Keeping Up with the Joneses (2016)

Zoutloos en alleen bij vlagen iets wat grappig mag heten.

En, nu ik hier toch ben, wanneer kapt Hollywood eens met het "creatief" afbeelden van "exotische oorden"? Marrakech bevolkt met duidelijk niet-Marokkaans volk met een tulband of een fez op hun hoofd... Kom op, dit is de 21e eeuw.

Ook ik dacht in eerste instantie dat deze Komedie / Actie film het vervolg was op de aardige Drama / Komedie film "The Joneses (2009)" en zeker omdat het in deze film ook draait om nieuwe populaire buren, maar dat is dus niet het geval (dat kan je eigenlijk ook al zien op de flauwe filmposter). Wat wel het geval is, is dat deze film niet meer is dan een flauwe dertien in een dozijn film (vergelijkbaar met o.a. "Date Night (2010)") en eigenlijk alleen nog het aankijken waard is vanwege Zach Galifianakis, die zorgt voor de nodige humor in het verhaal, en de mooie Gal Gadot en zij natuurlijk vanwege haar fraaie en vrijwel perfecte uiterlijk.

In dit verhaal draait het om het doodnormale en saai koppel Jeff Gaffney (gespeeld door Zach Galifianakis) en Karen Gaffney (gespeeld door Isla Fisher, die ik vroeger eigenlijk wel leuk vond, maar me nu vooral irriteert), die ook nog twee jonge zonen hebben, welke vertrekken naar zomerkamp, waardoor het koppel het rijk voor hun alleen heeft. Jeff, die een echte mensen mens is, werkt op de afdeling "Human Resources" bij het bedrijf "MBI", waarvan hij niet weet wat het bedrijf maakt, want dat is namelijk geheim. Jeff beschikt in dat bedrijf als één van de weinigen over een computer met Internet connectie, waardoor veel personen graag even gebruik maken van zijn computer voor persoonlijk gebruik, zoals o.a. zijn buurman Dan Craverston (gespeeld door Matt Walsh), die dus ook werkt voor "MBI". Karen werkt niet bij "MBI", maar werkt lekker vanuit thuis, waar ze toiletten ontwerpt als interieurdesigner

Op een dag komen er nieuwe buren wonen in de straat van Jeff en Karen Gaffney, te weten Tim Jones (gespeeld door Jon Hamm) en Natalie Jones (gespeeld door Gal Gadot), die bij kennis maken in eerste instantie volmaakt, stijlvol en zeer lief voor elkaar lijken. Deze nieuwe buren beginnen zich echter volgens Karen verdacht te gedragen en daarom besluit zij om het stel te gaan te bespioneren (met name Natalie Jones) en daarbij betrekt ze ook haar man bij. Daarbij komen ze erachter (als ze gaan inbreken bij de buren) dat deze een dubbelleven leiden en denken ze dat ze met criminelen dingen bezig zijn en zeker als ze namen en gegevens op hun computer zien (waaronder die van Jeff Gaffney) van personen die werken voor het bedrijf "MBI". Jeff en Karen denken dat ze vanaf dan in groot gevaar zijn en daar draait het dan om in deze film.

Het vrij voorspelbare verhaal stelt eerlijk gezegd weinig voor en is ook behoorlijk flauw (zo zijn o.a. de nieuwe buren juist niet slecht en draait het om microchips, die het Amerikaanse raketafweersysteem kunnen ondermijnen, die iemand smokkelt uit het bedrijf "MBI" en wilt doorverkopen aan iemand met de schuilnaam "Scorpion") en het verhaal draait op een gegeven moment (na circa een uur) ook om van Komedie naar Actie. Hoewel deze actie eigenlijk ook weer flauw is, werd deze wel leuk en enigszins spectaculair in beeld gebracht met o.a. een auto met motoren achtervolging. Daarbij zit dan ook best een grappige dialoog in, als de achterruit van de auto sneuvelt en er dan gezegd wordt:

Karen: Ik wordt nat.
Tim: Nat is beter dan dood

Verder zitten er nog wat flauwe scenes in die zich afspelen in een slangenrestaurant, kleedruimte in een lingeriewinkel (daarbij zie je wel Gal Gadot op haar mooist) en tijdens Sky-diving. Gelukkig wordt daarbij wel veel flauwe humor toegepast, waardoor die scenes eigenlijk ook wel weer enigszins leuk zijn. De humor (vooral dus flauwe en droge humor) in deze film komt vooral op conto van Zach Galifianakis en dat is ook wel aan hem toevertrouwd. Het einde van het verhaal (dan komt natuurlijk alles weer goed) met de undercover deal, is net zoals de rest van het verhaal ook flauw.

