Wyatt Earp (1994)

Het probleem dat mensen misschien hebben bij het zien van deze film, is dat de hoofdpersoon niet bepaald sympathiek te noemen is.
Eigenlijk is het een egocentrische eikel die zich niet om het wel en wee van een ander bekommert.
Bovendien maakt de man nogal discutabele keuzes in zijn leven:

- De man zet het op een zuipen na de eerste de beste tegenslag.
-Steelt een paard.
-Schiet een hoop bizons voor de huiden.
-Houdt het met twee vrouwen.
-Geen mededogen en begrip voor de vrouwelijke leden binnen de familie.
Niet echt een held om lekker bij mee te gaan leven.
De film houdt zich aardig aan de historische feiten cq. redelijke aannames.
Goed opgebouwd vanaf de jeugdperikelen zodat je een beeld hebt waar de man vandaan komt.
Wat ik minder vind aan deze film is dat de ruzie tussen de Clantons/MacLaury's en de Earps wat onduidelijk weergegeven wordt.
De opbouw van spanningen tussen de twee kampen is niet goed uitgewerkt. Hierdoor komt de O.K. Corral wat uit de lucht vallen.

Over de acteerprestaties van Costner heerst nogal scepsis maar dat is naar mijn mening hier niet terecht.
Hij zet Earp niet neer als held, maar meer zoals de man volgens de overlevering daadwerkelijk is geweest.
Ook Dennis Quaid bevalt mij prima als Doc Holliday. Eigenlijk geldt dat voor de gehele cast.
De andere broers Earp komen er wat bekaaid af met maar weinig karakterontwikkeling, maar de film duurt zo al lang genoeg.

Dit is de tweede keer dat ik deze film heb gezien en hij moet inderdaad groeien. Ik waardeer hem nu meer dan een paar jaar geleden.
Om de film meer te waarderen is het wel waardevol om wat te lezen over de geschiedenis van Wyatt Earp, bv. de Amerikaanse Wikipedia-pagina.
Daar staan ook links naar andere historische pagina's.

Binnenkort maar eens de film "Tombstone" bekijken omdat velen deze vergelijken met "Wyatt Earp".

Deze film krijgt van mij 4*

mwah, vond hem matig.Geef mij maar Tombstone, die vond ik veel beter.

De film is gewoon aan de lange kant en weet op momenten niet meer te boeien.Dit komt met name al door de oninteressante ontwikkeling van Earp en zijn familie.Drama ligt er te dik boven op net als de moraal "familie is het belangrijkste wat er is".Costner doet het nog best goed als Wyatt Earp, Dennis Quaid is een complete mis cast.Hij zet nergens een overtuigende prestatie neer.Iets wat Val Kilmer wel deed als Doc Holliday.Hackman was te weinig aanwezig in de film, want die deed het echt goed net als anderen in de wat kleinere bijrollen(zoals Sizemore en Pullman).

De muziek was iets te aanwezig.Het geluid was trouwens wel erg goed.Ook krijgen we net als in Dances With Wolves een heel antal mooie plaatjes voorgeschoteld.Zoals al gezegd, de oninteressante plotontwikkelingen maken er een wat saaie film van en dat wordt door de extreem lange speelduur alleen maar meer benadrukt.Verder wel een vermakelijk geheel.

2.5*

Nou ik vond het wel een goede film. Niet een die al te lang blijft hangen, maar erg genoten en liet me helemaal meeslepen in deze interessante karakterstudie. Kevin Costner, tja....heb ik wel eens moeite mee. Vond hem op het randje in deze film. Hij is voor mij gewoon niet de juiste man op de juiste plek in deze film. Zoals hij dat in bijvoorbeeld DWW wel was.

Verder inderdaad een lange film, had echt moeite om d'r bij te blijven. Weliswaar niet echt de schuld van de film, maar het droeg er ook niet aan bij dat ik de volle 182 minuten geconcentreerd was.

Mooie plaatjes, wervelende dialogen en unieke scenes. Ook qua geloofwaardigheid en authentieciteit zat het allemaal wel snor. Een leuk avondvullend filmpje, maar een klassieke western zal het nooit worden.

Ik neem aan dat het de bedoeling was dat dit Wyatt Earp net zo'n epische film als Dances with Wolves moest worden. Niet dat Dances with Wolves een vreselijk briljant meesterwerk was, maar het was wel een stukie beter dan dit. Grootste probleem was absoluut de speelduur, die niet echt goed gebruikt werd. Zo krijgt alleen Wyatt Earp zelf wat informatie mee. Over zijn broers komen we bijvoorbeeld helemaal niet te weten. Wyatt Earp was opzich best wel een interessant personage, die wel redelijk neer werd gezet door Kevin Costner. Ben alles behalve een fan van die man. Vond het ook wel jammer dat hij de tweede helft van de film erg kil ging acteren.

