Hachi: A Dog's Tale (2009)

Prachtig verhaal. Ik ben benieuwd of de film net zo prachtig is als het lijkt.

Echt een mooie ontroerende film, waarbij ik maar weer aandelen heb gekocht van Kleenex Bij deze film gingen de 2 vrouwtjes hier thuis gelijktijdig ff weg, om met rode oogjes terug te komen met de kleenex, en moet zeggen, dat mijn stem ook anders klonk om me groot te houden

Muziek was goed bij de ontroerende momenten, Richard Gere speelde gewoon goed

4 sterren voor deze mooie film

Heb deze film net gekeken, als je het hier droog bij houdt, is er iets serieus mis met je. Eigenlijik huil ik nooit bij films, hoogstens "een brok in je strot" maar bij deze tja...

Ik geef hem 4* omdat het in het begin misschien iets vlotter had gemogen.

Tip: Kijk hem niet met een vriend of vriendin, om daarna een romantisch avondje te verwachten ha ha.

Prachtige film

Sterk en ontroerend verhaal, naar mijn mening net iets te dun uitgevoerd om op 5 sterren uit te komen.

Een prachtige film, goed geacteerd alleen begon het op een gegeven moment allemaal op hetzelfde te lijken constand de scenes dat de hond naar het station loopt.
Toch stoort dit niet en laat je je vooral meeslepen door de mooie beelden.
De muziek is er zeer goed in verwerkt en ik heb er verder geen op of aanmerkingen voor deze film.

Van mij een 4.0*

Wie op basis van de synopsis aan deze film begint zal niet teleurgesteld worden. Want Hachiko is precies wat je er vooraf van verwacht. Bereid je dus voor op een vrolijke, ondeugende en heel verdrietig kijkende hond in dit oversentimentele drama dat van goedkoop effectbejag aan elkaar hangt. Dat neemt echter niet weg dat het verhaal op zich indrukwekkend en interessant genoeg is en de film vooral daardoor de kijker toch ontroert. Daarom toch een dikke voldoende.

3,5*

Jij houdt dus kennelijk niet van honden.

Lieve hondenfilm.

Geestig dat er eigenlijk vrij weinig gebeurt de gehele film door, man vindt een hond en raakt gehecht en er gaat tijd overheen en voor je het weet is er al een uur voorbij zonder dat er echt veel gebeurt is in het verhaal. Dan komt er een omslag om weer in de zelfde rust verder te gaan en te eindigen. Nergens vervelend, sentiment zit er dik in maar word ook goed vermeden waardoor je nooit ermee wordt doodgegooid.

Gere acteert naar behoren net als de rest, hot dog man en kaartjes verkoper waren misschien iets te zoutloos. Maar kon me nergens echt aan ergeren.

Geen grootse film maar zeker 1 van de betere hondenfilms.

3.5 sterren.

Haha Mac, sentimentele ouwe bok! .

Wow, deze film liet me echt onwijs huilen. Vond dat ze de 'ver-amerikanisering' nog vrij goed hadden aangepakt.

Hachiko is zo'n scheetje. En dit komt van een kattenliefhebber

Een zeer interessant en mooi verhaal als uitgangspunt, maar helaas te saai om er een boeiende film van te maken. Een mooie en lieve hond is natuurlijk prima, maar die mooie en lieve hond kan in mijn ogen de film niet in zijn eentje trekken. Hierdoor is de film een continue herhaling van dezelfde beelden, dezelfde muziek en hetzelfde sentiment. Jammergenoeg deed het me uiteindelijk te weinig om hier een voldoende aan te geven. 2.5

Mooi verhaal. Maar tijdens de film verwacht je steeds iets meer, iets dat staat te gebeuren maar er gebeurt niets. Wel erg ontroerend en mooi omdat je weet dat het een waargebeurd verhaal is!

Wauw.. voor mij is het ook weer een tijd geleden dat ik echt gewoon ontroerd was door een film.

Ik werd helemaal meegezogen in de band tussen hond en baas. De muziek, de setting, Hachiko zelf.. alles greep me gewoon aan.

Toch ook wel even een klein traantje moeten wegpinken.

4.5* voor dit prachtige hondenverhaal

Hehe, iedereen heeft zo'n beetje zitten janken bij deze film als ik het zo lees. Dat viel bij mij mee. Redelijk ontroerend allemaal, vooral op het laatst, maar nergens werd ik écht over de streep getrokken.

Gere is goed gecast en het hondje is geweldig natuurlijk. Bij ''dit soort'' films werken ze vaak met tig verschillende honden en dat is niet erg, eerder logisch. Dat was dan ook overduidelijk te zien in deze film, vooral die met die littekentjes boven z'n oog viel wat op. Maar oké, doet er ook niet echt toe voor de rest. Heb best genoten van dit vermakelijke, meeslepende verhaaltje.

