Oorlogswinter (2008)

Oorlogswinter

Nederlands pareltje over de Tweede Wereld oorlog. Zo kun je Oorlogswinter ook wel noemen. Destijds de film uit kwam en er veel over te spreken was binnen NL zat ik bij een jongen in de klas, een oud kameraadje van me, nu meer een kennis. Ik weet nog super goed dat ik destijds een keer bij hem thuis kwam en dat het toen in het nieuws was dat, Oorlogswinter uit kwam. Het leuke is, ook mijn maatje heet terlouw van de achternaam dus, dat was destijds wel een speciaal gevoel maar, toen ze zeiden dat het geen familie van hun was vond ik er eigenlijk niks meer aan.

Dit was voor mij een hele lange zit, bijna 2,5 uur over deze film gedaan. Mijn telefoon was een heel stuk boeiender tussendoor. Dit zegt voor mij genoeg over de film zelf, het kon mij gewoonweg nergens echt te pakken krijgen. Ik kreeg vaak het idee dat de intentie van de film het choqueren was, terwijl dat volgens mij niet het uiteindelijke moraal moet zijn. Wat dat wel is, ben ik nog steeds niet echt over uit.

De acteerprestaties waren over het algemeen zwaar deprimerend, slechts Van Wageningen zette een geweldige prestatie neer. Al betwijfel ik of dit zo geweldig was of dat het zo geweldig leek door de zeer matige prestaties van de overige cast. Klaver vind ik altijd erg matig spelen, maar ook hier kon zij mij in geen enkele scene overtuigen, waar dat de rest op een aantal momenten nog wel lukte.

De opnames zelf waren overigens wel prachtig, heel mooi in beeld gebracht en nergens heb ik echt het idee gehad dat dit niet in Nederland had kunnen zijn. De IJsselbrug was voor mij té perfect om niet echt te zijn, toch maar even via Google gezocht of dit niet de echte was en dat bleek dus inderdaad wel zo te zijn.

Verder kan ik weinig maken van deze film. Ik wilde serie uiteindelijk nog wel gaan kijken, mede doordat deze bij ons in de buurt is opgenomen. Ik verwacht daar eigenlijk wat meer van dan van de film, al had ik vooraf ook hoge verwachtingen van deze film. Ik kom helaas niet hoger dan 2*.

Mooi en ook spannend (nogal wat avontuurlijke actie-scènes) oorlogsdrama. Goede fotografie in de besneeuwde straten en bossen en uitstekende acteurs. Knap en gelovenswaardig verhaal gesteund op een roman van Jan Terlouw. Heel wat menselijke gevoelens en gedragingen worden keurig uitgespit.

Ach misschien ben ik te kritisch geworden en verwacht ik te veel van film, want er is meestal wel een x factor dat mist. Hoewel geen topper is het wel een film die me bijblijft. De koude beelden, het jongensboek verhaal, het persoonlijke camerawerk. Heel aardig dan maar? Of redelijk goed?

Nou, iets later dan de bedoeling was, maar toch. Vandaag heb ik hem uitgebreid bekeken. En ook bij mij is er onvermijdelijk de vergelijking met de serie uit de jaren 70 die ik als jongen van een jaar of 10 zag en die diepe indruk op me maakte. De film is moderner en sneller van opzet, uiteraard. Michiel is overtuigend in zijn spel. Oom Ben vind ik niet zo uit de verf komen, Ton Lensink was in de serie veel enger. net als buurman en NSB-er Schafter. En ja, over Melody Klaver ben ik niet van mening veranderd... ze irriteert me. Met haar Gooise R, haar ontevreden gelaatstrekken en haar vinnige kortafheid. Anneke Blok is gewoon prima. Zwak punt vond ik verder de enscenering. Waarom is die in Nederlanse films en series altijd net over de top? In elke buitenscene net iets te veel mensen die semi-onpovallend over straat lopen. De sneeuw die overconsequent OVERAL op zit... Ga in de leer bij de BBC denk ik dan, die weten elke sfeer perfect te treffen omdat ze kunnen doseren en ik denk dat ze er speciaal vakmensen voor in huis hebben. En toch.... ik heb heel wat slechtere films gezien. Toch vond ik de serie puurder, spannender.

Redelijke film. Ik heb het boek niet gelezen dus ik weet niet of de film het boek eer aan doet. Het verhaal komt redelijk goed uit de verf, al is de film wel redelijk voorspelbaar. Het acteerwerk is wisselend. Martijn Lakemeier en Jamie Campbell Bower en Melody Klaver vind ik erg slecht spelen. Raymond Thiry doet het redelijk. Yorick van Wageningen en Anneke Blok vallen in positieve zin op. In bijvoorbeeld scene waarin de Lia de inmiddels gevangen genomen Johan in het gemeentehuis probeert te bezoeken vind ik Blok erg sterk acteren.
Muziek van Pino Donaggio vind ik op zich erg mooi, maar in de film is de muziek soms wat te nadrukelijk aanwezig.

