Ouija: Origin of Evil (2016)

Dank je,

Ga ik nog even een stukje verder . Normaal gesproken zie je die akte markering buiten de hoogst zeldzame bioscoop waar men nog 35mm draait nooit. Voor TV of VOD gebruikt men een telecine 35mm kopie. Waar geen Cue mark gaatjes in zitten. Alleen bij hele oude restauratie's waar men het origineel niet meer terug kon vinden, zie je het wel eens. Dan konden ze alleen nog maar gebruikte bioscoop kopieeen vinden. En hebben ze daar weer een "masterkopie" van gemaakt.

Cue mark - Wikipedia - en.wikipedia.org

Zoals je ziet klopt mijn film op tv verhaal niet helemaal met wiki. Maar ik ga dan ook uit, van bv een 35mm film die men op tv wil laten zien die nog niet gedigitaliseerd is. En waar dan hopelijk nog een goede print van is. Die ze door een telecine kunnen halen. Je zou je kunnen voorstellen dat bv Romero's Dawn of the dead niet digitaal te krijgen is. Op bv tv of digitaal cinema formaat. Dan moeten ze op zoek naar een mooie 35mm print en de telecine weer afstoffen. In het hoogst ongebruikelijk scenario. Dat omroepen op de actualiteit zouden inspelen door bv klassiekers op tv te laten zien als er bekende regiesseurs zouden overlijden......

Telecine - Wikipedia - en.wikipedia.org

Een goede horror/thriller film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Wat een geest...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goed camerabeweging...

Ik vond Ouija (het 1e deel) al geen bijster originele film, maar die haalde nog wel (net) een voldoende. Helaas kan ik daar bij Ouija: Origin of Evil niet op uitkomen. Ondanks het feit dat ik het acteerwerk over 't algemeen redelijk tot goed vond, en ook de 60's setting prima uit de verf vond komen. Maar verder was het vooral tergend voorspelbaar en waren de special effects eerder lachwekkend en beter passend bij een Scary Movie film dan dat 't eng of griezelig werd. Dit was zo'n film waarbij je op een gegeven moment maar half naar de TV zit te kijken en ondertussen de aardappels gaat schillen of op je telefoon gaat lopen kloten. M'n aandacht werd in ieder geval niet door deze film vastgehouden ondanks de relatief korte speelduur.

1,5*

3/10 (IMDB)

Het eerste deel niet gezien, maar dit deel is goed te volgen. Vond het geen slechte film en het verhaal verveelde niet. Geestenfilms zijn meestal minder m'n ding, maar vond het hier nog goed gebracht. Echt griezelig wordt het wel nooit. De cast deed het niet slecht.

Geen meesterwerk, maar vond hem niet slecht.

Het eerste deel niet gezien, maar dat is voor deze inventieve prequel geen gemis. Regisseur Mike Flanagan begint binnen het horrorgenre één van de meer betrouwbare regisseurs te worden en hij stelt ook ditmaal niet teleur. De film is visueel netjes verzorgd (let op de repeterende ouderwetse cigarette burns in de rechterbovenhoek!), heeft een lekker bizar plot en is bij vlagen behoorlijk spannend en creepy. De cast kan er tevens goed mee door. Nee, hier is weinig mis mee.

Ik was op zoek naar een bericht dat bij mijn mening aansluit en zoals wel vaker ga ik wel mee in de mening van Collins, in elk geval kan hij het altijd goed uitleggen. Dat is wellicht lui van mijn kant maar denk wel dat hij dit zal waarderen.

Ik vind Oculus een sterke film dus ja daarom was ik benieuwd naar andere films van Flanagan. Het leuke is dat Flanagan net als in Oculus een beroep doet op Annalise Basso waarvan ik in voornoemde film erg onder de indruk was. Goede keuze al staat ze hier toch een beetje in de schaduw van haar jonge filmzusje Lulu Wilson die hier mogelijks nog indrukwekkender was dan Annalise in Oculus. De rol van Henry Thomas als de dominee vond ik wel wat minder. En bravo dat Flanagan wederom een bleek einde niet schuwt. Vaak wordt er gekozen voor een feelgood Hollywood cliché einde maar dat doet hij niet. Dit is een prequel op Ouija (2014) dus geen probleem dat ik die nog niet heb gezien.

Redelijk.

Flanagan is absoluut geen favoriet van mij. Toch heb ik wel een aantal van zijn werkjes bekeken. Dit vind ik dan toch wel zijn best werkje, omdat deze voor mij het spannendst was. Nog steeds vond ik het niet echt top.

Voor Flanagan zijn stijl pakt me nooit echt. Ik vind zijn films meestal niet pakkend en niet boeiend om te volgen. Ja, de film kent een aantal pakkende jumpscares, maar dan heb je het ook weer gehad. De cast doet het allemaal prima.

Het mist op sommige delen gewoon een boeiend verhaal. Het pakte me gewoon niet. Dat kan eraan liggen dat ik in een slechte bui was toen ik deze film bekeek, en dat hij me bij herziening wat beter weet te boeien.

