Grave (2016)

Speciaal filmpje dit waarin het kannibalisme toch op behoorlijk realistisch aandoende wijze wordt opgediend. De twee zusjes en het huisgenootje spelen sterk, het is mooi in beeld gebracht. De muziek is ook fijn. Wat betreft de heftigheid vond ik het nog wel wat meevallen.

Effectieve, verontrustende film die subtiel en realistisch begint en vervolgens langzaam maar zeker de waanzin opvoert. Goed gemaakt en gespeeld, met mooi naturel camerawerk en een sfeervolle soundtrack. Hier en daar neemt de plot een loopje met de geloofwaardigheid en niet alle bizarre en vooral ranzige ontwikkelingen zijn even functioneel, maar de pluspunten overheersen absoluut.

Behoorlijk gestoorde film. I liked it alot!

Je word gewoon oud

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > Beste horrorfilms

Weer zo'n lekker originele horror. Zeer imposant als debuutfilm. Body horror, coming of age en strak gestyleerde en artistieke film in een. De film is ook wel echt smerig en provocerend, maar het knappe is het nooit simpelweg een ordinaire shockhorror wordt en de film je ongemakkelijk en gespannen weet te maken, maar ook sterk uit de hoek weet te komen met meer gevoelige en intieme scènes (vooral tussen de twee zussen, wiens relatie heel authentiek en beladen overkomt) en krachtige meer surrealistische beelden die blijven hangen.

Vanaf de direct al ijzersterke openingsscène maakt de film indruk. Die scène verloopt al direct niet zoals je verwacht, een trucje dat de film nog vaker effectief zal herhalen. Zo'n scène als die met dat ontgroeningsfeest is ook erg sterk om je in Justines plaats ongemakkelijk te laten voelen. Een hoop scènes voelen erg verstikkend op zo'n manier. En de smerigheden zijn ook bijzonder naar om te kijken. Het krabben en vervellen al, om nog maar te zwijgen van het opbraken van haar en de steeds grotere ranzigheid die daarna nog komt.

Met name de scène waarin Justine aan de vinger van haar zus begint te knabbelen na dat brazilian wax-ongelukje is een moment dat je niet snel meer in andere films zal zien. Erg krachtig ook als je dan voor het eerst het Carpenter-achtige thema van de film hoort. Het is misschien een makkelijke manier om indruk te maken, maar het maakt de scène wel nog net wat indrukwekkender.

En ook het einde is wel erg geslaagd. Het verraste mij toch weer toen Justine wakker werd naast Adrien en die dood bleek te zijn met een grotendeels afgekloven been. En dan blijkt ook nog dat het Justine zus was die Adrien heeft vermoord en wordt hierna nog door hun vader onthuld dat ze het van hun moeder hebben. Misschien keek ik wel met naïeve ogen naar de film, maar ook die allerlaatste scène kwam nog wel als een shock voor mij. Marillier speelt overigens erg sterk. Misschien komt het ook wel doordat ze gewoon goed gecast is, maar ze overtuigt als wat alledaags muurbloempje én als de bloeddorstige en seksueel agressieve vrouw waarin ze transformeert. 4.0*.

Voor mij mag het iets meer zijn, qua verhaal, plot en psychologie. Vooral het einde vond ik ronduit zwak..

Een prima Franse horror film waarbij kannibalisme op de voorgrond gezet word en ik vond hem toch best wel lekker wegkijken. Hoewel het natuurlijk niet de beste kannibalen film is die er op de wereld gebracht zijn en ik moet er nog heel wat van kijken: ik ben fan van de kannibalen films. Grave is zo’n heerlijk moderne kannibalen film waarvan je niet alles echt serieus moet nemen, de film is vaak aardig apart en dat word ook zo getoond maar dat maakt de film gelijk ook weer tof. Met hier en daar wat psychologische scénes en acteerwerken blijft de film heerlijk in leven en ook is de film lekker hard met de kannibalen scénes. Zo zie je bijvoorbeeld na een tijdje dat het bovenbeen van Adrien afgekloven is en dan zie Justine en Alexia met allemaal bloed aan de mond elkaar helpen, die hebben dus gewoon aan dat been gezeten.

