Beauty and the Beast (2017)

Vergeleken met Cinderella van 2 jaar geleden zit Disney erg in de lift met hun live-action remakes. Disney heeft het budget, de acteurs en de special effects om van oude getekende sprookjes de mooiste films te maken. Echter laten ze dit niet altijd zien, bij Cinderella bijvoorbeeld werd het sprookje slechts uitgebeeld met matige special effects en was er geen enkele vorm van creativiteit te zien. Complimenten aan de stemacteurs, Emma Watson en Kevin Kline die geweldig in hun rol zaten.

Met Beauty and the Beast kun je zien dat de ervaring begint te komen. De special effects en het acteerwerk zijn meesterlijk.

Toch mis ik een paar zeer belangrijke dingen; waar is Be Our Guest?! In de film wordt weinig aandacht besteed aan de band die Belle opbouwt met de bewoners, wat wel het geval was in de animatiefilm. Ook vind ik de dorpsbewoners nét iets te primitief uitgewerkt en sommige liedjes hadden wel iets langer mogen duren dan slechts drie zinnen. Een diepe boodschap die Maleficent bijvoorbeeld had schijnt ook te ontbreken.

Ik ben erg benieuwd naar de volgende live-action remake: Mulan. Hopelijk blijft Disney leren van zijn fouten en lukt het ze uiteindelijk om een meesterlijke film te maken, want je kunt nu al sterke vooruitgang merken. Voor nu dus een prachtige verfilming die enig verhaalelement mist en van mij een ruime 4* krijgt.

Veel mensen zullen waarschijnlijk niet durven of willen tornen aan de versie uit 1991 -men is vaak nogal streng in dat soort dingen als het om jeugdsentiment gaat- maar ik moet eerlijk zijn; deze vond ik gewoon beter, en toch ook wel een stuk leuker. Voor zover het te vergelijken valt dan natuurlijk.

De film doet eigenlijk alles goed. Het lijkt voldoende op het origineel, zodat je in een bekend warm bad terecht komt en waarschijnlijk niemand teleurgesteld zal zijn over rare aanpassingen, maar weet als live action ook heel veel toe te voegen. Wat heerlijk toch dat we tegenwoordig zoveel kunnen met CGI.

De look van de film is spot-on, het is altijd lastig als een film uit zoveel CGI bestaat om geen kille, kitscherige of kunstmatige look te krijgen, maar alle personages zien er prachtig en overtuigend uit. Ook het beest, was gewoon verbaasd over hoe goed dat overkwam. Kan toch al snel belachelijk worden, maar had niet beter gekund dan dit. De liedjes werken nog altijd even goed (en de nieuwe voegen alleen maar extra toe). En de film heeft voor een Disney zowaar best veel leuke humor, en dan niet van het kinderachtige soort.

Het enige minpunt is misschien de wat opzichtig geautotunede zang van Emma Watson, maar dat wil ik dan nog wel door de vingers zien.

Natuurlijk is het ook deels door het feest van herkenning, geen idee hoe ik de film zou hebben bekeken als ik dit verhaal voor het eerst zou zien, maar niettemin; heb echt genoten, vond het geweldig tot aan de aftiteling aan toe. Als ik voortaan Beauty and the Beast wil zien ga ik deze opzetten.

4,5*, bijna 5

Deze versie was niet per se slechter of beter dan de animatiefilm, maar ik vraag me af wat Disney met hun live-action remakes wil toevoegen aan wat toch al prima animatiefilms zijn.

Sowieso komt er altijd (met pratende objecten of dieren) alsnog een hoop cgi aan te pas zodat de remake alsnog uit 80% animatie bestaat. En met teveel cgi wordt het al gauw één grote kitscherige schreeuwerigheid. Veel achtergronden voelden 'green screen' aan en de personages blenden niet overal even mooi in. Het deed me soms wat denken aan de cgi overload in The Hobbit.

Wat wel met echte sets werd gedaan, had soms een beetje een studio-feel, zoals het dorpje in de intro.

Hoewel de film qua plot nagenoeg hetzelfde is als de tekenfilm, vond ik dit toch iets gehaaster aanvoelen. Sommige liedjes (Lumières liedje bijvoorbeeld) zijn ook erg druk en er gebeurt dan zoveel op het scherm dat het bijna overkill wordt. De film wist me meer te raken met rustigere nummers zoals Tale as old as time.