Slecht was deze film dan ook zeker niet. Het was best wel onderhoudend allemaal, mede dankzij de mooi plaatjes en de prettige muziek. Ook komen er erg veel bekende acteurs voorbij. Leuk om Gene Hackman te zien als de vader van Wyatt Earp. Jammer ook dat we niet te weten komen hoe het met hem afloopt. Verder zat er dan wel weer een lekker tempo in de film. Dat was het allemaal wel zo'n beetje. Was dus wel een aardige film die als grootste probleem de speelduur kent. Zoek je een echt goeie film over Wyatt Earp, dan raad ik je Gunfight at the O.K. Corral aan.

2,5*, voor de vermakelijkheid dan maar, al vond ik het niet heel veel bijzonders.

Weer een uitstekende Western. Costner is om te beginnen weer voor de 2de keer lekker op dreef als cowboy na Dances With Wolves. Genaamd Wyatt Earp. Het begint allemaal nog best een beetje saai afgezien van de kinderjaren maar naderhand komt er steeds meer vaart in en kunnen we weer heerlijk vanouds van deze western genieten die ook fantastisch is opgezet, de decors zagen er sfeervol uit en der waren ook weer fijne ouderwetse cowboy-shoot outs aanwezig. Dennis Quaid deed het ook perfect en ook Gene Hackman als Wyatt's vader. Ook zaten er fijne onvergetenlijke scenes in waaronder die scene met die dronken kerel die in het ronde schiet en Earp hem de cel in laat smijten.

Verder wel raar dat de film zo ongewaardeerd word. Ik vond hem toch zeker wel in het rijtje western klassiekers thuishoren en het speelduur is toch ook zeker wel te doen. Het einde is ook erg mooi trouwens.

Prima western: 4,0*

Goede western, die naar mijn mening toch wat korter mocht zijn. De film wil natuurlijk het hele levensverhaal van Wyatt Earp vertellen, maar sommige scènes vond ik hierbij toch overbodig. Zo begint de film wel aardig, maar gaat hij na een tijdje (juist omwille van deze lange speeltijd) toch wat vervelen. Wat betreft de cast kan ik eigenlijk kort zijn: iedereen doet zijn job, zonder dat er iemand meer dan goed acteerde. Verder waren de actiescènes (die niet meteen talrijk aanwezig waren, wat ik wat jammer vond) vermakelijk en goed in beeld gebracht.

Quaid vs. Kilmer.

In tegenstelling tot Tombstone met Russell, is deze gelijkaardige film toch een stuk minder ondanks de lange speelduur. De prent voelt namelijk niet coherent aan, maar eerder als een verzameling losse scènes. Een rommelige vertelling dus, die ondanks de sterrencast, weinig bijzonders biedt. De acteerprestaties zijn wisselvallig en Quaid kan niet tippen aan Kilmers vertolking van de Doc, in de eerder genoemde versie uit 1993.

Redelijk.

Ambitieuze Earp vertelling. De keuze om bijna het hele leven van W. Earp te doorkruisen is interessant, maar pakt uiteindelijk niet zo goed uit. Het is interessant omdat we eindelijk ook eens wat dingen te zien krijgen die niet iedereen al weet, maar daar moet direct bij aangetekend worden dat het ten koste gaat van focus en lang niet alles even boeiend was. Costner heeft meerdere prima rollen gespeeld, maar over het algemeen vind ik hem maar een dweil, zo ook nu. De dichtsmeer muziek was compleet out of style en het verhaal wordt rommeliger naarmate we meer in de buurt komen van de beroemde climax. Een fatsoenlijke toedracht of achtergrond van de legendarische vete wordt niet met de kijker gedeeld. “Wyatt Earp” heeft meerdere prima scenes, visueel is het dik in orde, maar uiteindelijk weet de film slechts sporadisch te boeien. Aan het begin van zijn carrière maakte die Kasdan nog prima films, dat is volgens mij alleen maar minder geworden. 2,5 sterren.

Leuke western die misschien wat lang aanvoelt, maar dat is eigenlijk gewoon te wijten aan de speelduur. Ik heb me vrij kostelijk geamuseerd met deze biografische western. Costner is zo'n beetje een guilty pleasure-acteur van mij geworden. Hij speelt altijd van die entertainende maar toch enigszins originele films en dat apprecieer ik wel aan de man. Bovendien is hij natuurlijk vader van maar liefst 7 kinderen. Dat alleen al is chapeau, zou het hem niet na willen doen.

