Apollo 13 (1995)

Howard is saai.

Typische Hollywood verfilming. De film neemt lekker de tijd om alles tot in de puntjes uiteen te zetten, maar lijkt te vergeten dat de acteurs niet meteen veel diepgang hebben, dat het verhaal ondertussen wel bekend is en dat het best wat snediger had gemogen om de spanning wat op te krikken.

Ondertussen zijn we ook wel verwend met dit soort film. Een Gravity of zelfs Life spreken veel meer tot de verbeelding als het gaat over thrillers die zich afspelen tussen de Aarde en de Maan. Het is allemaal een stuk spectaculairder en innemender, bij Apollo 13 zit je toch vooral te kijken naar een Howard die met wat lijm en plakband een ruimtereis op film probeert te krijgen.

Het resultaat is er ook naar. De film duurt veel te lang, het drama aan de zijkant mist alle impact en de spanning ebt al redelijk snel weg uit de film. Want rest is Hollywoodbezinksel dat in elke genre hetzelfde smaakt. Niet slecht gemaakt, maar oh zo droog en saai.

1.5*

Met Tom Hanks op reis is nooit een goed idee.

Na herziening viel deze me erg tegen. Dat komt denk ik ook mede door het geweldige First Man (2018) in het genre. Het waargebeurde verhaal van Apollo13 an sich is natuurlijk interessant maar de spanning en het meeleven met de crew kwam maar niet van de grond. Daarnaast of mede daardoor duurde het allemaal te lang en begon ik me ook te ergeren aan de verplichte bombastische epische heroïsche Hollywood soundtrack. Nee, geef mij maar de Eerste Man.

“Houston, we have a problem.”

Uitstekende film rond de Apollo 13 missie, die niet helemaal vlekkeloos verliep (een understatement). Tom Hanks is natuurlijk perfect in dit soort rollen, en alle andere acteurs zijn ook goed op dreef. Paxton, Bacon, Harris, Sinise etc. Dit zijn acteurs die je wel om een boodschap kan sturen. Ron Howard weet de ruimtemissie ook indrukwekkend en spannend in beeld te brengen, en de manier waarop alles misgaat levert nagelbijtende momenten op. Ondanks dat je uitkomst al weet.

Ok.

Uiteindelijk vond ik het niet heel veel meer dan een wat doorsnee biografie verfilming die duidelijk door Amerikaanse handen is afgeleverd. Desondanks blijft het toch wel altijd op niveau, alleen weet de film hier en daar kansen te laten liggen.

Vaat is toch wel prima. Wel Amerikaans, en echt Pro-Amerikaanse koppen, maarja. Hanks is best leuk bezig, Bacon en Paxton voldoen ook wel. De rest, inclusief Harris, was wat onzichtbaar uiteindelijk. Voor de rest niet heel veel uitschieters.

Het duurt eventjes voordat ze de ruimte ingaan, maar echt saai wordt het nooit. Ondanks dat de drama niet perfect en impactloos is, weet het wel te boeien. Eenmaal in de ruimte krijgt de film wat vaart, maar de spanning wordt niet al te lang vastgehouden echter.

Ik vond de focus op de mannen in de ruimte uiteindelijk niet al te groot. Eenmaal ze de problemen hebben, lijkt de focus vooral op het grondpersoneel te zijn. Het zijn toch wel de verkeerde focussen die de spanning wegzuigen uit de film. De aanloop naar het probleem bijvoorbeeld was best spannend.

Richting het einde krijgt de film wel weer wat kracht, maar alles daarvoor vind ik vooral wat standaard gepraat dat niet al te opwindend is. Respect naar alle mensen die de 3 mannen op de grond kregen, maar deze film vond ik het simpelweg niet helemaal hebben. Maar desondanks krijgt het een voldoende.

Oudje alweer en ooit al eens gezien, maar veel wist ik daar niet meer van behalve de uitkomst.

De film kenmerkt zich in eerste instantie met een behoorlijk authentiek beeld qua sfeer, aankleding en settings. Daarnaast valt de beste wel lange aanloop op, een aanloop overigens die op zich wel een aardige inkijkje geeft betreffende het astronautenbestaan. Trainen, trainen, trainen...wachten en onzekerheid. Vooral op dat moment. De ruimtewedloop is al gewonnen dus zit er geen prioriteit meer achter de ruimtereizen en dus zou het zomaar kunnen zijn dat de mannen nooit te doen krijgen waar ze al die tijd voor trainen. De opluchting is dan ook des te begrijpelijker. De problemen omtrent de ziekte en risico's die je daar mee loopt des te begrijpelijk en hoe kut ook voor Mattingly begrijpelijk dat Lovell een keuze maakt voor zichzelf en niet het team, hoe egoïstisch dat ook mag zijn.

