Milk (2008)

Veel van verwacht maar minder van uitgekomen.

Tegenover de andere commerciële Van Sant's (Good Will Hunting en Finding Forrester) vind ik dit de mindere, hier toont hij iets minder zijn kunnen al is de montage van de archiefbeelden vlekkeloos verlopen. Het draait allemaal rond Harvey Milk. Een zeer interessant persoon met een missie en op een formidabele manier neergezet door Sean Penn, wat een heerlijk acteur.

***

Middelmatige film. Eerste uur gingen alle gebeurtenissen veel te snel en werd eea niet goed uitgelegd. Acteerprestatie van Penn uitmuntend, helaas vielen de andere daardoor wat in het niets. Kon ook weinig symphatie opbrengen voor zijn nieuwe vriend die zich later had opgehangen. Deed me op een gegeven moment ook wat aan Hairspray denken. Weet niet of dat helemaal de intentie was van de film, maar goed.

Aardige in beeld gebracht, beetje rommelig verhaal.

Erg mooie film. Vooral de chemie tussen Penn en Franco vond ik heel overtuigend neergezet. Verder vond ik de sfeer, decors en acteerprestaties erg goed en was zeer onder de indruk van de orginele nieuwsbeelden.

Enig kritiekpuntje is dat de film in het midden even inzakt en er teveel bijfiguren op komen draven. Daarnaast kan ik niets met Emile Hirsch, Ik weet niet of het de rollen zijn die hij speelt maar elke keer weer vind ik hem storend.

Maar goed Van Sant heeft voor de zoveelste keer een prima film afgeleverd en het moet gezegd dat ik het terecht vind dat Penn de Oscar voor beste acteur heeft ontvangen al had Rourke hem ook wel verdiend. Alles bijelkaar een hele enerverende en interessante kijkervaring die mij heeft geboeid van het begin tot het einde.

Na 15min wou ik hem al afzetten dacht wat een slechte film.

Ben blij da ik het niet heb gedaan,was een mooi verhaal emotie drama alles wat je maar wilt,sean penne speelde voortreffelijk,echt een aanrader.

Nogal belangrijke film, in zoverre dat als er heldenfilms gemaakt worden over mensen die ontspoorde jongeren op het juiste pad krijgen door basketbal met ze te gaan spelen (of zoiets), dan moet er zeker een film zijn over Harvey Milk.

Hierin zit ook de grote zwakheid van de film, het is niet (uitsluitend) de bedoeling een kritisch of kunstzinnig portret te maken, maar ook om de man te eren en zijn leven als inspirerend neer te zetten. Dit levert een aantal sentimentele momenten op waaraan vooral Hollywoodhaters zich zullen storen, en god weet wat er allemaal met de mantel der liefde is bedekt om Milk sympathiek te laten blijven.

Desondanks weet de film zich aan de middelmaat te ontworstelen door knappe regie van Van Sant, en een goede cast, waarbij vooral Penn indruk maakt door bijna helemaal in de rol te verdwijnen, geen makkie voor een zeer bekende acteur die je in het echte leven niet bepaald flamboyant kan noemen.

Ook is het verhaal van dusdanig historisch belang, dat het vreemd is dat Milks naam niet bekender is. Des te meer reden om deze film toe te juichen dus.

Ik ken eigenlijk nauwelijks regisseurs die zowel interessante wat meer experimentele films weten te maken als sterke veel conventionelere films. Gus Van sant is wat dat betreft een uitzondering, want na een meevaller als Good Will Hunting was deze film ook een stuk beter dan gevreesd.

Milk is wel zo conventioneel als gedacht, een vrij rechtlijnige biopic. Maar Van Sant heeft Penn, die de film met gemak weet te dragen èn een perfecte neus voor casting tot in de miniemste bijrol (Emile Hirsch is bijvoorbeeld geweldig), voelt de film authentiek aan, is er godzijdank op locatie gefilmd. En weet de film prachtig Harvey Milk ergens tussen mens met zwakheden en icoon in te plaatsen. Milk gaat nergens over de top en heeft een beetje sentiment, maar nooit te veel. Duidelijk een labour of love van Gus Van Sant.

