menu

Grave (2016)

Alternatieve titel: Raw

mijn stem
3,36 (538)
538 stemmen

Frankrijk / België / Italië
Horror / Drama
99 minuten

geregisseerd door Julia Ducournau
met Garance Marillier, Ella Rumpf en Rabah Nait Oufella

Iedereen in Justine's familie is dierenarts en vegetariër. Op haar zestiende is ze een briljante en veelbelovende studente. Als ze begint aan haar opleiding als dierenarts, betreedt ze een decadente, genadeloze en gevaarlijk verleidelijke wereld. Tijdens de eerste week van ontgroeningsrituelen probeert ze zich koste wat kost aan te passen, ook al dwaalt ze af van haar familieprincipes, wanneer ze voor de eerste keer rauw vlees eet. Maar er wachten nog meer verschrikkingen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=imWKqFHyVlQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
3,5
Voor het eerst was er een gsm-vestiaire voorzien bij beide voorstellingen van de film op het FFG, dit op nadrukkelijk vraag van de internationale distributeur. Niemand mocht binnen met een gsm/smartphone op zak. Voor mijn part wordt dit een vaste regel bij een cinema bezoek.

avatar van niethie
3,5
Eindelijk weer een volwaardige en tamelijk originele Franse shocker, minder serieus als verwacht maar dat vond ik achteraf wel prettig eigenlijk, die luchtigheid, voor een inktzwarte (Franse) kannibalen films zet ik Trouble Every Day wel op ofzo. Geniale publiciteitsstunt ook over die flauwgevallende bezoekers want overdreven of niet, de zaal zat stampvol gisteravond, inclusief huismoeders die normaal altijd zo graag vertellen over die keer dat ze 5 centimeter ingeknipt moesten worden toen ze na een bevalling van 48 uur hun tweeling ter wereld brachten, maar ondertussen hun hoofd wel afwende bij het zien van één druppeltje bloed. Mooi dat dat nog altijd werkt, ruim 40 jaar na The Exorcist. Ultieme pro-veganistenfilm ook want naderhand heb je echt nog maar weinig trek in een burger van je favoriete fast food keten.
Kiernan Shipka lookalike Marillier is een leuke nieuwkomer en zowel kwa uiterlijk als lichaamstaal uitermate geschikt voor een rol als deze, zij droeg de film ook echt en hoefde daar niet eens zoveel voor te doen. Verder moet het het vooral hebben van de gore en die is goed in orde. Zelfs als je een hoop gewend bent valt er nog genoeg te gruwelen. Aantal lekker absurde momentjes ook tussendoor Zoals de ultieme aanklacht tegen arthouse films die zo nodig een plassende vrouw in beeld moeten brengen, het soort van ode aan The Godfather en hoe leuk was die 2016 versie van het ''kissing in the closet'' spelleltje? Snap Verhoeven ook wel, maar als liefhebber van cinema, lijdend aan een psychische afwijking die in de loop van de jaren een ongezonde liefde voor het horror/pulp-genre heeft doen ontstaan houd ik wel van een gezonde dosis provocatie op haar tijd, moet kunnen. Verwacht ook wel dat dit de liefhebbers, met name hier op de site, nog veel plezier gaat bezorgen het komende. Gelukkig zijn we in elk geval verzekerd van een release want ik zou het beslist geen ramp vinden om hem nog eens te zien.

avatar van leatherhead
4,0
French horror strikes back! Beetje á la Trouble Every Day en Dans Ma Peau, maar toch anders. Veel (zwart)komischer, bij momenten zowat satirisch. Om die reden is het niet helemaal in lijn met Franse shockers als een Martyrs, maar het geeft de film wel een eigen smoelwerk mee. Let wel, ondanks de komische ondertoon zitten er wel degelijk scenes in die het qua gore/shock waarmaken. Wat dat betreft was de commotie wellicht toch niet zó overdreven.

Verder een hoop memorabele momenten, wat absurde trekjes, een geweldige Marillier, en Ducournau die om de haverklap een provocerende knauw uitdeelt. Ik mag het wel. Enige wat soms ontbrak was wat meer audiovisuele bravoure. Op dat vlak overtreft de trailer eigenlijk de film zelf. Maar afijn, dit was weer eens genieten. Geweldig einde ook! Kleine 4*.

avatar van sinterklaas
3,5
Nou, ik ben dus niet flauwgevallen. Op dat gebied viel deze film wel reuze mee... of ik ben inmiddels al wel wat gewend.

Deze Franse horrorfilm draait om een een of andere studentensekte die zich voornamelijk bezighoud met het ontgroenen van nieuwelingen. Zoals het gaat krijgen de nieuwelingen letterlijk en figuurlijk de bagger over zich heen van de tweedejaars en zou je je in je achterhoofd moeten houden dat al die zogenaamde rechtenstudentjes, kakkertjes, en die geuniformeerde pinguïns die je regelmatig in de stad tegenkomt nog wel eens de meest onmenselijkste dingen op hun geweten zouden hebben. Justine en haar vriendin Alex proberen ook maar het masochisme in dit wereldje te ontarmen, want binnenkort mogen ze het op andere botvieren... nouja, al dan niet letterlijk. Want Justine verbergt een geheim... die ze langzamerhand openbaart: Kannibalisme... gewoon puur voor de lol lijkt wel. Oh! Gaat het die kant op? Nee... het gaat toch nog even ietsje dieper.

