Creature from the Black Lagoon (1954)

Naast klassiekers als Frankenstein en Dracula zowat m'n eerste kennismaking met de grote 50's monsterfilms van de Universal Studios en ik moet toegeven dat het alles behalve een tegenvaller was.

De gelijkenissen met de moderne horrorfilms zijn ver te zoeken, zij het dan op zowel positieve als negatieve vlakken, maar zo'n sympathieke zwart-wit monstermovie met bombastische muzikale begeleiding blijft toch echt wel charmant op een bepaalde manier.

In deze prent doet een mooie Amazone dienst als decor en de talrijke prachtige onderwater-opnames zijn van hoogstaand niveau. Scènes waar ontelbare witte luchtbellen frivool naar het wateroppervlak toe dansen in de zwarte, gapende diepten van de Zwarte Lagune zijn zo mooi om naar te kijken, dat het bijna poëtisch wordt. Wetenschapper David heeft het over een nieuwe wereld wanneer hij het meer exploreert.

En uiteraard gaat een horrorfilm uit de jaren '50 gebukt onder de tand des tijds - de schrikmomenten en kostuums zijn dermate gedateerd dat van spanning nergens sprake is - maar het design van Gill-Man mag er best wezen. Behalve de hypnotiserende ogen ziet het er, rekeninghoudend met het tijdskader weliswaar, behoorlijk fraai en (binnen de context) realistisch uit. De houterige bewegingen van het monster verraden dan wel een typische man-in-pak look, maar het blijft nog binnen de grenzen van het aanvaardbare.

Ook leuk dat in een horrorfilm nog eens de moeite wordt genomen om personages uit te diepen en van overtuigende onderlinge relaties te voorzien. De vete tussen David en Mark zorgt ervoor dat de momenten wanneer het monster geen screentime krijgt, goed te verteren zijn.

Conclusie: Een uiterst aangename kennismaking met de klassieke monsterfilms van weleer die naar meer smaakt, veeeeel meeeeer.

Dit valt inderdaad door de mand, maar het heeft zijn charme gelukkig te weten behouden. 'The Creature' is ook echt een creatuur! Hij is erg lelijk en bovenal angstaanjagend. Leuk om als tussendoortje eens te kijken op een druilerige zondagmiddag .

Ik vond het monster eigenlijk best acceptabel en op enkele momenten, als hij weer eens richting de screamqueen van dienst banjert, best angstaanjagend. Leuk pulpfimpje verder wel, dat als grootste troef de prachtige onderwateropnames op tafel mag leggen. Daar zijn er dan ook nogal wat van, wat de look van de film absoluut ten goede komt. Vooral de scene waarin het witte goedje voor de tweede keer het water wordt ingestrooid is een kunstwerkje an sich.

De wat knullige soundtrack begon wel behoorlijk te vervelen op den duur, maar verder is er maar weinig mis met Creature from the Black Lagoon. Ik ga snel op zoek naar de opvolger waarin Clint Eastwood zijn debuut schijnt te hebben gemaakt.

3,5*.

Er schijnt overigens een remake aan te komen.

Het is een mooi monument voor hoe ze in die tijd hun horrorfilms in elkaar zetten. De mooie onderwater-beelden zijn nog steeds indrukwekkend, maar het monster zelf is eerder lachwekkend dan eng. Als introductie in de tijd en een niet meer bestaand genre is het echter meer dan behoorlijk.

Zeer vermakelijke fifties monsterfilm. Het toont inderdaad allemaal wat verouderd aan, maar de charme van de film blijft desondanks goed bewaard en heb me nergens echt geërgerd aan gedateerde zaken zoals special effects. De lelijke vleermuis in de grot viel me wel op trouwens. Dit leek eerder een dode mus en i.p.v. doorzichtig draad leken ze wel wollen garen gebruikt te hebben om het arme beest te laten vliegen.