4.0*

Soms wat inkakkend, maar over het algemeen een ontluisterende en sterke film over het verdedigen van de homorechten in de jaren '70. De film draait om Sean Penn, die een uitstekende rol neerzet als politiek activist. Dat hij bekroond werd met een oscar vind ik daarentegen wat overdreven (Mickey Rourkes prestatie sla ik hoger aan), maar dat zal wel bij het blijkbaar nog steeds voortdurende proces van homo-acceptatie erbij horen.

Ontzettend sterke rol van Sean Penn als homoseksuele politicus die strijdt voor meer rechten voor homo's. Terecht dat de film de twee oscars in huis heeft weten te halen. Hij is wel iets te expliciet in het tonen van de homoseksuele medemens in al zijn decadentie. Alsof Gus van Sant zich keihard af heeft willen zeggen tegen de anti-homo's die er nog zijn. Tussen de regels door is het ook een mooi verhaal over hoe bepaalde religieuze leiders tegen de individuele vrijheden in kunnen gaan staan als zij teveel macht in handen krijgen.

Toeval wil dat ik binnen een week Milk en Dirty Harry zag. Op zich films die vrij ver uit elkaar liggen zou je zeggen. Ware het niet dat ze een frappante overeenkomst hebben... Ze spelen zich allebei af in het San Francisco uit de jaren '70 van de vorige eeuw. En waar in de ene film de SFPD de held levert rammen de homofobe agenten van diezelfde SFPD er hier lustig op los als mannen elkaar in een bar ontmoeten voor eens wat anders dan een potje bier en sport op de TV. Tijden veranderen (gelukkig) maar het doet je realiseren dat een film als Milk in die tijd waarschijnlijk niet gemaakt had kunnen worden (een film met een homo als "held") en het doet mij afvragen iig aan welke kant Harry Callahan zou staan in die tijd. Zal hem het voordeel van de twijfel geven want ondanks dat stoere gedoe is het volgens mij best een vrij- en ruimdenkend iemand. En Easttwood zelf is voorstander van het homohuwelijk dus...

Goed, Milk is een behoorlijk sterke film van regisseur Gus Van Sant die mij blijft verrassen met zijn films zowel in de positieve als negatieve zin. Echt rouwig ben ik er niet om dat hij voor deze film zijn wat meer completatieve en observerende manier van regisseren heeft laten varen deze keer. Van Sant gaat meer voor een karakterstudie, een biopic, een verhaal vertellen op de klassieke manier. En dat is prima want de tijd en het leven van Harvey Milk zijn turbulent genoeg om mij als kijker te boeien en bij de les te houden.

En hoe zou de rol van Harvey Milk beter kunnen worden vertolkt dan door een old-skool method actor als Sean Penn? Grappig om hier te lezen dat er verbazing heerst als blijkt dat hij hetero is. Zegt toch wel iets over de klasse van zijn acteerwerk hier.

Mooi ook dat er veel op locatie is geschoten, het geeft de film een heerlijk authentieke sfeer.

Eigenlijk waardeer ik deze film om 3 reden; Ten eerste was ik niet zo bekend met het leven van Harvey Milk maar het lijkt me een innemend iemand te zijn geweest en een knokker. Iemand die zich niet zal laten vertellen hoe hij zijn leven moet leiden. Interessant persoon een film waard. Ten tweede is het een boeiend politiek verhaal uit een roerige periode van de Amerikaanse geschiedenis. En op de laatste maar zeker niet de minste vind ik dat je heel duidelijk merkt dat Van sant deze film heel graag wilde, of misschien wel moest, maken. Vind de film met erg veel zorg en passie geregisseerd.

Mooie film.

4*

Keurig netjes integer gefilmde biopic. Penn doet flink zijn best en is redelijk overtuigend, al blijf ik de acteur zien die zijn rol neerzet, en blijft de figuur op afstand, Ik vraag me af of hij die oscar ook had gekregen als ie geen gedriscrimineerde groepering had vertegenwoordigd. Zoals Kate Winslet het verwoord in Extra's;

of iets over een ander gevoelig onderwerp met minderheden, kan je daar aan toevoegen.
Zoals al eerder opgemerkt de acteurprestatie van Heath Ledger vond ik inderdaad van een andere orde dan wat Penn laat zien. (ook Gyllenhaal was beter) Blijkt maar weer dat de Oscar-sekte een uitermate grillig clubje is die voortdurend lopen te marchanderen,

Het ziet er allemaal verder prima uit, maar het kon me allemaal maar net boeien, vooral het eerste uur was af en toe slaapverwekkend, daarna wordt het beter, maar echt raken doet de film me niet, ondanks dat er toch best heftige dingen gebeuren, het blijft op afstand.