En ja... na die Ugly is dit toch ook weer niet echt een film waar je vrolijk van wordt, al mag de sardonische humor niet ontbreken. Je wordt gewoon erg boos als je je bedenkt dat dit ook gebeurd onder de jongeren die jou toekomst gaan bepalen. Afwisseling in de ontgroeningen in deze film is ook erg schaars. De ziekelijke sfeer blijft sterk aanwezig.

In ieder geval een goede reden om gewoon naar de bibliotheek te lopen in plaats van te gaan studeren.

En dan dat einde.... jjjjjjjuist...

En of dit nou het niveau haalt van films als Inside of Haute Tension.... helaas niet. De film gaat erg vaak naar een socialdrama kant op.... en dat is een term waar ik op den duur erg impotent van word. Al dan niet was dit zeker een leuk probeerseltje.

3,5*

avatar van yeyo
3,0
Grave schetst een interessant beeld van de (Franstalige?) campuscultuur waar je op een agressieve manier gedwongen wordt op deel uit te maken van de waardige studententraditie (ik ging bijna over mijn nek toen ik die bekladde beige vesten zag) en 'kritische geesten' gereduceerd zijn tot onthoofde torso's op een groepsfoto. Die peer pressure speelt des te harder in het soort jaren '70 betonnen blokken gedropt in the middle of nowhere faculteiten (Grave werd gefilmd op de Sart Tilman campus in Luik), compleet afgesloten van de bewoonde wereld (check die stenen buitentrap, zum kotzen), waardoor je volledig aangewezen bent op de 'bestaande faciliteiten' en een bus moet nemen als je bv even een dürüm wilt gaan eten (en dan nog bij een tankstation godbetert!)

De vermannelijking van jonge meisjes lijkt tevens intrinsiek verbonden aan dit soort bacchanalen: de vrouwelijke personages in Grave zuipen zich te pletter, schelden als hangjongeren, hebben een buitengewoon agressieve sex drive, scheren elkaars kut en lachen zich een breuk wanneer ze zichzelf onder zeiken in een poging tot rechtstaand pissen. Hoofdpersonage is zeker een revelatie en mooie toevoeging in het categorie 'muurbloempjes qui perdent les pédales', waar o.m. Deneuve, Blair, Spacek en Lund haar voorgingen.

Grave heeft niet de zwaarmoedigheid van Maryrs, eerder de luchtigheid van Sheitan. Toch begaat het net als veel recente Franse horrorfilms de fout door de plot te laten ontsporen in een soort psychologische ondergang waar alle grenzen vervagen, iets wat enkel werkt bij een uitgesproken auteuristische visie en niet bij simpel genrewerk dat zich geen kapsones moet maken (ook de twee laatste films van Pieter Van Hees leden hieronder). De arrogante nonchalance van het abrupte eind geeft tevens de indruk dat de film gericht is op een Fabrice du Welz / BIFFF publiek, zolang het allemaal maar gortig, 'glauque' en 'chelou' is zullen de pseudo-bohémiens het wel lusten.

avatar van Fisico
3,5
Gratis tickets gewonnen voor deze film. Anders zou ik deze wellicht nooit gezien hebben. Vreemde film die vooral wil choqueren met wat dode beesten en wat bloed. Echte horror is dit niet echt. Doordat men veelvuldig wil choqueren mist het ook wat zijn 'geloofwaardigheid'.

De film kent echter een vrij goeie opbouw. Leuke muziek ook en er wordt toch een zekere sfeer en spanning gecreëerd met de grijze grauwe locatie van de universiteit in Luik. Je weet dat het zal escaleren en er wordt duidelijk naar dit hoogtepunt toegewerkt. Het hoe en waarom blijft lang duister en de kijker moet helemaal tot het einde wachten voor een verklaring. Dat maakt voor mij ook de film sterk. Het einde zorgt gelukkig voor een enige boodschap, een verhaal van samenhang. De film is opgebouwd in lagen en verklaard ook de titel van de film Het wordt steeds erger en erger met Justine. Begonnen als vegetariër en geeïndigd als... als wat eigenlijk? Gaat ze dezelfde toer op als haar zus? Het concept dat de gehele familie eigenlijk kannibalen zijn van nature maar deze drang en honger naar menselijk vlees wegduwen door vegetariër te worden is interessant. Dit verklaart bijvoorbeeld ook de heftige reactie van de moeder in het wegrestaurant of de apatische houding van haar zus toen ze haar vinger opgegeten zag worden door de zus. Het is net die mooie gestage opbouw die ik wel weet te appreciëren, hoe Justine langzaam in een kannibaal verandert (of eigenlijk is wie ze werkelijk is) gaande van de niertjes tot de kippenfilet naar de hamburger tot haar zus toe. Die autoscenes waren trouwens een leuke zijsprong naar de honger naar menselijk bloed De film bevat enkele expliciete scenes dode beesten, opgepeuzelde vinger, .... Niet voor iedereen weggelegd dus, maar dat weet je op voorhand natuurlijk. Ook de eindscene met Adrien was best ok.

