The Princess and the Frog (2009)

Aardig begin van Disney's terugkeer naar Classics.

'The Princess And The Frog' begint wat langzaam en heeft moeite het onderwerp van etnische achtergronden te ontwijken. Maar zodra de muziek begint krijgt de film zijn eigen sfeer en dan is het best verfrissend om een verhaal voorgeschoteld te krijgen dat redelijk onvoorspelbaar is.
Eigenlijk is er helemaal niets mis met de eerste klassieke tekenfilm in ruim vijf jaar. De personages zijn leuk en tijdloos, zoals een krokodil die muzikant wil worden of een vuurvliegje dat verliefd is op een ster, de liedjes zijn nooit irritant en blijven vrijwel achtergrond muziek, alleen om hier en daar wat toe te voegen aan de bedoelingen van degene die zingt en de wendingen zijn prima. Het verhaal biedt een leuke reis door New Orleans en omgeving en haalt alles uit de kast om elke seconde te vermaken. De grapjes zijn leuk en vooral voor volwassenen, de thema's zijn herkenbaar en het liefdesverhaal is nog best interessant.
Sterker nog, 'The Princess And The Frog' doet het nergens écht verkeerd. Er worden verwijzingen gemaakt naar eerdere Classics, het einde is sterk en onverwachts en je hebt absoluut niet het idee dat de film vorig jaar is gemaakt. Maar helemaal naar die goede oude tijd denken doet hij ook weer niet.

Ik heb er als geharde Disney fan niets op aan te merken. De film is absoluut alles wat hij hoorde te zijn en heeft alle mogelijke fouten (te langdradig, te veel van hetzelfde, inhoudloze figuren) weten te vermijden. Hopelijk is dit de eerste uit een nieuwe reeks top klassiekers, want als deze film ook maar iets bewijst, dan is het wel dat de magie nog lang niet verdwenen is, daar bij Disney.

4,0

Eigenlijk vond ik hier geen bal aan, dus die twee sterren die ik geef zijn ook maar erg magertjes. Vond deze Disney maar saai, irritant, vol met vreselijke liedjes, voorspelbaar, mierzoet, kinderachtig en eigenlijk gewoon, eh ja... slecht. De animatie is allesbehalve bijzonder en ook de stemmencast vond ik maar matig. Ik heb de zogenaamde 'magie' nergens kunnen ontdekken en de film deed me op één of andere manier veel te veel aan eerdere Disney's, zoals Aladdin denken, waardoor het voor mij nogal ongeïnspireerd overkwam allemaal. Een paar aardige scénes en de relatief korte speelduur zorgen ervoor dat ik hier nét twee sterren aan kwijt kan. Kinderen zullen hier vast en zeker van kunnen genieten, maar ik niet.

Met het plot kon ik niet veel. Prinses? Blegh. Jazz? Bah. Hoe haalt deze jongen het dan in zijn hoofd om deze te gaan kijken zou je denken. En dat zijn mijn gedachtes ook. Blijkbaar had ik gehoopt op wat Disney magie van vroeger, maar die ontbreekt volledig.

Ik ben een hele grote jongen namelijk, en deze film zou vooral bij hele kleine meisjes in de smaak vallen (no offense). Maar zij zullen hem in elk geval zeker leuk vinden. Het is weer zo'n standaard prins-en-prinsessen-verhaaltje. Mierzoet en met een happy ending. Hoeft niks mis mee te zijn, maar de film volgt wel erg het bewandelde pad.
Zo moest ik bij diverse scènes aan andere Disneyfilms denken. Zo was die voodoomeester een kopie van 'Aladdin's Jafar'. Hij had zelfs een stad en een soortgelijk amulet, net als de 'scarabee' in Aladdin. De kikkers deden me denken aan 'Duimelijntje', de krokodil aan 'Honden Gaan Naar de Hemel' en de bruiloft aan 'De Kleine Zeemeermin'. Daarin staat Ursula voor het altaar in plaats van Ariël, hier is het de prins. Het einde deed dan weer denken aan 'Grave of the Fireflies' Maar een duidelijk gebrek aan inspiratie dus.

