Cape Fear (1991)

Lekkere gestoorde de Niro,onbetaalbaar.

Ijzersterke film. Wat een groot acteur is DeNiro toch, jammer dat hij nu van die zielige rollen moet spelen (oa. meet the films, stone, r.kill).

Acteerprestaties zijn zeer goed, geweldig in Nolte en Deniro's geval. Muziek, camera etc. zijn allemaal heel goed. Scorsese probeerde met Shutter Island ook een style in style van Cape Fear, minder gelukt maar alsnog geslaagd.

Aardige thriller maar niet zo goed als ik gehoopt had maar ik ben ook niet echt een Scorsese-fan.

Niet slecht maar ook weinig bijzonders.

DeNiro vond ik aardig acteren ookal vraag ik me af of een andere actuer geen betere optie was geweest.

De kracht van deze film zit naar mijn mening in de acteerprestatie van Nolte, die echt geweldig acteert en van mij zeker minstens een Oscarnominatie had mogen krijgen.

Wie zou je dan inplaats van DeNiro willen zien?

Ik heb hem herzien en vond het wederom goed. Leuke Hitch-achtige muziek plus meerdere elementen uit o.a. Vertigo, zoals het switchen van kleuren tijdens droomscenes. Het is ook indrukwekkend om te zien hoe door minimale middelen (eigenlijk alleen sterk acteerwerk, locaties en bijzondere standpunten van camera's) een groot effect krijgt en een erg sterke spanningsopbouw. De draaikolkscene in het water was trouwens erg goed gefilmd en gemonteerd. Puik filmpje.

Tja dat is een goeie. ik had Dustin hoffman wel wat gevonden, ik denk dat hij perfect zou geweest zijn voor die rol.

Ook een geweldig acteur, maar ik vind dat DeNiro een perfecte prestatie heeft laten zien.

We zullen het nooit weten hoe Hoffman het zou doen, ook al ben ik nu wel een beetje benieuwd ..

DeNiro deed het op zich prima inderdaad, maar ik vond hem niet zo sterk acteren als Nolte.

Ik vond ze allebei geweldig !

Daar kan ik nu écht niet bij. Robert de Niro draagt deze film volledig, wat een geweldig personage zet hij hier neer, subliem gewoon. zonder die prachtprestatie van de niro zou ik deze film een 1.5 ofzo geven.

ondergewaardeerde film, super badguy zoals de niro dat kan

dat is wel heel veel, 2,5 ster voor alleen iemands zijn acteerprestatie.

maar ok, als jij dat vind, prima hoor.

Met De Niro zit het wel goed in deze film. Hij is de reden om deze film te zien. De rest kon mij minder boeien, al zet de dochter van de advocaat ook een goede rol neer. Het verhaal neemt je langzaam mee op een dolle trip en wordt steeds grimmiger. Het tijdsbeeld is wel een minpunt en de overdreven muziek is soms niet op zijn plaats. Dit is een wisselvallige film wat mij betreft, maar wel leuk om gezien te hebben.

Robert de Niro domineert in deze film. Dat is echt niet te geloven gewoon. Wat een acteur

De niro is prima, helaas wordt de film naar langer hij duurt ongeloofwaardiger en verliest zo veel van zijn kracht. De verschillende cameratechniekjes heb ik dan ook wel gezien. En ook de verwijzigngen naar de bijbelse zaken zijn me net te geforceerd. Het lijkt wel een halloween film op het laatst.

Leuke en spannende thriller met een geweldige Robert DeNiro zoals gewoonlijk.

De film zit goed in elkaar. Nick Nolte is erg overtuigend in zijn rol en over Robert de Niro maar niet te spreken. Want is hij toch een kameleon!! Maar het einde vond ik toch wat rommelig gefilmd. Wel een bevredigend einde..

Deze stond toch als een stuk beter in mijn herinnering. Wat enger of spannender in elk geval. De film is nog altijd enorm onderhoudend, maar bijna elke scène die eng moet zijn is vooral of ook een scène waarom je moet lachen. Vond dat onzinnige en overdrevene vaak wel heel mooi, maar het geeft de film toch wat meer klasse. Het is eigenlijk maar een beetje een B-film door allerlei maffe scènes en Scorseses mislukte poging allerlei visuele Hitchock-trucjes toe te passen. Het ziet er niet uit.

De Niro steelt de show, daar mag geen twijfel over bestaan. Maar je kunt dit moeilijk een van zijn beste rollen noemen. Eigenlijk vind ik het zelfs een van zijn mindere uiteindelijk. Van zijn bekende films althans. Nick Nolte vind ik het leuk doen in zijn rol. Lange is ook verre van slecht, maar is wel al een wat vervelend personage, en dat geldt helemaal voor de dochter die door Lewis wordt gespeeld. Jezus, wat is die achterlijk. Ze is nog jong en naïef op haar leeftijd, ok, maar compleet stompzinnig? Echt een van de meest vervelende personages die ik in een film ben tegengekomen.

