Enter the Void (2009)

Er zit geen complex drama onder, dat is ook niet nodig.

Maar het "gevoel", gebrek aan een beter woord, wat ik overhield aan de film was wel best overweldigend.

Een film hoeft geen concreet verhaal te vertellen en toch heel veel bij de kijker ontroeren.

Zie 2001 of Spirited Away.

Dat het gevoel ontbreekt is toch logisch. Als je dood bent voel je niet zoveel meer. Tenminste de hele benadering/concept is een beschouwende. Vandaar dat de visuele benadering ook perfect past.

Voorts lijkt het dat u er ook, wederom ten onrechte, vanuit gaat dat er maar een enkele en eenduidige betekenis bestaat van deze film. Terwijl deze film juist door de associaties die de kijker zelf vormt echt kan incarneren (om bij de thematiek van de film te blijven). Wederom zoekt u dus een rechtlijnige inhoudelijke betekenis.

Wat de signatuur van Noé betreft, die lijkt me juist gewijzigd met deze film. Waar hij in zijn vorige films een nihilistische mensvisie etaleerde, lijkt deze film juist van een transcendentie uit te gaan. De hoofdpersoon beleeft zijn traumatische herinneringen juist om zijn ziel te louteren en zo een hogere zijnsvorm te bereiken. Tamelijk positief, me dunkt.

danku voor uw hoogdravende repliek Nu bekijk ik deze film écht totaal anders

Vond dat ik doe moeilijk juist een erg goed punt maakte. Waarom zou je vorm en inhoud uit elkaar trekken?

omdat er bij deze film een duidelijk verschil is tussen vorm en inhoud. het visuele is uiterst geraffineerd weergegeven (goed of slecht laat ik hier even buiten) alleen het verhaal, de karakteriseringen, de plot lijkt er precies bijgesleurd. Terwijl kunstenaars meestal andersom werken

Dat moeten wij op school trouwens altijd doen bij analyses,

eerst vorm bespreken dan inhoud.

Wat raden de kenners mij aan, eerst deze of eerst irreversible? Verhaal van deze spreekt me iets meer aan, maar ik heb zo het idee dat het verhaal bij deze regisseur van ondergeschikt belang is

Maakt weinig uit, maar ik zou wel eerst seul contre tous bekijken en dan pas irréversible.

Volgens mij begint het toch allemaal me het plot. De vormgeving komt daar duidelijk uit voort. de reden dat de camera door Tokyo zweeft is omdat het de pov van een overledene is.....

Ja net dat idee vind ik een beetje kinderlijk en simplistisch

Ach, genialiteit zit vaak in de eenvoud. Ken geen enkele andere die dat zo doet. Bovendien is het buitengewoon knap dat je met zo'n beperking, toch zo'n mooie en sterke film maakt. Uitwerking van het simpele idee is niets minder dan briljant.

akkoord maar Enter the Void blinkt nu ook weer niet uit in zijn eenvoud;) Je kan zeker inhoud met knappe beeldvoering combineren. 2001: A space.. was bijvoorbeeld interessant qua ideeën (evolutie mens enz) én prachtig uitgewerkt, En dan heb je films waarbij het jammer is dat de controverse de inhoud overschaduwt, omdat de discussie dan opeens over de verkeerde dingen gaat. (The Antichrist' bv

Enter the void is voor mij een film die bewust probeert om het publiek te choqueren, in een poging om te verbergen dat het voor de rest niet zo veel te vertellen heeft.

maar laten we het houden op een meningsverschil, de andere films die je 5 sterren hebt toegekend vind ik meestal wel top

Choqueren? Waarmee wil het dan choqueren? Zit slechts een licht schokkende scene in: de arbortus Het is voor Noe juist behoorlijk braaf. En waarom zou de film wat te vertellen moeten hebben? Is een 'laatste' trip niet voldoende? Eyes wide shut vertelt toch ook niets, of Dogville, etc....

(Daarnaast zit er nog wel een soort van Boedistische visie in.)

Zowel Dogville als Eyes wide shut vertellen een hele hoop, Reinbo! Platitudes, wel te verstaan, met veel poeha gebracht.

Dat wij het nog eens ergens eens over zouden zijn...;)

Vind dat persoonlijk wel meevallen, bij Dogville en Eyes Wide Shut gaat het net als hier om wat je er zelf uit haalt (if niet bij elke film). Zit genoeg in de film verborgen zoals Reinbo al zei. Zelf interesseerd het me geen ene zier, maar wilde het toch even gezegt hebben.

Wij zijn het eens, het ligt vooral bij jezelf om er iets uit te halen. Vind de trip uit The Void in ieder geval op bijna alle vlakken sterker dan die uit EWS, die ik ook erg hoog aan sla.

Ik moet trouwens ook even toevoegen dat het duidelijk is dat Noé zijn trips kent.

Persoonlijk geen DMT ervaring maar de trip door de film heen heeft veel weg van andere psychedelische middelen. Geen draken en kabouters, godzijdank.

Mwa die 'trip' aan het begin met die gekleurde sterretjes in zn ogen was nogal idioot.

Kwam ook veel te vroeg. Zat er nog voor geen meter in (achteraf bleek dit helemaal niet te gebeuren), wat zo'n trip dan inderdaad idioot doet lijken. Overigens heb ik nergens het gevoel gehad een indruk te krijgen wat zo'n trip ongeveer zou moeten voorstellen.

Die trip aan het begin is misschien niet slim inderdaad, als je al een beetje sceptische mensen hebt die een dergelijke film kijken dan zet je ze natuurlijk meteen tegen je op.

En als je wel eens iets van psycheleische middelen hebt gehad dan zijn bepaalde dingen heel herkenbaar. De vervormde proporties, het fish-eye lens effect en de concentrische gekleurde lijnen overal omheen. Leuk om een keer een "enigzins" realistische verfilming van een trip te zien.

Trip aan het begin was perfect. Schijdt het kaf van het koren.

Vond de trip prima en zeer overtuigend. Hou je ogen maar eens dicht en kijk in het licht. Lijkt er sterk op.

Nogal lachwekkend waren ook de opmerkingen van Oscar. 'Wow' dit en 'wow' dat. Maakt het niet bijster overtuigend. Kan me meer een stille trip indenken, vooral als je alleen bent.

Ik heb ook wel eens gewowt hoort

Dan heb jij blijkbaar een ander beeld cq andere ervaring met een trip, of vergelijk het met dronkenschap. Dan praat je (ik) ook vaak in jezelf. Woohooo!

Exact, dan wel ja.

Maar met psychedelische drugs heeft het geen drol te maken.