menu

Paisà (1946)

Alternatieve titel: Paisan

mijn stem
3,45 (63)
63 stemmen

Italië
Drama / Oorlog
120 minuten

geregisseerd door Roberto Rossellini
met Carmela Sazio, Robert van Loon en Benjamin Emmanuel

In zes delen wordt de geallieerde invasie gevolgd van juli 1943 tot de winter in 1944, van Sicilië tot Venetië. Communicatie is heel erg moeilijk. 1) Een vrouw leidt een een geallieerde patrouille door een mijnenveld. Ze sterft om een Amerikaanse soldaat te beschermen. 2) Een straatboefje steelt de schoenen van een soldaat, De Amerikaan spoort hem op in een sloppenbuurt.3) Een GI ontmoet een vrouw op de dag dat Rome is bevrijd. Over zes maanden zullen ze elkaaar weer treffen; Hij is cynisch en zij is een hoer. 4) Een Amerikaanse zuster trotseert de reis over de Arno ondanks het Duitse spervuur om op zoek te gaan naar een partizaan waar ze verliefd op is.5) Drie priesters waaronder een joodse, doen een beroep op de abdij in het noorden van de Appenijnen. 6) Geallieerde soldaten en partizanen proberen te ontsnappen aan gevangenschap op de Po-vlakte.

zoeken in:
avatar van delin
4,0
Een fantastisch beeldende film, direct na het einde van de Tweede Wereldoorlog gemaakt. De zes verhalen vertellen het laatste deel van de Tweede Wereldoorlog voor Italië: vanaf 1943 kwamen de geallieerden het Zuiden (Sicillia) van Italië binnenvallen met bombardementen. In die tijd stond heel Italië op haar kop, omdat de koning in het Zuiden partij koos tegen Mussolini en vóór de geallieerden, terwijl Mussolini in het Noorden verder vocht met de Duitsers, als fascist tegen de antifascisten én tegen de geallieerden...

In het begin van de film (en dus in het zuiden van Italië) is de communicatie tussen de Amerikanen en de Italianen nog uiterst moeizaam, en de sfeer is nog redelijk rustig. Naarmate de film vordert spelen de scènes zich meer in het Noorden af. De spanning wordt opgebouwd, de Engelsen en Amerikanen trekken langzaam en met veel moeite op naar het Noorden, de Italianen vechten zelfs tegen elkaar (sommigen blijven trouw aan het fascisme, terwijl anderen kiezen voor de koning). Het laatste verhaal in de film speelt zich af in de Veneto, waar de sfeer extreem grimmig is en het er uiterst heftig aan toe gaat.

Telkens worden de Duitsers afgespiegeld als de slechteriken, terwijl de Italianen louter slachtoffers lijken van een wereldoorlog. Later zou dit beeld ook in Italië veel genuanceerder worden, en ik denk dat dat de reden is dat deze film vandaag de dag in ieder geval in Nederland niet te koop en moeilijk vindbaar is.

De beelden in de film zijn subliem. De acteurs zin totaal verschillend wat betreft het niveau (veel Amerikaanse soldaten bijvoorbeeld spelen afrgijselijk slecht) maar dat is tegelijk ook de charme van de film. De verhalen zijn prachtig, pakkend en men krijgt een goed besef van hoe er vlak na de oorlog over de oorlog (en de Duitsers!) gedacht werd.

Erg weinig berichten/stemmen voor zo'n klassieker,al zal dat ook aan de distributie liggen.Deze film is net als Roma... ietwat een fremdkörper binnen het neo-realisme omdat hij ook een oorlogsfilm met actie is.Op dat terrein is hij ook het invloedrijkst geweest:het deel dat in Firenze speelt geeft voor het eerst een realistisch beeld van urban warfare,en het laatste deel toont klip en klaar de wreedheden van de strijd op anti-heroïsche,rauwe wijze.Onze oosterburen komen er idd. niet best af en deze film werd dan ook tot in de jaren '70 niet in DE vertoond.De overige 4 delen van de film bevatten de gebruikelijke neo-realistische elementen ,al zal het Napolitaanse deel bij sommigen overkomen als
"racistisch" en het deel in het klooster als pure komedie.

avatar van Spetie
3,5
Behoorlijke goede film weer van Rosselini dit. Niet zo goed als Roma, maar ook naar deze film heb ik toch redelijk geboeid zitten kijken.

Rossellini vertelt een verhaal in zes delen en dat werkt behoorlijk goed. Het zorgt voor een erg afwisselende film, die een redelijk constant niveau bevat. Alleen het vijfde verhaal met de priesters in het klooster vond ik serieus minder dan de andere verhalen. Voor de rest was het allemaal goed tot zeer goed.