Sowieso bevat de film trouwens praktisch alleen onsympathieke personages. Dat is niet per se een nadeel, maar als De Niro's rol eng moet zijn is het belangrijk dat je je in zijn slachtoffers in kunt leven. Ik neem aan dat Nolte ook onsympathiek is gemaakt zodat je dan als kijker afvraagt wie nou eigenlijk de grootste bad guy is, maar dat komt niet helemaal uit de verf.

Verder ben ik op juridisch gebied wel een leek, als het om het rechtssysteem in Amerika gaat helemaal, maar ik vond het wel opvallend dat Max Cady 14 jaar gevangenis kan krijgen voor "slechts" mishandeling. Er werd als het goed is gezegd dat de verkrachting niet werd meegeteld, omdat het niet werd bewezen. Wat ik eigenlijk ook wel raar vind met betrekking tot de informatie die zijn advocaat destijds achterhield.
Die lijkt me sowieso ook niet al te pienter, want hoe kan het nou dat hij een zaak denkt te hebben tegen Cady wat betreft zijn overleden hond?

Alles bij elkaar genomen ondanks al zijn gebreken toch een bijzonder amusante film. Ik vond hem ook prettig typisch jaren 90, en alleen daardoor was de film geinig om weer eens te zien. Mijn oorspronkelijke 3.5* kan wel blijven staan.Afsluitend wil ik nog even veel van de nogal maffe, grappige en onlogische scènes en momenten opnoemen:

-Misschien wel gelijk het toppunt: Max die in de bioscoop wel heel overdreven als een waanzinnige loopt te lachen.
-De stripsearch op het politiebureau, waarbij zo'n rode ballenkijper tevoorschijn komt, haha.
-Max die een stuk uit het gezicht van Lori hapt.
-De familie die overdreven schrikt van een telefoontje.
-Max' gesprek met dochter Danielle (ik zou ook met de eerste de beste vreemdeling met enge praatjes enthousiast in gesprek raken als ik hem helemaal in mijn eentje tegenkwam, verstopt in het donker). En dan nog zoenen ook.
-De privé-detective gebruikt in plaats van videocamera's of iets dergelijks liever amateuristische trucjes met visdraad?
-Max verkleed als de huishoudster, haha.
-Sam die het wapen pakt, doorslaat en uitglijdt over een plas bloed.
-Danielle die een pot met kokend water in het gezicht van Max gooit.
-Max die op het einde nog even in tongen praat.

Trekt werkelijk op niets.

Ik hou van originele vondsten, maar wat is hier eigenlijk origineel of speciaal aan. Is dit werkelijk een thriller, ik dacht eigenlijk eerder aan een comedy of slapstick film.

Wat me ergerde was het overgebruik aan zogenaamde artistieke elementen, bruuske overgangscènes, de rare shots, vreemde camerabewegingen....het werd te veel en overdaad schaadt. Het geheel werd erg slordig. Tevens geen enkele spanning ervaren. Jessica Lange heb ik al in betere films gezien, ik zal haar hier herrinneren als de vrouw die bij elke scène 15 keer door haar gezicht moet wrijven, al is dit een trek van haar dat je in alle films van haar ziet. Robert de Niro jonge, de rol lag je niet, ik heb al betere psychopaten gezien. Dit is werkelijk een lachertje.

En wat een hoop kutscènes. Ben ik hier naar een Supermanfilm aan het kijken. Die scène met die drie handlangers- wat een dieptepunt! Ooh neen, wacht, het dieptepunt kwam werkelijk toen hij onder de auto hing.

Slecht en saai! En over dat deuntje heb ik dan nog gelukkig gezwegen!

Dat deze film zo hoog scoort is mij een raadsel.

Qua verhaal is het allemaal wel leuk. Een ex-gedetineerde die zijn toenmalige advocaat even een lesje wil leren. Maar de uitwerking is erg matig.
Zo ben ik van mening dat sommige acteurs zich schuldig maken aan overacting. Vooral die privé-detective kon er niks van.
Ook komt de film erg rommelig en chaotisch over. Net of het allemaal veel te snel in elkaar geflanst moest worden.
Het verhaal neemt ook een belachelijke wending wanneer het gezin op weg gaat naar de boot. Toen ik zag dat Max Cady onder de auto hing kon ik mijn lachen echt niet meer bedwingen. Pfffffff....

Nee, erg leuk concept, maar als kans volledig verprutst door een hyperende Scorsese. Als de film in een wat rustiger tempo was gebracht en de cast niet zo overdreven hoefde te doen, dan was het zeker een stuk beter geweest. Nu deed de film mij bij vlagen zelfs denken aan een B-film.

2,0*

Super creepy film. Heb De Niro nog nooit zo zien spelen. Was er echt bang van.