Jammer dat deze versie niet wat meer doet met de menselijke acteurs (ze meer diepte en persoonlijkheid meegeven bijvoorbeeld) en daardoor niet boven de animatieversie uitstijgt. Desalniettemin blijf je kijken omdat je toch wel benieuwd bent naar hoe ze sommige dingen hebben gedaan.

Nostalgie in een nieuw jasje. Het is zeker vijftien jaar geleden dat ik de tekenfilm voor het laatst heb gezien, maar heb het altijd een mooi verhaal gevonden. Dit was een ideale gelegenheid om mijn geheugen weer even op te frissen. De film is geslaagd te noemen, maar nostalgische gevoelens liggen op de loer.

Ik vraag mezelf hardop af wat ik nou eigenlijk verwacht van een (live-action) remake. Moet het zo dicht mogelijk bij het origineel liggen of wil je dieper ingaan op gebeurtenissen en extra scenes toevoegen? Wat in elk geval zeer dicht bij het origineel ligt zijn de locaties en de vormgeving. De setting is perfect naar het witte doek omgezet, al zit er een kleine maar aan. Vooral in het begin is het kasteelinterieur nogal licht evenals de kamer van het Beest. Dit terwijl deze in de tekenfilm erg donker waren en daardoor spannender. Maar alleen de openingsscene al waarin we kennis maken met Belle laat zien hoe erg er van de tekenfilm is afgekeken. Veel scenes en komische taferelen in het dorp zijn één-op-één gekopieerd. Iets waar ik zeker van kon genieten. Maar ook de CGI van de kasteelbewoners was goed gedaan. Het Beest vond ik eigenlijk wat tegenvallen. Het Beest is in mijn herinnering een woest monster, zeker in het begin, maar ik kreeg nauwelijks een vijandig gevoel bij de te vriendelijke gelaatsuitdrukkingen van Stevens.

Het valt me nu pas op hoeveel liedjes er in de tekenfilm zitten. Deze zijn ook nu weer te horen, en klinken als een feest van herkenning. 'Be My Quest' springt er natuurlijk bovenuit en ook het lied van Gaston op het eind vond ik altijd tof. Echter zitten er een aantal nieuwe liedjes in de film en die vond ik geen van allen leuk. Misschien omdat ik ze niet associeer met de tekenfilm, maar vooral ook omdat het gewoon geen catchy nummers waren. Een keuze die dus verkeerd uitpakt, net als de scenes die de personages wat meer achtergrond gaven. Het voelde erg als filler en kon me totaal niet bekoren.

En om nog even door te gaan met vergelijken: de relatie tussen Lefou en Gaston was te zachtaardig. Waar Gaston hem in het origineel als een stuk vuil behandeld gaat het hier te gebroederlijk. Scenes die op mij vroeger veel indruk maakte zoals wanneer het Beest Belle redt van de wolven, het moment dat Belle uit het kasteel vlucht voor het schreeuwende Beest na het zien van de roos en het eindgevecht op de daken van het kasteel vielen allemaal wat tegen. En dat is echt te danken aan het Beest, die nogmaals een stuk angstaanjagender mocht zijn. Maar dat gaat niet lukken als je Gaston zelfs niet in het diepe mag slaan. De donkere scene waarin Gaston een deal sluit met de eigenaar van een gesticht zat er zelfs helemaal niet in.

Maar laat ik afsluiten met een positieve noot voordat het teveel gezeik wordt. Want slecht is de film allerminst, alleen een tikje minder volgens mijn nostalgisch onderbuikgevoel. De film ziet er erg verzorgd uit, kent zijn geinige momenten, heeft met Belle en Gaston geslaagde vertolkingen, heeft nog steeds de leuke liedjes behouden en oh ja, één extra scene die wel de moeite is: het moment dat al het meubilair 'dood' gaat. Ik kan het me althans niet voor de geest halen dat het zo duidelijk in het origineel zat. Geslaagd dus.

“When we return to the village, you will marry me.

And the Beast's head will hang on our wall!”

Ik ben echt niet te verlegen ben om toe te geven dat ik altijd vol enthousiasme uitkijk naar een verfilming van een Disney tekenfilm. Er zijn al een resem verfilmingen de revue gepasseerd. De ene al meer succesvol dan de andere. Of eerder gezegd de ene viel bij meer in de smaak dan de andere. “Maleficent”, “The BFG” en vooral “The Jungle Book” waren in mijn ogen schitterende adaptaties. Minder enthousiast was ik dan weer over het “Alice in wonderland” probeersel. En als je ziet van welke tekenfilms Disney nog een live-action film wil maken, dan staat er ons nog heel wat moois te wachten. Wat dacht je van “The Lion King”, “De kleine zeemeermin”, “Sneeuwwitje”, “Dumbo” en “Pinocchio”. Mijn verwachtingen wat betreft “Beauty and the beast” waren dan ook hooggespannen, maar ingelost zijn ze alleszins niet. Ondanks de vele berichten over het succes van “Beauty and the beast” aan de kassa (meer dan een miljard dollar), vond ik de film toch hier en daar tegenvallen.