Het enige dat me écht stoorde aan de film is het feit dat er werkelijk niemand réageert op haar vreemde gedrag. Neen, het wat filmen en online zetten. Ook toen de film eindigde, wat vrij open was voor Justine waardoor ze waarschijnlijk door zal gaan. Voor de rest vrij onderhoudend en redelijk goed voor een horrorprent.

Tot slot misschien ook dit. Toen Justine zich bij de dokter liet behandelen voor haar eczeem zei ze dat ze een gemiddeld meisje wou zijn. Waarschijnlijk had ze toen bewust/onbewust al door wie ze in werkelijkheid was en dat het vegetariër zijn een grote leugen is.

3,0
Helaas wat tegenvallend. Het idee van de film – meisje ontwikkelt lust tot kannibalisme bij wijze van seksuele ontwaking – vond ik intrigerend en beloofde een nieuw soort Dracula-verhaal, maar dergelijke diepzinnigheid moet je er vooral zelf bij denken want het verhaal op het doek is zo plat als een dubbeltje. Het verhaal behelst niet veel meer dan dat een meisje ontdekt dat ze uit een kannibalenfamilie komt – of eigenlijk alleen qua de vrouwen in de familie wat de film een hedendaags feministisch maar verder nietszeggend of zelfs extra ongeloofwaardig aspect geeft (vrouwen zijn nu eenmaal geen seksuele roofdieren, al wil deze film gelijk verwarde feministen anders suggereren) – waarbij haar eigen kannibalistische ontwaking begint bij het gaan studeren en op eigen benen leren staan omdat ze dan los komt van haar ouders die trachtten haar te beschermen tegen haar kannibalisme door middel van een streng vegetarisme (maar bij de ontgroening op de universiteit wordt ze onder druk gezet toch eens vlees te eten).

De verbinding met de rituele ontgroening op de universiteit is nog wel aardig gevonden, omdat zo’n ontgroening zowel een initiatieritueel (in seksueel opzicht de ontmaagding) als het overschrijden van grenzen behelst (zoals hier kannibalisme), waardoor het een jongvolwassene kan helpen zichzelf te ontdekken (ik moet alsmaar aan het interview met Koning Willem Alexander denken die ook zoiets zei qua jezelf ontdekken door grenzen te overschrijden, inclusief dat het ontbreken van TV in de jeugd later een TV-verslaving kan geven zodat ik aanvankelijk dacht dat het meisje zo verslingerd raakte aan vlees doordat ze voorheen altijd vegetariër was geweest), maar het verhaal vond ik verder weinig boeiend, temeer omdat het vooral vragen oproept en aldus de kijker weinig serieus neemt: waarom doet haar zus, die reeds geheel kannibalistisch is geworden als studielosbol, zo laconiek over haar kannibalisme en dat van haar jongere zus waardoor het snel helemaal mis gaat (in een intelligent horrorverhaal kunnen we ons inleven in de hoofdpersonen omdat zij dezelfde beslissingen nemen als wij zouden doen (of op z’n minst dezelfde emoties hebben) in zo’n vreselijke situatie maar dat gebeurt hier helemaal niet), waarom treft dit kannibalisme-gen alleen vrouwen en hoe is het ontstaan (het verhaal geeft echter nog geen begin van een verklaring)?

Al met al is de film ontstaan uit een briljant idee maar was de inspiratie daarmee helaas grotendeeels alweer op want de uitwerking van het idee vond ik tamelijk zwak.

avatar van wibro
4,0
Dit horrorfilmpje stelde mij niet teleur. Ik had ook niet anders verwacht moet ik zeggen. Grave is ook een van de betere films die het onderwerp kannibalisme als onderwerp heeft. Ligt ook aan het feit dat de mensenvlees etende hoofdpersonen best wel aantrekkelijke dames waren. Tja, ik houd wel van dit soort vrouwen, zo lang het maar in een film is natuurlijk. In het echt zou ik ze niet graag tegenkomen. Film begon trouwens ook met een schitterende opening en ook het einde mocht er zijn, waarbij ik bij de aftiteling onmiddellijk aan de films van Noé moest denken. De perverse handelingen, waaronder de keiharde ontgroening rituelen werden mooi in beeld gebracht. Ook de soundtrack mocht er zijn trouwens. Paste erg goed in deze zeer aangename Franse horrorfilm, die het voor mij niet direct van het verhaal maar vooral van de sfeer moest hebben. Ja, het moet gezegd worden, goede horrorfilms maken, dat kunnen die Fransen nog steeds. Het verbaasde mij trouwens wel dat deze film in Arthouse Lux draaide, een filmhuis dat het toch vooral moet hebben van serieuze drama's. Wel van mij mogen ze dit soort filmpjes wel vaker vertonen.

3.5*

avatar van tbouwh
3,0
Een sleutelmoment in Raw is een ogenschijnlijk onschuldige greep in de koelkast. De smaak van rauw vlees maakt iets los bij de eerst zo ingetogen Justine. Vanuit een evident evolutionair perspectief schetst debuterend regisseuse Julia Ducournau een vervreemdend coming-of-age-verhaal: seksuele ontluiking en de weg naar volwassenheid gaan bij Justine gepaard met het verlangen naar mensenvlees.