De onderwaterscènes vind ik het beste aan Creature From The Black Lagoon daar deze nog steeds redelijk spannend overkomen. Het creatuur zelf komt hier ook een stuk angstaanjagender over dan op het land, waar het meer een klunzige zombie lijkt. Las ook dat er verschillende acteurs zijn gebruikt voor de boven- en onderwaterscènes. Schijnt trouwens dat de film vroeger is uitgebracht als 3-D film met de welbekende rood-groene brilletjes. Ben benieuwd hoe dat er uit heeft gezien destijds.

Fantastische klassieke monsterfilm. Prachtige soundtrack bij een verhaal dat simpel is, maar boeit van begin tot eind. Acteerprestaties zijn uitstekend waardoor het ook boven water allemaal goed eruit ziet. Enkel de bovenwater scenes met de Gil Man zijn ietsjes minder omdat ie er boven water net wat minder indrukwekkend uitziet. En de onderwater scenes zijn dan ook het beste. Prachtige zwart wit beelden van de lagune in het Amazone gebied. Gewoon erg mooi in beeld gebracht, echt elk shot. Het monster zelf vond ik er toch behoorlijk aardig uitzien. Een man in een pak ja, maar dat lijkt me ook logisch als het een soort van mens-vis moet voorstellen.

Terechte klassieker !!

Universal Studios zat vol met foto's (ze hadden zelfs een Musical) van deze film dus we waren best benieuwd naar deze film.

Erg goede monster film. De film bevatte een goede sfeer. De groene Gill Man zag er redelijk eng uit. Ook de acteerprestatie's zijn goed. 4.5 voor een klassieker van, zoals gewoonlijk, Universal.

Wederom een fijne universal klassieker. Gelukkig heb ik er nog 3 te gaan.

Creature from the Black Lagoon blinkt voornamelijk uit in zijn setting (vergeleken met Wolfman, Frankenstein en Bride of Frankenstein). Veel locatie filmwerk zorgt voor een prachtig oord overdag, met onheilspellende nachten. Je waant jezelf effe lekker in een ander oord door de prachtige plaatjes, aangevuld met een breed scala aan exotische aap/vogel geluiden. Ook de onderwaterscene's zijn tiptop. Ze zijn opvallend scherp en strak gefilmd, wat ik van tevoren eigenlijk niet had durven denken.

Het acteerwerk is as usual: karig. Maar dat mag de pret niet drukken qua fijne typetjes. Kaptein scheer-me-niet, een prachtige Julie Adams en een duo i-know-best-scientists. Het monster is natuurlijk de showmaker, ondanks iedereen al weet hoe hij eruit ziet. Een erg fijn, gedetailleerd costuum, dat op vreemde wijze toch ergens wel eng is. (Alhoewel je je niet druk hoeft te maken voor een slapeloze nacht natuurlijk)

Gooi daarbij ook nog is overdramatische muziek op repeat en je hebt een erg aangenaam klassiekertje.

Tegenwoordig teleurstellend.

Deze zwart-witte monstermovie is zeker sfeervol en het avontuurlijke randje doet de film ook goed, maar de film ontbeert een beetje een climax. De dialogen en het acteerwerk zijn vaak ondermaats. Gelukkig maken de setting en de onderwaterscènes weer een hoop goed, ondanks het tegenwoordig teleurstellende monster.

Redelijk.

Dit is pas mijn eerste kennismaking met Universal Horror en zeker eentje die niet tegen is gevallen. Ondanks dat de beelden van de Amazone en onderwaterwereld mooi en sfeervol waren miste ik de kleur een beetje. Ik had graag de natuur daar in kleur willen bewonderen. Het verhaal is erg simpel, maar het is het monster dat toch alle aandacht opeist.

De creature mag dan een glazige blik hebben en de motoriek van een man in pak, het pak zelf is niet minder dan geniaal. Erg gedetailleerd en er gaat nog best wat dreiging vanuit. Zeker in de onderwaterscenes waarin hij Kay achtervolgt. Spannend.

De muziek vond ik soms wat overdadig, terwijl het acteerwerk van een aantal wat beter had gemogen. De film weet dankzij zijn leeftijd geen angst meer op te wekken, maar charming is het wel.

