Hachi: A Dog's Tale (2009)

Een film criticus moet toch zeker over een behoorlijke kennis van Nederlands beschikken. Bar slecht zegt moet Bar slecht zeg zijn. Nog afgezien van de inhoud van wat je zegt, wat zegt mij het woord doorzichtig in deze context? Helemaal niks.

Grappig dat zulke inhoudloze kritieken als die van film_criticus nog serieuze reacties oproepen. We weten wel beter, toch? Hij is slechts een roepende in de woestijn.

Ben ik de enige, of zijn er meer mensen die het gevoel hebben dat de film qua tijd niet helemaal correct is? Het gaat verder nergens over, maar het heeft alles te maken met het mobieltje wat RG in het begin van de film heeft, in de scene op het station als hij Hachi vindt. Mijn eerste mobieltje had ik in 1998, en die leek qua omvang wel wat op de gadget van RG, dus zou dat moment tussen 1996 en 1999 moeten liggen ofzo, lijkt me. En ik heb het idee dat Hachi wel enkele jaren in vrolijkheid heeft geleefd bij de familie. Het is niet geheel duidelijk hoelang dat is, maar goed, de dochter gaat uit huis, wordt zwanger etc. Enkele jaren lijkt me. Maar RG komt in 1997 aan zijn einde, blijkt op de grafsteen verder op in de film.

Ergens gaat er iets fout lijkt me. Nogmaals, totaal oninteressant en niet boeiend voor het verhaal, maar ik vroeg mij af of iemand anders dat ook opgevallen was.

Verder was het trouwens best een mooie film, maar dat hij hier gemiddeld bijna 4* en op de imdb een 8.1 (met nog geen 5000 stemmen, dat wel) vind ik wel wat overdreven. Ik vond het vooral interessant dat er dus honden zijn die dit gedrag vertonen. Prachtig natuurlijk. Alleen ben ik nu erg benieuwd naar het Japanse origineel. Iemand die gezien?

Ik zal hier niet ingaan op het hopeloze commentaar van film_criticus. Bannen lijkt mij overdreven, maar ik hoop dat deze persoon zich ooit eens onder de 'normale' gebruikers zal bevinden. Ook hier lijkt het er weer totaal niet op dat film_critucus deze film heeft gezien...

Ik was zelf verrast. De hond vond ik vanaf het begin al prachtig, maar misschien komt dat ook omdat hij nogal op mijn hond lijkt. Ik werd hierdoor direct meegenomen in het verhaal.

qua tijden zoals FMHZ zegt, klopt niet alles. Dat is jammer, want dat was best te realiseren geweest. De 'echte' hachi leefde namelijk in een geheel andere tijd.

Visueel gezien vond ik de film mooi, de hond(en) sloegen natuurlijk alles, maar ook de locaties voegden iets toe aan de film. Kleenex was ook bij mij aanwezig, maar dat mag, bij goede films moet dat zelfs een beetje. Vooral de momenten dat Hachi zat te wachten waren erg sterk. De prachtige hond die recht voor zich uit blijft kijken en wachten, zo'n loyaal beest zal iedereen wel willen.

Qua acteerprestaties van de hond zal ik geen kwaad woord uitkramen. De acteurs waren grotendeels goed en vooral de hoofdpersoon (welke dus bij het eind wegvalt) vond ik erg sterk overkomen.

Noem me sentimenteel, maar ik vond dit gewoon een erg sterke film. Het pakte mij direct beet en pas aan het eind was ik weer een beetje los. Los samen met een leeg pak Kleenex. Schitterend, ik twijfel alleen nog tussen 4.5 en 5. Tot nu toe 5, maar dat kan zo terug worden gezet. Ik stem regelmatig hoger dan het gemiddelde. :$

Aardige film met mooie beelden, goede acteurs en leuke muziek erin. Het was voor mij echter niet zo'n tranentrekker als wat ik had verwacht als je ziet dat de film op dit moment 3,91 doet op MM wat ik behoorlijk hoog vind.

Ik had wel verwacht dat de herkomst van de hond wat meer belicht zou worden, dat het beginstuk met die monnik nog terug zou komen in het verloop van de film.