Op een intrigerende manier beweegt Raw zich van realisme naar surrealisme. De setting oogt in eerste instantie hyperrealistisch, om dan in het licht van Justines transformatie steeds meer absurdistisch te worden. Eenzelfde ontwikkeling wordt zichtbaar in de zusterrelatie met Alexis (Ella Rumpf), die op het moment van Justines inwijding al een tijdje diergeneeskunde studeerde. Het is jammer dat de film soms wat vluchtig voorbij gaat aan de verschillende locaties die Raw een doorgaans naargeestige sfeer meegeven. In het laatste kwartier werkt Ducournau zich ietwat gehaast naar de ontknoping toe; het idee is angstaanjagend briljant, de uitwerking wat minder.

Garance Marillier schittert als een meisje dat in de context van een ontwakend dierlijk instinct onderzoekt wat haar nog menselijk maakt. Het levert een memorabele arthouse-horrorfilm op, al liet een scala aan gemiste kansen en ongelukkige keuzes zich bij ondergetekende flink voelen.

Volledige recensie (Fv)

avatar van mrklm
2,0
Een intrigerend idee dat halverwege een doodlopende straat inloopt en daar niet meer uit weet te komen. De openingsscène is het beste, al duurt het lang voordat het verband met de rest van de film duidelijk wordt. Garance Marillier is voortreffelijk in de hoofdrol en haar transformatie van een meisje dat allergisch is voor vlees in een jonge vrouw dat snakt naar vlees en bloed speelt ze zeer overtuigend. Ook Ella Rumpf scoort punten als haar rebels oudere zus Alexia, maar ook zij wordt in de steek gelaten door een scenario dat teveel in de herhaling valt en een regisseur die te nadrukkelijk probeert het publiek te shockeren, vooral met zeer aanwezige muzikale motieven, en daardoor juist het tegenovergestelde bewerkstelligt. Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige bent die de onthulling op het einde al lang van tevoren had zien aankomen. En ik eindig met de visuele woordspeling dat ik na bijna 100 minuten blij was dat er een einde kwam aan de misère.

avatar van Ferdydurke
4,0
Bijzonder.

En dan niet zo zeer vanwege de thematiek, die raakt aan alle al of niet mythische clichés over vrouwen en vrouwelijke seksualiteit, als wel vanwege de uitsluitend ‘vrouwelijke’, of althans niet-mannelijke, invalshoek.

Het ‘mannelijk’ perspectief, met al zijn obsessies, begeerten en angsten, is hier irrelevant; geen behaagziek tegemoetkomen aan het mannelijke voyeurisme hier, en, wat me misschien nog wel meer bevalt, geen wraakzuchtige, ideologisch gekleurde m/v confrontatie. De film gaat daar aan voorbij, overstijgt dat, zoals bijvoorbeeld een film als Moonlight superieur is met betrekking tot dat andere hot issue.

Toegegeven, je kunt de film ook zien als een commentaar, een kritiek, op een extreme machowereld, een gedachtenspel met de mogelijke, (on)denkbare, reacties van vrouwen daarop. Spring Breakers had dat ook wel, min of meer. Maar Korine is een man, en dat kon je toch wel zien aan die film.

De strijd tussen de geslachten wordt hier effectief buitenspel gezet door de keuze van een mannelijke homoseksueel (zo’n beetje de enige mentaal evenwichtige figuur in de film) als brandpunt van de ‘aandacht’ van de dames. Alsof we hier met een oerkracht, een ontketening, te maken hebben, die zich niet per se dáár iets aan gelegen laat liggen.

Tezamen met de laconieke, droge en somtijds zwartkomische ondertoon leidt een en ander tot een frisse, originele film, met goede acteurs in een aantal heel sterke scènes. Die Marillier spat van het doek af, zeg.

Toch zijn er wel wat zaken die me afhouden van een echt hoge score. Het eerste is meer een persoonlijke gevoelskwestie: ik heb de indruk dat er iets schort aan de timing, het ritme van de film; soms lijken dingen iets te lang te duren, of althans niet het juiste tempo te hebben. En hoewel de openingsscène op zichzelf gewoon heel goed is, lijkt het tezamen met de ‘opvolgende’ scène daarvan, later in de film, minder in het geheel te passen. Al is het shot van de langs de snelweg lopende Justine wel weer geweldig...

Maar goed, dat kan nog aan mij liggen, aan mijn onbewuste ‘verwachting’ van een conventionele spanningsopbouw, wat hier kennelijk niet de eerste prioriteit heeft.

Kwalijker vind ik het einde van de film, dat ik, niet eens zozeer inhoudelijk, maar wel als nadruk die het nu (als einde) krijgt, een soort pointe, beneden de maat vind.

Niettemin, alles bij elkaar een indrukwekkend debuut, dat naar méér smaakt (duh).

avatar van Alathir
1,5
Dat er hier sommigen zijn dat dit als smaakvol en geestig bestempelen, kan ik moeilijk begrijpen. Nu ja, ieder diertje zijn pleziertje . Hoe dan ook ik vond sommige scènes echt gross: iemand de vinger van haar zus zien opeten of iemand aan een oogbol zien likken met haar tong.. Voor de rest viel het eigenlijk nog best mee maar zoals zo vaak weer gekeken zonder te weten over wat het ging. Ik kan zeker begrijpen dat hier mensen van flauwvallen of iets dergelijks. Mijn maag keerde zich toch ook even om, denk ik. Ik ben vrij veel gewoon en heb vrij weinig gevoelens maar dit was ook voor mij soms net erover haha.

