Miracle at St. Anna (2008)

De tweede wereldoorlog.

Ja eigenlijk had ik mezelf al belooft deze films voortaan links te laten liggen, maar dan maakt Spike Lee er 1 en zwicht ik toch wel weer. Tot mijn verbazing duurde de film ook nog eens bijna 3 uur.

Gelukkig heb ik een heel groot zwak voor Lee en Blanchard. Het cijfer op IMDb is niet verrassend, zal hier ook wel rond de 2.50 bungelen als mensen er nog naar gaan kijken. Maar ik hou ervan als Lee zijn personages de camera in laat kijken, prachtig gekadreert altijd (doet Lee dat weliswaar zelf niet) brengt altijd extreem veel emotie naar de kijker. En zijn rustige flow is weer heerlijk, ik zet me dikke reet neer, muziek lekker hard van Blanchard en ik geniet ervan.

Desondanks het voor mij geen vervelende kijk ervaring was, is het niet heel nieuw of goed verder allemaal. Hij belicht dat er wat negers ook meededen in de oorlog. Ach ja onderbelicht vast, maar kennelijk werden ze niet bij de grote echt belangrijke gevechten ingezet dus dat ze niet heel vaak in films voor komen is dan ook niet zo gek. Betwijfel dat er veel negers in de US hier heel gepikeerd over zijn. Maar goed, wel opvallend dat het door Disney is gemaakt. De religieuze noot past er nog wel bij, maar je ziet zelfs een paar tieten en vrij veel geweld.

3 sterren, alleen voor de liefhebbers van Lee aan te raden. Maar zelfs deze groep moet niet teveel verwachten.

Vind het persoonlijk veel vreemder dat hij hier zo hoog stoort.

Want de film is nogal vreemd op meerdere vlakken.

Allereerst natuurlijk Spike die met zo'n oorlogsverhaal komt aanzetten. Ben ik niet zo heel erg blij mee. Gelukkig kun je in ieder geval merken dat het met hem aan het roer wat minder conventioneel is, maar een echt onverdeeld succes is dat niet.

De film is vooral warrig en rommelig.

Waar het nu eigenlijk over gaat... tja, negers die in de oorlog gebruikt werden, Partizanen, een getraumatiseerd jongetje, goede en slechte Nazi's.

Allemaal veel te dik aangezet, met soms gewoon bizarre dialogen en idiote humor.

Bij een stuk van de film schieten bij de kerk kreeg ik een enorme brok en traan in mijn oog.

Dat was verschrikkelijk hard en gevoeloos.

Rest van de film is interessant en dat jongetje is een leuke rode draad in de film.

Acteren was niet verkeert alleen, een minpunt is soms de langdradigheid.

4 sterren

Een oorlogsfilm met een goed verhaal, een beetje humor en aardig wat drama en ethiek. Niet een film die ik snel weer zal bekijken, maar wel goed genoeg om me deze film te herinneren. Wat me erg aanspreekt aan de film is de taal/talen die er gesproken worden in de film. Ze hebben zich netjes aan de juiste taal gehouden. Geen 'allo allo gehalte'. Duitsers spreken Duits, Italianen Italiaans en Americanen Engels..... Zeker een goed punt van de film. Het eerste half uur viel me toch wel tegen. Het verhaal komt wat traag op gang. De duur is voor mij te lang om de aandacht er continu bij te houden. Daarvoor is het verhaal te zwak. Het einde maakt weer een beetje goed. De acteurs brengen het verhaal vrij realistisch. Geen b-acteurs naar mijn mening.

Eerste teleurstellende Spike Lee Joint. Hele vreemde combinatie van oorlog, mystiek, religie en de gebruikelijke kritiek op 'wit Amerika'. Daarnaast weinig aansprekende personages, die ook niet echt uitgewerkt worden. Ook nog een vreemd plot, dat een beetje moeilijk loopt te doen, maar dat helemaal niet is.

Ondanks dit geeft Lee er toch weer een bepaalde flair aan, waardoor de film, ondanks de lange speelduur, prima uit te zitten is.

Rare film. 2,5*

Had hoop op een obscure doch redelijke oorlogsfilm, maar helaas. Wat een gedrocht dit zeg. Soms heb je wel eens iemand die je gewoon niet mag, je weet niet waarom, maar toch komt dat gevoel iedere keer weer terug. Spike Lee is zo iemand, maar in regisseur vorm (ken de beste man niet persoonlijk). Een langdradige film, met soms onbedoeld komische situaties en grove fouten en onwaarschijnlijkheden.

1 ster

Matige film met typische Spike Lee invloeden (discriminatie). Het begin was zeer goed en het einde was ook gewoon goed verder waren de borsten van Valentina Cervi ook goed en dan heb je het wel gehad met het goede in deze film. De film duurt gewoon veels te lang en het middenstuk (al vaker hier gezegd) is gewoon saai (hoewel er soms wel schokkende beelden bijzitten) en niet boeiend.

Oorlogsdrama die vooral in het laatste uur indruk maakt.

De oorlogsintimidatie van de Duitsers die de wit-zwart tegenstellingen in de States aanwendde om de inzet van de vijand af te zwakken had ik nog in geen enkele film gezien en eigenlijk zitten die tegenstellingen in de ganse film toch wel vervat.

Schokkende beelden van de moordpartij op onschuldige burgers.

Een beetje complex : religie, bijgeloof, romantiek, strubbelingen tussen soldaten, partizanen, burgers..., meerdere uiteenlopende ideeën en een meer dan normale lengte.

Een oorlogsfilm die al direct begint met een mysterie. Waarom schiet de bediende die postzegels verkoopt een klant dood? Wat is de betekenis van het hoofd dat gevonden wordt in zijn woning en waarom zou een ex-soldaat die een Purple Heart heeft gekregen zoiets vreselijks doen? Snel komen we het niet te weten maar na deze moord bij klaarlichte dag op een publieke plaats, duiken we al snel Italië in tijdens de oorlog in 1943.

Het pluspunt aan deze film is toch wel duidelijk de authentieke sfeer die Italië zoals gewoonlijk bij mij oproept. Een ander pluspunt is dat de Duitsers Duits praten, de Italianen Italiaans en de Afro-Amerikanen Engels. Ook de soundtrack is sterk.

Het middenstuk is soms wat langdradig maar echt vervelen doet de film nooit. Dat kwam ook door die Italiaanse sfeer. Zeker een boeiend oorlogsdrama met hier en daar wat actie en ook Valentina Cervi zal menig mannenhart sneller doen slaan. Aanrader dat zeker wel en moeilijk te vergelijken met menig ander oorlogsfilm.