Caos Calmo (2008)

mooie film! groot in zijn simpelheid.

mooi neergezet en in beeld gebracht.

geen minuut verveeld, keek lekker weg.

veel hebben het over de sex scene... ik vond het overbodig. bracht de film een beetje uit balans op dat moment. alsof er sex in moest ofzo.

maargoed, al met al een dikke 4

Zonder die ene scéne die hier al tig keer genoemd is zou dit een meesterwerk zijn. Muziek, acteerwerk en de hele sfeer is gewoon schitterend en elke keer als de jonge vrouw met de Sint-Bernard in beeld kwam begon ik spontaan te kwijlen. Ongelofelijk wat had die meid een uitstraling. Maar goed prachtige film die zonder die ene scéne in mijn top 10 was gekomen.

Mooi film, ik geef toch cijfer 4!

Een man houdt zich bezig met de miserie van anderen. De man heeft me geboeid, de miserie van anderen amper. Wat overblijft is een saai geheel.

Hier hou ik van.

Heerlijke film die ondanks een vrij zwaar thema lekker 'luchtig' blijft. Nanni Moretti speelt een glansrol als nuchtere en ingetogen Pietro Paladini, die tegen anderen zegt dat hij niet lijdt onder zijn verlies maar eigenlijk weet iedereen wel beter. De scène dat Pietro dan ook eindelijk in tranen uitbarst in de auto vond ik de mooiste uit film en wist me (dankzij Moretti) diep te ontroeren.

De hele film ademt een relaxt, Italiaans sfeertje uit wat gelijk weer het verlangen aanwakkerde om die kant op te gaan. Met name de stukjes in het park waren prachtig en geven het dagelijkse Italiaanse leven perfect weer. Goed voorbeeld is de wildvreemde man die Pietro uitnodigt om pasta te komen eten maar ook de andere bijfiguren zijn stuk voor stuk interessant en meestal ook aandoenlijk om naar te kijken.

Tja en dan die seksscène, ik snap op zich wel dat mensen het wellicht wat ongepast vinden maar persoonlijk heb ik me er totaal niet aan gestoord. Ik zag het als een onderdeel van zijn verwerkingsproces en dat hij nu klaar was om verder te gaan met zijn leven.

Ach waarom ook niet, mede dankzij de prachtige soundtrack, de volle mep.

5*

saaaaaaaaaaaaai

mensen die deze film goed vinden zullen deze ook wel waarderen

http://www.moviemeter.nl/fi...

deze vond ik ook erg saaaaaaaaaai

Bedankt voor de tip!

Toen ik het verhaal van deze film bekeek was ik heel benieuwd of deze film me wel zou boeien. Het leek me namelijk een erg saai geheel. Maar ik moet zeggen dat het een hele mooie en onderhoudende film is. Het eerste uur is ook voorbij gevlogen.

Het is een heel mooi verhaal over een man die midden in de rouwverwerking van de dood van zijn vrouw zit. Hij probeert de kalmte in zijn leven te bewaren door bij de school van zijn dochtertje te blijven. Daar creeert hij zijn eigen veilige kalme wereldje. Volgens mij zag hij zijn dochtertje ook als een soort veilige haven.

Het mooie aan dit verhaal vind ik dat ook al had hij zijn leven stopgezet, de wereld om hem heen toch bleef doordraaien. Zijn leven liep gewoon verder en kwam hem gewoon opzoeken in zijn wereldje daar voor de school. Iedereen kwam gewoon naar hem toe en bleef hem bij de wereld betrekken.

De acteur in deze film vond ik geweldig goed. Vooral die scene in de auto na die ouderavond vond ik heel emotioneel. Ik kreeg er kippenvel van, zoals hij zat te huilen.

Ik vond het eigenlijk wel leuk dat ik van te voren de kritieken hier op moviemeter had gelezen (zonder spoilers) want ik zat me heel de film af te vragen met wie hij nou de sexscene zou hebben: met het meisje van de hond, met die moeder van school, de zus van zijn vrouw of de vrouw die hij had gered. Toen de scene daar eindelijk was kwam hij wel erg rauw op mijn dak. Er was geen aanleiding naar maar boem, de scene was opeens daar. Ik vond hem ook niet in het geheel passen. Verder vond ik het ook niet echt een goeie scene.

Maar goed .... de film is verder heel indrukwekkend en mooi.