Qua spanning is de film niet zo gevuld, de film gaat snel en heeft een mooi tempo maar hij word nergens echt spannend en dat is wel iets wat ik miste. Het leek net of kannibalisme normaal was in hun school want ze deden er allemaal maar weinig op uit toen ze zagen dat die jongen in zijn lip gebeten werd en de twee zuster een bijt gevecht hadden. Het hoeft natuurlijk niet te wijzen naar kannibalisme maar ik vond dat er maar weinig ingegrepen werd. Er was namelijk nergens politie te bekennen of laat staan een leerkracht op een school dat vond ik nogal apart.

De film begint alleen ook al apart, we zijn er namelijk zo langzamerhand achter dat Justine en haar familie erg vegetarisch zijn. Ze hebben nog nooit vlees gegeten whatsoever en Justine blijft dit aardig vol houden. Als hun eerste nacht op de campus aanbreekt worden ze uit hun kamers gehaald door oudere jaar als een soort ontgroening en moeten ze al kruipend naar de dansvloer gaan. Al dansend gaan ze zo de nachten door maar, dat is helaas niet het enige aparte in deze film. Zo vond ik het eten wat ze voorgeschoteld kregen (een nier) om hun ontgroening te voltooien ook wel lekker en natuurlijk de scénes als het bijtgevecht tussen de twee zusters en aparte filmpje wat gemaakt was dat Justine onder invloed iets wat happen/bijten.

De setting in ‘Grave’ is leuk, een campus gebied met veel bloot, seks en kannibalen scénes dat de film goed wist te vullen. Gaaf om te zien dat na een tijdje Alexia zich ook toevoegt bij de kannibalisme van Justine en zo samen als kannibalen rond gaan in het campus waarop het einde hun vader ook toegeeft vlees te hebben gegeten of nu nog te eten. Maar ook hoe Julia Ducournau sommige stukken op beeld brengt is tof, het weet toch een soort sfeer af te geven en die sfeer is nog best creepy. Dat maakt de film voor mij echt tof en ik weet ook dat ‘Grave’ geen slechte film is.

Het verhaal is tof. Justine wil net zoals de rest van haar familie dierenarts worden en komt als ‘rookie’ binnen op de school en het campus. Samen met alle andere ‘rookies’ krijgen ze de eerste nacht hun ontgroeningsnacht waarbij alle matrassen naar buiten werden geflikkerd en ze naar het openingsfeest moesten. Eenmaal daar aangekomen is Justine er ook zo weer weg, en we volgen hun bij de foto die altijd genomen word van de nieuwe klas die binnengekomen zijn. Daarna word Justine gedwongen om een nier te eten terwijl ze door haar familie streng vegetarisch is. Nadat ze de nier heeft gegeten wil ze meer en begint na een tijdje rauw kip te eten en ander vlees. Wanneer Justine en haar zus bezig zijn om haar van onderen te harsen word de vinger van haar zus Alexia afgeknipt en begint Justine vervolgens deze vinger op te eten. Dit is het begin van haar kannibalisme en ze wilt constant meer, zo ook de nek Adrien en de lip van een andere jongen en tot slot het hele bovenbeen van Adrien. Haar vader laat zien dat ook hij vlees heeft gegeten en eigenlijk de hele familie van het vegetarische was afgestapt.

De soundtrack in ‘Grave’ is gaaf en het acteerwerk was ook prima. Ik moet zeggen dat ik mezelf prima vermaakt heb met deze film en hij leuk wegkijkt. Ondanks de sommige minpunten waaronder het feit dat de film snel maar rommelig verloopt kijkt de film wat dat betreft erg snel weg en is hij (met ook wel helaas zijn korte speelduur) met zijn 99 minuten ook echt niet lang.

3.5*

Heel fijn.

De meest schokkende dingen die in Grave gebeuren, zijn niet eens het meest interessante. Alles wat Justine emotioneel mee maakt is dat wel. Interessant om te volgen hoe ze omgaat met die nieuwe situatie. De setting is geweldig. Het hele universiteit gebeuren met de ontgroeningen en de feesten voegt echt iets toe aan de film. De ontknoping komt niet geheel als een verassing, maar lijkt ook niet helemaal de intentie van de filmmakers. De ervaring die je daarvoor doormaakt met Justine is veel belangrijker.