Laat ik nog eens beginnen met datgene wat in mijn ogen grandioos geslaagd was in deze film. Ditmaal waren het niet de hoofdrollen die met de pluimen gingen lopen. Nee de nevenpersonages waren gewoonweg schitterend. Humoristisch, levendig en fascinerend om naar te kijken. Allereerst de tot rekwisieten veranderde personen uit het kasteel. Cogsworth (Ian McKellen), Lumière (Ewan McGregor), Mrs. Pott (Emma Thompson), Chip (Nathan Mack), Madame garderobe (Audra McDonald) en Maestro Cadenza (Stanley Tucci) vormen een bont gezelschap en zien er, ondanks het feit dat het volledig grafische creaties zijn, toch levensecht uit. Niet alleen de vormgeving is sprookjesachtig. Ook de stemmen van de acteurs zorgen voor een bijkomende magie.

En dan was er het het olijke duo Gaston (Luke Evans) en Lefou (Josh Gad) die makkelijk kunnen wedijveren met het legendarische duo Laurel en Hardy. Luke Evans was fantastisch als de zichzelf verheerlijkende Gaston die elk moment benut om zichzelf te prijzen en zijn mannelijk ego nog meer te strelen. Een egoïst ten voeten uit, die niet alleen sterk, knap en superieur overkomt, maar die het een vanzelfsprekendheid vind dat iedereen naar zijn pijpen danst. Hij gaat er ook van uit dat Belle blindelings met hem zal trouwen. Lefou is dan weer het nichterige, volgzame knechtje die de hele tijd achter Gaston aanloopt en hem voortdurend gelijk geeft (tot op het einde de twijfel toeslaat). Waarschijnlijk het personage uit de film waar de meeste heisa over ontstond. En dat alles vanwege zijn zogenaamde geaardheid. Tja, muggenzifters zullen er altijd zijn. De hele heisa hieromtrent vind ik vreselijk overdreven.

In grote lijnen werd het verhaal zoals het verteld werd in de tekenfilm uit 1991 overgenomen, mits enkele aanpassingen en toevoegingen. Nu ben ik zelf niet zo’n expert als het over dit sprookje gaat, maar ik kan me niet echt herinneren dat er een uitweiding was over de dood van Belle’s moeder. En eigenlijk vraag ik me af welke meerwaarde dit biedt. Daartegenover is er veel aandacht besteedt aan de vormgeving. Het paleis waar het beest vertoeft ziet er fenomenaal uit. Een gigantisch bouwwerk vol statische ornamenten en indrukwekkende kamers en zalen waar Rococo vermengd wordt met andere Europese stijlen. De aanblik ervan deed me denken aan mijn jeugdjaren toen ik het kasteel Neuschwanstein bezocht. Qua styling zit het dus wel snor in deze eigentijdse versie van een klassieker.

Wat viel er dan tegen? Het eerste heeft eerder te maken met mijn persoonlijke voorkeuren en mag dan eigenlijk niet als iets negatiefs gezien worden. Ik heb namelijk een bloedhekel aan musicals. Zo gauw het eerste huppelliedje achter de rug is (meestal vrij snel aan het begin van de film), heb ik moeite met me te concentreren op het eigenlijke verhaal zelf. Ik betrap mezelf er dan op dat ik eigenlijk gespannen zit te wachten tot wanneer het volgende verdomde liedje wordt ingezet. Misschien is de overvloed aan musicals in het weekend in mijn jeugd de oorzaak. Er ging geen zaterdag voorbij of er werd weer zo’n Busby Berkeley musical uitgezonden. Nu moet ik wel toegeven dat het liedje “Be our guest” verdraaid goed in elkaar was gestoken. Een spetterend spektakel. Maar mijn hekel aan musicals zal altijd wel blijven bestaan. Wat me wel tegenviel was de grafische vormgeving van het beest (Dan Stevens). Vooral de befaamde scene met Belle (Emma Watson) in haar impressionante, gele jurk die al walsend in de armen van het beest door een gigantische balzaal walst, viel nogal tegen. Hier viel het wel degelijk op dat het beest een computer gegenereerd personage was.

