film erg saai vond.

En een film hoeft voor mij echt geen special effects en actie-scenes te bevatten om te boeien maar deze film kon me geen moment grijpen of echt boeien.

Die 2 jongens die op een gegeven moment die wapens vinden waren nog wel boeiend,maar bijvoorbeeld dat verhaal rond die afval-storting kon me weinig boeien.

Een van de grootste teleurstellingen uit 2009,samen met The Deer Hunter.