Misschien weet de film zich dan nog te redden door de personages leuk neer te zetten of te voorzien van een goede stem. Ik prefereer in een Disneyfilm de Nederlandse stemmen en nu weet ik waarom. De Amerikaanse stemmen zijn allemaal ingesproken met een zwart accent. En dat is heel erg irritant. Zelfs het blanke meisje praat alsof ze een negerin is. Zelfs in een blaxploitation hoor je niet zo vaak het woordje y'all. De details van het verhaal zijn me ook even ontgaan. Dat komt niet omdat het nou zo moeilijk is, maar meer vanwege het feit dat ik het volume een paar tandjes lager had gezet. De film is verder minder muzikaal als verwacht, gelukkig maar!

Gelukkig is de speelduur kort en was er hier en daar nog een kleine leuke scène maar meer is het ook niet. Meer een film voor kleine meisjes die later prinses willen worden en voortdurend dromen over negers op witte paarden.

Als rechtgeaarde Disney liefhebber wil ik ook graag even mijn mening kwijt over deze "diamond in the rough":

Pro's:

- na lange tijd eindelijk eens een volledig getekende Disney premiere

- multiraciaal thema in een prima jasje gegoten

- muzikale bijdragen droegen daadwerkelijk bij aan de verhaallijn

Contra's:

- teveel verwijzingen naar eerdere Disney classics

- sommige scenes niet geschikt voor al te jeugdige kijkertjes

- afgeraffeld einde

3*

Hèhè..

Het heeft een behoorlijke tijd mogen duren. EIndelijk weer eens een tekenfilm van Disney die wèl sterk is.

En ze hadden het nog zo beloofd nooit meer te doen. Gelukkig is bij Disney het roer omgegooid (naar het schijnt door Mr. Pixar zelf) want de tekenfilm mag nooit sterven. Niet dat Disney er patent op heeft, maar toch. We zijn er allemaal mee opgegroeid en sommige waren echt goed.

Het leuke van deze film is dat de animaties lekker 'ouderwetse stijl' zijn en dat er ook weer eens een flinke dosis muziek aan is toegevoegd. Waaronder een paar fijne songs.

Ook de sidekicks zijn eindelijk weer eens leuk, want met name de krokodil en vuurvlieg zorgen voor een paar leuke grapjes. Ik kon e.e.a. wel waarderen en was blij verrast. Fijne stemmencast ook.

Zeer goed.

bah, wat een rotfilm! en dan te zeggen dat het zogezegd 'de nieuwe Disney' is! bah bah bah! het is gewoon alles van de Disney-formule met nieuwe personages... ok, ik geef toe, sommige passages hierin hebben me weten te ontroeren, maar het geheel verveelde me mateloos.

Eindelijk weer eens een getekende disney film

Hij kan natuurlijk niet tippen aan de lion king of een andere echte klassieker, maar toch was het een top film met leuke humor!

Ik was benieuwd of een ''ouderwetse'' handgetekende Disney film me nog kon boeien. Vandaar dat ik The Princess and the Frog gister heb geprobeerd.

Ik heb me er gister wel anderhalf uur mee vermaakt, maar een echte topper vind ik de film toch niet.

Grafisch is de film heel erg sfeervol. Het ziet er allemaal erg mooi uit. New Orleans is sfeervol, is gedetailleerd en toont veel moois. Zeker als je later de bekende boten die je in die tijd en in dat gebied had kreeg te zien, zag je hoe mooi een tekenfilm nog kan zijn.

Maar toch...ik heb toch genoeg gezien waar ik weinig aan vond. Nou weet ik dat Disney bekend staat om hun formulewerk met prinsen, prinsessen, moraal, happy endings brave humor en heel veel voorspelbaarheid, maar het is toch jammer dat ze daar nooit vanaf wijken want het stoorde mij namelijk wel. Je kon al snel de hele film zon beetje uittekenen tot het einde toe. Natuurlijk komt het goed, natuurlijk krijgt ze haar restaurant en natuurlijk overwint de pure liefde. En natuurlijk zitten er brave liedjes in. Die deden me niks.