“Beauty and the beast” is sprookjesachtig, gedetailleerd en fascinerend. Een aanrader voor iedereen die dweept met Disneyfilms. Zelfs Emma Watson vond ik schitterend en de geschikte persoon om de lieftallige, schattige Belle te spelen. En als ze inderdaad de liedjes heeft ingezongen die hierin werden gebracht (ook al maakte men gebruik van gesofisticeerde geluidstechnieken om het nog iets beter te doen klinken), dan mag ze ook op dat vlak zich getalenteerd noemen. Ondanks enkele persoonlijke opmerkingen is dit dus ook een geslaagde verfilming. Alleen dat het magische bij “The Jungle Book” voor mij meer overweldigend was. Op naar de volgende Disney verfilmingen !

3.5*

Belle & het Beest. Een animatiefilm die ik denk ik nooit gezien heb tijdens mijn jeugd. Ik was meer fan van een Tarzan of een Winnie The Pooh, Aladdin of The Jungle Book. Ik was dus helemaal niet bekend met het verhaal dat er eigenlijk wel mocht zijn. Het einde is helaas weer erg Disney en dus zoooo voorspelbaar. In het begin moest ik er even inkomen, net als de acteurs die duidelijk nog wat last hadden om de juiste tonen te vinden. De eerste 5 minuten dacht ik echt van oh god, dit wordt niks, maar gelukkig kwam er snel verandering in en werd er niet alleen maar gezongen. Bij de aftiteling zag ik dan ook nog eens de toch wel heel bekende cast. McGregor had ik niet eens herkend

Disney heeft dus m.a.w. een puik werk afgeleverd met deze film. 4*

Schitterend gemaakte live-action vertolking van de gelijknamige animatiefilm uit de jaren 90. Cinematografisch echt hoogstaand en het musicalgedeelte is ondanks dat het mij in eerste instantie niet zo aanspreekt toch fijn om naar te luisteren. Sommige scènes zijn wat langdradig of lijken zelfs overbodig en of Emma Watson de juiste casting was twijfel ik ook nog aan.

De film blijft behoorlijk trouw aan de animatiefilm en dat is leuk om te zien. De film is dus zeer herkenbaar en er worden geen rare dingen aan toegevoegd.

Eigenlijk heb ik hier ook weinig over te zeggen. Gezien de film vrij gelijk is aan de animatiefilm, is er ook weinig vernieuwends in te vinden. Dat heeft de film overigens ook niet nodig, het is allemaal prachtig in elkaar gezet. De aankleding, omgeving, hoe ze het beest en alles eromheen gemaakt hebben. Ik kan weinig slechts over de film verzinnen.

Het begin vond ik wat matig, ik weet niet meer zo goed of ik dat in de animatiefilm ook had. Het ene liedje was nog niet afgelopen en de volgende begon alweer. Ik hou van muziek hoor, maar het kan ook teveel zijn. Gelukkig kwam hier later in de film een betere balans in.

De cast doet het verder ook allemaal prima, al zou ik bij Belle niet gelijk aan Emma Watson gedacht hebben. Toch was ik hier na het zien van de film niet teleurgesteld in, ze deed het prima als Belle. Dan Stevens als Beest deed het zeer goed en wist de verschillende emoties goed over te brengen.

Absolutely disgusting.

Er is veel mis met deze film, maar ik denk dat ik het meeste samenvat met dat deze film alles behalve sprookjesachtig aanvoelt. Het vergelijk met de Franse live action versie uit 2014, La Belle et la Bête is onvermijdelijk, vooral omdat die wel de juiste toon aanslaat wat betreft de atmosfeer. Bij die film had ik de milde klacht dat vanwege het sprookjesachtige karakter de daden en keuzen van de hoofdpersonages niet altijd even natuurlijk aanvoelden. Dit had overigens weinig invloed op mijn eindoordeel, getuige ook het hoge cijfer.

Welnu, het ironische is dat in deze Disney versie men wel hun uiterste best doet om die klacht te adresseren door de achtergronden van diverse karakters toe te voegen, maar juist dit verstoort de sprookjesachtige sfeer. Het doel van sprookjes is de realiteit vergeten, maar dat vind ik lastig als de karakters regelmatig op de sofa moeten plaatsnemen (terwijl er verder genoeg karikaturale personages lopen). Geen plaats voor Freud in sprookjes!