De lancering is voor 1995 best nog aardig gemaakt en met al het publiek en familie op de tribunes, en de wetenschap wat er ooit met de Challenger gebeurde, best wel een kippenvel momentje. Een aardig beeld volgt van alle mensen en systemen in de controlekamer, scenes waar Ron Howard zelf volgens mij ook regelmatig opduik in een okerkleurige trui. Aan boord van de shuttle volgt ook een aardig beeld van de drie mannen en alle technologie, kunstig voor die tijd maar soms ook ongelooflijk ingewikkeld zoals het gedeelte waar ze eerst moeten ontkoppelen om te draaien en weer aan te sluiten op de LEM naar ik meen. Tot dan is het een prima film maar geen 'hoogvlieger', iets waar snel verandering in komt.

Prima wordt nog een leuk beeld gecreëerd van de mannen die een videoboodschap sturen, iets waar lauwtjes op gereageerd wordt. Het is de aanloop naar alle problemen die snel zullen volgen. De spanning stijgt ondanks dat de film zich even lijkt te verliezen in veel technische termen en protocollen. Toch weet Howard daarna de aandacht vast te houden en de spanning langzaam op te bouwen. Vooral de momenten waarin Ken Mattingly uit bed gehaald wordt om met spoed in de simulator passende oplossingen te bedenken vind ik erg goed uitgevoerd en hadden op zich wat mij betreft langer mogen zijn. Achteraf misschien wel hun redding gezien Mattingly een enorme kennis lijkt te beschikken en een opstartvolgorde bedenkt die voldoet. Ook goed de spanning, toch ook rust en discussies die men heeft in de controlekamer en al even interessant is hoe men iets bedenkt voor het koolstofdioxide probleem. De daaropvolgende opbouw na de blackout is hemeltergend.

Apollo 13 kenmerkt zich vooral als een uiterst degelijke film met een goed opgebouwde spanningsboog die goed overkomt en pakt ondanks het feit dat je weet dat het waarschijnlijk wel goed komt. Niet te vergeten is de best aardige soundtrack van Horner en de acteurs die allen goed voor de dag komen met Hanks, Paxton, Bacon, Harris en naar mijn smaak de altijd goed presterende Gary Sinise. Een van de weinige dingen die ik kan opmerken is dat het tijdframe onduidelijk overkomt. Plotseling blijkt men toch al drie dagen onderweg in de kreupel maanlander, maar heel duidelijk komt dat niet over. Behalve dat komt Apollo 13 langzaam op gang maar boeit vanaf de helft meer dan prima, is spannend, goed in beeld gebracht en geeft een meer dan prima beeld. Goede film, geen twijfel over.

Blijf dit toch een sterke luchtvaartfilm vinden. De balans is dik in orde. Afgezien van het typische Amerikaanse trompettengeschal heb ik me weer dik vermaakt. Nu op een prachtige 4K transfer. Ik durf hier best te zeggen dat Apollo 13 misschien wel de uniekste ontsnapping ooit is Daarbij heb ik vooral genoten van het teamwerk. Wat ik een beetje miste in mijn vorige film Le Mans 66 is Apollo een ware teamsport geworden. Ook het thuisfront is prachtig in beeld gebracht met alle hectiek die je maar kan verwachten van zo'n film. Enig minpuntje dat ik kan ontdekken zei mijn vorige reviewer hier al. Ineens zien we delen van de maan terwijl ik dit niet meer had verwacht. Achteraf zal men misschien nog steeds denken of de "zieke" thuisblijver (zgn mazelen) hetzelfde lot zou zijn overkomen. Overigens van de 3 astronauten zijn er nog twee in leven. Jim Lovell 92 jaar inmiddels en Fred Haise 87.Jack Swigert werd slechts 51 jaar oud .

Apollo 13 is denk ik een van de betere astronautenfilms.

Film 4.0
Beeld 4.5 (4K)
Geluid 4.5

Iets te lang en beetje saai ook. Ondanks de spannende momenten die de film zou moeten hebben is de film dusdanig degelijk geschoten dat het nergens sprankelt of intens wordt. Typisch Hanks dus eigenlijk. Dan gaan die 140 minuten ook wel tellen, hoewel het nooit echt vervelend wordt om te kijken. Het is gewoon gezapig en nogal weinig origineel. Dan zijn aankleding en acteerwerk wel oké, wereldverheffend is het ook niet. Ook de beeldtaal is doodsimpel en de regie doet niets bijzonders. Ik zou zweren de film ooit weleens gezien te hebben, maar ik had nog geen quotering hier, dus nu alsnog. 2,5*.