Ik denk dat mensen die The Neon Demon goed vinden deze film zeker moeten zien. Daar zou ik deze het meest mee vergelijken hoewel hier (denk ik) minder symboliek in zit. De vibe van de film is toch een beetje hetzelfde en de gore is soms vrij shockerend. Ik vind het beide tamelijk slechte films al heb ik ze weten uit te kijken. Volgens mij is dit gewoon een thema dat mij niet ligt

avatar van Macmanus
3,0
Was het niet helemaal.

Wat hoopte ik op weer een geweldige horror uit Frankrijk. Het leek er in het begin met de ontgroening en feest daarop volgend ook eentje te kunnen worden. Helaas bleef de impact van de recente franse horror klassiekers uit. Dat komt vooral omdat het visueel niet genoeg punch heeft. Maar ook omdat ik als horror liefhebber dit verhaaltje wel eerder heb gezien. Zij het uit Amerika en dus per definitie minder arthouse kennelijk. Maar daardoor was de clou niet zo heel indrukwekkend. Best voorspelbaar eigenlijk.

Het is nog wel een aardig wegkijker. Vond die grote zus wel wat hebben. Het is nooit full arthouse en duurt gelukkig niet lang. Maar niet de klapper waarop ik hoopte.

3 sterren.

avatar van tattoobob
3,0
Helaas Pindakaas.

Toch na het lange wachten en hoge verwachtingen een tegenvaller.
Voor de horrorfan stelt dit niets voor en hebben we dit soort dingen wel vaker gezien.
Niets nieuws eigenlijk.

Verder wel heel sterk acteerwerk van het hoofdpersonage en met een klein handje vol sterke bloederige scenes scoort deze film nog wel drie sterren.

Tegenvaller maar niet slecht.

avatar van El ralpho
4,5
Om op te eten!

Je bent om op te eten! De meeste mensen zullen in hun verleden ongetwijfeld wel een tante (of vage kennis die zichzelf tante noemde) hebben gehad die dit uitsprak terwijl ze je stevig in je wangen kneep. Deze tantes konden overal opduiken maar verjaardagen, bruiloften en kraamfeesten waren het meest waarschijnlijk. De dames die deze uitspraken deden waren vaak te herkennen aan hun volle omvang, bolle wangen, goedkope parfumlucht en walmende adem. Vaak was het de kunst om deze personen te vermijden zolang je kon, maar vinden deden ze je altijd.

De hoofdrolspeelster uit Raw (justine) neemt deze uitspraak wel heel letterlijk, als ze er achter komt hoe lekker ze (mensen)vlees eigenlijk wel niet vindt. Veel te lekker blijkt al snel, als haar drang naar mensenvlees ook steeds meer toe begint te nemen. Als je dit leest denk je misschien aan een hele slechte, recht toe- rechtaan horrorfilm maar het horrorelement blijkt slechts een onderdeel in dit krachtige Franse drama te zijn. Naast het ontwaken van de kannibaal in Justine gaat deze film ook over volwassen worden, het verkennen van seksualiteit, je plek vinden en het harde leven op de universiteit. Al deze overige zaken zijn net zo belangrijk als de reden waarom de horror liefhebbers deze titel willen zien, en Raw kan dan ook een veel breder publiek aanspreken.

De horrorfanaten zullen echter niet teleurgesteld worden, want, hoewel Raw niet eng is, komen er een aantal huiveringwekkende scènes voorbij. Dat je hier kotsend de woonkamer voor uit gaat lopen is overdreven, maar wegkijken is met name tijdens een specifieke scène wel praktisch gegarandeerd.

Raw heeft mij positief verrast en is voor mij de beste titel die ik tot nu toe in 2017 gezien heb. De film barst van de sterke scènes, is pakkend, sfeervol en heeft ook nog een prachtige cameravoering. More of this please!

4,5*

avatar van eRCee
4,0
Gave score, dat vooral: lekkerrr.

Ook verder een heerlijk filmpje met een overtuigende Marillier, een tof verhaal (origineel script van de regisseur), goeie vormgeving (de feestscenes zijn sterk, ook het shot onder de dekens goed gevonden), paar hoogst ongebruikelijke momenten (spiegeldans, seksscene, kluifpartij op vinger). Alles klopt en het is gewoon goed gemaakt, met stijl. Je moet er niet aan denken wat er met zo'n script was gebeurd in handen van een of andere Hollywood-regisseur.

avatar van john mcclane 2
3,5
Mens worden door het onder controle houden van RAUWE emotie's.