Maar ook genoeg andere zaken die storen, zoals de enorme overdaad aan liedjes. Vaak flink massaal waarbij het hele dorp in zingen uitbarst. In animatie werkt dat misschien, in live action voor mij niet, waarbij ik sowieso al niet zoveel heb met massale zangpartijen. De liedjes uit de oorspronkelijke animatie werken dus voor een groot gedeelte niet, en tot overmaat van ramp zijn er ook nog eens extra liedjes van extra laag niveau toegevoegd. Bovendien kan Watson blijkbaar niet zingen, want de auto tune is prominent aanwezig. Enorm storend. Wat overigens ook geldt voor de instrumentale muziek, die flink overheerst.

Verder is deze film redelijk politiek correct. Andere etniciteiten kasten voelt voor mij in deze setting wat ongewoon aan, maar is denk ik in deze tijd onvermijdelijk. Ook veel gedoe rondom "Disney goes gay." Door een van de antagonisten wiens naam vertaalt naar "De Gek" te kiezen als homofiel personage (al gebeurt er behalve een hele korte dans helemaal niets, hemelbestormend hoor Disney!) denk ik nou niet dat je de homoscène echt een dienst bewijst. Resultaat van dit alles is wel dat ik af en toe denk "o ja, dit moet om politiek correct te zijn", wat ook niet echt ten goede komt van de sprookjesachtige sfeer, waar je de realiteit juist even wilt vergeten. Als een positieve noot: het feministische karakter van de hoofdpersone, waar ik ook het een en ander over had gehoord, viel uiteindelijk best mee. Zo is het duidelijk uit het eerste liedje in het dorp dat ze graag kasteelromannetjes leest, wat me niet de typische feministische literatuur lijkt.

In ieder geval ook een hoop overdreven en karikaturale personages, waar ook voor geldt dat het misschien in een animatiefilm kan werken, maar hier niet. Het Beest komt er helaas ook niet al te best uit. Zeker nadat hij ineens "lief" is geworden, komt hij eerder gedrogeerd over, waardoor er niet echt sprake van chemie tussen de hoofdpersonen lijkt te zijn. Wat toch een integraal onderdeel zou moeten zijn.

Zijn er dan nog positieve dingen te noemen? Ja, technisch is het redelijk hoogstaand, en ook Watson is aangenaam om naar te kijken. Maar dat kan niet compenseren voor het feit dat ik me grotendeels flink heb lopen ergeren. 0,5*.

De live-action versies van de Disney films zijn duidelijk een nieuwe bron van inkomsten voor de studio. Al moet je nieuw met een korrel zout nemen als het gaat over remakes. Of je nu houdt of niet van Disney, de animaties hebben duidelijk hun fanbasis en het is dan ook deels om problemen vragen door ze opnieuw te verfilmen. The Jungle Book is daar bvb wel in geslaagd. Beauty and The Beast gedeeltelijke. De originele animatie deed de conservatieve Oscars hardop de vraag stellen of een animatiefilm eigenlijk ook niet in aanmerking kon komen voor de prijs van beste film. Begin jaren '90 waren de gouden jaren van Disney met vooral een link naar Broadway.

Die link werd in deze verfilming dan ook duidelijk naar voor gebracht. De film is mooi gemaakt en liefhebbers van musical en Broadway zullen hier best van genieten. Ze blijven dicht bij het originele verhaal, zodat ook inhoudelijk dit verhaal boeiend blijft. De karakters echter zijn nog meer karikaturaal dan de geanimeerde versies. De aandacht bij het maken van de film lag duidelijk niet bij de acteurs.

Als je een film zo nauw film remaken, is het vragen om vergelijking. En ik zie ook niet de meerwaarde in deze nieuwe versie. Dat het originele verhaal opnieuw verfilmd werd kan ik nog inkomen, maar dit is helemaal de animatieversie, inclusief de liedjes. Het heeft op zich niet veel meer nieuws te vertellen. Een verschil met het indrukwekkende Les Misérables uit 2012 dat ook opnieuw een versie bracht van een verhaal dat veel filmversies kent. Maar er wel in slaagde om de lat een stuk hoger te leggen. (Als je van musicals houdt natuurlijk).

Geen slechte film dus, met mooie beelden die je meenemen naar Broadway. Maar weinig verrassend en nogal flauw acteerwerk. Genieten dus, maar geen klassieker.

