Caos Calmo (2008)

De nieuwe Nanni Moretti film, ook al staat de regie niet op zijn naam. Het script is van zijn hand, de productie heeft hij voor zijn rekening genomen en hij speelt de hoofdpersoon. Ik vond 'm erg mooi. Waarom weet ik niet echt. Ik voelde me op een of andere reden verbonden met Pietro. Dat is voldoende.

Ja, mooie film. Erg goed geacteerd door die hoofdpersoon (Moretti). Het verhaal is best aangrijpend en mooi in beeld gebracht. De monoloog van het meisje op het eind vond ik een beetje geforceerd, maar toch wist die relatie vader-dochter me wel te boeien. Een mooi kijkje in de geest van Pietro.

Ik zag het nut van die expliciete seks-scène niet helemaal. Iemand?

Ik dacht dat het misschien een droom was.

Ik zie ze niet meer zo vaak, maar soms verschijnt er weer eens eentje; een zeer goede Italiaanse film. Deze film wist mij weer eens te raken. Het verhaal was voor mij ook zeer aangrijpend en herkenbaar. Hoe verwerk je het verlies van een dierbare? De scene waarin Pietro met een bedrukt gezicht 's-avonds met de auto naar huis rijdt en die ten slotte zijn climax vond in een enorme huilbui van Pietro, vond ik een van de beste scenes in de film. Je zag die ontlading, mede aangekondigd door de zeer passende muziek van Radiohead, gewoon aankomen. Maar buiten dat oogde de film helemaal niet sentimenteel; soms had het meer weg van een feelgood movie.
Geweldig waren ook de scenes in het park waarin Pietro elke dag dezelfde mensen tegenkwam; de moeder met het mongooltje, de jonge vrouw met de Sint Bernhardshond. En niet te vergeten werd er natuurlijk ook uitstekend geacteerd, zeer zeker ook door het dochtertje van Pietro; Claudia. Een bijzonder leuk meisje vond ik haar. Mede verrassend was ook dat wij Roman Polanski nog tegen het eind van de film in een bijrol te zien kregen.
Wat de seks-scene betreft; Ik vond die niet direkt in de film passen, maar ik denk dat het inderdaad een droom van Pietro was, want daarna zag je hem gewoon weer naast zijn dochtertje in bed liggen.
Kort even samengevat; ik vond "Caos Calmo" een van de beste films van dit jaar die ik iedereen die van dit filmgenre houdt van harte kan aanbevelen.

4,5*

Over deze film zijn wibro en ik het volledig met elkaar eens!

Inderdaad een bijzonder aangrijpende film en goed geacteerd! Overigens vond ik die seks-scéne wel passen: Pietro denkt en droomt over een andere vrouw, m.i. een teken dat hij zijn overleden echtgenote durft los te laten.

In NRC Handelsblad van afgelopen zaterdag staat een interview met Sandro Veronesi, de schrijver van het boek waarop deze film gebaseerd is. Hij vertelt dat zijn (zeer filmisch geschreven) boek symbool staat voor de kalme chaos waarin Italië vandaag de dag verkeert.

Prachtige film gezien die vanaf het begin ontroerd. Leuke humoristische dialogen en een onverwacht maar logisch einde.

Overigens is de sex-scene geen droom; tijdens het etentje waarbij zijn broer Carlo aanwezig was, werd al tussen neus en lippen door verteld dat Pietro een huis bezat naast die van die blonde dame. Bovendien was het die dame die Pietro uit het water heeft gered waarbij Pietro (aan het begin van de film in de auto met Carlo) niet voor zijn gevoelens voor haar uit wilde komen.

Neen, het gaat wel degelijk om dezelfde vrouw (in het boek en ook in de film). De seksscène is wel degelijk met de vrouw die hij van de verdrinkingsdood redt, en is helemaal geen droom.

Fraaie film, de vader/dochter-relatie was prima uitgewerkt en ook de manier waarop Pietro het verlies van zijn vrouw verwerkt is knap gedaan. Met de acteerprestaties zit het ook wel goed.

Ook ik had problemen met de nutteloze sexscene en vooral het geforceerde einde met het verhaallijntje met de palindromen, spijtig. De soundtrack is geweldig, met als hoogtepunt Your ex-lover is dead van Stars. De titel van het nummer dissoneerde een beetje met wat er op dat moment afspeelde in de film, maar de sfeer van het nummer pastte wel perfect. Ik kom zo uit op een kleine 4*

PS: ik zat de hele tijd te denken waarvan ik de actrice kende die de rol van Marta speelde. Ik keek op IMDB en het was...... Ramada van Hot Shots, die met de nep-moedervlek, hehe.

Tja, alles is hier al gezegd, geweldige soundtrack, mooi uitgewerkte vader-dochter relatie, knap geacteerd, overbodige en nutteloze sexscene en gefoceerd einde. Eindscore komt daar mee op krappe:

4*

BTW, de hint van Grimaldi om aan te geven dat die sexscene geen droom was: z'n broer zegt de volgende ochtend iets van 'wat is het hier een zooitje, heb je gisteravond een feestje gehad ?

Ik hou ook erg van dit soort films. Van die gebroken en imperfecte mensen, op de één of andere manier komt dat bij mij veel beter over door de Zuid-Europeanen dan bij de Aziaten. Dan is het vaak weer veel te afstandelijk. Hier is het warm en sfeervol.