Gelukkig was ik niet de enige die wel even achter de oren moest krabben om enig benul te hebben wat
Julia Ducournau hier nu helemaal wil zeggen.
Het heeft een ontzettende what the fuck is hier gaande gehalte .
er worden wel antwoorden gegeven.
De slot scene beantwoord het meeste .
Maar het is ook wel heel raar,choquerend zoals de geruchten deden beloven vond ik het niet.
Wel dus vervreemdend,ik kan dat! alleen benadrukken.
En blijkbaar zie ook hier op MM maar het net zit er ook vol mee, zien mensen er van alles in , van vegetarische elementen tot mytische weerwolf achtige figuren.
Maar dat kan het knappe van cinema zijn,,net als goede kunst,iedereen ziet er wat anders in.

Uniek , raar,zowel knap geregisseerd als geacteerd.
Daardoor toch wel dikke voldoende .

avatar van scorsese
2,5
Matige film over een vegetarische dierenarts-studente die voor het eerst vlees eet tijdens een ontgroening. Op zich wel een originele film over kannibalisme. Afgezien van een aantal aardige scenes en een prima hoofdrol van Garance Marillier weet het verhaal niet echt te boeien. Het geheel mist ook een beetje spanning en sfeer.

avatar van baspls
3,0
Toen ik pas Cannibal Holocaust zag herinnerde ik me weer dat ik Raw nog moest zien. Vandaag maar even voor gaan zitten.

De film verteld het verhaal over een meisje uit een familie van vegetariërs die dierengeneeskunde gaat studeren. Nadat ze bij een van de vele bizarre ontgroeningen rauwe kikkernier moet eten krijgt de vegetariër een niet te stillen honger naar vlees...

Dit zou even goed de plotomschrijving van een foute b-horror kunnen zijn, het is echter een geprezen Franse Art-house film. Zodoende ligt de focus op coming-of-age drama. Desalniettemin probeert de film wel de choqueren, als het niet met kannibalisme is dan wel met de omstandigheden op de school of (homo)erotische taferelen.

Wat verschrikkelijk die ontgroeningen en al die stront irritante studenten. Ik zou het daar geen seconde uithouden. Waarom deze mensen dierenarts willen worden is me ook echt een raadsel, ze geven in ieder geval niets om dieren en hebben meer aandacht voor hardcore-feestjes in het mortuarium. Iemand een lijk proberen te voeren in de kelder, waarom zouden we dat aan leraren melden? (Waarom heeft een dierenartsopleiding eigenlijk menselijke lijken?) Naast de lompe behandeling van mede studenten kan Justine ook niet op haar ouders en zus rekenen. Kortom, de toon is somber.

Het kannibalisme werd op een interessante manier gebracht. Als je je hele leven geen vlees hebt gegeten en dan ineens wel veel vlees eet, hoe groot is de stap naar kannibalisme dan? Echter had ik het graag nog wat meer uitgewerkt gezien, met name het einde van de film liet te wensen over. Is kannibalisme nou erfelijk of hebben alleen vegetarische dierenartsen zijn daar last van?

De film is fraai geschoten en wist van begin tot eind zeker te boeien. De muziek was wel aardig, al die Franse liedjes hadden niet zo gehoeven.

Al met al niet zo goed als ik had verwacht na de vele prijzen, maar toch zeker wel een van de interessantere films van dit jaar. Het gevoel dat de film oproept zag je trouwens ook diverse malen op muren geschreven in de film: WTF?!

avatar van Pazmaster
2,5
Apart is het wel, maar om nou te zeggen dat het een goede film is? Een vreemd verhaal waarin het duidelijk om de gore te doen is, en aan spanning ontbreekt het ook een beetje. Vooral de eerste helft vond ik behoorlijk saai. De cast doet het niet eens onaardig maar het sfeertje bevalt me niet zo, ook de muziek klinkt goedkoop. Niet mijn type horror.

4,0
Ondeugend, slim filmpje, ik heb genoten. Vaak grappig, licht provocerend en bij momenten letterlijk walgelijk om te zien. Aan het slot blijkt dat dit eigenlijk een griezelkomedie is, maar het word allemaal zo serieus en real life gebracht, dat we er ook nog goedbedoelde nabeschouwingen over gaan maken, briljant toch?. Wat wil regisseur Ducournau met Grave dan precies?.....Volgens mij slechtst, op haar manier, amuseren met een intelligente vertelwijze, zonder hapklare brokken te bieden. Natuurlijk valt de film bij momenten rauw op je dak met de expliciete gore maar wie de afgelopen jaren de talloze zombie series en films aan zich voorbij zag trekken kan toch niet echt ontkennen dat we een en ander al eens eerder hebben gezien(alleen zeldent zo goed en scherp als hier)? Het verschil is verder dat in Grave het verhaal in een zeer herkenbare, levensechte setting is geplaatst en Ducournau ons met een kalme zelfverzekerde stijl welhaast bedrieglijk goed meeneemt in deze absurde wereld, waardoor de goed getimede schokeffecten als een voltreffer aankomen.
Na het zien van dit werk van deze durfal geloof ik weer in de Franse cinema, meer van dit svp. De voor mij onbekende acteurs zijn trouwens ook goed, bijten zich echt vast in hun rol.

avatar van filmkul
4,0
Sterk drama, welke alleen niet verteerbaar is voor mensen met een zwakke maag. Het verhaal is best origineel en wordt prima uitgewerkt door Ducournau. De opbouw is uitstekend. Langzaam aan laat zij zien waar het verhaal feitelijk om draait. Het is een beetje coming of age film, maar dan net even anders. Ondanks dat het verhaal afwijkt van de realiteit, komt het allemaal wel heel realistisch over. Het acteerwerk van met name Marillier is uitstekend. De soundtrack is eveneens goed gekozen. Topper. 4.0/4.5

avatar van Onderhond
4,0
Zeker fijn.