En verder deed de humor me weinig. Disney wil natuurlijk ook de jongere kijkers vermaken en dat is logisch. Maar om die reden vond ik de film wel enorm braaf. Waar bijvoorbeeld de animatiefilms van Pixar en Dreamworks met films als Shrek, Ice Age en Finding Nemo steeds meer scherpere humor kregen waar je wat bij na kan denken, daar is de Disney humor toch meer iets in de stijl van ''man glijdt uit over een bananenschil''. Figuurlijk bedoeld he!

De krokodil en het vuurvliegje waren best een leuke aanvulling, maar echt grappig werd het nooit. Om maar te zwijgen over de dodelijk suffe en saaie hoofdrolspelers. Die slechte voodooman was bijvoorbeeld echt stompzinnig. Veel oninteressantere vijanden heb ik nog niet gezien in een Disneyfilm.

Maar vergis je niet. Het is een behoorlijke film en Disney maakt er een mooie comeback mee. Wat mij betreft mag er best vaker nog een handgetekende tekenfilm komen. Zorg alleen dan voor een wat boeiender verhaal en wat grappiger humor.

Ik denk wel dat de wat jongere kinderen de film zeker beter zullen waarderen.

3*

When we're human...

Het is eigenlijk enorm ironisch dat uitgerekend John Lasseter, de man die verantwoordelijk is voor de huidige stroom aan computeranimatiefilms, de mensen van Disney terugriep naar hun roots. En je kan er van op aan dat hij gelijk had. Pixar mag dan nu wel de koning zijn in filmland, handgetekende animatie verslaan ze niet. De Disneytekenaars hebben zich weer eens als de meesters getoond. Hoewel de film zich grotendeels maar op één plaats afspeelt, de bayou, is deze wel enorm knap getekend. Al die moerasplanten baden in zo'n mysterieus sfeertje dat de tekenaars zonder twijfel meerdere malen naar The Rescuers hebben gekeken. Niet alleen de background-artists verdienen lof. De character animators mogen gerust de nieuwe Nine Old Men genoemd worden. Vooral de ontwerpen van Dr. Facilier (volgens vele het kind van Cruella De Vil en Kapitein Haak) en de dansende alligator, Louis zijn geweldig.

We hebben prachtige animatie, check. Wat was nu ook weer dat andere waarvoor Disney bekend staat? De liedjes, juist. Lichtjes tegenvallend, vond ik. Het is jammer bv dat een an sich geweldig lied, Dig a Little Deeper, gegeven werd aan Madame Odie, die een afgrijselijke stem en accent heeft. De andere liedjes van o.a Tiana en Dr. Facilier sloegen bij mij niet aan. Het enige liedje dat werkelijk in je hoofd blijft hangen is “When we're human”, gezongen door Louis, Tiana en de geweldige Naveen.

Anderzijds is het jammer dat er (te) weinig aandacht besteed wordt aan Dr. Facilier, ondanks de geweldige schaduw-gimmick. Ook zag ik het nut niet echt in van die drie vissers of zelfs Ray. Het verhaaltje blijft zo wat verder rammelen aan alle kanten. Jammer want Disney heeft met deze film zeker bewezen dat het in staat is om terug die meesterwerken van weleer te maken. Alleen al dat When We're Human-lied gaf me de rillingen. De tekenaars hebben het in zich, nu de scenaristen nog. En nu maar hopen dat deze, over het algemeen, goede Disney-classic, een springplank is naar een meesterwerk. En ik heb er vertrouwen in dat die er zal komen...3,5/5

Disney upgrade zichzelf.

En in die 10 jaar is er aardig wat veranderd. Hoewel de stijl en de formule nog uiterst herkenbaar is, is de humor en het plot toch wat aangepast.