Hitchcockiaans en Bijbels.

Wederom een sterke thriller van Scorcese met een glansrol voor De Niro. Hij is de angstaanjagende stalker van Nolte en zijn familie. Er wordt sterk geacteerd en het verhaal kent een prima spanningsopbouw. De bijrollen worden vertolkt door grote namen en de film is mooi en soms Hitchcockiaans geschoten. De regisseur zaagt van dik hout en de Bijbelse thematiek voelt soms wat kitscherig aan, maar het werkt allemaal uitstekend.

Zeer goed.

Ik vond het een ijzersterke thriller tot aan het eind (vanaf ongeveer de storm) toen vond ik het wat overdreven worden en hield het niet echt m'n spanning vast daarom 4.0* i.p.v. 4.5*

damm!!!

wat blijft deze film goed zeg,

prima vermaak.

Goede onderhoudende thriller uit dezelfde periode als Silence of the Lambs. Ook als puber voor het eerst gezien en ook bij deze prent liepen de rillingen me over de rug. Geweldige rol van de Nero die constant dreigend en gevaarlijk overkomt zonder overacting. Je leeft ook mee met de machteloze vader die zijn gezin probeerd te beschermen. Orgineel heb ik wel liggen met Gregory Peck maar nog niet bekeken.

[quote]Friday the 13 th schreef:

Trekt werkelijk op niets.

Robert de Niro jonge, de rol lag je niet, ik heb al betere psychopaten gezien. Dit is werkelijk een lachertje.

quote]

Ieder zijn mening maar de Nero speelde echt geweldig! Om bang van te worden als je zo iemand achter je aan hebt zitten. Alles behalve een lachertje.

Je hebt regisseurs die voor hun remake het origineel bij voorkeur uit de weg gaan om een geheel nieuwe versie neer te zetten. En dan heb je filmmakers die met hun eigen versie een hommage leveren aan het eerdere werk. Scorsese's Cape Fear is er vooral een van het tweede soort, waarbij de sterk aanwezige originele Herrmann score alsook de cameo's van de voormalige hoofdrolspelers zijn eigen versie veranderen in een thriller met een knipoog. Zo'n thriller die zich er sterk van bewust is dat het een thriller is.

Voeg daar Scorsese's eigen gotische stijltrucs aan toe (fades naar rood, negatieve beelden, schuine camera's a la Carol Reed), sterk overacting van de cast en een main titles waarvoor Saul Bass mocht opdraven, en het wordt nog lastig om Cape Fear serieus te nemen als op zichzelf staande oefening in suspense. Het vooraf gezien hebben van dat origineel is dan ook bijna verplicht om alles uit het kijkplezier te halen. Scorsese raadt niet voor niets aan om beide films in een double bill te gooien.

Echt spannend wordt het dan ook nergens, maar de tongue-in-cheekness maakt het allemaal wel vermakelijk. De toegevoegde spanningen tussen antagonist en dochterlief zijn dan weer wel sterk; het gesprek in het theater is een ongemakkelijke dialoog die Scorsese waardig is. Als Scorsese zijn overtrokken stijl uiteindelijk overboord gooit voor de intense finale, stevent het allemaal weer op een voorspelbare uitkomst af. Wel spannend, maar niet voor lang.

Ach, het is in ieder geval duidelijk dat alle betrokkenen, Scorsese voorop, een hoop lol hadden tijdens de opnamen en daar spreekt ook weer een bepaalde charme uit. Het is uiteindelijk die gekozen stijl die Cape Fear doet opvallen, wat anders een aardig paint-by-the-numbers studio-oefening had kunnen worden (als boetedoening voor zijn controversiële The Last Temptation of Christ).

Cape Fear is een film van uitersten. DeNiro is redelijk briljant met een paar uitzinnige verbale scènes terwijl Nolte wat ondersneeuwt bij hem en Lange. Lewis is prima gecast als de naïeve dochter maar Joe Don Baker past er weer helemaal niet lekker bij. Visueel zit het wel erg goed in elkaar echter de muziek lijkt soms wel een hoofdrolspeler, is erg nadrukkelijk en leidt soms zelfs zo af dat het spanning wegneemt ipv versterkt. Overall staat de film wel en is na 20 jaar dankzij DeNiro nog altijd zeer goed te pruimen.

Geweldige remake waarin een ex-gevangene het leven van het gezin van zijn ex-advocaat zuur maakt. Spannend en een aantal geweldadige uitbarstingen. Ook het psychologische aspect komt goed naar voren (vooral de scenes met de dochter). Visueel valt er ook genoeg te genieten. Mooi camerawerk en een sterke montage. Theatraal en soms zelfs over de top, maar het werkt wel. De muziek uit het origineel heeft niks aan kracht ingeboet. Verder een uitstekende cast, waarvan Robert DeNiro absoluut de meeste indruk maakt en behoorlijk dreigend overkomt.