Wanneer de verhalen vooraf bigger than life zijn moet je altijd een beetje oppassen met verwachtingen, zo ook bij deze film. Naast wat standaard overdrijving vind ik de hype verder niet geheel onterecht, maar Raw brengt wel een eerder typische vorm van horror, waardoor mensen die op gore of spanning zitten wachten bedrogen zullen uitkomen.

Ondanks dat het een Franse film (met vooral Belgisch geld) is, voelt het toch best Waals aan. Zou zomaar een Belgische school geweest kunnen zijn, de wat mistroostige setting zou zo uit een Dardenne film kunnen komen en de vagere horror momenten zijn iemand als Du Welz zeker niet vreemd. Al helemaal niet wanneer ook Laurent Lucas nog een keer door het scherm komt schuiven.

Visueel had het nét nog iets krachtiger gemogen, soundtrack was wel op niveau en de film heeft een aantal memorabele scenes die het geheel eenvoudig boven de middelmaat uittillen. Samen met Hadzihalilovic toont Ducournau dat vrouwen in genrefilms best wat toe kunnen voegen, daar kan Jenkins nog wat van leren.

4.0* en een uitgebreide review

avatar van Brabants
3,0
Binnen het kannibalisme genre is dit een zeer subtiel filmpje, wat qua drama ook zeker goed uit de bus komt. Deze productie gaat dan ook niet simpelweg met gruwelbeelden de markt op, maar is ook zeker qua inhoud een zeer geloofwaardige film.

avatar van david bohm
3,5
Speciaal filmpje dit waarin het kannibalisme toch op behoorlijk realistisch aandoende wijze wordt opgediend. De twee zusjes en het huisgenootje spelen sterk, het is mooi in beeld gebracht. De muziek is ook fijn. Wat betreft de heftigheid vond ik het nog wel wat meevallen.

avatar van james_cameron
3,5
Effectieve, verontrustende film die subtiel en realistisch begint en vervolgens langzaam maar zeker de waanzin opvoert. Goed gemaakt en gespeeld, met mooi naturel camerawerk en een sfeervolle soundtrack. Hier en daar neemt de plot een loopje met de geloofwaardigheid en niet alle bizarre en vooral ranzige ontwikkelingen zijn even functioneel, maar de pluspunten overheersen absoluut.

avatar van Kondoro0614
3,5
Een prima Franse horror film waarbij kannibalisme op de voorgrond gezet word en ik vond hem toch best wel lekker wegkijken. Hoewel het natuurlijk niet de beste kannibalen film is die er op de wereld gebracht zijn en ik moet er nog heel wat van kijken: ik ben fan van de kannibalen films. Grave is zo’n heerlijk moderne kannibalen film waarvan je niet alles echt serieus moet nemen, de film is vaak aardig apart en dat word ook zo getoond maar dat maakt de film gelijk ook weer tof. Met hier en daar wat psychologische scénes en acteerwerken blijft de film heerlijk in leven en ook is de film lekker hard met de kannibalen scénes. Zo zie je bijvoorbeeld na een tijdje dat het bovenbeen van Adrien afgekloven is en dan zie Justine en Alexia met allemaal bloed aan de mond elkaar helpen, die hebben dus gewoon aan dat been gezeten.

Qua spanning is de film niet zo gevuld, de film gaat snel en heeft een mooi tempo maar hij word nergens echt spannend en dat is wel iets wat ik miste. Het leek net of kannibalisme normaal was in hun school want ze deden er allemaal maar weinig op uit toen ze zagen dat die jongen in zijn lip gebeten werd en de twee zuster een bijt gevecht hadden. Het hoeft natuurlijk niet te wijzen naar kannibalisme maar ik vond dat er maar weinig ingegrepen werd. Er was namelijk nergens politie te bekennen of laat staan een leerkracht op een school dat vond ik nogal apart.

De film begint alleen ook al apart, we zijn er namelijk zo langzamerhand achter dat Justine en haar familie erg vegetarisch zijn. Ze hebben nog nooit vlees gegeten whatsoever en Justine blijft dit aardig vol houden. Als hun eerste nacht op de campus aanbreekt worden ze uit hun kamers gehaald door oudere jaar als een soort ontgroening en moeten ze al kruipend naar de dansvloer gaan. Al dansend gaan ze zo de nachten door maar, dat is helaas niet het enige aparte in deze film. Zo vond ik het eten wat ze voorgeschoteld kregen (een nier) om hun ontgroening te voltooien ook wel lekker en natuurlijk de scénes als het bijtgevecht tussen de twee zusters en aparte filmpje wat gemaakt was dat Justine onder invloed iets wat happen/bijten.