Nanni Moretti vond ik een vreselijk belabberde acteerprestatie leveren in La Stanza del Figlio. Met lichte vrees ving ik dan ook aan voor deze film. Gelukkig blijkt Caos Calmo een lichtvoetig, Mediterraans drama te zijn dat gespaard is gebleven van valse noten. De hoofdlocatie, in het park is een sfeervol decor dat ons leidt door Pietro `s rouwproces. Het moment waarop hij alle vliegtuigmaatschappijen opsomt waarmee hij ooit gevlogen heeft, is prachtig. 3,5*

Wat een prachtfilm. Welliswaar nog mooier dan Caos Calmo, heb je nog meer aanraders? : )

Kasia Smutniak:

Photos of Kasia Smutniak - imdb.com

Wat is ze toch mooi ja....

Goeie fim, Italiaans portret van een man met verdriet. Mooi gemaakt, op fraaie locaties, fijne muziek en fascinerende personages.

Vier sterren

Vanavond openbaar te zien op Leids filmfestival!

Best wel een fijne film dit. Nani Moretti zet een herkenbaar hoofdpersonage neer, die ineens veel voor zijn kiezen krijgt en soms wat moeite heeft met het vervolg van zijn leven. Regisseur Grimaldi weet echter precies de juiste sfeer te scheppen, die een film als deze nodig heeft. De film vertelt het verhaal op een manier zonder overdreven sentimenteel te worden en heeft af en toe tijd voor luchtige momenten, wat ervoor zorgt dat de film prima in balans is.

Het is daarnaast boeiend om te zien, hoe Moretti zijn dagen veelal doorbrengt in het park, waar veel patronen en mensen een terugkerend dagelijks ritueel zijn. Elke personage heeft ook een nuttige functie in het geheel en heeft uiteindelijk op de een of andere manier met het hoofdpersonage te maken. Na het prima eerste uur, zakt de film de laatste drie kwartier een tikkeltje in, maar desondanks blijft het leuk om te zien hoe Moretti’s leven zich langzaam maar zeker herstelt. Ook het einde van de film is mooi en dit is zo’n typische film die je met een goed gevoel achterlaat en daarvan zijn er nog altijd te weinig.

Dikke 3,5*

rustige lieve kalme film.. had alleen meer diepgang van de vader gehoopt.

Mooi, maar toch iets te rustig naar mijn mening. Vooral na het eerste half uur wordt het tempo wel erg laag, maar toch blijft het 't afkijken waard.

De hoofdrolspeler zet namelijk een voortreffelijke rol neer als liefhebbende vader, die kapot is van verdriet. Ook de dochter acteert voortreffelijk.

Het grootste gedeelte van deze film speelt zich in een park af, voor de school waar z'n dochtertje zit, en op één of andere manier blijft het redelijk boeiend. Het alledaagse leven wordt namelijk uitstekend weergegeven, en het is gewoon prachtig om te zien hoeveel hij om z'n dochter geeft.

Dus mooi, maar iets té kalm allemaal.

3*

Hele mooi film. Het verhaal wordt sfeervol en heel rustig verteld, met prima vertolkingen van Nanni Moretti en Blu Yoshimi (als zijn dochtertje). Zoals wel vaker in Italiaanse films is de achtergrondmuziek ook deze keer weer heel erg passend. Net als de titel van de film trouwens.

Op die seksscene na was er geen drol aan

Te goed voor een 6, en eigenlijk niet genoeg voor een 7.

Vooral de sfeer en het acteerwerk zijn de pluspunten.

Het verhaal had toch wel iets meer plotwendingen mogen hebben.

Wel realistisch allemaal en dat valt in de smaak.

Onder de oppervlakte.

Dit Italiaanse drama kent een uiterst prettige komische ondertoon, die helaas een beetje te vaak onbespeeld blijft. Toch biedt deze luchtige, maar soms eveneens ontroerende, vertelling over een alleenstaande vader genoeg vertier naast het afgeven van warmte. In de potentie wordt er echter meer geboden dan wordt waargemaakt. Een meesterwerkje lijkt namelijk onder het oppervlakte te zitten, maar komt helaas niet naar boven. Het maakt de film gelukkig niet oppervlakkig.

Goed.

Mooie ontroerende film. Lekker luchtig, echt een feel good movie wat mij betreft. Origineel script.

Zeer mooie en ontroerende film die voor mij vooral vertederd en troostend was.

Met een stomende erotische scene die in mijn top 10 komt

Mooie film.

Prachtige film. Mooie beelden, mooie muziek. Ik vond het een zeer geslaagde film. Niks op aan te merken.