We didn't come here to fight monsters, we're not equipped for it

Een aantal jaar geleden had mijn broer een aantal van de Universal Monsters films aangeschaft. Titels zoals The Invisible Man, The Wolf Man, Frankenstein en Dracula konden me zeker en vast bekoren, maar om de een of andere reden was deze Creature from the Black Lagoon niet voor mij weggelegd. Nu start Cinema Zuid deze zomer met een thema genaamd Creature Features en met welke andere film dan deze kan je dan beter starten?

En wonder boven wonder heeft de film me nog erg aangenaam verrast eigenlijk. De 3D gimmick vind ik bij dit soort oude films altijd wel leuk (blijf het vreemd vinden dat films van meer dan een halve eeuw oud de techniek beter tot zijn recht kunnen laten komen dan de huidige films), maar op zich is dit gewoon een degelijke monsterfilm. Het teasen van het monster, zelfs als dat met een herhalende scène zoals hier gebeurt met de klauw die op het droge komt, om dan het beest in vol ornaat te tonen.. Heerlijk! Jack Arnold beseft gelukkig ook dat dit soort films niet te lang moet duren, maar ik moet bekennen dat ik de scène waar de takken die de uitgang versperren worden weggehaald op den duur nogal slepend begon te vinden. Soit, voor de rest dus weinig op aan te merken. De dialogen zijn lekker cheesy, het vrouwelijk schoon (dat natuurlijk ook de interesse van het monster heeft) draagt meer outfits dan dat er minuten in de film zijn en het einde laat nog ruimte genoeg voor een eventuele sequel. Jammer dat die niet worden gedraaid in Cinema Zuid, had die ook wel op groot scherm willen zien.

Het monster zelf ziet er degelijk uit, al zijn die ogen misschien wat te hard ingehaald door de tand des tijds, maar het waren vooral de onderwater sequences die me echt konden charmeren. Deze werden niet ingeblikt door regisseur Jack Arnold, maar door James Curtis Havens. Die verdient toch zeker ook een vermelding aangezien de helft van de film zich onderwater afspeelt. Julie Adams is de scream queen van dienst (heerlijk ook hoe ze een paar seconden wacht vooraleer ze de ziel uit haar lijf schreeuwt), maar ook het haantjesgedrag tussen Richard Carlson (David) en Richard Denning (Mark) mocht er zeker en vast zijn. Juist, de bombastische soundtrack mag trouwens ook nog wel de naam van hoofdrol dragen. Erg fijne combinatie met het monster, zeker in zijn aanval op Kay wanneer die is gaan zwemmen.

Erg fijn dit en ik twijfel zelfs tussen een dikke 3,5* of een kleine 4*. Het is eigenlijk het feit dat het op het einde iets te lang blijft duren eer het monster dood is (ze blijven er maar op schieten en dan nog duurt het even eer het van het scherm is verdwenen) dat me nog wat tegenhoudt. Ach, regisseur Arnold en de zijnen zal vast en zeker ook wel tevreden zijn met een verhoging van 2* naar 3,5*

3,5*

Lucas: “It is impossible. But I, Lucas, will do it.”

Lucas: “I can tell you something about this place. The boys around here call it "The Black Lagoon"; a paradise. Only they say nobody has ever come back to prove it.”

In de geschiedenis van de film zijn veel voorbeelden te vinden van twee mensen die met elkaar samenwerken en wiens gezamelijke creativiteit en inzet tot prachtige of uitstekende producties hebben geleid. Denk bijvoorbeeld aan John Ford en John Wayne, Humphrey Bogart en John Huston, Alfred Hitchcock en Bernard Hermann, David O. Selznick en (alweer) Alfred Hitcock, Sergio Leone en Alberto Grimaldi, en in recentere tijden Martin Scorsese en Robert De Niro.

Een minder bekend duo is dat van de producent William Alland en de regisseur Jack Arnold dat in de jaren vijftig een reeks van science fiction films produceerde zoals It Came from Outer Space (1953), Tarantula (1955), This Island Earth (1955) en natuurlijk de beide Creature films (de derde film uit de Creature-reeks werd door John Sherwood geregisseerd).