De setting in ‘Grave’ is leuk, een campus gebied met veel bloot, seks en kannibalen scénes dat de film goed wist te vullen. Gaaf om te zien dat na een tijdje Alexia zich ook toevoegt bij de kannibalisme van Justine en zo samen als kannibalen rond gaan in het campus waarop het einde hun vader ook toegeeft vlees te hebben gegeten of nu nog te eten. Maar ook hoe Julia Ducournau sommige stukken op beeld brengt is tof, het weet toch een soort sfeer af te geven en die sfeer is nog best creepy. Dat maakt de film voor mij echt tof en ik weet ook dat ‘Grave’ geen slechte film is.

Het verhaal is tof. Justine wil net zoals de rest van haar familie dierenarts worden en komt als ‘rookie’ binnen op de school en het campus. Samen met alle andere ‘rookies’ krijgen ze de eerste nacht hun ontgroeningsnacht waarbij alle matrassen naar buiten werden geflikkerd en ze naar het openingsfeest moesten. Eenmaal daar aangekomen is Justine er ook zo weer weg, en we volgen hun bij de foto die altijd genomen word van de nieuwe klas die binnengekomen zijn. Daarna word Justine gedwongen om een nier te eten terwijl ze door haar familie streng vegetarisch is. Nadat ze de nier heeft gegeten wil ze meer en begint na een tijdje rauw kip te eten en ander vlees. Wanneer Justine en haar zus bezig zijn om haar van onderen te harsen word de vinger van haar zus Alexia afgeknipt en begint Justine vervolgens deze vinger op te eten. Dit is het begin van haar kannibalisme en ze wilt constant meer, zo ook de nek Adrien en de lip van een andere jongen en tot slot het hele bovenbeen van Adrien. Haar vader laat zien dat ook hij vlees heeft gegeten en eigenlijk de hele familie van het vegetarische was afgestapt.

De soundtrack in ‘Grave’ is gaaf en het acteerwerk was ook prima. Ik moet zeggen dat ik mezelf prima vermaakt heb met deze film en hij leuk wegkijkt. Ondanks de sommige minpunten waaronder het feit dat de film snel maar rommelig verloopt kijkt de film wat dat betreft erg snel weg en is hij (met ook wel helaas zijn korte speelduur) met zijn 99 minuten ook echt niet lang.

3.5*

avatar van DVD-T
4,0
Heel fijn.

De meest schokkende dingen die in Grave gebeuren, zijn niet eens het meest interessante. Alles wat Justine emotioneel mee maakt is dat wel. Interessant om te volgen hoe ze omgaat met die nieuwe situatie. De setting is geweldig. Het hele universiteit gebeuren met de ontgroeningen en de feesten voegt echt iets toe aan de film. De ontknoping komt niet geheel als een verassing, maar lijkt ook niet helemaal de intentie van de filmmakers. De ervaring die je daarvoor doormaakt met Justine is veel belangrijker.

Met het acteerwerk zit het wel goed. Marillier houdt je aandacht goed vast met haar performance. Ook is het genieten van de visuals en de soundtrack.

Grave is niet een standaard horror film. Het is fijn om weer eens meer in een film te vinden dan gore en jump scares.

avatar van joolstein
4,0
Een zeer mooie en afwijkende horrorfilm waarbij vooral de combinatie van een intelligent script, een stijlvolle beeldvoering en af en toe lekker gore scènes het tot een zeer sterke film maken. Vooral die stijl van "in your face" filmen werkte hierbij erg goed. Hoewel Raw misschien is te classificeren als een kannibalen-horror, past het niet in het rijtje van de zijn illustere voorgangers en is daar ook niet echt mee te vergelijken. In dat context heeft het meer weg van ‘coming-of-age’ drama maar wel met een zeer macaber randje. Het knappe is dat debuterend regisseuse Julia Ducournau dat proces bijna uitsluitend vormgeeft met krachtige beelden. De film bezit zoveel prachtige scenes dat ik niet kan nalaten om er een paar te benoemen: zo is er een claustrofobisch scene van Justine onder de lakens, een scène met een bizarre ritueel waarbij een jongen (onder gele verf) en Justine (onder blauwe verf) pas de kamer weer mogen verlaten als beide partijen helemaal groen zijn geworden en een vrij lugubere scene met een vingertopje. Dit maakt Grave tot meer dan een uitstekende film. Dit is ook mede dankzij de voortreffelijke vertolking van Garance Marillie. Zij speelt de onschuldige, maagdelijke tiener die zich ontpopt zich tot een bloeddorstig creatuur dat worstelt met ongewilde impulsen die haar doen gruwen en tegelijkertijd ook duivels onweerstaanbaar blijken. Een fascinerende transformatie.

avatar van arno74
3,5
Degelijke en originele horror. Helaas destijds in de bioscoop niet kunnen zien omdat het maar in weinig zalen draaide. De film speelt zich af in een school voor dierenartsen, die soms wat wegheeft van een slachthuis. De aanvankelijke verhalen over mensen die flauwvielen in de bioscoop zijn wel schromelijk overdreven, maar de realistische setting is wel erg effectief, zonder bovennatuurlijke elementen is dit een geslaagde horror over twee cannibalistische zusjes. Moraal van het verhaal: voed je kinderen niet op als vegetariërs . Een film met behoorlijk wat memorabele scenes, aanrader voor de horrorliefhebber. 3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 07:05 uur

geplaatst: vandaag om 07:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.