Er is in deze film een goede mix te vinden tussen drama, avontuur en actie. De film focust zich grotendeels op Wyatt Earp uiteraard als broer en als persoon. Zeker de bromance is erg belangrijk in de film. Dat zie je niet zo vaak in films. Soundtrack was dik in orde. Dennis Quaid was bijna onherkenbaar vermagerd voor deze film, maar speelt wel zeer goed. Ook Michael Madsen deed het voortreffelijk. De andere broer Lynden Ashby ken ik van Teen Wolf. En Jim Caviezel tja, hoeft dat zelfs uitleg (topacteur imo) heeft hier een klein rolletje. Ook Gene Hackman krijgt weinig screentime in het begin van de film. Een onderschatte film lijkt me.

Je kan zeggen wat je wil over Wyatt Earp en Kevin Costner, maar ik vind deze 3 uur durende biografische epische western wel degelijk een goede verfilming. De liefde voor zijn eerste vrouw is trouwens bijzonder goed gebracht en kon me beroeren. Ondanks Earp een legendarische revolverheld is, vergeet men niet dat het een gewone man met zijn eigen tekortkomingen is. Daarna bouwt het traag maar steevast op naar de befaamde gunfight at OK Corral: de Masterson broers, zijn reputatie als efficiënte deputy sheriff, de vriendschap met Doc Holliday, de hoerenloper Earp, de conflicten met de Clanton gang... Kan me geen andere film voorstellen waar Earp zo menselijk is neergezet. Ik schipper wat tussen 3,5* en 4* maar heb hem toch in mijn dvd collectie staan en voor de vierde keer bekeken.

Ambitieuze en zeer professioneel gemaakte film die lijdt onder twee dodelijke gebreken: een enorme en murwmakende lengte en een totaal gebrek aan tot de verbeelding sprekende (acteurs in de rollen van de) schurken. Kevin Costner doet z'n best, de makers zijn niet sentimenteel en verbloemen de gewelddadigheid niet en de plaatjes zijn prachtig, maar de film wil voor mij maar niet tot leven komen – plotlijn, individuele scènes, performances, het is allemaal gewoon niet interessant genoeg. En dat accent van Dennis Quaid doet vreselijk gekunsteld aan.

Na Tombstone, anderhalve maand terug, was dit toch eigenlijk wel een 'moetje' om te zien welk verhaal rond Wyatt Earp beter was, maar vooral of de illustere reputatie die de Earps hadden hier wel naar voren komt.

Van het begin moet de film het niet hebben. Het eerste uur is toch om een beetje op gang te komen en voor de nodige toelichting. Costner is in die jonge rookie, jong gehuwd fase, ook niet op zijn best en heeft van die slappe intonatieloze momenten afgewisseld met overacting. Momenten die ik ook zo van hem hekel in The Untouchables. Gelukkig verbeterd dit wanneer zijn karakter ouder wordt. Tevens hebben we het gebruikelijke riedeltje voor dergelijke 'epische' films dat afgevinkt kan worden met een lange speelduur, veel karakters, de gebruikelijke prachtige vergezichten en natuur, een opgepompte soundtrack en het nodige verlies en drama.

Voor mij grijpt de film dan toch vooral in zijn herkenbaarheid en parallel met Tombstone. Het orde op zaken stellen in Dodge City om vervolgens in orde zaken te willen in Tombstone om daar toch weer participant van de wet te worden. Het is allemaal wat vlotter soms, en zonder uitleg, maar met de voorkennis is het behoorlijk begrijpbaar. Het is daarna vooral ook afstrepen tussen acteurs wie beter is. Quaid doet het prima, maar kan gewoon niet tippen aan de glansrol van Kilmer. Costner lijkt toch iets meer gevoel in de rol te kunnen leggen dan Russell, maar beide doen het prima. Madsen is een karakter opzich maar dit is te hoog gegrepen en Sam Elliott is natuurlijk geweldig. Linden Asby hoeft niet eens echt zijn best te doen om Paxton te verslaan. En Going is toch wel een ontzettend fraaie Josephine tegenover Delany. Interessant aan de film Wyatt Earp is toch vooral het drama dat al rond zijn eerste vrouw speelde en de negatieve invloed die dat weer had op zijn relatie met Matty, iets dat uiteraard in Tombstone minder belicht wordt. Tevens komt hier sowieso iets meer nadruk op Wyatt's harde aanpak in Dodge City en komt er zowaar een rechtzaak rond de shooting bij de OK Corral. Want het gedrag rond de Earps stond daar wel degelijk ter discussie of het nu een bende oorlog was die zogenaamde beslecht werd met dank aan een penning of rechtmatig ingrijpen van de wet. Iets waar Tombstone in alle vaart aan voorbij holt.