William Alland (vooral bekend als de journalist uit Citizen Kane) had een toen hij nog lid was van Orson Welles' Mercury Theater een verhaal gehoord over een humanoïde monster dat de laguna’s in Brazillië onveilig zou maken. Alland vond dit verhaal zo interessant dat het de basis werd voor deze film. Jack Arnold werd als regisseur voor dit project aangewezen omdat Alland het jaar daarvoor al met Arneld had samengewerkt voor It Came From Outer Space.

Jack Arnold besloot vrijwel onmiddellijk om geen karikatuur van het monster te maken en om ook meer diepgang aan het verhaal te geven dan gebruikelijk was voor monsterfilms uit die periode want hoewel er een beauty-and-the-beast element in zit worden tevens de relaties tussen de personages verder uitgediept, waardoor er een interessant drama ontstaat en wordt voorkomen dat de personages als bordkarton op het scherm eindigen. Dit geldt ook voor het monster zelf, dat nooit als kwaadaardig wezen wordt weergegeven. Het enige minpuntje hier is dat elke keer als het monster in beeld komt er steeds schrille muziek te horen is. Het tweede element, en wat mij betreft een van de sterke punten van deze film, is de laguna zelf. De film is gelardeerd met prachtige shots van de natuurlijke omgeving bovenwater, maar vooral onderwater (in werkelijkheid werd er op twee locaties door twee verschillende teams geschoten). Minuten lang schotelt Jack Arnold ons prachtige onderwaterbeelden van de laguna voor waarin geen woord wordt gesproken maar die wel vergezeld gaan van prachtige muziek geschreven door o.a. Henry Mancini.

Voor Jack Arnold moest een film niet alleen entertainment bieden maar ook mensen bewust maken van hun sociale omgeving. Hij had er dus geen enkele moeite mee om in al zijn films subtiel, en soms minder subtiel, bepaalde mistanden aan te kaarten. In deze film is het vooral het aantasten en vernietigen van zijn natuurlijke leefomgeving dat wordt aangekaart, want meerdere keren is te zien hoe de wetenschappers bedoeld en onbedoeld schade aanrichten aan de leefomgeving van het monster (die tegenwoordig vaak gilman wordt genoemd). De scene met de sigaret spreekt boekdelen wat dat betreft.

Dankzij Jack Arnold en William Alland onstijgt Creature From the Black Lagoon de limieten van dit genre. Dit komt voornamelijk door het uitstekende acteerwerk van de cast en de eerder genoemde beelden onderwater. Arnold weet een dusdanige structuur en draai aan de film te geven dat het niet alleen spannend wordt op bepaalde momenten maar dat de relaties tussen de personages zich steeds een beetje verder ontwikkeld.

Oorspronkelijk werd de film in 3D uitgebracht. 3D was een marketing-gimmick van de studio’s om mensen naar de bioscoop en weg van de televisie te lokken. Dit verklaart ook enkele vreemde shots in dergelijke films die puur bedoeld waren om in 3D te worden gezien. Dit is vooral merkbaar in It Came From Outer Space, maar ook hier zijn er een paar.

Met Creature From The Black Lagoon leverden William Alland en Jack Arnold een prachtige film die zijn sporen in het monsterfilmgenre zeker heeft verdiend en alleen al daarom een aanrader is.

Haha, de 3D zie je hier en daar leuk terug. Verder heeft dat pak van het monster wel wat. Ook de personages met o.a. een stoere kapitein zijn wel leuk. Wat mij betreft een leuke afsluiter van de Classic Universal Monsters boxset.

Half vis half mens, hoe verzinnen ze het! Het levert in ieder geval wel een uiterst vermakelijke film op en het kostuum ziet er best gaaf uit!

Ik smul echt van dit soort filmpjes, zolang het acteerniveau een beetje redelijk is natuurlijk.

Julie Adams was trouwens echt wel een lekkerding!

Iemand nog aanraders? Ik ga sowieso deel 2 & 3 ook maar eens binnenhalen.

3,5 zijn minimaal op zijn plaats.