Wat een ongeloofwaardige BS film.

Jumpscares zijn ook precies waar Flanagan niet voor staat. Zijn (geweldige) films moeten het juist hebben van sfeer en een trage opbouw, niet van goedkope trucjes met een hoop herrie erbij.

Moet deze trouwens nodig eens zien, ondanks dat deel 1 enorm slecht is.

Dat is hem nou juist. Ik kan een horrorfilm zonder jumpscares best waarderen. Hereditary bijvoorbeeld vond ik best goed. Flanagan zijn verhalen kunnen me gewoon niet pakken. Niet eens omdat hij geen herrie gebruikt, er blijven gewoon elementen in zitten waar ik op neerkijk.

Jaren 60 worden mooi beklemmend weergegeven met cigarette burn in enkele scènes. Behoorlijk akteerwerk en mooie special effects. Tempo had iets sneller gemogen maar voor de rest vermakelijk met enkele schrik effecten.

Dit bordspelletje Ouija is me stukken beter bevallen dan de eerste Ouija.

De 60's setting was goed gedaan en de donkere tonen gaven het geheel een beklemmend sfeertje. Tel daar het enge kind bij op en het plaatje is compleet. Prima einde ook, dat mag ik graag zien.

Brrrr...wat een film. Veel beter dan het eerste deel! Ik kreeg echt een paar keer kippenvel door de schrikeffecten. Gewoon een goed in elkaar gezette film, zeer goed gespeeld, goed gefilmd, en in de juiste sfeer. Er zijn al decennia zo veel films over geesten en bezetenheid verschenen maar blijkbaar zijn er toch weer films zoals deze en bijv. The Conjuring, die je serieus de keel dichtknijpen!;) Top!

As friends we gather, hearts are true. Spirits near, we call to you.

Aan het eerste deel van Ouija ben ik ooit een keer begonnen, maar deze vond ik zo saai, dat ik hem na verloop van tijd had afgezet, en dus ook nooit hier beoordeeld heb. Ik kan mij echter voorstellen dat de kans niet heel groot was dat het origineel een voldoende bij mij zou hebben gescoord.

Dit vervolg wilde ik dan ook overslaan, totdat ik hoorde dat Mike Flanagan aan het roer stond die mij ooit bijzonder goed heeft weten te verassen met Oculus. Hoewel dit vervolg een behoorlijk goede naam heeft vond ik het echt voelen als een haastklus voor de regisseur. Er was weinig zorg aan het verhaal besteed, er waren veel te veel gemakkelijke jump scares, en de geest die bezit nam van Doris zag eruit alsof hij rechtstreeks uit een goedkope horror game op de playstation 2 leek te zijn gekropen. Ik mistte echt besteedde zorg aan deze film, en met Oculus is dit verschil heel goed voelbaar.

Ik begin een beetje een haat/liefde verhouding met Flanagan te krijgen. Oculus vond ik geweldig, maar Gerald's game en Hush vond ik (hoewel niet slecht) weinig verheffend. En het eveneens door Flanagan geregisseerde Haunting of Hill house is grotendeels een enorm toffe serie maar wordt in zijn finale overgoten met een Amerikaans sausje, waardoor de finale toch behoorlijk tegenviel. Ouija: Origin of Evil mag zich wat mij betreft de minste uit de door Flanagan geregisseerde producties noemen (althans van diegene die ik gezien heb).

Hoewel er horrorfilms zijn die veel slechter zijn en het met een schuin oog nog wel prima weg kijkt, had ik meer van Flanagan verwacht. De man heeft overduidelijk kwaliteiten, maar haalt naar mijn idee niet altijd het onderste uit de kan, en heeft soms ook een gebrek aan een bepaalde focus en dat is in deze film tot nu toe het meest duidelijk zichtbaar.

2,5*

Dat je deze nog niet gezien hebt Zwolle84. Fijn Flanagannetje!

(Ik zag hem ook vandaag pas voor het eerst)

Moet ik nog steeds zien inderdaad. Vond die eerste alleen zo vreselijk slecht...

Niet iedereen is even gek op Mike Flanagan, maar ik kan zijn films prima waarderen. Laatst nog enorm zitten genieten van zijn nieuw netflix serie The Haunting of Hill House (Netflix). Maar ook voorgangers als Oculus (2013), Hush (2016) en Gerald's Game (2017) vond ik allemaal de moeite van het kijken waard.

Ouija: Origin of Evil had (ook) ik destijds alleen op de titel (een prequel van een buttfilm, no thank you) links laten liggen, niet wetend dat het een Flanagan was. Toen ik in verscheidene filmpodcasts hoorde dat deze toch echt beduidend beter was dan 'het origineel', en zag dat dit óók een film van Flanagan was, heb ik hem toch maar een kansje gegeven. Geen spijt van. Leuk.

3,5*

Ik ook. Maar deze is echt een stuk beter. Gewoon de moeite van het kijken waard, ook al is het formulewerk.