Het begint leuk, grappig en lekker luchtig. Zoals verwacht wordt er naar het einde toe een andere weg ingeslagen. Mooie scénes wanneer die hond daar zit te wachten en elke dag weer terugkomt, terwijl z'n baasje er niet meer is. Prachtig die scéne dat Hachi dood gaat en hij Gere (eindelijk weer) uit de deur naar buiten ziet komen. Bijna ontroerend. Leuk ook bij dit soort filmpjes om te zien dat het om een waargebeurd verhaal gaat. Dat standbeeld op het einde deed het dan ook goed bij me.

Dikke voldoende dus voor deze film, vooral dankzij het laatste deel. Het eerste uur is niet echt bijzonder en er gebeurt weinig, maar vermakelijk is het wel. Hallström heeft de touwtjes goed in handen en levert weer een prima filmpje af.

Prachtige film mede omdat het allemaal niet zo overdreven was en het simpele verhaal voor meeeeeeeeeeeeeeeer dan genoeg emoties zorgde...

In een woord: GEWELDIG!!

Ik heb hier vele reacties gelezen over zware emoties en tranen. Dat is genoeg redenen voor mij om deze te zien zodra die verkrijgbaar is.

Aangezien ik voor mijn werk zeer gedisciplineerd moet zijn en mijn emoties in bedwang moet houden, ben ik extra benieuwd of ik ook in tranen zal gaan of een emotioneel gevoel krijg.

Het is toch meer het verhaal zelf over de film en niet dat kleffe gedoe wat mij de verleiding geeft om het te zien, natuurlijk.

Dit is de eerste keer dat ik 5* ga geven.

Wat een geweldige film. Geen moeilijk verhaal. Wel zeer aangrijpend. Prachtig.

Ietwat sentimenteel drama voor de hele familie

Geweldige film! Lang geleden dat een film me zo geraakt heeft!

Feit dat het waargebeurd is maakt het nog aangrijpender...

Traantjes vrije loop gelaten.

Wauw.... 4*

Mooie film, natuurlijk wel volgestopt met sentiment. Maar ik kan best begrijpen dat je de film een hoog punt geeft. Elke hondenliefhebber moet de film zien en zal hem ook begrijpen. 3,5*

mijn vrouw heeft alle tissues opgemaakt... en ik moet toegeven deze film heeft mij ook diep geraakt.

Ik ben enorm verrast door deze film. Voor sommige mensen is de sentimentele inslag misschien wat overdone, maar ik vond het prachtig. Een film maken rond een echte hond is een lastige klus, maar ik heb me geen minuut verveeld. Het verhaal op zich is al intrigerend, en dat wordt alleen nog maar versterkt doordat het echt gebeurd is.

Complimenten trouwens voor Richard Gere, die op een overtuigende manier een echte dierenvriend speelt. Ben geen groot fan van Gere, maar dit personage zet hij prima neer. De muziek is overigens ook zeer treffend.

Kortom, intrigerende film met een uniek verhaal. 4.5*

jaja een hond die elke dag op zijn baas zit te wachten bij het treinstation kan het nog doorzichtiger? Bar slecht zegt

Heb je de film wel gezien?

Rondom het gegeven dat een hond tien jaar naar het treinstation gaat om zijn overleden baasje op te halen, een film te maken lijkt mij niet gemakkelijk. In dit geval heeft men eruit weten te halen wat er inzat. De film was op momenten erg traag maar de (acteer) prestaties van de hond(en) maakte het goed. De film is gemaakt als tranen trekker en daarin is Lasse Hallström (regisseur) geslaagd. Grappig om te weten dat er een standbeeld van deze hond in Japan is opgericht. Niet helemaal mijn genre maar om bovenstaande toch 2,5 sterren.

ik ben een groot dieren liefhebber maar dit slaat alles zo goed vond ik dit maar wel zitten janken als een gek wat zielig voor die hond wil hem nog een keer zien maar twijfel daarover zit ik weer in dip na de film echt een mooie film

heb jij die film met je ogen dicht gekeken of je bent geen dieren liefhebber kan ook maar barslecht kom op nou het is een waargebeurd verhaal zo is het gegaan ze kunnen hem moeilijk de hele wereld laten rond reizen als dat niet in het echt is gebeurd hij ging nou eenmaal 10 jaar lang op ze baas zitten wachten bij een treinstation daarom hebben ze dit verfilmt

Wat voor werk doe jij dan?

Ik zal nog een heleboel kinderlijk sentiment in me hebben zitten, wat is de film aandoenlijk. Natuurlijk worden alle registers open getrokken om de sentimenten van de kijker aan te spreken en wordt dit (waar gebeurde!) verhaal sprookjesachtig gebracht. Maar het merkwaardige is dat ik gisteren Dancer in the Dark van Lars von Trier heb gezien, toch een regisseur van grote klasse en daar gebeurt precies hetzelfde, inwerken op het sentiment. Die film wordt door de intellectuelen de hemel ingeprezen. Laat ik het dan eens bij deze film doen!