Een film uit de reeks van de Universal-monsters. Met dat verschil wel dat er in deze film meer aandacht gaat naar de mensen dan naar het monster. In tegenstelling tot The Mummy, Frankenstein en The invisible man. Julie Adams is anders niet slecht hier. Wat de creature wel goed maakt is het kostuum dat er beter uitziet dan verwacht. Het blijft een b-film uit de jaren '50, maar ik had erger verwacht. Dit komt uit een tijd dat weerwolven, vampiers en andere monsters er eerder lachwekkend dan schrikwekkend uit zagen. Onder water komt hij beter tot z'n recht. Die onderwaterscènes zijn trouwens de moeite. Daar is het jammer dat er geen kleur is in de film.

De film is leuk op zich met een monster dat terecht in het rijtje van de Universal-monsters mag staan. Maar net dat beetje meer mist om ook op hetzelfde niveau als z'n medemonsters gezet te mogen worden. Een remake lijkt me dan ook al bij voorbaat gedoemd.

Beter dan verwacht. Heeft een aantal mooie shots van de omgeving en vooral de onderwater scenes zijn mooi gefilmd. Het monster ziet er (zeker voor de jaren '50) erg goed uit en de film kent enkele spannende momenten. In de monster reeks van Universal een degelijke titel, maar behoort niet tot het beste werk. Toch is dit een film die het kijken best waard is.

Nadat ik afgelopen vrijdag eerst nog de Western / Actie film "Boss Nigger (1975)" heb gezien van regisseur Jack Arnold, was het nu dan eindelijk de beurt aan deze zwart/wit Horror / Avontuur film van hem. Zijn vorige drie zwart/wit films, welke ik vorige week heb gezien, vond ik wel leuk en vermakelijk, maar deze film vond ik eigenlijk tegenvallen.

In dit verhaal draait het om de ontdekking van een fossiel, een hand met zwemvliezen eraan, in het Amazoneregenwoud, tijdens een geologische expeditie onder leiding van Dr. Carl Maia (gespeeld door Antonio Moreno). Deze schakelt zijn vriend Dr. David Reed (gespeeld door Richard Carlson), die een ichtyoloog is, in en samen met een team van wetenschappers (waaronder Reeds vriendin Kay Lawrence en rivaal Mark Williams), wordt er een expeditie per boot opgezet om de rest van het fossiel te vinden. In eerste instantie vinden ze niets maar als ze naar een legendarische (een paradijs waarvan nog nooit iemand is teruggekeerd) Zwarte Lagune varen, ontdekken ze een wezen die wel wat wegheeft van een mens. Het mysterieuze en gevaarlijke wezen wordt uiteindelijk gevangen genomen en in een kooi gestopt, waaruit hij weet te ontsnappen en waarbij hij een wetenschapper aanvalt. Na dit incident besluit het team zo snel mogelijk te vertrekken uit de lagune, maar het wezen is nog niet klaar met hen en verspert hun uitweg en heeft het ook voorzien op Kay Lawrence (gespeeld door Julie Adams).

Het verhaal was opzicht wel leuk gevonden en het wezen zag er best fraai uit en het verhaal is zeker ook sfeervol (mede dankzij de omgevingsbeelden en dan zowel boven water als onder water), maar het verhaal wist me nergens te boeien, laat staan dat het ergens spannend werd. Ik vond het verhaal eerder saai en flauw (ook met de nodige clichés, waaronder de meningsverschillen tussen David Reed en Mark Williams m.b.t. het wezen) en wat de beweegredenen (o.a. waarom hij mensen dood) van het wezen zijn en waarom hij maar alleen is, wordt nergens verklaard. Zelf denk ik dat het fossiel welke men gevonden heeft vroeger zijn vrouw was en dat hij het daarom op de vrouw Kay Lawrence voorzien had en anders was het gewoon een geil wezen

De film duurt maar iets van 75 minuten, maar desondanks vond ik het toch langdradig en heb ik zelfs hier en daar wat zitten vooruit te spoelen. De film bevat ook wat actie (als het wezen een mens aanvalt of andersom) en vooral de onderwater actie is wel mooi in beeld gebracht. Het einde (waarbij het wezen doorzeeft wordt met kogels en hij daarna in het water valt en zinkt naar de bodem) vond ik best flauw en vanwege dat einde, krijg je ook nul komma nul duidelijkheid. Overigens bevat het verhaal ook wat glimlach humor en dat komt vooral op conto van Nestor Paiva, in de leuke rol van de nieuwsgierige bootkapitein Lucas van de boot "Rita". De cast deed het opzicht wel verdienstelijk en vooral de twee hoofdrolspelers Richard Carlson en Julie Adams konden me wel bekoren, waarbij de laatste ook nog eens een lust voor het oog was.