Wel een interessant inkijkje in de jaren '70 ,het lijkt of het kantje boord was met de mensenrechten in de VS toen mbt homo's. Blijven opletten is het devies met die religieuze idioten daar.

Josh Brolin vond ik het overtuigends,als Dan White; een latente homo in de kast? die hem vermoord uiteindelijk.....

Halfvolle melk,

De Tv staat aan, ik kijk om me heen, het is slecht weer buiten, ook op mijn 63" flatscreen, ik controleer de dvd, MILK staat er in het groot, ik haal mijn schouders op en kijk verder. Een oscar winnende film over de opstand van de homo's, ik gniffelde bij deze gedachte, niks tegen homo's, maar het deed me denken aan een show van Theo Maassen. Altijd lachen die vent, ik dwaal af, maar ik heb nu eenmaal niet veel zinnigs te vertellen over deze oersaaie van Sant productie,

Geen medelijden met Penn in deze film, want het geweld tegen homo's valt reuze mee. Een klap in het gezicht, een chupa chop in zn mond, en likken maar. Af en toe even een kusje, maar volgens mij bedonderd hij de boel. Veel interessanter word het ook niet. Helaas is er niets of niemand die hier verandering in weet te brengen, Penn acteerd wel maar heeft geen vleugels, geen bijzondere muziek of dramatische tegenslagen. Leuk concept dit, maar een beetje verwijft uitgewerkt.

You're going to meet the most extraordinary men, the sexiest, brightest, funniest men, and you're going to fall in love with so many of them, and you won't know until the end of your life who your greatest friends were or your greatest love was.

Maar eventjes alleen gekeken, kreeg de film voorgeschoteld tijdens het vak ''maatschappij'' maar ik was meerdere lessen ziek geweest, en als ik iets haat, dan is het wel een halve film kijken. Daarnaast werd ik een beetje overdondert door sommige medeleerlingen, die blijkbaar intense haat hebben aan homoseksuelen mensen. Of in ieder geval als ze dit laten zien. Een jongen wilde de film zelfs niet zien en was echt oprecht boos. Kan ik niet echt met mijn verstand bij komen, hij zit er waarschijnlijk zelf meer mee dan de rest van de klas, maar het is wel een storende factor. Zeker als je ook een verslag erover moet maken en je dus wel echt moet opletten.
Ben wel een lichte fan van Gus zijn werk, na Good Will Hunting en zijn belachelijk sterke film Elephant kon het bij mij al niet stuk gaan, neem een van de meest sympathieke man in de filmwereld als hoofdpersoon en je hebt me om. Sean Penn speelt werkelijk een enorme goede rol. Hij komt niet alleen goed over als een homoseksuele activist (voor de mensen die het niet weten, in het echt is hij heteroseksueel) maar ook een echt persoon. De telefoon scène was bijvoorbeeld ontroerend. Ook leuk om weer eens Emile te zien en de grootste verrassing van de film vond ik wel Alison Pill, bijzondere vrouw.
De film leunt heel erg van gebeurtenis naar gebeurtenis, ik houd toch stiekem wel meer van wat film stiltes of wat trucjes of IETS wat zonder verhaal word gebracht, maar ik denk dat ik dit maar moet accepteren dat het eigenlijk een soort ''stijl'' is. Het regiespel is lekker op dreef, de film word naar mijn mening pas echt lekker als ze ook in het politieke circeltje zitten. Door het ''we gaan dit laten lukken'' sfeertje is het op een pijnlijke manier een feel-good film, ondanks het eind toch met een warm hart afgezet. De film kent gewoon een hele mooie boodschap, en toch zag ik de film ook zo gebeuren over donkere mensen of gehandicapte of weet ik veel wat. Ondanks de overvloed aan homoseksuele mannen lag er niet heel veel nadruk op, het kwam natuurlijk over en niet als een verduidelijking. Dat maakt de film denk ik ook zo sterk.
In ieder geval een prima filmpje van Gus van Sant, niet eentje die je snel nog een keer opzet maar toch wel een verhaal dat goed is om ''te weten'' en daarnaast is het ook gewoon een hele goede film.
4 dik verdiende sterren