Als je van dit genre houdt en een goed spel van acteurs weet te waarderen, dan zit je met deze film bijna 2,5 uur goed. Dit is met Philadelphia (1993) de tweede film vandaag die ik met Tom Hanks gezien heb. Deze was meer voor de spanning en de waargebeurde feiten in de ruimte, een plek waar ik op één of andere manier een zwak voor heb. Op de psychedelische films na, ben ik altijd verrukt geweest van verhalen die zich in de ruimte afspelen. De hele serie van "Star Trek" en alles wat daarmee samenhangt gezien, als het maar enigszins realistisch is of in theorie een mogelijkheid is, dan ben ik van de partij.

Ook deze film die door sommigen traag wordt genoemd en een beetje saai, vind ik een van de betere ruimtefilms die ik gezien heb, het is toch prachtig wat je ziet en opbouw van een film mag wat mij betreft wel even duren. Weet ik ook beter waar we naar kijken. Al die voorbereidingen die horen bij het verhaal en zijn niet saai maar informatief.

Voor het geheel krijgt "Apollo 13" van mij een 8+!

Vrij mak.

Een tochtje naar de Maan, maar dan niet zoals voorzien. Het zou de kijker op het tipje van z'n stoel moeten krijgen, maar deze Apollo 13 van Ron Howard is me toch wat te braaf en typisch Hollywood - ook weinig verrassend natuurlijk met Howard. De film heeft eigenlijk alles wat je van zo'n film uit de jaren 1990 mag verwachten, tot de casting aan toe. De speelduur is trouwens een stuk te lang.

2,5

Wat een draak van een film. Allereerst een ellenlange introductie; het kost een uur voordat die raket eindelijk eens de lucht in gaat. Verder worden we getrakteerd op de meest clichématige filmmuziek. Op dramatische momenten zo'n vocaliserende dame bijvoorbeeld, of een eenzame trompet boven wat strijkers en een plechtige drumroffel. En op juichende momenten zwelt het orkest flink aan. Ik word er echt bijna onpasselijk van.

Verder ontzettend saai en droog gefilmd. Het mag allemaal echt gebeurd zijn, maar ik heb echt 100x liever een film als Gravity, die wellicht wat ongeloofwaardig is, maar visueel zoveel boeiender is en ook veel spannender is.

Verder hangt Hanks me ook steeds meer de keel uit met telkens dezelfde rol van überamerikaanse heroïsche goedzak. Die man moet serieus eens een slechterik spelen.

Bij elkaar opgeteld 0,5*.

“Houston, we have a problem.”

Ik ben zelf altijd gefascineerd en erg fan van films over of in de ruimte, het maakt niet uit wat het is: actiefilms, avontuur films of documentaires, ik ben erg geïnteresseerd in de ruimtevaart en alles wat er te vinden is in de ruimte (best nerderig). Ook vind ik vaak de films over de ruimtemissies van de Amerikanen erg interessant en toen ik zag dat deze film zondag van ‘Netflix’ gaat verdwijnen wou ik hem toch wel graag zien, altijd mijn interesse al gehad en zeker met de cast, dus maar kijken.

‘Apollo 13’ gaat over het waargebeurde verhaal van de ruimtevaart ‘Apollo 13’ (je verwacht het niet), hier volgen we de astronauten ‘Jim Lovell’ (Hanks), ‘Fred Haise’ (Paxton) en ‘Jack Swigert’ (Bacon). We volgen hen op het moment dat ‘Neil Armstrong’ de eerste maanlanding uitvoerde en voet op de maan zette, het nieuws dat ook zij naar de ruimte en de maan mogen, het oefenproces in de testlocaties, en de ruimtevaart. Eigenlijk vond ik het eerste uurtje best leuk om te volgen, zeker omdat we het verhaal zo volgen dat het constant interessant was om het überhaupt te volgen.

De film moet het vervolgens hebben van de spannende scenes over het ruimteschip waar van alles mis mee gaat, het begin (dus het eerste probleem) is enigszins nog wel spannend te noemen en ook leuk, daarna neigt de film helaas naar het ongelooflijke clichégehalte wat je ook had verwachten van deze Hollywood productie met ‘Howard’ achter het stuur, helaas een regisseur die mij nog niet echt heeft laten verassen met één van zijn films. Te standaard en te cliché.