Al met al een redelijke film. Niet echt hoogstaand, maar ook niet echt slecht.

3,0*

Aardig niet meer en niet minder, IJselbrug vond ik zo ongeloofwaardig......2,5

Oorlogswinter

Uitstekende Nederlandse oorlogsfilm, die vooral qua sfeer en onderhuidse spanning hoge ogen gooit. Ook het acteerwerk over de gehele linie is erg sterk. Oorlogswinter bouwt de spanning langzaam op, en zeker wanneer de Engelse militair geïntroduceerd wordt stijgt de spanning. Het winterse landschap is een schitterende setting voor dit soort verhalen, en complimenten voor de cinematografie zijn wel hun plaats.

De regie van Koolhoven is effectief en sober, met zo min mogelijk onnodige subplotjes. De focus ligt op de paar personages die er toe doen, en hun verhaal is de drijvende kracht van Oorlogswinter. Wie dan de uiteindelijke verrader blijkt te zijn (makkelijk te raden), doet er niet zo heel veel meer toe. Maar het zorgt wel voor een sterk einde.

Aardig.

Niet slecht, helemaal niet slecht zelfs. Koolhoven is toch wel een regisseur van eigen bodem die wel wat indruk kan maken. Onlangs al zijn debuut in Amerika gemaakt dat zelfs nog beter was, namelijk met de indrukwekkende film Brimstone .

Deze film is ook duidelijk niet verkeerd. De sneeuwachtige landschappen en steden zijn mooi weergegeven en sommige scenes zijn zeker sterk. Jammer dat het acteerwerk eigenlijk weer vrij matig is, behalve van dat jochie dan. Die Engelse soldaat viel me ook erg tegen.

Wel een redelijke film, die niet altijd even goed weet te boeien, maar Koolhoven bewijst hier duidelijk mee wel wat in huis te hebben.

Goed Nederlands indringend oorlogsdrama verfilmd naar het befaamde boek van Jan Terlouw. Samen met mijn bijna 12-jarige dochter gekeken omdat ze het boek gekozen had voor haar boekbespreking. Er bleken best wel een aantal verschillen met het boek te zijn, daar baalde mijn dochter een beetje van. Waarom hiervoor gekozen was, is mij niet duidelijk, maar het maakt de film er niet persé beter of slechter door. Er zit genoeg spanning en dramatiek in de film. Martijn Lackemeier speelt zijn rol met verve en ook de bijrollen worden goed gespeeld. De droevige scenes maakten hier best veel indruk. Het laat de oorlog zien vanuit een andere perspectief, dan alleen vanuit volwassenen. Daarna hebben we samen achtergrondinformatie over de film opgezocht. Er lag tijdens de opnames niet genoeg sneeuw in Nederland, dus een groot deel van de winterbeelden zijn in Litouwen opgenomen. Interessant om te weten omdat ik daar een keer in het voorjaar/zomer op reis ben geweest.......

Heb de prent nog eens bekeken, en hij is me deze keer beter bevallen dan de eerste maal.

Ook was de klank veel duidelijker, (heb intussen wel een beter geluidssysteem), en dus was de film veel beter te volgen.

Maar een topper vindt ik het zeker niet.

Uiteraard verwijzend naar de bestseller van Jan Terlouw. Sommigen vergeten hier dat het om een verfilming van een jeugdboek gaat. Dus ook de film is van die aard. Dat er dan af en toe wat simplistische of onrealistische dingen de revue passeren is maar logisch. Uiteraard is het onbegrijpelijk dat er geen grondig onderzoek plaatsvond bij het vinden van het vliegtuig of het lijk van de soldaat. Vreemd dat ze tijdens de uitstapjes van Michiel niet achterdochtig zijn. En inderdaad ook vreemd dat de postkoets niet in de eerste plaats werd opgevorderd, maar er geen nader onderzoek plaatsvond na de vlucht ...

Eigenlijk naar jongvolwassenen toe een degelijke film. Stukken beter verfilmd dan het beschamende en vreselijke Koning van Katoren. Weliswaar wordt het boek vaak niet gevolgd. Een aantal zaken zijn bijgevolg bij de haren getrokken. Geen idee waarom het plot van het boek niet meer werd gevolgd, want dat zat prima in elkaar. Desalniettemin los hiervan wel degelijk.

Prima rol van Michiel, die de oorlog ervaart vanuit zijn kinderogen. Mooie sneeuwlandschappen ook. Geen topper, niet vlekkeloos, niet altijd correct, maar toch een mooie degelijke verfilming waarmee je kan thuiskomen.