Hele mooie film weer van Gus van Sant en een prachtrol van Sean Penn als activist die voor homo's opkomt. En dat is ook hard nodig. Het was wel schrikbarend dat zelfs in eind jaren 60 in Amerika homo's nog werden uitgekotst en ook hun burgerrechten niet kregen alleen omdat het homo's zijn. Zelfs de politie mocht er lekker op los slaan. Nu kan je wel zien dat Amerika toen ook al niet zo nuchter was. Maar achter de wolken schijnt de zon met Harvey Milk. Die er alles aan doet om te vechten voor zijn homorechten en ook voor vele anderen homo's die door de Amerikaanse mentaliteiten niet uit de kast durven te komen. Wat volgt is een prachtig en ontroerend verhaal waarbij Milk relaties krijgt met mede activisten en steeds hoger op de top komt te staan en dat de rest langzaamerhand uitgelult raakt. Dit kon je wel inderdaad beschouwen als een soort feel good movie. Ook de jaren 70 sfeer van San Francisco werd weer eens voor de zoveelste keer keurig opgepoest uit de kast gehaald.

Het is overgens ook best gaaf om te zien dat Harvey Milk zich niks van het boe-geroep, bedreigingen en haatzaaien aantrok en dat de mensen om hem heen zich meer zorgen maakte over hem dan hij over zich zelf. Die tv-programma's waarin dat oude wijf heel netjes argumenteerd over dat homo's walgelijk zijn was natuurlijk stuitend. Ouwe heks! Alleen wel weer jammer van het einde.

Maar verder een erg knappe biografische film van Van Sant. Klasse!

4,0*

Sean Penn weet zijn personage hier magistraal neer te zetten. Daarbij zorgt Gus van Sant voor een aantal afwijkende camerapostities en de raw footage levert een extra lading betrokkenheid. De speelduur had iets korter gemogen, het kroop soms wat naar de langdradigheid toe. Vrij duidelijk uitgangspunt waarbij je niet zozeer verrast wordt maar wanneer je er voor gaat zitten en beseft dat er rond 1970 nog grote onenigheid heerstte binnen dit thema heeft Milk genoeg te bieden voor een degelijk portie drama.

Van deze man had 'k nog nooit gehoord tot deze film werd gemaakt. 'k vond het eens interessant om te zien hoe de homogemeenschap heeft moeten knokken om zo ver te geraken. Het einde was niet echt verrassend, want in het begin van de film tonen ze het al, maar desondanks stoorde dit niet. Het einde was trouwens ontroerend om te zien.

De cast was niet van de poes en deed het dan ook uitstekend, zeker Sean Penn.

De moeite om eens te bekijken.

Aardig. Sean Penn was echt geweldig als Harvey Milk. Wat kan die man acteren. Erg overtuigend! Maar ook Emile Hirsch en James Franco deden het heel goed. De 70's setting was mooi opgezet. Je kreeg echt het gevoel dat je naar een jaren 70 film zat te kijken. De mix van oude en nieuwe beelden was ook erg mooi gedaan. Goede toevoeging. Ik vond de film wel wat missen. Ze konden misschien wat dieper ingaan op de relatie tussen Dan White en Harvey Milk. De film was af en toe een beetje saai. Misschien komt het door het redelijk saai camera werk.

3.0* Aardige documentaire/drama over Harvey Milk.

Een interessante film, bijna documentair te noemen. Zeer goed geacteerd door Sean Penn.

Een goed beeld van een tijdgeest, politiek en maatschappelijk gezien en daarmee informatief.

Ook de privé belevenissen werden uitgewerkt, waardoor je kunt meeleven met de mannen.

Het is dat het onderwerp mij iets minder na staat, de film is verder prima uitgevoerd.