Goeie film waarin een jonge vrouw door een monster gevangen wordt genomen in zijn kasteel. Een ouderwetse, groot opgezette musical. De hele aankleding ziet er prachtig en kleurrijk uit. En ook is Emma Watson perfect gecast als Belle. Wel typisch een product van Disney en er wordt dan ook nergens buiten de lijntjes gekleurd.

Bijzonder dat sommigen mensen deze film 'zoetsappig' vinden. DAT WEET JE TOCH, ALS JE EEN DISNEY FILM GAAT KIJKEN, DUH!

In zijn genre is het een zeer geslaagde film. De iets meer dan twee uur vlogen voorbij. Dat is een goed teken. Ik vind Emma Watson geweldig om naar te kijken. Hopelijk gaat ze het ver brengen in Hollywood. De special effects waren veel aanwezig, maar super gemaakt. Het kasteel was van binnen en buiten zeer mooi. Ik snap niet dat er zo'n ophef is geweest over het kleine 'homoseksuele verhaallijntje'. Dat stelde echt niks voor. Zeker niet voor Nederlandse begrippen, natuurlijk. Ik denk dat kinderen en bejaarden het niet eens door hebben gehad. Zeker de moeite waard om te kijken.

Beauty and the beast stond al eventjes op mijn verlanglijstje mede doordat ik hem heb gemist in de bioscoop. Ik zag de animatiefilm destijds ook, maar ik kan me er niet meer zo heel veel bij voorstellen. Ik heb echter begrepen dat deze film niet zo heel veel afwijkt van de tekenfilm en dat is er jammer genoeg aan te zien. Beauty and the beast is narratief zeer oppervlakkig en zit vol plotgaten die je niet zomaar links kan laten liggen. Zo is het liefdesverhaal tussen Belle en het Beest vrij makkelijk en plots. Ook de woede van het dorp slaat op niets, laat staan dat men ineens wél de weg weet te vinden naar het vervloekte kasteel en dat zelfs zonder gids. Van de wolven was ineens ook geen spoor meer.

Visueel ziet de film er prachtig uit met de mooie klederdracht en de setting zoals het in een musical betaamt. Vooral het spektakel net voor het diner was spectaculair en was de moeite waard. De CGI was daarentegen af en toe wat pover, de kleine figuurtjes gingen nog, maar het Beest zelf en zeker de wolven kwamen vrij onecht over.

Emma Watson doet het uitstekend als vrijgevochten en belezen jongedame en neemt haar rol ten harte. De zang zat in het algemeen wel ok. Gaston vond ik een vrij vervelend figuur, maar dat was zijn rol natuurlijk. Toch vond ik het vaak leiden naar overacting. De fameuze insteek rond homoseksualiteit was misschien subtiel aanwezig, maar was irrelevant. Al bij al een degelijke film zonder een hoogvlieger te zijn. Leuk als je van sprookjes en/of musicals houdt. Verdienstelijk en daarom ook een voldoende met 3,0*.

De animatiefilm al heel vaak gezien, maar deze nu ook eens bekeken. De film komt grotendeels overeen, met enkele bijkomende liedjes (die ook wel goed waren) en scènes. Ik vreesde een beetje dat het beest me minder ging liggen aan al wat foto's die ik had gezien, maar vond dat dit in de film reuze meeviel. De rest van de animaties zagen er ook goed uit.

Het verhaal was dus grotendeels hetzelfde, dus niet meer echt verrassend, behalve enkele kleine uitbreidingen.

De "Be our guest" en de dansscène waren visueel wel de hoogtepunten uit de film.

De animatiefilm is en blijft heel straf, maar deze film is ook de moeite om gezien te hebben.

Erg matig helaas. Zowel Belle als Gaston worden matig neergezet door Watson en Evans. Ik vond het ook teleurstellend dat men zo nauwgezet het origineel heeft willen kopiëren; daarmee voegt het niks toe, te meer het niet-geanimeerd veel minder magisch en dynamisch overkomt. Het enige mooie gedeelte is het stuk dat de liefde tussen Belle en het Beest ontluikt, gewoon omdat dit prettig sentiment is. Verder is het gewoonweg teleurstellend.

De animatiefilm is geen jeugdsentiment voor mij. Ik zag Beauty and the Beast een aantal jaren geleden pas voor de eerste keer, maar vond het wel meteen een goede film. Het zal voor mij nooit de ultieme Disneyfilm worden, maar het was me wel meer dan duidelijk waarom Beauty and the Beast zo geliefd is. Ik zag dat deze nieuwe versie was toegevoegd aan Netflix en aangezien ik nog geen enkele van de live-action remakes van Disney gezien had, leek me dit een uitgelezen kans.