Ach, de week van 4 en 5 mei en praktisch onvermijdelijk op tv, dus laat ik de film maar even meepakken voor een reactie hier. Gezien had ik hem al eens vlak na uitkomst, echt onder de indruk was ik er niet van en ik verklap weinig als ik geen verandering verwachte.

Met de boeken van Terlouw ben ik niet echt bekend, één van de weinige die ik ooit las is Pjotr, dus een referentiekader heb ik in die zin. Volgende debacle voor mij is dat ik altijd moeite gehad heb met jeugdfilms. Waar ik met oudere films altijd goed het perspectief van de oude film mee kan nemen omtrent techniek of realisme lukt me dat vrijwel niet met kinderfilms. Ik kan me er simpelweg niet op in leven en kan de nuance tussen het serieuze en minder serieuze vanwege het jonge publiek niet vinden. En zo is dat met Oorlogswinter niet anders, hoewel de film toch wel een aantal grimmige momenten kent richting het einde blijft het beeld van avontuur in oorlog grotendeels overeind.

Dan zijn er nog van die kleine dingetjes die ik niet zo snap of slecht gekozen zijn. De koudste oorlogswinter toch zie ik zelden het iemand echt koud hebben, Michiel wel het minste zo lijkt als hij in zijn slaapkamer niet eens onder de dekens ligt. Tuurlijk joh! De bewaking van het wrak is een lachertje, het is uitgefikt maar de jongens vinden wel onbeschadigde onderdelen. De fietsen zijn een punt van eventuele discussie. Dan valt de straf me op die Michiel van zijn vader krijgt na opgepakt te zijn door de Duitsers, of zeg maar beter geen straf. Slap voor die tijd, moderne ouders zeker. Dan is de klauterpartij onder de brug van Jack wel een hele prestatie met anderhalf been.of misschien zelfs nog minder. Als laatste het wiel dat van de wagen loopt maar vervolgens tijdens een bijzondere onstuimige race dood het bos tegen Duitse motorrijders wel blijft zitten....tsja...en zo ja er wel meer te noemen zoals de behoorlijke Engelse woordenschat van Michiel en Erica.

Aardig is toch vooral een aantal cast leden met de jonge Lakemeijer inmiddels bekend van De Oost, en Raymond Thiry is ook altijd goed. Klaver is uiteraard leuk voor het uitzicht. Verder is te concluderen dat Oorlogswinter een behoorlijk grote productie is en dat is ook wel te zien aan de opzet. Aardig is op zijn minstens de redding van de verdrinkingsdood en en aantal subtiele dingen betreffende goed en kwaad en voor welke partij een karakter is.

En zo brengt de herkijk van Oorlogswinter niets nieuws onder de zon, toch krijgt de film het voordeel van de twijfel door een poging er wat perspectief qua doelgroep we tegen aan te gooien. Redelijk is daarom het oordeel, maar verder niet bepaald mijn ding.

Verfilming van toch wel hét Nederlandse jeugdboek over de Tweede Wereldoorlog, met Oorlog zonder Vrienden dan, en het beroemde dagboek even buiten beschouwing latend. Vond het vreemd dat Evert Hartman's klassieker nog geen film heeft opgeleverd maar ik lees net dat Johan Nijenhuis de rechten heeft dus laat alsjeblieft maar.

Vond Oorlogswinter zeker geslaagd, met over de hele linie prima acteerwerk en veel leuke details, zoals het geloofwaardige steenkoolengels ("tomorrow or overtomorrow") en de kleine irritaties tussen broer en zus. Het blijft ook gewoon een goed verhaal dat tot het einde spannend blijft. Vraag me trouwens af of deze film nu nog makkelijk gemaakt zou kunnen worden want er zijn toch wel behoorlijk wat draaidagen met sneeuw nodig.

Uitstekende verfilming van het gelijknamige boek van Jan Terlouw, dat ik ooit in mijn jeugd heb gelezen maar waar ik de plotdetails van vergeten was. Gelukkig maar, want het verhaal heeft heel wat verrassingen voor de nietsvermoedende kijker in petto. Martijn Lakemeier is prima in de veeleisende hoofdrol; de ontwikkeling die zijn personage doormaakt is knap en overtuigend uitgewerkt. Yorick Van Wageningen heeft een geweldige bijrol. Daarnaast zit de film mooi in elkaar, met heel wat spannende en aangrijpende momenten. Knap ook hoe regisseur Martin Koolhoven een jeugdfilm heeft weten te realiseren die nergens kinderachtig aanvoelt. Sterker nog; Oorlogswinter komt emotioneel harder binnen dan de meeste films binnen het genre.