Visueel is de film dik in orde. Rossellini schiet regelmatig mooie long shots en de stijl van de film oogt soms zelfs bijna documentaireachtig, wat de realiteit alleen maar ten goede komt. In elk verhaal komen Italianen Duitsers of Amerikanen tegen, want soms wel eens leidt tot verwarring door de verschillende talen. De film maakt soms behoorlijk wat indruk en gaf mij een goed beeld van hoe de Italianen op het eind van de oorlog ook hebben geleden. Ook hier lijkt de oorlog namelijk weer eens geen winnaars te kennen, maar alleen verliezers.

Verder laat de film ook het einde van het fascistische tijdperk in Italië zien. Aan de ene kant is het niets iets om vrolijk van te worden, maar aan de andere kant is het weer wel een mooi begin van iets nieuws.

Dikke 3,5*

avatar van Vinokourov
3,5
In zes segmenten laat Roberto Rossellini de opmars van de geallieerden zien van Sicilië tot Venetië tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een hele onderneming, die mij net zo heldhaftig lijkt als bijvoorbeeld een D-day en al die episodes daarna. Centraal in de zes delen staat het broederschap tussen de Amerikanen en de goede Italianen. Ook al is communicatie rottig (Niet alle Amerikanen spreken Italiaans, laat staan dat er veel Italianen vloeiend Engels spreken), toch vechten ze samen tegen het kwaad. Ik vond het op zich wel een aardig document geworden. Alle segmenten zijn van hetzelfde niveau, alleen was het niet heel diepgaand of indrukwekkend.

avatar van beavis
3,5
Hoewel het de standaard gebreken heeft van een episodische film (de verhalen blijven wat simpel en schetsmatig), is de structuur aan de hand van de geallieerde opmars in Italië toch wel een aardige. Niet alleen als een manier om er een geheel van te maken, maar ook omdat je aan de hand van de film gelijk een mooi beeld van het land krijgt. Omdat het zo vlak na wo-II gefilmd is, is het uiteraard ook geheel authentiek. De verhalen werken ook nog steeds wel, al zullen ze destijds waarschijnlijk meer originaliteit hebben gehad of meer indruk hebben gemaakt. Voor mij sprong vooral het gedeelte in Firenze er uit. Door de beelden van de stad (de Ponte Vecchio bijvoorbeeld) en omdat er veel drama en avontuur bij kwam kijken. Het eerste filmpje was eigenlijk het zwakst en voorspelbaar melodramatisch. Alles bij elkaar een erg onderhoudende film, zeer mooi geschoten en een goed beeld van de tijd en van het land, maar toch kan ik het niet meer geven dan een 7,5

avatar van Flavio
3,0
Beetje tegengevallen, deze bejubelde film van Rossellini, vooral omdat ik doorgaans niet zo van omnibusfilms houd. Omdat niets zo fragmentarisch verloopt als een oorlog is de keus voor deze vorm wel te begrijpen, maar ik kwam er mede daardoor nooit helemaal in. Ook stoorde ik me, anders dan in andere neo-realistische films, nogal aan het matige acteerwerk, met name van de Amerikanen. Waarschijnlijk om dezelfde reden dat ik kritischer kijk naar Nederlandse acteurs dan naar pak m beet Deense, als je de taal beter kent valt onnatuurlijk acteren eerder op.

Cinematografisch zag het er dan wel weer pico bello uit, de film kent een aantal knappe scenes- en dat het zo kort na de Tweede Wereldoorlog is opgenomen draagt zeker bij aan de sfeer. Ik snap wel de waardering voor deze film maar heb toch betere oorlogsfilms gezien, ook uit Italië- die waarschijnlijk wel weer schatplichtig zijn aan Paisa.

avatar van Dievegge
3,5
Deze noordwaartse trek door Italië ten tijde van de bevrijding is interessant omdat het allemaal op locatie geschoten is en omdat je het gewone Italiaanse volk van toen te zien krijgt. Zij moesten in moeilijke omstandigheden zien te overleven. Deel 1 en 4, in Sicilië en Florence zijn de mooiste omdat je daar echt iets van de regio te zien krijgt met veel beweging, spanning en tragiek. Deel 5 in dat klooster is veel statischer en had ook op twee minuten gekund. Deel 3 is verwarrend, omdat het overduidelijk dezelfde actrice is. Als ze haar uiterlijk meer veranderd hadden, was het aannemelijker geweest dat hij haar niet herkende. Hier en daar zie je wat sentimentele trekjes, zoals in deel 2 wanneer zo'n kindje in close-up komt met violen op de achtergrond.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:49 uur

geplaatst: vandaag om 05:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.