De film is verder zeker niet perfect, soms wat geforceerde momenten en onnodige zijstraatjes, maar over het algemeen toch bijzonder genietbaar en goed gespeeld. Leuke setting ook in dat parkje.

Dit is trouwens wel echt typisch een film die ze gaan remaken in de US, en dan met Tom Hanks in de hoofdrol. .

Ik zie ze niet zo vaak: uitzonderlijk goede films. Dit is er eentje om in te lijsten. Ik kreeg hier echt een brok in de keel van op sommige momenten. Het 'orakel' Nanni Moretti levert een schitterende acteerprestatie. Zien.

Mooie warme film.

Wederom een goede film over rouwverwerking met Nanni Moretti.

La Stanza del Figlio maakte meer indruk op me, maar de films verschillen teveel waardoor vergelijken een beetje zinloos is.

Het is knap dat ze van 'Nanni Moretti op een bankje' zo'n complete film hebben weten te maken.

De sexscene op het eind vind ik juist erg goed in de film passen.

Had hier eigenlijk een loodzwaar drama verwacht, dat qua opbouw te vergelijken valt met Grace Is Gone, maar dat is het niet geworden.

Caos Calmo is "luchtiger" (relatief natuurlijk in een film die gaat over een man die zijn vrouw verloren is) dan ik dacht en ook de alles-wordt-opgekropt-tot-de-bom-barst-premisse is niet zo nadrukkelijk aanwezig als ik had gevreesd.

Nanni Moretti is alweer in erg goede doen en ook de andere acteurs spelen in mijn ogen prima. Heerlijk Italiaans sfeertje bij momenten, hoewel alles sober wordt gehouden.

Ook op visueel vlak kiest Grimaldi voor ingetogenheid en op dat vlak is Caos Calmo dan ook geen gedenkwaardige prent. Wel sterk vind ik de muziek, met onder meer Radiohead en Stars.

Maar meer dan een audiovisuele ervaring is deze film eentje die het van z'n scenario en de al aangehaalde acteerprestaties moet hebben. Beiden erg indrukwekkend, en zelfs de vaak gecontesteerde seksscène vond ik zeer geslaagd.

Minder dan weer zijn wat mij betreft enkele zijsporen die de film volgt, maar uiteindelijk een duidelijk doel missen: nog steeds niet echt zeker wat de bedoeling was van het La Tourette-achtige syndroom van Jean Claudes vrouw. Ook erg vreemd overigens dat Pietro nooit op zijn werk wordt verwacht, maar goed, je moet het allemaal niet overanalyseren.

Het belangrijkste is het stevig kloppende hart van Caos Calmo en z'n imposante hoofdrolspeler.

Erg fijne en warme film!!

De rest is eigenlijk wel een beetje gezegd over deze film.

La Stanza Del Figlio was het bijna, maar deze Caos Calma is het eindelijk helemaal: Een Moretti-film waar ik intens van heb genoten.

Mooie mengeling van drama en een feel good movie.

Moest zelfs een beetje denken aan Groundhog Day al is dit geen komedie. En een beetje aan het enigszins vergelijkbare Pane E Tulipane.

De grote valkuil -te sentimenteel- wordt hier gelukkig ontweken.

En er schiet me nu pas te binnen waar Roman Polanski in de film zat...Inderdaad!!

Vertel...

O sorry, ik begreep je verkeerd, ik dacht dat je schreef Waarom hij in de film zat. Verkeerd gelezen. Ik dacht al dat ik iets over het hoofd zag.

gisteravond gezien, en de vrij scene was zeer goed gefilmd.Volgens Ria was het wel degelijk een droom..................

Mooie film, verveelde me voor geen moment. Meer de "sfeer" die je beet neemt.

Krijg spontaan kotsneigingen, moet er niet aan denken.

Wat Caos Calmo betreft, zeer aardige film. Verveelt geen moment en grijpt je tot op zekere hoogte wel aan. Het wordt nergens over-sentimenteel, zoals we uit Amerikaanse dramaproducties (in de letterlijke en figuurlijke zin van het woord) gewend zijn. De vrijscène zag je eigenlijk de hele film al een beetje aankomen, uiteindelijk voegde deze helaas niet zo heel veel toe, waar het volgens mij toch een grotere functie verdiende. Daarnaast kwam het verhaal over "de fusie" geen moment echt van de grond, bleef een beetje steken op een nutteloze hoogte.

Vond het nummer bij de aftiteling overigens erg lekker (de gehele film was qua muziek erg goed).

3,5*

Dit was een onverwacht mooie film. Ik verwachte een hele zware film, maar dat was helemaal niet zo. Het is juist een rustige, warme film, waar je geïnspireerd door raakt om je eigen leven nog eens goed te overdenken.

Redelijke film die wel wat te lang duurt. De film wist me in het begin te boeien en te prikkelen maar op het einde begon hij, m.u.v. de sex scene, me enigszins te vervelen en kon hij me niet echt meer boeien. Het einde vond ik zeer geforceerd (alsof opeens het budget van de film op was) en de film was daarna ook meteen afgelopen. Slecht is deze film zeker niet en er wordt ook best goed in gespeeld door Nanni Moretti.