De cast weet deze film eigenlijk ook niet echt te reden en enkel Zach Galifianakis (in de rol van
Jeff Gaffney) deed het nog wel leuk in een typische rol die hij vrijwel altijd speelt in films, namelijk die van onnozelaar. Gal Gadot (in de rol van Natalie Jones) mag dan misschien niet geweldig spelen in deze film, maar zij compenseert dat wel weer ruimschoots met haar fraaie uiterlijk en dat zou vroeger ook het geval zijn geweest voor Isla Fisher (in de rol van Karen Gaffney). Ze ziet er natuurlijk ook nog wel goed uit voor een 40-jarige vrouw, maar de laatste tijd kan zij niet meer veel goed doen bij mij en in deze film vond ik haar ook vooral vervellend. Jon Hamm (in de rol van Tim Jones) vond ik eigenlijk wat saai, maar opzicht deed hij het in zijn rol nog best verdienstelijk en ik vond hem eerlijk gezegd wel wat weghebben van de acteur Timothy Dalton (o.a. meegespeeld in twee James Bond films). Het was wel leuk dat Maribeth Monroe (in de rol van Meg Craverston, die haar man heeft opgehitst om microchips te gaan stelen bij "MBI", omdat hij al jaren geen opslag meer krijgt bij "MBI") ook een rolletje heeft in deze film en haar kan ik vooral van haar rol in de leuke komedie serie "Workaholics".

"Flauw" is vooral het sleutelwoord (ik heb dat woord niet voor niets al 8 keren gebruikt) voor deze film en ik kan er daarom ook niet meer van maken dan dat ik deze film maar een flauwe bedoeling vond. Omdat de film gelukkig wel maar iets van 100 minuten duurt en er ook best veel in gebeurt en dat in een vrij hoog tempo, is hij wel nog "kijkbaar" en natuurlijk ook vanwege Zach Galifianakis en Gal Gadot.

P.S. waarschijnlijk zal dit de laatste film zijn in 2016, welke van mij een recensie krijgt (maar goed, er zijn nog een aantal uren te gaan, dus wie weet).

“The first rule of being a spy is not to be in love with your partner.”

Een actiekomedie die niet spannend is en ook weinig humoristische momenten kent. Keeping Up with the Joneses krijgt het grotendeels voor elkaar. Gadot is een mooie dame en Galifianakis heeft een aantal grappige momenten, maar daar blijft het ook bij. Hamm is saai en Fisher heeft wat aardige momenten maar kan soms ook erg irritant zijn.

Net toen ik dacht dat de film echt een totale mislukking was wordt het huis van de Joneses' opgeblazen en wordt het allemaal wat beter. De vier acteurs gaan samenwerken en er komt wat meer actie en scherpte. En de humor gaat met sprongen vooruit. Keeping Up with the Joneses is nog steeds geen goede film, maar het is ook geen straf om de film uit te zitten. En dat had ik na het eerste uur wel verwacht.

Redelijke actie komedie. Het verhaal is slap en slaat helemaal nergens op, maar daarmee passend binnen het genre. De opbouw is aardig en humor en actie worden continue afgewisseld. De humor is wat flauw, maar zo nu en dan best wel grappig. De actie ziet er verzorgd uit, maar is niet spectaculair en spannend wordt het eigenlijk niet. De acteerkoppels zijn goed gematcht met voldoende chemie. Visueel ziet alles er prima en verzorgd uit. Meevaller. 3.0/3.5

Niet met te veel verwachtingen aan beginnen, dan valt ie wel mee, en heb je alsnog een geslaagde avond. Zoals hiervoor al gezegd: beetje flauw, echt veel te lachen is er niet. Anderzijds ziet het er wel allemaal gelikt uit(kunt zien dat deze film echt voor een uitgebreide bioscooprelease is gemaakt), actie is goed en ach....verhaaltje is vaag maar wel enigszins spannend, in die zin dat het een aantal plotwendingen afwachten is voordat je weet hoe de vork in de steel zit. Van het echtpaar Hamm/Gadot was ik trouwens meer onder de indruk dan het duo Galifanakis/Fisher. De laatste twee komen ruim anderhalf uur lang over als een stelletje neuroten en zitten vaak akelig dicht tegen de kwalificatie onleuk aan, maar in combinatie met het andere duo kan het allemaal net. Al met al dus van zeer gemiddeld niveau, zeker geen top komedie, maar als je je een keer verveelt en in een melige bui bent....