Prima docudrama over de (tamelijk korte) politieke carrière van Harvey Milk. De snelle montage draagt bij aan de juiste sfeer rond het nogal turbulente leven van Milk in San Francisco.

In deze film laat Sean Penn andermaal zien hoe bijzonder veelzijdig hij is. Ook Josh Brolin is trouwens goed bezig.

Mooie film over Harvey Milk, die beter wordt naarmate deze vordert. Meteen is al zijn lot duidelijk aan het begin van de film, wat niet erg of storend is, eerder mooi en confronterend door het inspreken van zijn bandje, voor het geval hij vermoord zal worden. Daarnaast is het een waargebeurd verhaal, en zeker Amerikanen zullen zijn afloop kennen.

Penn zet een geweldige rol neer. Energiek, bevlogen, vrolijk vooral. Hij is overtuigend als homoseksuele man, wat toch soms een gevaar is. Je kan gaan overacteren. Sean Penn blijft echter mooi subtiel. De maniertjes van homo's (hand voor mond bij lachen, bepaalde bewegingen). Ook overige acteurs als Franco en Brolin zijn prima.

Goed is het geweest archiefbeelden te gebruiken, van vooral de tegenstanders. Het komt oprechter over, daarnaast is het lastig zo'n griezelig persoon te spelen. Gadver, wat zijn sommige rechtse Amerikanen gewoonweg eng om naar te kijken. Daarnaast vind ik dat soort beelden, met een slechtere resolutie en kwaliteit, ook esthetisch mooi tussen de strakkere nieuw gefilmde beelden.

Camerawerk en fotografie zijn verder oké. Muziek is prima, met mooi muziek uit Tosca, al heb ik betere versies van E Lucevan le Stelle gehoord. Wel is het een mooi eerbetoon, ook aan Milk: liefhebber van de muziek en zijn eerste en laatste opera die hij bezocht.

Daarnaast wordt de film steeds beter. Je leeft mee met de beweging van Milk, je krijgt een heel mooi tijdsbeeld mee, een stukje geschiedenisles en de film blijft boeien en prettig om naar te kijken. 4* ruim.

Mooi verhaal, goed geacteerd door Brolin en vooral Penn.

De film pakte of raakte mij op een of andere manier alleen niet. Jammer.

Ach zeker geen slechte film, je moet er van houden denk ik.

Ik kan Sean Penn niet luchten of zien, maar ik wilde lekkere hapjes Hirsch en Franco niet aan me voorbij laten gaan. Ook het onderwerp sprak me wel aan, dus toch maar gekeken.

Ik was eigenlijk nogal verbaasd dat je bij het begin al weet dat hij neergeschoten wordt. Nu kan het natuurlijk zijn omdat iedereen in Amerika hem kent en dat allang weet, het kan ook zijn om de kijker wat sensatie te beloven in een nergens superopzienbarende film.

Want het eerste uur is nog best fris en interessant, en ook later zijn er kleine momentjes die eruitspringen, maar over het geheel genomen is het tweede uur eigenlijk een (saaiere) herhaling van zetten. Zeker omdat je al weet hoe het afloopt, en dan zit je dus inderdaad te wachten op dat noodlottige moment.
Het jaren '70 tijdsbeeld met gebruik van archiefmateriaal, de kleding en kapsels was overigens wel overtuigend gedaan.

En het moet gezegd dat Sean Penn een leuke rol speelt als flamboyante homoseksueel. De eerste rol van hem die voor mij om aan te zien was.
Voor de rest niet heel speciaal. Op een gegeven moment heb je al die politieke praat en die niet-spannende 'hebben we genoeg stemmers en sympathisanten'-momentjes wel gezien.

Wel weer typisch en bijna lachwekkend dat een film als dit een Oscar krijgt. Nou ja, laten we hopen dat het voor een klein beetje awareness heeft gezorgd in de VS, dan dient het nog enig doel.

3* - 3,5*

edit: oh, hij heeft Beste Film helemaal niet gewonnen, snap niet hoe ik daar dan aan kom.

Matige Van Sant.