Wat saaie maar toch best aardige melodramatische film. Het verhaal is best ontroerend, aangrijpend, maar zo nu en dan wat clichematig.

Aardige film, het centrale bankzit gebeuren komt prima uit de verf.

De film duurt net iets te lang mede door steeds onbegrijpelijker rakende fusie perikelen en een onbegrijpelijke seksscène. Zonder deze elementen had het een top film kunnen worden !

4/5

Het is gewoon een hele mooie film over heftige thema's, maar het blijft luchtig.

Er zijn veel mensen die de film willen versnellen, maar dat is niet de bedoeling. Er gebeurt genoeg en ik heb al redelijke wat Italiaanse films gezien. Het ontroerd op een rustige manier.

Het probleem in rating is, dat ik nu graag 5/5 wil geven. Want deze film is underrated.

Maar dit is gewoon een hele mooie film en al die Hollywood-lovers willen een berg explosies.

De sex-scene .. whatever was echt, for who cares.

Dit is echt een ontroerend juweeltje en een prima film uit de Laars van Europa.

Erg fraai Italiaans dramaatje over (uiteindelijk) een hele sterke man Pietro, die een prima leventje lijd met zijn vrouw en zijn uber schattige dochtertje Claudia. Hij lijkt op een dag een held te zijn nadat hij samen met zijn broer 2 vrouwen op het strand van een verdrinking heeft gered, maar zijn gevoel als held zijn veranderd gauw als zijn vrouw op de zelfte dag een ongeluk krijgt. Pietro's leven stort in en met zijn overgebleven kracht probeert hij nog Claudia te onderhouden. Hij weet niet meer wat hij moet of wat hij wil en de drang om bij Claudia te blijven word groter. Dat doet hij op het bankje in het park tegenover Claudia's school, waar hij langzaamaan een nieuw leven begint op te bouwen.

Zo komt hij steeds weer in aanraking met nieuwe mensen, raakt hij verliefd op een voorbijgangster die haar hondje uitlaat, maar ondertussen gaat zijn arbeidsleven er ook aan onderdoor.

Hierdoor krijgen we toch nog een hartverwarmend verhaal waarbij de rol van Pietro behoorlijk sterk is neergezet en het een verademing is om hem weer een beetje zien op te bloeien, alleen maar door op het bankje te zitten wachten tot je dochter klaar is met school. Voor mij was dit inderdaad ook geen film voor Hollywood-lovers en ook weer precies met de Italiaanse ingredienten gemaakt. Een van de betere drama's, dat ook steeds beter uitpakt.

Ontroerend en pakkend.

4,0*

Pitloze film, die vooral kalm is, en soms een beetje een chaos maar dan niet in positieve zin. Het uitgangspunt vond ik wel aardig, hoewel het een beetje gekunsteld is om een personage voor een school te posteren en het dan zo in te richten dat er zich ineens interessante dingen gaan afspelen. Verder is het vooral de invulling die van Caos Calmo zo'n dertien-in-een-dozijn arthouse-film maken. De hoofdpersoon is nog wel interessant, maar blijft nogal afstandelijk. De rol van dat meisje, Claudia, is slecht geschreven en al even weinig overtuigend geacteerd. Het script bevat teveel zogenaamd atypische voorvallen (juist zo typisch voor de middelmatige filmhuisfilm) zoals de weerkerende scenes met de jongen met trisomie 21 en de dame met de hond. De muziek wringt aan alle kanten, wordt veel te abrupt ingestart met een te hoog volume. En dan komt er aan het einde ineens een seksscène uit de lucht vallen, narratief een enorme stijlbreuk als je het mij vraagt, tenzij dit dan de chaos moet representeren. Caos Calmo is als film niet slecht, ik heb me ook niet verveeld, maar het is wel een braaf product dat in geen enkel opzicht in de voetsporen kan treden van de Italiaanse klassiekers.

Hoe na de dood van zijn vrouw een man omgaat met zichzelf; hoe hij het rouwproces doormaakt; en vooral hoe hij zijn dochter centraal in zijn leven plaatst, en letterlijk en figuurlijk de altijd en overal aanwezige vader wil zijn.

Een rustige en trage film zonder uitspattingen (behalve die ene) die je toch doorlopend aan het scherm gekluisterd houdt: sterk !

Een paar minpuntjes zijn de broer - die geen enkele meerwaarde geeft aan het verhaal, en de net iets te snuggere speech van het meisje op het einde van de film.

Maar hoe dan ook een aanrader in zijn genre.