Nu Before I Wake nog even, die heeft diezelfde constante kwaliteit. En Absentia, al is die vooral leuk omdat je ziet wat hij toen al zonder budget kon.

Liggen beide klaar!

Ben ook niet zo dol op Mike Flanagan, maar 't is zeker (weer) geen slechte film.

De film is prima opgebouwd, is enigszins spannend, heeft redelijk overtuigende acteurs en de tijdsgeest van de sixties is heel sfeervol neergezet. De finale vond ik echter minder, evenals de CGI.

begon goed maar stom einde

Niet Flanagan's beste, maar nog steeds een behoorlijke film.

Een film die zeker een fijne sfeer kent, creepy momenten bevat en ook het acteerwerk is absoluut op niveau. Maar het is wederom niets nieuws en al meermaals beter uitgevoerd (ook door Flanagan zelf) dat je het idee hebt dat er toch nog altijd meer in zit dan deze Ouija laat zien. Ook het einde is wel wat te makkelijk, al is het op zijn minst niet geheel voorspelbaar en afgezaagd.

Nee, deze film vond ik dus niet zo leuk en op z'n hoogst (licht) vermakelijk. Misschien had ik 'm niet zo kort achter deel 1 moeten kijken, omdat ik misschien een beetje was verzadigd, maar toch. Het duurt erg lang voordat de film op gang komt en dan nog wordt ie niet eng. Dit in tegenstelling tot deel 1, waar je veel meer geesten ziet en geen 'bezeten mensen'. Geesten zijn voor mij namelijk wel noodzakelijk om te schrikken. Dus geef mij bijvoorbeeld de 'Insidous' reeks maar.

Ik vond deze film verrassend! Oplicht verhaal trok mij wel en wat er vroeger speelde ook in het huis. Dat de vader eigk ook soort possessd was vond ik dan wat minder -.- , maar verder uitstekend. Zeker wel spannend. Daarnaast echt goed in detail de 60’s in elkaar gezet. Ook hulde voor de actrices.

Film is inderdaad niet heel slecht.

De jongste dochter zetter en daar een creepy type neer.

Ook het eind heeft toch wel een onverwachte twist

Niet onaardige horrorfilm. Vlot gemaakt, redelijke tot goede acteerprestaties, en een prettige jaren 60 sfeer. Het verhaal is niet bijster origineel, maar heeft wel een enigszins onverwachte einde. Heb me al met al redelijk vermaakt.

Ik vond hem eigenlijk best wel aardig. Leuk gevonden zo met een setting in een andere tijd. Dat maakte het kijken best interessant. Niet supereng maar kijkt wel lekker weg. En tenminste geen over the top slechte cgi.

Ik ben sinds de uitstekende Netflix horrorserie The Haunting of Hill House wel fan van regisseur Mike Flanagan, maar deze Ouija kon me niet helemaal bekoren. Het is extreem clichématig en brengt niets nieuws. Dat was wel anders in Hill House, waar ik vooral genoot van de technische hoogstandjes. Ook dat is hier relatief mager. Het is niet lelijk, setting is best ok, maar echt sfeervol wordt het niet, en al zeker niet eng. De acteurs waren wel prima gelukkig. De halve cast van Hill House wordt opgetrommeld, waardoor het bijna een 'hé die herken ik ook' spelletje werd. Maar ze deden wat ze moesten doen.

Het is kort allemaal, en het kijkt wel vlotjes weg, maar goed valt dit niet te noemen. Die laatste tien minuten vond ik zelfs vreselijk. Maar bon, 2.5* toch nog.

Tegenvaller.

Nadat ik werkelijk overdonderd werd door de Netflix serie The Haunting of Hill House ben ik meer werken van de maker, Mike Flanagan, gaan kijken. Oculus had ik al gezien en kon mij zeker bekoren en later ook Doctor Sleep vond ik vrij aardig.

Dan deze film. Ik heb er niets over gelezen of een trailer van bekeken zodat ik er met een open mindset in kon stappen. Het begin van de film is zeer aardig. Wat mij altijd aanspreekt aan Flanagans werk is dat hetniet zozeer pure horrorfilms zijn. Het zijn vaak dramafilms over mensen met problemen. Het bovennatuurlijke of horrorelement is meer een tool om de diepere lagen van deze personages te doorgronden.

Ook deze film start prima en neemt de tijd om de personages te leren kennen. Langzamerhand gebeuren er wat onverklaarbare dingen. Nu vind ik het gehele repertoire van Flanagan niet bepaald eng, maar hier wordt de spanning rustig opgebouwd. De film is ook zeer aardig tot net iets over de helft. Vanaf daar gooit het alles wat hiervoor opgebouwd was weg en gaat het over op een goedkope spookhuis/slasher tour. Dit doet erg veel afbreuk aan de film. Was het niet voor het begin van de film had ik het een nog lager cijfer gegeven.

Je ziet hier op bepaalde punten het talent van Flanagan, maar helaas lukt het niet om het eindproduct volledig goed af te leveren. Vandaar een nipte onvoldoende.