Uiteindelijk is mijn grootste probleem dat ik de toegevoegde waarde ervan niet inzie. Het is, op een enkele scène na, een letterlijke herhaling van de animatiefilm. Dat men zo dicht mogelijk bij die alom geliefde klassieker wil blijven snap ik volledig en juich ik zelfs toe, maar juist doordat het nog net niet een één-op-één kopie is, valt op dat het allemaal stukken minder mooi is. Alleen al het Franse dorpje is daar een uitstekend voorbeeld van. Verder is het denk ik vooral ook een erg subjectieve ervaring. Ben je een groot fan van musicals? Ga deze film dan vooral kijken! Ik heb er in principe vrij weinig mee, maar kan het juist in animatiefilms van Disney (zoals het origineel) vaak heel goed hebben. Hier had ik die ervaring helemaal niet. Het was het typische 'daar gaan we weer' gevoel wanneer een personage uit het niets begon te zingen.

Emma Watson is een logische keuze voor de rol van Belle, doordat het personage in het verlengde ligt van Hermione Granger. Ik las dat een aantal mensen haar performance niet goed vonden, maar daar ben ik het niet mee eens. Ze deed het naar mijn mening erg prettig; ook tijdens de liedjes. Ik had wat meer moeite met Dan Stevens als Beast. Dit (lastige) personage moet enerzijds dreiging uitstralen, maar anderzijds moet je ook na verloop van tijd sympathie voor hem gaan voelen. Beide aspecten kwamen hier niet zo goed uit de verf als bij de geanimeerde versie van dit personage uit het origineel. Ook personages als Lumière, Cogsworth en Mrs. Potts willen, ondanks de prima vertolkingen van McGregor, McKellen en Thompson, nooit helemaal tot leven komen. Ik denk dat dit niet zozeer aan de acteurs ligt, maar wel aan het design. Doordat het allemaal wat minder kleurrijk is, is het automatisch een stuk minder magisch. Het overige acteerwerk van onder meer Luke Evans en Kevin Kline is ook aardig; eigenlijk vond ik enkel Josh Gad vervelend in zijn rol als Lefou.

Dit is geen slechte film, maar eigenlijk is het het gewoon allemaal nét niet. Het voelt te zeer als een poging nog eens te willen teren op oud succes en bevestigt eigenlijk enkel de vooroordelen die ik had bij deze nieuwe modegril van Disney. Ik ga er niet vanuit dat ze lukraak te werk gaan, maar na dit houd ik mijn hart toch een beetje vast voor The Lion King volgend jaar...

2,5*

Niet speciaal.

Dat is voor mij een prima omschrijving van deze film, wat ondanks de best hoge recensies vond ik dit niet al te veel hebben. Watson is een knappe verschijning, maar was niet bepaald een goede prinses en straalt dit ook onvoldoende uit.

Het verhaal zelf is opzicht wel leuk bedacht, maar origineel niet echt meer met de gedachte dat dit gewoon weer een remake is van het origineel. Natuurlijk is het visueel dik in orde, vernieuwend is het nergens en het blijft allemaal weer heel voorspelbaar.

Ik zag ook niet echt een goede chemie tussen Belle en het Beest en dit bleef me opvallen. Voor de rest is er wel degelijk sfeer en zijn er gewoon mooie locaties met prima muziek ertussendoor. Niet een al te bijzondere film dit voor mij.

Ik word denk ik deels gevuld door jeugdsentiment tijdens het kijken van deze film, maar ik vond het echt een fijne film. Al die mooie liedjes brengen ook direct een glimlach op m'n gezicht. De special effects zijn betoverend mooi en tillen Beauty and the Beast net nog even naar een hoger niveau.

4*

8/10 (IMDB)

Om even in de stijl van de musical te blijven:

this is not my cup of tea.

Ik moet dit soort producties gewoon overslaan,

maar ik laat me altijd overhalen door de relatieve goede waardering.

Hoewel het mijn smaak niet is kan ik wel zien dat het kwalitatief onderhoudend is. Daarom toch een redelijke waardering. *2,5

Zwolle84 schreef :

Toch een heel andere mening hierover....zowel met de klassieker uit 1991 als de nieuwe Lion King kan deze zich echt niet meten.