Animatie is er vloeiender op geworden, hoewel sommige zaken niet helemaal goed uitgevoerd waren. Kleine details zoals een auto die extreem statisch komt aangereden, iets waar Disney normaal meer aandacht aan besteedt.

Wel leuk de verschillende tekenstijlen. 2 maal wordt in de film zelf geswitched (wel elke keer braaf tijdens een liedje), de outro is ook in eigen stijl. Toch, hoe zwierderig en weelderig het allemaal geanimeerd is, écht mooi vind ik het nog steeds niet. Het wil maar nooit echt indruk maken.

Muziek uiteraard weer niks voor mij. Toch nog een liedje of 6 en verder zowat continue muziek. Heb ondertussen toch al een paar Disneys zonder liedjes gezien, bevalt veel beter.

Plot en humor zijn wat moderner. Iets minder braaf en iets scherper. Niet veel, want het blijft allemaal zeer kindvriendelijk, maar het maakt de film toch weer net iets aangenamer. Er gaat zelfs een personage dood, hoewel die meteen daarna eeuwig verenigd wordt met zijn geliefde en het dus geen droevig moment blijft.

Grootste probleem vind ik dat de film een mengelmoes is van allerlei zaken waarvan er geeneen echt weet te overtuigen. New Orleans, voodoo, prinsessen, kikkers, jazz en een oerwoud ... elke 10 minuten speelt er wel weer iets anders.

2.0*, mijn hoop is nog steeds gevestigd op Rapunzel.

Had ik ook. Zitten sowieso aardig wat verwijzingen in naar eerdere films en ook Madam Mikmak..

Maar oke, de film.. doet eigenlijk precies wat ik ervan verwacht! Mezelf weer even kind voelen met een Disney als vanouds in tekenstijl.

Ziet er leuk uit, dit blijft gewoon mijn favoriete animatievorm. Stemmen ook in orde.

Verhaal is bekend, maar het draagt een leuk nieuw jasje.

Af en toe een overdosis aan liedjes, maar het was wel leuk allemaal en hoort er ook wel weer bij.

Niet zo goed als een aantal andere Disney-toppers, maar een goed begin van de traditie oprakelen en voortzetten (hoop zeer dat ze dit soort filmpjes weer voortzetten )

Prachtige animatie film waarop Disney ons lang heeft laten wachten. Wat ook wel grappig was dat er geen een kind in de zaal zat. ( Kan trouwens er ook aan liggen dat het de originele versie was ) Verder een mooi verhaal met een mooie twist op het einde.

Hoewel het er even op leek dat we Disney alleen nog konden associëren met de uitstekende Pixar-films en computeranimatie, laten ze met The Princess and the Frog zien dat ook in de 21ste eeuw Disney nog steeds in staat is om de magie die we kennen van Beauty and the Beast en The Little Mermaid te laten herleven. The Princess and the Frog is zeker geen nieuwe Disney classic, maar het mag duidelijk zijn dat het een zeer vermakelijke film is met alle ingrediënten die we verwachten van Disney-films.

The Princess and the Frog is nostalgisch op twee manieren, want naast de prachtige traditionele animatie speelt de film zich ook af in het oude New Orleans, de geboorteplaats van de jazz. Hier wordt mooi op ingespeeld door middel van de jazzy soundtrack. Het sterkste punt van de film is dan ook, zoals bij vele oude Disney-films ook het geval is, de heerlijke liedjes. Down in New Orleans van Dr. John is bijvoorbeeld echt iets om op je MP3-speler te zetten. Almost There and Gonna Take You There zijn ook mooie uitschieters die nog lang in je hoofd blijven zitten. Anika Noni Rose als Tiana heeft een prachtige zangstem, wat vooral in Almost There naar voren komt. Gonna Take Take You There van alligator Louis is een mooie ode aan Louis Armstrong.