Natuurlijk moet deze ‘Apollo 13’ reis worden vastgelegd door middel van een film, het patriotisme spat ervan af, iets waar Amerikanen overigens ook heel erg op teren in het algemeen, daar worden ze warm van. Deze film heeft ook zo’n hoog gehalte, en dat vond ik allemaal maar irriterend. Begrijp me niet verkeerd, wat de drie ruimtevaarders meegemaakt moeten hebben is natuurlijk niet voor iedereen weggelegd, en een knappe daad, alleen ligt het er overal zo dik bovenop.

Ik had er duidelijk voor mijn gevoel véél meer van verwacht. Helaas laat deze film veel dingen liggen en wordt het allemaal vrij snel saai. De film duurt ook gewoon wat te lang, op een gegeven moment hoopte je eigenlijk dat hij wel snel ging eindigen, het was een herhalend concept. Hoewel ik heb genoten van het begin van de ruimtevaart en de mooie (CGI) beelden van de ruimte, de film viel me te veel tegen. Ik ben nog niet helemaal er over uit wat ik deze film nou precies wil geven, een twijfel gevalletje, ik stem wat hoger dan mijn gevoel zegt.

Indertijd viel deze een beetje tegen, misschien omdat ik te hoge verwachtingen had vanwege het onderwerp en de aanwezigheid van leuke acteurs als Hanks en Bacon. Een herziening jaren later bracht niet veel verandering, maar inmiddels kan ik hem toch beter smaken, misschien omdat mijn verwachtingen nu lager waren. Ja, dat is niet fraai, maar het is niet anders, en zeker als sluitstuk van een "trilogie" met The right stuff en First man is dit best een boeiende film, ook al is het dan de minste van de drie. Het Amerikaanse patriottisme van de sentimenten en de muziek stoort me niet zo, maar wel ga ik me onwillekeurig afvragen waarom er hier zoveel mensen op de been zijn om voor de drie astronauten te bidden terwijl er ondertussen duizenden (anonieme) mensen in gewone of burgeroorlogen, onder communistische regimes of tijdens hongernoden of epidemieën evenveel gevaar lopen. Maar ja, als je je dát eenmaal af gaat vragen, that way madness lies. Laat ik zeggen dat dit een degelijke en meeslepende ruimtevaartfilm is waarvan de kwaliteiten de minpunten ruimschoots in de schaduw zetten. En wat is Hanks hier nog dun!

Nooit eerder gezien want ik verwachtte altijd heel veel technisch geleuter en dat vind ik doorgaans vermoeiend in films. En naar verwachting werd het ook een film met veel procedures en technische termen, hoewel het niet zo ergerlijk overkwam als ik vreesde. De tegenslagen van de Appolo-13 missie worden boeiend gebracht, en het hele scenario klinkt als een ode aan de vindingrijkheid en koelbloedigheid van de mens in de meest kritische situaties. Gelukkig ook een sterke cast die het niveau serieus opkrikt. De overdaad aan sentimentele scènes en blockbuster-momentjes moeten we er maar bij nemen.

Geweldige film. Het is bekend hoe de film afloop, maar toch blijft de film tot het einde boeien. Als de problemen beginnen klinkt het bekende 'Houston, we have a problem'. Geweldig om te zien hoe de astronauten en de medewerkers van de Mission Control in Houston alles uit de kast halen om de ruimtereizigers veilig thuis te brengen 'failure is not an option!'. De acteerprestaties zijn magnifiek. Ik vermoed dat de astronauten bewust een slaap te kort hebben gecreëerd om de vermoeidheid authentiek na te kunnen spelen (en zo niet, dan hebben ze dit geweldig geïmiteerd). Ook in het Mission Control wordt sterk en overtuigend geacteerd. Een speciaal compliment voor Ed Harris: hij zet een magnifieke Gene Kranz neer met krachtig leiderschap. Je voelt de spanning van de beslissing die hij in split seconds moet nemen. Beslissingen die het verschil maken tussen leven en dood. Ja, de film heeft een wat 'wat zijn we in Amerika toch goed en stoer' maar dat overheerst de film niet. Ook voelt de film niet gedateerd aan. Al met al een sterke productie. Je moet geen spectaculaire actiefilm verwachten met allerlei onrealistisch toestanden: dit is een waargebeurd verhaal dat veel meer drijft op een onderhuidse spanning die goed wordt overgebracht in de film. Misschien ben ik iets te royaal omdat ik onlangs het Houston Space Center heb bezocht en zelf in de Mission Control room heb gestaan waar deze film zich deels afspeelt en naast de Saturn V raket heb gelopen. Maar toch... 5 sterren!