Wyatt Earp mag dan een aanloopje nodig hebben maar verveelt eigenlijk geen moment gedurende zijn drie uren. De focus ligt uiteraard veel meer op drama wat de film goed doet en er is uiteraard.ern grote en goede cast met veel acteurs aan het begin van hun carrière met kleine rollen zoals Caviezel, Tea Leone, Pullman en Sizemore. Tevens mogen Andrews en Winninghame genoemd worden en heb ik toch moeite Catherine O'Hara te zien zonder aan Home Alone te denken. De film verdient dan wat mij betreft ook een prima cijfer.

Wyatt Earp was een man met een boeiende achtergrond. Icoon in het wilde westen met wilde verhalen en een al even dubieuze reputatie. Van grote held tot een man die ook maar vooral zorgde voor eigen gewin. De film bekijkt zowat het hele leven van de man en neemt er best wel tijd op. Zonder een echte samenhang en zonder echte spanning. Er zitten scènes bij die op zich niet slecht zijn, maar toch wat dood vallen en nooit tot hun recht komen. Er mocht wel wat geknipt worden en steviger gemonteerd. En misschien nog beter om meer te mikken op een meer specifiek moment uit zijn leven in plaats van een plakboek met fragmenten.

Slecht wordt het op zich niet, maar het is niet echt boeiend en inspiratieloos. Dit had veel beter gekund.

Teleurstellend.

Kevin Costner's inspanningen voor het genre zijn bewonderenswaardig, maar hij is spijtig genoeg niet mijn favoriete acteur. Ik vind hem vrij stijf en weinig charismatisch overkomen. Ook als Wyatt Earp maakt hij geen indruk op mij. Komt daarbij dat hij ook nog eens in een veel te lange film beland is. Het hele eerste uur is een zwak geregisseerd stuk dat plichtmatig wat episodes afhaspelt, vaak vergezeld van een moraaltje.

Tegen dat dan het 'echte' Tombstone-verhaal kan beginnen (met lange opbouw), heb je al een uur naar een slechte film zitten kijken. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat zodra dat eerste uur achter de rug is, het allemaal wel een klein beetje beter wordt, maar echt goed wordt het nooit. De band met bijvoorbeeld Doc Holiday lijkt er wat verloren bij zijn gesleurd. Dennis Quaid is ook bizar slecht. Hij maakt zich schuldig aan een soort overacting die zijn gelijke niet kent. Verder is ook de soundtrack - trompetgeschal waar tig van Amerikaanse patriottische WO2-films jaloers op zouden zijn - niet erg goed (en ook slecht gebruikt).

Niet de beste versie over Wyatt Earp en co. Ik had er meer van verwacht, maar helaas.

2

Iets met hoofdzaken en bijzaken, iets met een verhaal en focus.

Drie uur en elf minuten heeft Kasdan nodig voor het leven van Wyatt Earp, en ja, de hoed en de rand komen langs. De vraag doet zich aan waarom Kasdan niet gewoon een documentaire gemaakt heeft, want dit lijkt er te veel op om nog een gewone film te kunnen heten. Terwijl er toch zat voorbeelden zijn - de wikipedia heeft er een apart artikel over. En daar zijn zelfs films die al gemaakt zijn toen Earp nog leefde en gezellig op de set kwam. Het doet nogal dringend de vraag op waarom er nòg maar een film bij moest komen, en ook nog eens tegelijk met Tombstone.

Als film is het wel de cinemaversie van death by Powerpoint. Costner is al niet de meest enerverende acteur ooit, en dan nog eens 191 minuten achter elkaar, het is gewoon teveel van het niet zo bijster goede. Evenmin krijgt de rest van de uitgebreide cast er beweging in. Wellicht speelt daar in mee dat zo ongeveer iedereen die per ongeluk wel eens een western gezien heeft wel zo'n beetje weet hoe het verhaal gaat. Dat artikel op de wikipedia is er tenslotte niet voor niets, de kans dat je een van de eerdere films al gezien hebt is bepaald groter dan dat je iets wint in de loterij. Had er iets nieuws, iets duidends van gemaakt in plaats van deze dodelijke lezing.

Oh, en het ergste nog. Gene Hackman heeft maar een onbetekenend klein bijrolletje. En daar keek ik nou juist voor.