Opzicht is deze zwart/wit Horror / Avontuur film nog wel het kijken waard (vanwege het visuele aspect en de sfeer), maar het verhaal stelt inhoudelijk wel weinig voor en daarom heb ik deze film vooral als saai en flauw ervaren. Het is in ieder geval de minste film van de vijf films welke ik tot nu toe heb gezien van regisseur Jack Arnold.

P.S. de inleiding van het verhaal m.b.t. de geschiedenis over de aarde en mens, was wel aardig.

Aardige film over een expeditieteam die in de jungle op zoek gaan naar fossielen. Deze typsiche jaren '50 monsterfilm is ongetwijfeld een blauwdruk voor latere, soortgelijke films. Mooie onderwateropnames (helemaal gezien de leeftijd) en ook de muziek is goed. Het monster zelf is uiteraard hopeloos verouderd, maar het blijft redelijk onderhoudend.

Creature from the Black Lagoon verteld het verhaal van een archeoloog die de overblijfselen vind van een prehistorisch viswezen, hij roept de hulp in van een oude vriend die duiker en zee-bioloog is. Een expeditie wordt opgezet om de nabijgelegen zwarte lagune te onderzoeken. Daar wacht echter een monsterlijk viswezen hun komst af.

Het verhaaltje had niet bijzonder veel om het lijf, maar bevatte alles wat een monsterfilm als deze nodig heeft. De film is een voorloper op Jaws en Alien. Jaws in de zin van het water te gebruiken als onveilige plek en mensen bang te maken voor wat er zich in de diepte schuilhoud. Alien in de zin van de expeditie die met een onvoorzien wezen te maken krijgt en hier het slachtoffer van wordt.

Het monster zag er bijzonder goed uit. Kan me niet herinneren eerder een man in een kostuum zo goed voor een monster door te zien gaan. Met name de onderwaterscènes waren indrukwekkend, vooral omdat er niet eens luchtbellen uit de mond van het monster komen. De acteur in het kostuum moest steeds 4 minuten zijn adem inhouden en dan werd hij snel uit het water gehaald. Het uiterlijk van het zeemonster is deels gebaseerd op middeleeuwse gravures van de Monniksvis en de Bischopvis, niet bestaande fabeldieren.

Al met al was het best een vermakelijke film, al vond ik dat er veel saaie momenten in zaten. Hij was in ieder geval niets te lang. Grappig feitje, de Zweedse cineast Ingmar Bergman keek deze film ieder jaar op zijn verjaardag.

Ik wilde de horror challenge beginnen met deze klassieker die al jaren stof ligt te vergaren in mijn kast met onbekeken dvd's. Toentertijd was het wel een bijzondere film denk ik, zeker de onderwaterscènes zijn voor die tijd wel speciaal. Ook het monster ziet er best gaaf uit.

Maareh.............voor de rest vond ik het nogal saaie muk en ik ben gisterenavond/nacht meerdere keren hierbij in slaap gevallen, waarna ik weer moest terugspoelen. Geen goed teken voor een film die spannend zou moeten zijn! Daarnaast vind ik Richard Carlson echt een saaielullenuitstraling hebben. Ik denk dat ik Bert uit Sesamstraat nog stoerder en heldhaftiger zou vinden dan deze meneer hier, terwijl ik hem in andere films wel kan waarderen. De muziek (die in de bonus nog zo wordt opgehemeld??) vond ik ook nogal tenenkrommend en alleen geschikt om me af en toe weer wakker te laten schrikken. Wat dat betreft wel effectief, maar het levert geen punten op.