Beauty and the Beast

Kan me niet meer herinneren dat er zoveel in gezongen werd haha. Leuke film wel, met mooie CGI, maar kan niet tippen aan het origineel.

3 sterren.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Belle en het Beest

Heel vroeger, als klein meisje, heb ik Belle en het Beest de tekenfilm gezien. Een prachtig verhaal over een meisje dat gek is op lezen en een prins die in een beest veranderd is door een vloek. En een roos, mijn favoriete bloem, speelt ook een grote rol. Natuurlijk keek ik al uit naar deze betoverende film, maar toen ik hoorde dat het alle records brak tijdens het openingsweekend wist ik helemaal dat ik hem moest zien. Iedereen is lovend. Op 29 maart was het zover; ik bekeek de film tijdens de premièreavond in de bioscoop in Drachten, samen met mijn moeder.

Meeslepend

Ik heb nog getwijfeld om eerst ook het origineel nog even te zien, maar ik wilde mij niet ergeren aan eventuele veranderingen dus besloot ik dat niet te doen. Natuurlijk wist ik nog wel in grote lijnen hoe het verhaal zou lopen – dat is volgens mij zelfs bijna algemeen bekend. Verrassend is echter dat ondanks dat ik nog zoveel wist, de film en de personages mij toch zo wisten mee te slepen. Zodra de film begon zat ik er helemaal in en voor ik het wist was het alweer voorbij. En dat terwijl de film toch ruim twee uur duurt!

Sterrencast

Beauty and the Beast is overigens ook heel grappig. Voornamelijk door de bijrollen van bijvoorbeeld de pratende kandelaar en de klok – die er overigens práchtig uitzien! -, maar ook het beest kan grappig uit de hoek komen. Sowieso vind ik de cast heel sterk, maar wat wil je ook met al die grote namen. Ik heb vooral genoten van Ewan McGregor als Lumière en Ian McKellan als Cogsworth. Zelfs Josh Gad, waar ik mij nogal snel aan erger normaal gesproken, vond ik juist erg leuk in deze film. Dan Stevens vond ik wel iets knapper in Downton Abbey dan hier in Beauty and the Beast, maar zijn acteerprestaties zijn zeker goed. Ik verliet de bioscoop met een verliefd gevoel. En de liedjes speelden zich nog steeds af in mijn hoofd toen ik thuis in slaap viel.

Een paar puntjes

Het beest vind ik niet altijd even mooi ontworpen. Het had van mij nog wel iets meer mogen lijken op de tekenfilm versie. Ook moet ik zeggen dat ik af en toe het idee had dat autotune gebruikt is voor de stem Emma Watson. Wat wel goed is, is het feit dat er iets meer achtergrond informatie in de film is verwerkt. Alsook dat bepaalde stukken uit het verhaal uitgespeeld werden. Wat mij ook opviel is hoe groot de rol van Gaston is. Voor mijn gevoel was die altijd minder groot in de tekenfilm. Ik las dat anderen vinden dat Beauty and the Beast teveel op het origineel lijkt en het liever nog een tikje origineler hadden gezien, ikzelf vind het juist fijn dat ze er trouw aan zijn gebleven.

Conclusie

Hoewel er hier en daar nog wat kleine verbeterpuntjes zijn, vind ik Beauty and the Beast een fantastische en betoverende film. De sterrencast die hiervoor aan is getrokken heeft hier duidelijk een groot aandeel in. Ondanks dat de film grotendeels hetzelfde is als het origineel en ik dus al wist hoe het verhaal zou verlopen, wisten de film en de personages mij enorm mee te slepen. Personages als Lumière en Cogsworth zagen er werkelijk prachtig uit en zorgen voor humor in de film. Ik kan niet anders dan deze film iedereen aanraden.

Deze film herzien deze life action film, gebaseerd op de wereld beroemde animatie.

Deze film is sfeervol en visueel een sprookjesachtige prachtig gemaakte film.

Met Emma Watson als Belle die deze rol op het lijf geschreven is, en zij net als in Harry Potter haar rol grandioos speelt, ook haar zang is mooi.

Ook het beest gespeeld door Dan Stevens doet dat heel goed, ook van hem is de zang mooi.

Een film met een prima spelende cast.

De Cgi van deze film is geslaagd en heel mooi gemaakt.

De film kent vele schattige karakters, zoals de kandelaar, het klokje en de thee pot en het kopje.

Een film met mooie songs en mooie zang en deze versie van deze film is een hele leuke en prachtige film voor jong en oud in dit genre.