De animatie zelf is als vanouds een lust voor het oog. De makers zeggen geïnspireerd te zijn door Bambi en Lady and the Tramp, dus je kan je al voorstellen dat het er allemaal gedetailleerd en levendig uitziet. Wat dan helaas toch een beetje een teleurstelling is, dat is het verhaal. Hoewel deze variant op het verhaal van De Kikkerprins een geinige modernisering is met sowieso een boeiende setting, zit het wel boordevol met de welbekende Disneyclichés en de schurk is helaas niet erg memorabel. Het voodoo aspect dat de betovering van het originele sprookje vervangt is leuk gevonden, maar het vloekt wel enigszins met de jazz sfeer die de film aan de andere kant probeert neer te zetten. De film hangt qua sfeer op twee gedachten en dat is moeilijk om goed te doen, zo ook dus voor Disney.

Disney is dus nog niet helemaal in topvorm. Ze geven een interessante twist aan het originele sprookje en ik hoop ook in de toekomst dit soort originaliteit van Disney te zien. Maar tegelijkertijd hoop ik dat ze zich wat meer van het verleden kunnen lostrekken en de Disney magie toepassen op projecten met compleet nieuwe verhalen. The Princess and the Frog is een goede start.

Sinds het meesterwerk The Lion King is mijn zwak voor Disney tekenfilms groot. Ik was dan ook zeer nieuwsgierig naar The Princess and the Frog. En gelukkig zijn alle Disney facetten weer aanwezig. Een hartverwarmend verhaal, leuke liedjes, kleurrijke personages en een moraal van heb ik jou daar. The Princess and the Frog is kortom weer ouderwets topvermaak.

Dikke 3,5

Weer even terug op het oude platform. De film is vermakelijk, en weer gebouwd op de traditionele wijze, waar je van begin af aan het eind van kan zien aankomen. Zeker voor kinderen erg de moeite waard. Muziek vond ik niet zo speciaal en de film haalt bij lange na het niveau van Sneeuwwitje, Alladin en The Lion King. Toch was de humor weer leuk en de stemmen waren verder ook prima.

Net aan 3.5*

Jawel, dit was een vermakelijk filmpje, maar helaas was hij minder leuk dan verwacht. Vond hem vooral voor de jongere doelgroep erg geschikt, persoonlijk is het niet helemaal mijn smaak. Muziek vond ik niet altijd even geslaagd, wellicht dat ik daarom niet zo enthousiast ben als de rest. Liedjes duurden te lang, waren irritant of gewoonweg op het verkeerde moment.

Disney... Tsja, je moet er van houden. Ik heb er nooit veel mee gehad. Ook bij dit niet. Jammer.

Eindelijk, eindelijk, eindelijk weer eens een nieuwe Walt Disney Klassieker! Geen nieuwe techniek-animatie. Gewoon een heerlijke, vernieuwende en leuke tekenfilm, hier heb ik lang naar gewacht.

The Princess and the Frog moet het niet hebben van haar originaliteit, er worden duidelijk oude disney-elementen herbruikt. Toch leuk om de kleine veranderingen zo in een te zien, denk bijvoorbeeld aan een donkere hoofdpersoon. Dit valt mij dan weer op, is Tiana niet de eerste donkere Disney-princes?

De Jazz-achtige muziek was fenomenaal, erg mooi gemaakt en het had de perfecte timing. Ook vele nieuwe karakters waren erg leuk, ik had wat meer diepgang willen zien bij de alligator maar verder ging het wel. Niet een erg bijzondere slechterik, vond ik.

Heerlijk sprookje, blij om gezien te hebben. Aanrader voor de echte ware Disney-liefhebbers. 3,5 ster omdat ik toch de originaliteit een klein beetje mistte.