“I can tell you something about this place. The boys around here call it "The Black Lagoon" - a paradise. Only they say nobody has ever come back to prove it.”

Prima horrorklassieker. Je ziet gelijk waar Guillermo del Toro zijn inspiratie vandaan heeft gehaald voor The Shape of Water, en Creature from the Black Lagoon is dan ook één van de favoriete films van de Mexicaanse regisseur. De onderwater scènes zien er fantastisch uit (vooral de scene met Kay en het monster), het monster zelf ziet er weergaloos uit en de setting is ook mooi gekozen. Het einde is wat onbevredigend en het acteerwerk is niet altijd overtuigend, maar als je daar doorheen kan kijken, dan wacht je een sfeervolle en knap gemaakte horrorfilm. Met weinig middelen, maar ongelooflijk veel creativiteit.

Na de Shape of Water moest ik wel naar deze film kijken waar de oorsprong lag van The Gill Man. In the Shape of Water was dat nog volstrekt onbekend. Gelukkig vinden we hier de "oorsprong". Grappig is dat de wetenschappers gericht naar fossiele gesteente het ook hebben over de zgn Longvissen. Deze vissen kunnen zowel in het water als op het land leven doordat ze longen hebben. Deze oudste fossiele vissen leven alleen nog in Australie. Afijn daar moet The Gill Man van afgeleid zijn De oude film uit 1954 is volledig in zwart/wit, maar dat is zeker geen straf. Grappig is dat je deze film ook kunt bekijken in 3D. Jawel we hebben het over een film uit 1954!! Dit heb ik nog niet gedaan, maar de normale 2D film ziet er al heel goed uit. Zelfs onder water is het beeld goed genoeg. Sowieso zijn de plaatjes mooi geschoten in de Amazone van Zuid Amerika. Ook de grotachtige omgeving waar The Gill Man zich af en toe begeeft ziet er goed uit. Ik ben echt positief verrast door deze film die best wel standaard is qua verhaal, maar verder lekker spannend is tot het einde. Wel ben ik altijd verbaast dat oude films altijd zo abrupt eindigen. Dat is in deze film niet anders. Wel met een goed einde overigens. Er is nog een vervolg gemaakt maar dat heeft heeft meer een groot popcorn gehalte van King Kong. Overigens ook in deze film houdt The Gill Man van een mooie vrouw. Daarin verschillen de films niet veel.

Heb nog even naar de cast gekeken en verbaasde me dat zeker twee leden nog leven. The Gill Man onder water is inmiddels 88 (boven water was iemand anders; overleden) en Julie Adams deze mooie vrouw is inmiddels 92 jaar oud. De rest is zover is kan zien inmiddels overleden. Overigens heb ik ook kleurenfoto's gezien van deze film, maar het is mij niet duidelijk of deze film ook in het kleur was.

Afijn The Creature of the Black Lagoon is mij goed bevallen!

Film 3.5

Beeld 3.5

Geluid 3.5

Extra's 4.0

Bijzonderheid (3D)

Een film van Jack Arnold. De regisseur die in de Jaren 50 de wereld verblijdde met geweldige science fiction films als It Came from Outer Space (1953), Tarantula (1955) en The Incredible Shrinking Man (1957). Prachtfilms, gemaakt met geringe financiële middelen, maar met hele behoorlijke scripts, aangename speciale effecten en gemaakt in stemmige zwart-wit cinematografie.

Uit 1954 stamt The Creature from the Black Lagoon. En deze film hoort zeker in het illustere rijtje van hierboven thuis. Een klassiek verhaal dat natuurlijk in de eerste plaats spannend amusement is, maar dat tevens iets de diepte ingaat als de film de ambivalente verhouding tussen monster en mens (laaghartig versus nobel) af en toe aan de orde stelt. Een avonturenfilm met een snufje psychologische beschouwing, die je overigens niet hinderlijk door de strot wordt geduwd.