Met het acteerwerk zit het wel goed. Marillier houdt je aandacht goed vast met haar performance. Ook is het genieten van de visuals en de soundtrack.

Grave is niet een standaard horror film. Het is fijn om weer eens meer in een film te vinden dan gore en jump scares.

Een zeer mooie en afwijkende horrorfilm waarbij vooral de combinatie van een intelligent script, een stijlvolle beeldvoering en af en toe lekker gore scènes het tot een zeer sterke film maken. Vooral die stijl van "in your face" filmen werkte hierbij erg goed. Hoewel Raw misschien is te classificeren als een kannibalen-horror, past het niet in het rijtje van de zijn illustere voorgangers en is daar ook niet echt mee te vergelijken. In dat context heeft het meer weg van ‘coming-of-age’ drama maar wel met een zeer macaber randje. Het knappe is dat debuterend regisseuse Julia Ducournau dat proces bijna uitsluitend vormgeeft met krachtige beelden. De film bezit zoveel prachtige scenes dat ik niet kan nalaten om er een paar te benoemen: zo is er een claustrofobisch scene van Justine onder de lakens, een scène met een bizarre ritueel waarbij een jongen (onder gele verf) en Justine (onder blauwe verf) pas de kamer weer mogen verlaten als beide partijen helemaal groen zijn geworden en een vrij lugubere scene met een vingertopje. Dit maakt Grave tot meer dan een uitstekende film. Dit is ook mede dankzij de voortreffelijke vertolking van Garance Marillie. Zij speelt de onschuldige, maagdelijke tiener die zich ontpopt zich tot een bloeddorstig creatuur dat worstelt met ongewilde impulsen die haar doen gruwen en tegelijkertijd ook duivels onweerstaanbaar blijken. Een fascinerende transformatie.

Degelijke en originele horror. Helaas destijds in de bioscoop niet kunnen zien omdat het maar in weinig zalen draaide. De film speelt zich af in een school voor dierenartsen, die soms wat wegheeft van een slachthuis. De aanvankelijke verhalen over mensen die flauwvielen in de bioscoop zijn wel schromelijk overdreven, maar de realistische setting is wel erg effectief, zonder bovennatuurlijke elementen is dit een geslaagde horror over twee cannibalistische zusjes. Moraal van het verhaal: voed je kinderen niet op als vegetariërs . Een film met behoorlijk wat memorabele scenes, aanrader voor de horrorliefhebber. 3,5*

Wat de thematiek betreft (uitgaand van de trailer) ik heb zelfs bijna 25 jaar later nog wel eens plotselinge cravings naar vlees, net zoals ik heel soms nog wel eens opeens een sigaret wil. Ik lach er dan maar om, en benoem het, wetend dat vlug daarna doorgaans alweer weg is. Het verlangen bij mij is meestal sneller verdwenen, dan de schok bij diegenen aan wie ik het verlangen mededeel.

Ik hoop hem eindelijk ook te zien in de komende weken, maar vind het ook zonde dat ik hem in de bios gemist heb. We waren simpelweg te druk die maanden om alles wat we wilden zien mee te krijgen.

Drama met licht horrorrandje.

Overtuigde vegetariër Justine gaat studeren voor dierenarts en eet tijdens de ontgroening voor het eerste maal vlees. Al snel wordt duidelijk waarom ze zo streng werd weggehouden van vleesproducten.

De sfeer zit er goed in, het acteerwerk is prima en de ontwikkeling naar steeds meer lust naar vlees wordt sterk opgebouwd, vooral als ook zuslief mee in die ontwikkeling stapt. Uiteraard geen Cannibal Holocaust toestanden maar momenten als de vinger en het dijbeen zijn toch lekker goor en voor de rest genoeg andere kleine smerigheden in de film

3*

Interessante film, die me qua sfeer een beetje aan Noé doet denken. In ieder geval worden er flink wat grenzen opgezocht wat tot enkele gruwelijke beelden leidt.