Zo'n beetje precies wat je ervan zou verwachten, gezien de titel en de poster. Niks om het lijf, behoorlijk wat flauwe humor, geen diepgang. Maar wel behoorlijk kijkvoer, ik heb me er in ieder geval zeker niet mee verveeld.

Van Gadot had ik nog niet eerder iets gezien, maar daar gaan we vast wel meer van horen. Knappe meid hoor.

Nieuwe buren

Altijd wel een dankbaar onderwerp vooral als het ontspoort.

De ongemakkelijke kennismaking in het begin vond ik hoopvol voor de rest van de film maar al heel snel werd het een inspiratieloze combinatie tussen comedy en spionnenfilm.

Mad Man Hamm is prima gecast als charmante buurman met een dubbelleven. Slick.

Hij zou perfect zijn als James Bond bedenk ik me nu ineens!

Best een leuk filmpje. Het is soms wat aan de flauwe kant maar er zitten ook genoeg leuke grappen in waar ik wel om heb kunnen lachen. Verder ook een leuke cast en af en toe wat actie dat er niet eens zo verkeerd uitziet. Niet geweldig allemaal maar toch redelijk vermakelijk.

Typisch een film die, als je je verstand op nul wilt zetten, best vermakelijk is ook al valt er nauwelijks iets positiefs over te melden. Het verhaal is knullig en vergezocht, de humor komt nauwelijks uit de verf en de cast is matig (Galifianakis kan wel beter). Dit komt voornamelijk door de slecht uitgewerkte karakters, al kan Gadot gewoon ook niet acteren en heeft ze totaal geen charisma.

Leuk tussendoortje met een goede wisselwerking van actie en wat humor. Niet overdreven belachelijk of dat je in een kreuk ligt van het lachen, maar best wel aangenaam vertier met hier of daar een glimlach. Daarbij de mooie verschijning van onze Wonderwoman Gal Gadot 6/10

Een redelijk actie/komedie film...

Goed verhaal...

Komedie is mijn smaak niet...

Goed acteerwerk...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

I miss those guys.

- Me too.

Redelijke actiekomedie, die (in tegenstelling tot vergelijkbare films) weigert zichzelf al te serieus te nemen. Vooral gezien het dunne verhaaltje geen topper, maar wel een vlotte en plezierige film met meer dan voldoende leuke momenten om een aangename indruk achter te laten..

“I think they're having sex. God damn it, we don't have time for this. I mean, they're supposed to be here in 45 minutes. Nope, they are done.”

Over het algemeen was dit niet zo’n hele boeiende spionagekomedie. Toch moest ik uit een bepaalde ‘keuzestress’ iets kiezen en vielen mijn ogen al gauw op deze film, die ik al wel een tijdje wou zien nu. Als ik hem vijf jaar geleden had opgezet (en dus in het releasejaar) dan had ik er erg van genoten en vond ik het een heuse topper, nu is mijn visie en smaak wat aan het veranderen en moet ik zeggen dat ik er nog steeds wel van kan genieten, als het goed wordt gedaan en helaas is dat laatste in deze film vaak nog ver te zoeken.

Toch was deze film niet heel bijzonder te noemen. De cast was nog wel aardig, zeker dat ik veel verwachtingen had over ‘Zach Galifianakis’ waar ik wel een beetje van schrok, of hij is veel afgevallen of heel oud geworden (of beiden) maar, het is een heel ander persoon als hoe ik mij hem herinner. ‘Isla Fisher’ deed het ook wel leuk, het was meer een prachtige vrouw om naar te kijken en samen met ‘Zach’ zaten ze lekker in hun rol.

Het verhaal is typisch en niks vernieuwends. Het was ook langzaam inkomen, en het duurde mij wellicht soms iets té lang voordat er daadwerkelijk wat ging gebeuren in deze film. Na het langzame begin kwam er wat meer actie in en werd het ook leuker. De komedie is vooral erg droog, wat ik je zei zou ik daar in het verleden wel wat meer mee vermaakt mee hebben dan nu maar je verleerd het eigenlijk nooit, het blijft erg vermakelijk om te kijken zo nu en dan, al slaan niet alle grapjes aan. Een matige komedie film uit het boekje, zoals we er al velen kennen helaas.