Zo af en toe heb ik eens zin in een tekenfilmpje. En dit is een onweerstaanbaar filmpje. Prachtige personages, met name de krokodil en de vuurvlieg, maar ook de kikkertjes zijn erg leuk. Goed ingesproken ook allemaal. De animaties zijn van hoog niveau. Toch veel leuker dan die computeranimaties. De liedjes zijn goed, maar niet memorabel zoals in vele disneyklassiekers. Het verhaaltje is een ubercliche maar het blijft leuk. De film is bij vlagen erg grappig en op andere momenten ontroerend.

Heerlijk tussendoortje.

Ik vond deze niet geweldig.

Weinig, saai zelfs en er zaten ook nog wel een paar best onleuke momenten in. De figuurtjes (op de krokodil na) waren ook niet geweldig . Wel weer leuk om een hand getekende Disney film te zien . Verhaaltje vond ik ook niet veel aan. Veel oude grappen en situaties van Aladin / Zeemeermin ed. werden hier gekopieerd. Liedjes zijn me nu ook niet echt bij gebleven, alhoewel de meeste Disney liedjes me dat wel doen (hee hoo, een fluitje van een cent) Maar misschien is dat het feit dat die oud een klassiek zijn. Ik geef twee magere, brakke sterretjes voor een abominabele Disney film. Jammer .

Mooie animatie. Qua beelden van het oude New Orleans met dat typische sfeertje vond ik erg mooi om te zien. Het verhaal kon me iets minder boeien. Kikkers hebben toch niet zoveel romantisch.

Mijn dochtertje van bijna 5 jaar kon haar aandacht er niet bij houden en ik denk ook dat zij er gewoon toch te klein voor was. Maar voor de wat oudere kinderen en volwassenen is het wat de mooie beelden betreft een leuke film om naar te kijken. Zeker niet Disney's beste.

Vind Disney met The Princess and the Frog zichzelf terug of is het beter te zeggen dat ze terug bij af zijn? Het is een beetje van beide vrees ik.

Het is fijn om te zien hoe goed de terugkeer naar 2D-animatie uitpakt. De film ziet er erg prima uit, met name dankzij het goede kleurgebruik en enkele mooie omgevingen. Leuk is ook dat de stijl tijdens dat restaurantnummer even verandert, iets wat je niet vaak ziet bij Disney. Bij het kijken naar deze film vond ik het toch jammer dat er in de VS nog zo weinig gebruik gemaakt wordt van deze vorm van animatie. De Pixarfilms zien er geweldig uit, maar de warme kleuren van deze getekende stijl en het gevoel dat er nog net een grotere creatieve vrijheid is hier wekken toch het gevoel op dat er iets verloren gegaan is sinds Disney overgestapt is op 3D-animatie. Helaas lijkt het momenteel op een eenmalig uitstapje naar deze vorm: Tangled wordt al weer 2D.

Tegenover de visuele pracht staan echter een iets te traditioneel verhaal, met een nog grotere nadruk op moraal dan gewoon. Opvallend was ook de terugkeer van de liedjes. Op zich niets mis mee, maar waren er ooit zoveel als in The Princess and the Frog (Fantasia niet meegeteld)? Iedere vijf minuten een nieuw nummer is wat teveel van het goede, zeker omdat de liedjes lang niet zo pakkend zijn als in het verleden. De liedjes halen het tempo flink uit de film en zorgen ervoor dat de meeste personage onderontwikkeld aanvoelen en dat ook het verhaal net iets meer aandacht verdiende. Het avontuur wist me op wel mee te slepen op zich, maar dat is met name te danken aan een wat duisterdere schurk dan gewoonlijk. Verder is dit vrij standaard werk.

3*

De terugkeer naar 2-D is toch wel een juiste zet gebleken. De oude Disney magie is weer terug en met Princess and the Frog leveren ze eigenlijk één van de grappigste Disney's ooit af. De humor is echt leuk, mede door de delivery van Bruno Campos. Maar ook Jennifer Cody is echt lekker bezig als Charlotte. Jim Cummings was ook hilarisch als Ray. De kracht van Princess and the Frog zit 'm dan vooral in de personages. Leuke setting ook in New Orleans, waar de muziekinvloeden ook leuk verwerkt worden in de film (en bovendien muziek waar ik persoonlijk veel mee heb, dat heeft dus een enorme meerwaarde). Erg fijne uitwerking van een al bestaand concept van de Prinses en de kikker en Keith David mag één van de meest memorabele Disney villains vertolken. Sweet! Wel de meest volwassen Disney zowel qua humor als de voodoo invloeden. Ja, toffe Disney weer, en hopen dat ze weer blijven hangen bij 2-D.