Als ik goed terugkijk vind ik dat het verhaal nogal slap is. Eigenlijk gebeurt er te weinig.
Neem dat stuk met die bal.. Er word verteld dat die honden nooit apporteren, of er moet iets heel speciaals zijn. Even later doet hij dat dan toch omdat hij , achteraf blijkt dat dan (maar je ziet het natuurlijk van mijlenver aankomen), voelt aankomen dat er iets gaat gebeuren. Dat gegeven had veel beter uitgewerkt kunnen worden imo. Die scene's worden nu een beetje afgeraffeld lijkt wel...
Het sentimentele wat veel mensen dan bij deze film zouden hebben vind ik ook lichtelijk overdreven. In mijn ogen krijg je gemiddelde aflevering van Lassie net zo veel tranen in je ogen.

Ik geef een krappe 3*.
Misschien is dat nog wel te veel.

Ik huil nooit bij films, lion king, green mile, bambi. Allemaal gezien en geen traan.

Maar bij hachi begon het in het midden ongeveer te tranen en aan het einde was ik een wrak

Heb gehuild als een baby xD

Heb hem een uur geleden gezien en ben nog aan het sniffen.

Wat een zielige maar prachtige film.

Als je bij bambi ofzo huilde houd dan een pak zakdoekjes bij de hand.

*ik begin weer te tranen*

Eerste film sinds mijn kindertijd waar ik bij gehuild heb,tranen met tuiten!

ontopic: wat door meerdere mensen gezegd is, ik vond het echt een ontroerende film. Heb bijna nooit meer dat ik een traan wegpink maar ook deze stoere man hield het niet droog. vandaar 5 sterren voor deze mooie film.

Geweldige film gewoon. Ik vond het zelfs nog mooier toen aan het einde bleek dat dit waargebeurd is! Echt zo´n mooi verhaal, en inderdaad tissueses nodig!

Ik zal wel een gevoelloos creatuur zijn want dit wekte bij mij geen enkele emotie op behalve dan af en toe een glimlach toen ik besefte naar wat een kinderfilm ik zat te kijken.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het na een uur niet meer uithield en de dvd speler stop heb gezet.

Zit al die emotie dan in het laatste half uur?

Ik denk niet dat als je niet echt in de film zit, of je niet echt in kan leven in de hoofdpersonages, opeens het laatste gedeelte van de film je enorm kan raken.

Vanaf het moment dat die hond op het station arriveerde zat ik er echt al helemaal in, dan is de impact ook veel groter.

Denk gewoon dat het niet jouw cup of tea is

Redelijk, maar niet geheel geslaagd.

Dat ze hier in Japan helemaal weg van zijn is redelijk logisch. Het verhaal van Patrasch is daar dan ook helemaal ingeburgerd. Ook daar trouwens de laatste tijd een wederopstanding van hondenfilms.

Deze remake begint best aardig en is fijn vlot in het eerste half uur. 't Is een beetje dik aangezet, maar het kijkt best weg en het beestje is ook gewoon schattig.

Laatste half uur vond ik beduidend minder, vooral omdat het eigenlijk een continue herhaling is. Hond wacht, gaat weg, komt terug, wacht, er komt iemand op bezoek, hond wacht nog langer .... Het einde liet zich ook sterk raden, en om daar nu echt nog 30 minuten op te wachten (zodat toch maar de 90 minuten grens bereikt werd?) vond ik wat overdreven.

Ben op zich ook wel benieuwd naar het origineel, schaamtelijk onderbekeken als je het succes van deze film ernaast legt. 't Is allemaal wel aardig verder, maar goed werd het nergens. Zeker naar het einde toe valt Hallström door de mand, echt hartverscheurend vond ik het niet.

2.5*

Edit: van die vertelstructuur begreep ik trouwens ook niet veel. Waarom moet dat nu via dat kereltje in de klas gaan? Vond het niet echt toegevoegde waarde hebben ofzo.

