Lake Tahoe (2008)

Een van de beste slaapopwekkende films die ik in jaren heb gezien. Het zou een letterlijk droomdebuut zijn geweest voor de regisseur, ware het niet dat het zijn 2e film is. Hoe de film overladen kan zijn met prijzen weet ik echt niet, geloof niet dat de mensen die de prijs hebben uitgereikt dezelfde film hebben gezien.

De statische shots zijn vaak zo langdradig, dat ik soms bang was dat het beeld zou inbranden in mijn lcd scherm. Daartussen regelmatig een zwart beeld waarbij ik op de secondendisplay van mijn dvd speler moest kijken of de film niet vastgelopen was.

De karakters zijn totaal niet uitgediept, bijna allemaal oninteressant en de film laat heel veel over aan je eigen interpretatie. Als je het over low-budget hebt, dan zit je hier op het goede adres.

Titel van de film is ook vergezocht, naam komt van een bumpersticker op de familieauto die zoonlief tegen een paal heeft geparkeerd. Misschien dat Lake Tahoe een ideaalplaatje moet zijn voor de situatie waar ze nu inzitten, maar krijg er niet bepaald een gevoel van medelijden bij.

Ondanks dat de film zich afspeelt in de brandende hitte van een kustplaats in mexico, laat het mij steenkoud.

Prachtige film. Eimbcke bevestigd zijn fijne debuut dik, met een mooie, kleine, trage, eenvoudige film die vaak grappig is. Veel zorgvuldige statische composities en als stijlmiddel de door Alastor aangehaalde stukjes waarin het beeld even op zwart was en er al geluid was.

Juan probert te vluchten voor de confrontatie met de waarheid die zijn leven overhoop gehaald heeft maar komt letterlijk en figuurlijk niet zo ver. Maar ontmoet uiteindelijk een paar mensen die 'm een heel klein duwtje in de juiste richting geven. Meer gebeurt er niet in deze kleine ode aan toevallige ontmoetingen met mensen op momenten dat je ze net even nodig hebt, zonder je er zelf echt bewust van te zijn.

4.0*

Klein, charmant filmpje. Dat in mijn ogen wat al te minimalistisch is om een diepe indruk na te laten.

Lake Tahoe is op visueel vlak nochtans aardig, met een spookstadje dat baadt in een verzengende hitte. Zorgt voor zomerse kleuren.

Jammer genoeg maakt regisseur Fernando Eimbcke (is me 't naampje wel) bijna uitsluitend gebruik van statische shots. Terwijl ik persoonlijk liever wat dynamischer camerawerk zie.

Daarnaast bevat deze prent ook wel een beetje droge humor, maar hilarische taferelen moet je nu niet verwachten.

Ben een groot fan van coming-of-ageverhalen, maar Eimbckes tweede wist me eerlijk gezegd nergens te raken. Lake Tahoe is een fris briesje op een bloedhete voormiddag. Fijn... maar vlug vergeten als het voorbij is gewaaid. 2,5*

Nee, deze film kon mij absoluut niet behagen. Het verhaal verliep ontzettend traag en er werd amper in geacteerd, meer tekstjes opgezegd naar mijn gevoel.

Sommige scene's verliepen ook zo knullig, vooral in het begin. Dat het beeld vaak zwart werd om dan alleen een geluid te horen en dan naar de volgende scene te springen, vond ik ook erg irritant.

Soms zag het er zo knullig uit dat we er gewoon om moesten lachen. Geen enkele keer inzoomen, alleen maar vanuit één punt filmen, dat kunnen wij ook, riepen we nog sarcastisch. Het heeft dus totaal geen indruk op ons gemaakt.

Heb genoten van dit filmpje. Mooie sfeertekening van het leven in één of ander gat in Mexico. Je moet er van houden neem ik aan.

De hoofdpersoon rijdt met z'n auto tegen een paal aan en gaat op zoek naar auto-onderdelen. Dit terwijl zijn moeder de dagen al rokend in bad doorbrengt en zijn broertje in de tuin in een tentje zit, afbeeldingen uit tijdschriften knippend.

De momenten dat het scherm op zwart springt zoals bijvoorbeeld in de bioscoop vind ik een leuk stijlelement.

Drie en een half sterretje.

Zo kan ik ook een film vol krijgen door steeds lang het beeld op zwart te zetten. Verder was de film zeer traag en vermoeiend en het verhaal ging nergens over. Op het einde redde Daniela Valentine de film nog enigszins van het absolute dieptepunt door haar borstjes te laten zien.

De beelden van het dorpje (of gat zoals hierboven iemand dat iemand noemt) in Mexico waren overigens best fraai en ik kan me goed voorstellen dat het dagelijks leven in zo'n dorpje daar verloopt zoals in deze film vertoond is.

Tussen mij en de spaanstalige cinema zal er waarschijnlijk nooit wat moois ontstaan, maar zo zout als in deze film heb ik het toch zelden gegeten.

De enige nog een beetje interessante figuren zijn Don Heber, de oudere automonteur en David, de jongen die gek is op Kung Fu.

Het camerawerk is wel heel mooi.

Op een zeker moment zie je op een muur "ZEN" staan, en dat is misschien een aanwijzing voor de manier waarop je deze film moet bekijken: in lotushouding, voor je uit starend op een kussen.

Overigens duurt de film op DVD maar 78 minuten (waarvan 5 voor de aftiteling).

Een fijne kleine film, met een mooie uitstraling.

Prettig om naar te kijken. Vooral sterk qua sfeer.

Het lijkt simpel om te maken, zie bovenstaande opmerkingen, maar de regiseur verteld in de extra's dat het juist heel lastig was. Dat zie je er niet aan af, omdat de beelden er zo natuurlijk uitzien.

De film is dan ook een soort Dogmafilm, maar ipv (irritante) wiebelende schoudercamera's, staan alle camera's stil op statief, wat de film een sterk eigen karakter en rust geeft.

Het kon me niet altijd even goed bekoren en ik had best wel wat moeite om erin te komen, maar het is op sommige punten best een origineel filmpje.

Vooral de manier waarom het camerawerk ge-edit is, is vrij apart. Apart, omdat het de eerste keer is dat ik zoiets zie. Lake Tahoe heeft een enorm traag tempo en vrij statisch camerawerk met erg lange shots, waarin soms maar erg weinig gebeurt. Het aparte daarbij zit hem in het feit dat het beeld tussendoor regelmatig even een aantal seconden op zwart gaat. De eerste keer dacht ik nog even dat het beeld vastliep, maar dat bleek dus niet het geval. Ik vond het wel een geinige toevoeging aan het verhaal.

Het verhaal zelf is minimalistisch en van heel veel plotontwikkeling is niet echt sprake. Visueel is het niet onaardig, maar los van een paar leuke nieuwe trucjes, is het niet sterk en boeiend genoeg om de volledige 80 minuten te kunnen boeien. Ik heb ook niks tegen contemplatieve cinema, maar hier kon het me niet altijd even goed bekoren. Het heeft op momenten zeker zijn charme, maar weet uiteindelijk geen blijvende sterke indruk achter te laten.

2,5*