Yes! Eindelijk nog eens wat degelijk 2D materiaal van Disney.
Erg simpel wel, alle typerende Disney-karakteristieken waren van de partij. Veel muziek, met een moderne touch. Mooie animatie die me meteen aan Hercules deed denken en speels kleurgebruik, (dat vuurvliegje bv. niet bepaald origineel maar het werkt wel).
Personages waren evenals erg basic. Allemaal leren ze hun leven beteren. En zoveel morele praat in de film moest niet. Het mag dan wel een kinder/familiefilm zijn maar dat wil nog niet zeggen dat er steeds iets leerrijks in moet zitten. Jammer dat vele regisseurs zich juist daarmee bezig houden tijdens het maken van hun films.

Het mag dan geen Lion King of Bambi zijn, het eerste stapje in de juiste richting is toch gezet. Nu maar hopen dat het ook in die richting blijft vorderen.

Mooi dat Disney door blijft gaan met 2D. Hopelijk blijven ze dat doen. Ik vind het ook niet bij voorbaat minder mooi dan animatie a la "Finding Nemo".

Waar Disney niet mee door moet gaan, is de té brave humor, zo ook weer in deze film. Iets meer cynisme zou welkom zijn. Ze verzinnen weer een bonte stoet met personages die lollig moeten zijn, maar daarin niet of deels slagen. Ray(mond) is best geinig ("we geven hem een accent en het móet wel grappig zijn), maar ook weer net iets te simpel.

De beste scènes zijn die in het moeras, wat mij betreft. Veel clichédingen gezien, maar het zag er vaak wel fraai uit. Veel feelgood momenten ook.

Die Schaduwman kon me gestolen worden, vond ik niet zeer sterk, al waren een paar scènes met hem wel knap gemaakt.

Tja, een prinses en een kikker, die in een prins verandert na een kus, het is een klassieker - ik ben bang dat deze film dat geenszins zal worden.

De liedjes zullen ook niet blijven hangen.

3*

Voor Disney een terugkeer naar de oude stijl. Een stijl die volgens hen niet meer in de markt ligt, althans niet bij het vooropgestelde doelpubliek. Een nostalgische prent dus met vooral een terugblik naar de oudere Disneyfilms. Louis de alligator is een nieuwe Baloe de beer, er is een prinses, een happy end, mooie liedjes en hij is getekend op de oude wijze. Begrijpelijk dat hij minder in de smaak valt als andere animatiefilms van dat jaar, omdat er ook vastgehouden wordt aan oude tradities in plaats van echt te vernieuwen. Leuk om zien is wel de toch iets meer gedurfde dialogen en thema's en de jazzmuziek. Al kwam die ook wat voor in Aristocats en Jungle Book. Voodoo, pikante oneliners (toch voor Disney) en zelfs iemand die sterft.

Het eindresultaat is dus een zeer aangename animatiefilm, wat geweldig past in het onderwerp van een sprookje. Ik verwacht van Rapunsel ongeveer hetzelfde. Disney gaat met deze stijl voorlopig niet verder helaas. Jammer dat de charme wat verdwijnt, want goed of niet goed, The princess & the frog straalt veel meer Disney uit dan de animatiefilms van de laatste 10 jaar.

Heel leuk animatiefilm...

Leuk verhaal....

Prima camerawerk....

Leuk over kikkertjes, romantisch en kus geven...

Zeker beste Disneyfilm...