Het monster dat eigenlijk eerder als een vergeten richting in de evolutie van de mens wordt voorgesteld, doodt mensen die zijn territorium bedreigen. Hij acteert vanuit een overlevingsdrang. Daartegenover staat de mens als toppunt van de evolutie. De mens die zich parasitair gedraagt en heel arrogant een leefgebied infiltreert uit hoofde van de wetenschap. In de zwarte lagune zijn zij de indringers, terwijl het monster zich slechts verdedigt. Nou ja, in beginsel dan, want het monster raakt zeer gecharmeerd van het vrouwelijke personage in het wetenschappelijke gezelschap. Opeens blijkt het overlevingsmechanisme niet meer de enige drijfveer van het creatuur te zijn, maar wordt er een menselijke beweegreden aan toegevoegd. Het monster maakt in de film als het ware een minieme evolutie door. Een beetje als King Kong, maar dan in de zwarte lagune.

De film krijgt vanaf dat moment zweempjes melancholie en romantiek te verwerken. Het verlangen naar liefde en gezelschap bepaalt meer en meer het gedrag van het monster. Logisch, als je jarenlang in je eentje wat op en neer hebt gezwommen in een zwarte poel. Ik begrijp dat monster wel. Zijn hartstocht manifesteert zich in (voor mij) de mooiste scènes van de film als vrouw en monster zich op balletachtige wijze synchroon in het water voortbewegen. De scènes onder water zijn zonder uitzondering trouwens erg mooi om te zien. De scènes verlenen de film, die verder behoorlijk recht-toe-rechtaan is, een magisch en bijna vrolijk tintje.

De onderwaterscènes zijn overigens niet het werk van Jack Arnold, maar van James C. Havens. Een man die gespecialiseerd was in (onder)watersequenties en als partieel regisseur een aardig lijstje films achter zijn naam heeft staan, waaronder '20.000 leagues under the sea (1954)' en 'Mutiny on the Bounty (1962)'.

The Creature from the Black Lagoon is een leuke film. Ik heb hem eerder ooit eens op een Duitsche zender gezien. Nagesynchroniseerd. Ik vond hem toen wel ok, maar focuste mij toen heel erg op het monster, dat ik niet eng vond. Ik was daar lichtelijk teleurgesteld over. Ik vond de film zelfs aan de saaie kant. De herziening na al die jaren in de oorspronkelijke taal en aangevuld met een filmische interesse die nu gelukkig verder reikt dan de focus op een monster, beviel mij bijzonder goed.

Fijn filmpje. Eén van de betere monsterfilms van Universal. Toch wat betreft het uitzicht van het monster en de vele onderwaterscenes. Niet evident voor die tijd. Je zou zelfs kunnen spreken van iet of wat spanning. Toch blijft het mij verwonderen hoe snel films uit die tijd na de ontknoping eindigen.

3.5*

Een klassieker die hier nog ergens onder het stof lag en eindelijk eens een kans heeft gekregen. Het verhaal is gewoon een avonturenverhaal over een monsterachtig wezen dat opgenomen is in het Amazonegebied wat mooie plaatjes biedt aan de kijker. Eigenlijk doet de film niet veel verkeerd, maar heeft heel wat ingeboet door de jaren. Het verhaal weet niet echt te boeien en echt spannend wilt het niet worden. De cast is best oké en het wezen, ook al zie dat het gewoon een man in een pak is, weet toch voldoende te overtuigen. Maar alle credits gaan naar de onderwater opnamen die nu nog na al die jaren gewoon fantastisch overkomen. 6/10

Mede dankzij de opvallend overzichtelijke onderwaterbeelden is deze film van regisseur Jack Arnold helemaal niet onaardig om doorheen te komen, maar de bedreiging en de spanningsopbouw zijn ondertussen sterk gedateerd. Met name het kostuum van het monster ziet er niet bepaald imponerend uit, waardoor de thrillerscenes totaal niet uit de verf komen. Het acteerwerk is verder niet onaardig, maar evenzeer weinig materiaal om over naar huis te schrijven. Ik deel al bij al punten uit voor de soms bijzonder indrukwekkende visuele kwaliteit, maar ik kan niet anders dan zeggen dat ik me vooral heb zitten vervelen tijdens het kijken.