Ik ben al niet zo'n biopic fan en vind Van Sant's commerciëlere films steevast wat minder boeiend, deze Milk beaamt dat alleen maar. Van Sant is duidelijk fan van Milk, wat de film nog wel deels ten goede komt, maar puur alleen op basis van zijn personage had ik het af en toe wat moeilijk m'n interesse laaiende te houden.

Ondanks dat homosexualiteit nog steeds niet helemaal ingeburgerd is, voelt deze film toch aardig voorbijgestreefd aan. Ben het dan ook wel eens met de kritiek dat deze film beter 15 of 20 jaar eerder zou gemaakt zijn. Leuk verder dat Milk een icoon geworden is (ironisch ook, maar da's vaak het voordeel van een vroegtijdige dood) maar zo heel speciaal kwam hij toch niet op me over.

Penn doet het goed, de rest van de cast speelt ook aardig mee. Maar ik vond uiteindelijk Brolin het sterkst uit de verf komen. Had iets meer problemen met Van Sant's geflikflooi met tijdsgerelateerde trucjes. Penn of oude TVtjes enzo ... het oogde wat gemaakt en kwam net niét authentiek over.

Verder zijn de jaren '70 ook niet zo aan mij besteed, wat duidelijk weegt op het visuele. Toch zit er genoeg kwaliteit in deze film om het twee uur kijkbaar te houden. Allicht dat het leuker is als je zelf homo bent, dan heeft zo'n vent als Milk ook wat meer voor jezelf persoonlijk betekend, maar ik kon voor deze biopic niet echt warmlopen.

2.5*

Zeer goede film onbegrijpelijk dat dit toch allemaal moest gebeuren om homoseksualiteit meer te accepteren. Knap gemaakt. En petje af voor de echte Harvey.

Ik heb eigenlijk best veel homoseksuele vrienden, vandaar dat deze film me qua inhoud zeker aansprak. Veel kritiek hier over dat het onderwerp achterhaald is. Welnu, in de VS is dat duidelijk niet het geval, dus wat mij betreft is de film nog steeds hoogrelevant, hooguit niet meer in Nederland.

Eén van mijn homofiele vrienden wist zonder over Van Sant te lezen en puur door naar zijn films te kijken genoeg over de oriëntatie van de regisseur: er zitten altijd opvallend veel ontzettend mooie jongens in. Gezien de achtergrond van Van Sant is hij dus een voor de hand liggende regisseur om deze biopic te maken.

De hoofdpersoon Milk weet mij in ieder geval flink te intrigeren. Zoals hij in de film wordt neergezet (ook sterk acteerwerk van Penn), komt hij erg bewonderingswaardig over. Iemand die voor zijn zaak zijn eigen persoonlijke leven in de zin van relaties grotendeels opoffert en het uiteindelijk zelfs met zijn leven moet bekopen.

Wat jammer is, is dat de film audiovisueel erg achterblijft, en dat valt Van Sant zeker kwalijk te nemen, want films als Elephant, Paranoid Park en Gerry bewijzen dat hij ook op dat vlak prachtfilms kan maken. Erg jammer en omdat ik veel waarde aan het audiovisuele hecht, kost dat de film uiteindelijk veel punten: 2,5*.

Regisseur Gus Van Sant (die zelf ook homoseksueel is) maakte voor zijn doen een tamelijk conventionele film (tot teleurstelling van sommige van zijn fans), maar "Milk" leverde wel een "Oscar" op voor de prima spelende Sean Penn, en voor scenarist Dustin Lance Black.

Het verhaal spelt zich af begin jaren zeventig, waarbij de Amerikaanse politie zonder aanleiding homobars binnendringt, waarna de clientèle hardhandig wordt verwijderd of opgepakt. Hoog tijd voor tegengas denkt Harvey Milk (Sean Penn), die besluit de politiek in te gaan en zo de homo-minderheid een stem en gezicht te geven.

Het verhaal weet te boeien en interesseren van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa twee uren) en Sean Penn won terecht een "Oscar" voor zijn vertolking van Harvey Milk, die niet terugdeinst voor politieke dealtjes en spelletjes. De cast is sowieso best indrukwekkend, want buiten Sean Penn zien we verder Josh Brolin (als Dan White, een man die duidelijk met zichzelf in de knoop zit maar niet weet hoe of wat), Emile Hirsch (medeactivist van Harvey Milk) en James Franco (lover van Harvey Milk).