The Princess and the Frog is een film waarbij alle elementen prachtig op hun plek vallen, maar uiteindelijk niet het warme gevoel van plezier weet op te wekken waar de Pixar films, maar gek genoeg ook Tangled even later wel in slagen. Niettemin is Princess een ontegenzeggelijke stap voorwaarts ten opzichte van Musker en Clements' vorige, Treasure Planet.

Het leuke aan The Princess and the Frog is hoe het originele sprookje zo mooi past binnen de New Orleans setting. Zo is voodoo een natuurlijke verklaring voor het hele kikkerworden, is dat kikkerzijn weer een fraaie metafoor voor de accepteer-jezelf boodschap waar o.a. de mensen-met-een-donkere-huid mee worstel(d)en, en kleedt de jazzmuziek maar ook de op Aaron Douglas geïnspireerde animatie (let op de tekenstijl tijdens I'm Almost There) het geheel prachtig af.

Het probleem zit 'm dan ook meer in de details van het verhaalvertellen. Op cruciale momenten ligt het tempo te hoog (de uitdieping met Tiana's vader), terwijl andere segmenten in de Bayou weinig toevoegen aan het geheel. Dit, samen met een soms te luchtige sfeer, zorgen ervoor dat het emotionele gewicht achterblijft, wat later bij Tangled wel prima in balans is.

En dat is toch jammer, want The Princess and the Frog is juist naar voren gezet als de ambassadeur van het 2D tekenwerk, dat steeds verder verdrongen wordt door CGI. Laten we hopen dat Disney het er toch nog een keer op waagt, want na de vaak luie karakteranimatie in films als Hercules en Atlantis, heeft Disney zich op dit vlak weer volledig hervat. Het zorgt er in ieder geval voor dat er met deze film voldoende te genieten valt.

Vond hem echt goed! Leuke karakters vooral, die maakte de film echt top. Verhaal, hoewel beetje cliche, ook goed gedaan met die voodoo man. Maakte het best spannend nog!

Leuke muziek, heel eigen allemaal. Deze film staat op 2 stevige benen op de grond te dansen!

Een verschrikkelijk cliche en vervelend eerste half uur, een verrassend leuk vervolg in het tweede half uur in de moerassen en een laatste half uur dat weer vervalt in voorspelbaarheden waardoor ik letterlijk in slaap viel. 2,5 sterren door dat leuke half uur in het midden. Geef mij maar pixar.

The Princess and the Frog is het allemaal net niet.

Allereerst moet ik zeggen dat het anno nu best fijn eens om een animatiefilm te zien die weer eens in tweedimensionale stijl is getekend. Dat werkte vroeger altijd prima, dus waarom zou het nu niet meer werken moet men gedacht hebben.

De film ziet er qua animatie dan ook prima uit. Een fijne aparte stijl voor Disney-normen en een mooi maar uiterst fijn kleurgebruik. Des te jammer is het dan om te moeten constateren dat het verhaal hier en daar behoorlijk te wensen overlaat en een moraal heeft om u tegen te zeggen. Iets meer subtiliteit op dat gebied had de film zeker veel goed gedaan. De film is op te delen in drie stukken waarbij het middengedeelte van de film duidelijk het best en het leukst is. Daarvoor en daarna vervalt de film teveel in standaardheden en vond ik het niet altijd zo’n hele leuke film. Dat komt ook voor een deel omdat men er veels teveel muziek en liedjes in verwerkt heeft. Om de vijf minuten komt er wel een muzikaal intermezzo voorbij en dat is toch wel wat teveel van het goede, mede ook omdat de nummers niet allemaal hoogstaand zijn.

De karakters vond ik ook allemaal niet zo bijzonder. Alleen de krokodil en de vuurvlieg waren nog best aardig. De rest deed mij niet zo heel veel. Disney’s poging om de stijl van vroeger weer op te pakken is te prijzen, maar dan moet men het toch op sommige punten net even iets anders aanpakken. Deze film belandt daardoor net aan de verkeerde kant van de score

2,5*