@meertn81 ach gossepossepos volgende keer dit soort films maar met een doos tissues naast je op de bank kijken

Ik keek hem omdat mijn dochter hem wilde zien, maar vond het een verrassend goede film. Het sterke is toch wel dat er eigenlijk niks gebeurt, en de anderhalf uur toch omvliegt, wat bij mij altijd betekend dat het interessant is.

Ook hier bij een oudere man een klein traantje.

Aanrader

Was dit zo'n succes dan? Heeft volgens mij niet bijzonder aan de box-office gepresteerd of ik moet dat echt totaal gemist hebben.

Wel een hoge waardering hier op MovieMeter zeg. Lijkt me persoonlijk een vreselijke film.

Dat dacht ik ook totdat ik het traantje over mijn wang voelde glijden

Heerlijke hartverwarmende familiefim. En ja,... bij ons bleef het ook niet droog

Om kunstjes en loyaliteit van een hond te zien kun je beter een aflevering van Lassie kijken.

Echt gebeurd verhaal: die hond was gewoon een zwerfhond die bij het metrostation bleef omdat ie die daar eten kreeg .

Toen dat jongetje het verhaal begon te vertellen dacht ik even dat ie op het laatst zou vertellen dat hij de hond was.

Maar om deze film bijna zo hoog te waarderen als The Usual Suspects is wel een hoge waardering voor een film waarin niks gebeurt.

Waarschijnlijk bedoeld Onderhond hier 'op MM'. Tja, ik blijf mezelf herhalen: deze film lijkt me zoiets als Skippy zich laten afspelen in Moskou of het verhaal van Patrasch (ken ik alleen van Suske en Wiske!) ergens in donekr Afrika....

... is ook wel een beetje, maar het is zo duidelijk met respect en liefde voor het verhaal gemaakt, dat ieder cynisme verdwijnt.

Mwah, een trouwe hond lijkt me vrij universeel. Het echte verhaal mag dan niet in Amerika gebeurt zijn, volgens mij had het net zo goed gekund. Zo'n hond is niet zwaar cultureelgebonden lijkt me.

Dit ras dus wel.

Film zit ogenschijnlijk zeer simpel in elkaar en lijkt in het begin niet veel meer voor te stellen dan een doorsnee B familie film.

Maar of het nou het muziekje is of de blik van die hond........ik werd er gewoon harstikku emotioneel van.

Toch knap.

Door het torenhoge gemiddelde deze film maar eens gaan bekijken, maar dat viel dus behoorlijk tegen.

Het begin is ronduit saai en zit vol met cliche`s.

Het 2de gedeelte wordt dan nog wel wat beter maar ECHT goed werd hij voor mij nooit.

Ik snap dan ook niet dat hij nog steeds een gemiddelde scoort van 3.88.

Maar dat zal naar mijn verwachting nog behoorlijk wat dalen.

1. Een Akita doet geen kunstjes

2. welke metrostation ? of bedoel je soms het treinstation.

3. lijkt me een beetje sterk voor een fim gebaseerd op een waar verhaal

4. een film hoeft niet altijd bomvol actie of effecten te zitten. Een goed verteld verhaal kan prima voldoen.

heb je überhaubt wel gekeken vraag ik me af, of had je gewoon zin om azijn te zeiken ?

staat wel in zn top 10

idd.... met een sierlijke boog van de site af kicken zulke users!

Ik sluit me aan bij Dridge.

Ik ben verbaasd over de hoge scores voor deze film. Wij hebben het laatste deel versneld afgespeeld. Was niet doorheen te komen.

Het acteerwerk was prima (ook van de honden ), maar het verhaal vond ik heel erg mager.

Grappig hoe iedereen zo'n film toch weer heel anders ervaart....

Ojee ojee ojee wat een mooie film, al in het begin wordt je geraakt door de pup en natuurlijk door het acteerwerk van Gere, ik heb de film eergisteren gekeken en ik ben een grote kerel van 49 jaar maar het huilen stond me nader dan het lachen, hier komt natuurlijk het aspect bij dat het waar gebeurd is, prima film dus die je niet mag missen.

sluit me hier helemaal bij aan een film die je niet mag missen terwijl ik het liefst actiefilms kijk