Al met al een sfeervol en mooi portret van de Martin Luther King van de homobeweging.

Mooie, sterke film. Ik kwam er makkelijk in en ik vind het een zeer goed en geschikt verhaal voor een verfilming. Het boeide mij van begin tot eind en wat Harvey Milk onder andere voor de homogemeenschap deed, is zo belangrijk. Het acteerwerk vind ik dik in orde, evenals het camerawerk. Een 8. 4*

Na het herbekijken van deze prachtige film nog steeds onder de indruk van de film maar vooral van het personage Harvey Milk !!

Trieste gebeurtenis maar een film die ik ten zeerste kan aanbevelen.

Interessante biopic van Harvey Milk die eerst als activist en later als politieker de homorechtenbeweging een stem en gezicht gaf ergens in de jaren 70. Prima vertolking van een uitstekende en overtuigende Sean Penn. Geeft deze film extra cachette welk later resulteerde in een verdiende Oscar.

Verder prima camerawerk en vrij vlotte film van Van Sant. Ook de anderen deden het prima, met Brolin op kop, maar laten we ook Franco niet vergeten. De biopic is meeslepend en boeit de gehele film door. Enkele nare uitspraken over homo’s gaven me een gevoel van plaatsvervangende schaamte.

Harvey Milk zag ik al een keer eerder vlak na uitkomst, boeien of interesseren deed de film me echter totaal niet, ondanks het goede ontvangst en de prijzen die de film verdiende. De afgelopen tijd kwam ik de film regelmatig tegen tijdens kringloop tochten en begon ik me toch af te vragen hoe ik nu naar de film zou kijken. De eerste keer zou een kwestie van wrong place wrong time geweest kunnen zijn, maar dat bleek achteraf toch niet helemaal het geval.

Degelijk, kundig, mooi gemonteerd met authentieke beelden, vooral dat laatste kan ik altijd goed waarderen. Behalve dat valt Milk op als Sean Penn speciale die als geen ander een rol zich eigen kan maken, begeisterd kan zijn en er vol voor gaat zoals we ook zagen in I Am Sam, Dead Man Walking en verschillende andere films. En dan te bedenken dat hij een uitermate lastig man op de set schijnt te zijn. Het is toch al meer dat me opvalt de tweede kijkbeurt. Uiteraard is er het tijdsbeeld met een land dat al jaren in rep en roer is, een goede cast met Franco, Hirsch en Brolin en een goede soundtrack.

Maar dat is het dan ook snel, want echt boeien of raken doet Milk mij nergens, hoewel er natuurlijk wel een schrijnend beeld naar voren komt rond verdraagzaamheid. En het is de boodschap van verdraagzaamheid en liefde voor iedereen, ook al is hij of zij anders, die Gus van Sant wil uitdragen en daar is weinig mis mee. Het is echter de fase waar Milk zich meer en meer opwerpt als activist en zich verkiesbaar stelt waar ik afhaak. Polls, verkiezingen, besturen, concurrenten en tegenstanders, politiek in het algemeen en de hele rimram, ik heb er helemaal niets mee. Wie dit natuurlijk wel interessant vind zal geramd zitten met een dergelijke film.

Milk is voor mij dan ook een kwestie van vlees noch vis, want slecht is het niet maar boeien doet de film evenmin ook al maakte de film een betere indruk dan de eerste keer. Om als laatste aan te halen dat de Oscar voor Penn wel terecht was. Verder is dit gewoon niet mijn ding.

Een homoseksueel met macht, dat is eng!... Aldus wellicht belangrijkste quote in deze film, want kort daarna werd Harvey Milk vermoord. Penn speelt fabuleus en tilt het verhaal naar een hoog niveau in deze met echte beelden afgewisselde rolprent. Schrijnend om te zien hoe vervolging en zelfs burgerrechten de zaken waren waar homoseksuelen toen mee te maken hadden. Eigenlijk is deze film een must voor middelbare scholieren, want de problematiek en het najagen van deze mensen is wederom aanwezig in onze westerse samenleving met stijgend fanatiek christelijk geloof onder jongeren. De link met Fortuyn kan ook snel worden gemaakt.