Met name de scène waarin ze haar opgegeten haar uitspuugt, en de scène waarin ze haar zusters vinger verorbert doen een flink gevoel van walging in me opwellen. Goede scènes dus, want een geslaagde film moet in mijn ogen iets in je opwekken zolang het maar geen onverschilligheid is.

Zoals gebruikelijk bij dit soort films een sterke soundtrack met een focus op ambient geluiden. Visueel degelijk, maar er had wat meer gecreëerd kunnen worden in de scènes die wat minder grafisch zijn.

Al met al geslaagd, al is de impact kleiner dan bijvoorbeeld het betere werk van Noé. 3,5*.

Ik heb nog eens gekeken, het gaat wel met Engelse ondertitels, maar Nederlandse ondertitels zijn er nog altijd niet (en als er Frans gesproken wordt, verwart dat alleen maar keihard). Dan wacht ik maar met deze te zien tot de DVD goedkoper wordt? (die ik sowieso van plan was om te kopen).

Sinds wanneer heet deze film eigenlijk Grave?

Sinds altijd al. Gewoon de Franse titel.

Ik had de hele tijd Raw in gedachten.. Nja het zal wel

Bij 95% van de films wil ik het doen, maar bij deze film, waar ik de meeste verwachtingen van heb van quasi alle films die ik nog niet gezien heb, laat ik niets aan het toeval over

't Zou best kunnen dat ie in Nederland als Raw geserveerd is. Vond men beter klinken, kennelijk.

In ieder geval, toen ik destijds bij de kassa om een kaartje voor 'Grave' vroeg, werd ik nogal glazig aangekeken. Er kwam pas actie toen ik 'Raw' snauwde.

gravé?

gràve?

Gewoon grave als in ernstig. Is toch een van de bekendste Franse woorden? Maar het had ook een Engelstalige titel kunnen zijn, wat ik eerst dacht.

Geen idee waarom dat een bekend woord zou moeten zijn. Het leest inderdaad Engels weg zo'n titel. Het is verder een vreselijk volk met een vreselijke taal. Het is maar dat ze er af en toe leuke films uitpoepen.

Ja, laten we een hele bevolking wegzetten als vreselijk. Goed idee.

Psychologisch gezien best een goed Drama. Qua Horror kwam het wat mij betreft een stuk minder tot zijn recht tenzij je nogal kotsgevoelig bent aangelegd. 6.5/10*

Best een tof filmpje van Franse bodem. Grave is weer eens wat anders, voornamelijk een drama met een licht horrorrandje waarin beginnend studente en vegetarier Justine tijdens de ontgroeningen een hele nieuwe kant van zichzelf ontdekt - ze blijkt vlees en dan in het bijzonder menselijk vlees toch wel heel lekker te vinden. Het basisidee van meisje gaat studeren, komt in een compleet andere wereld terecht, probeert haar weg daarin te vinden, en de boel escaleert op onnatuurlijke wijze deed me ook behoorlijk denken aan Thelma, al is die wat meer arthouse-achtig en is Grave een stuk, ehm, rauwer. Het horroraspect valt dan wel weer mee, maar de film is vakkundig in elkaar gezet. Goed geacteerd en gefilmd, en door de onvoorspelbare aard van zowel Justines ontwikkelende kannibalisme als de extreme ontgroeningspraktijken bij de dierenartsopleiding blijft de film interessant genoeg over de hele lengte. Met als laatste leuke ontwikkeling dat het niet alleen Justine is - het is een familiekwaaltje waar ook zus en ouders aan lijden. Dikke prima.

Film die voor mij persoonlijk de plank wat mis slaat. Heb er wat in en achter willen zoeken en her en der is dat wel te vinden, maar de makers sturen naar het einde toch vooral aan op een letterlijk verhaal over kannibalisme, dat schijnbaar een erfelijk iets is.

Marillier zet haar donkere kant overtuigend neer, maar de balans met haar brave kant is dat niet. De homofiele(?) kamergenoot deed mij raden naar een mogelijk onderliggende boodschap, maar die werd helaas aan het einde de grond in geboord. Teleurstellend rechttoe, rechtaan, met de nodige gore momenten, geschoten in een chaotische en vreemde sfeer die totaal niet aan mij besteed was.