3.0*

Flauw, vervelend, tijdverspilling!

Matige film waarin een koppel hun nieuwe buren er van verdenken spionnen te zijn. Deze actie-komedie heeft een clichematig plot met clichematige personages. De cast is op papier zeker leuk, maar weet het niet heel veel beter te maken. Tijdens de tweede helft wordt het langzaam wat vermakelijker.

Flauwtjes.

Die Mottola weet zijn films wel uit te zoeken. Ik zie dat zijn TV-series stukken beter worden beoordeelt dan zijn komediefilms, maar niettemin heeft hij op dat tweede vlak wel wat degelijke films op zijn naam staan. Deze film behoort echter eerder tot de overige zooi vanuit Amerika waaraan veel geschreeuw en flauwe grappen worden toegevoegd.

Ik snap de casting niet zo, al is dat uiteraard eerder een subjectieve uitspraak. Je hebt een Fisher, altijd leuk om haar te zien. Je hebt een Galifianakis, een acteur die soms wel grappig uit de hoek komt. Je hebt een Hamm, een acteur die zijn charme voordelig kan gebruiken. En vervolgens wordt dit afgesloten met een Gadot, die niets heeft van eerdergenoemde voorbeelden en wederom een irritant lomp figuur slaat.

Verder is Keeping up with the Joneses het typische Peeping Tom-verhaaltje dat naarmate de helft aanbreekt omslaat in het narratief. De eerste helft is alleen uitermate ongemakkelijk en vervelend om doorheen te komen, mede door de compleet uitgekauwde inhoud. De film maakt eigenlijk al duidelijk waar het heen gaat met de poster, en vervolgens ook enkel een kwartier na afspelen. Waarom er dan toch zo lang over gedaan moet worden om er volledig te komen is me vreemd.

Grappen slaan zelden aan, maar ook de actiescenes worden nooit echt aantrekkelijk in beeld gebracht. Wat slecht geanimeerde explosies moeten de toon zetten, maar bijzonder is het niet. Misschien dat de soms korte scenes (die niet meer dan een seconde duren) waarbij een camera op de motor wordt geplaatst de beste beelden zijn op dat vlak, maar daar houdt het mee op. Ik gok niet dat de actie langer dan een dag heeft geduurd om te filmen.

Wel goed is het acteerwerk van bijna iedereen die niet Gal heet. Die typetjes komen soms nog wel uit de hoek en ook de chemie tussen de personages mag er zijn, ondanks dat het wel redelijk geforceerd is. Wat rest is het zoveelste komedie-gebeuren dat nergens echt in kan opvallen. Voor Mottola vind ik dit eerder spijtig, want je ziet een regisseur liever groeien, maar Mottola besloot echter om simpele onzin naar het witte scherm te dirigeren. Matige film.

Het leven van het burgerlijke stel Jeff [Zach Galifianakis] en Karen Gaffney [Isla Fisher] komt op z’n kop te staan wanneer ze kennis maken met hun nieuwe buren Tim [Jon Hamm] en Natalie jones [Gal Gadot]. Bij toeval ontdekken de Gaffneys dat de Joneses in feite globetrottende, geheime agenten zijn die zich hoopten te kunnen verschuilen in een slaperig buitenwijkje. Maar door hun ‘vriendschap’ met de Joneses worden de Gaffneys zelf doelwit van de beruchte Scorpion [Patton Oswalt]. Een simpel plot als kapstok voor een serie vlotte actiescènes en een grote hoeveelheid slapstickscènes. Melig en oppervlakkig, maar de vier hoofdrolspelers leveren puik werk af waardoor het nimmer verveelt en er meer dan genoeg te lachen valt.

Hoewel Keeping Up with the Joneses vol zit met clichés, vond ik de film verrassend leuk. Deels komt dit door de cast die hun personages goed en leuk neer weten te zetten. En deels ook omdat er toch wat stukjes in de film zitten waarbij ik twijfelde of de personages in kwestie goed of slecht waren, of dat er misschien zelfs een andere twist aan zat te komen. Ik heb in elk geval gelachen en genoten van de actie, het verhaal en de personages.