Cape Fear (1991)

Ik had deze film al ruim 20 jaar niet meer gezien, maar wat is die toch vreselijk goed. Scorsese gaat op de Hitchcock toer en doet dat op voortreffelijke wijze. Gesteund door zwaargewichten Saul Bass, Elmer Bernstein en Freddie Francis vertelt hij op zwaar aangezette theatrale wijze dit wraak verhaal. Maar door het fantastische acteerwerk blijft alles toch geloofwaardig. Het meest genoten heb ik van de cinematografie van Francis die ook veel met Lynch werkte. Diens surrealistische stijl zie je ook hier doorsijpelen in vervreemdend kleurgebruik en soms duizelingwekkende cameravoering.

Erg sterk, dikke 4,5*

Wist niet zeker of ik deze al had gezien, kwam ook pas laat in de film terug, van zodra ze op die boot zaten. Vond deze toen waarschijnlijk nog beter, maar blijft toch goeie thriller, het begint nog allemaal vrij braafjes, maar meer en meer neemt de spanning toe, met een robbertje vechten op de boot. Een uitstekende De Niro, als Max Cady en niet vergeten, met de jongere Jessica Lange, die ik vooral op latere leeftijd Bert heb leren kennen in de AHS reeks. Alweer bijna 30j oud...time flies.

Leuke thriller die lekker wegkijkt.

Twee decennia geleden eens gezien, de indruk die de film toen maakte zorgt dat bepaalde scènes en de titel nog altijd in het hoofd zitten. De kwaliteit van toen heeft de film niet meer, toch ondanks enkele gedateerde momenten maakt de film nog altijd een prima indruk.

Scorsese zoals we hem regelmatig kennen, een rustig opbouw met snelle montage, brengt het verhaal Cady versus Bowden. Iets dat kalm begint en steeds ergere vormen aanneemt. Subtiel is het gebrachte feit dat Cady in principe niets doet dat de wet overtreedt en Bowden zich steeds verder in het nauw gedreven voelt en juist met alle mogelijke middelen door wil pakken. Subtiel lijkt de voormalige raadsman er ingeluisd te worden om domme dingen te doen. Een cyclus die steeds dramatischere vormen aanneemt en steeds erger dingen inhoudt met een behoorlijke climax tot gevolg.

Herkenbaar is de genoemde stijle van Scorsese, iets dat in het begin wel wat pijn doet. Hij wil te vlot door de introductie heen, er wordt best wel matige gemonteerd en het spelen met omgekeerde kleuren of een scherm dat helemaal rood wordt is niet meer van deze tijd. Desondanks maakt de film eenmaal op gang nog altijd een uitstekende indruk en is De Niro toch geweldig op dreef als uitgenaste sadist. Daarnaast wordt er prima gespeeld met de spanning binnen het gezin en is de soundtrack even herkenbaar als memorabel.

Cape Fear is dan ook een must see als psychologische thriller die alweer op leeftijd is maar nog altijd hele sterke punten bezit. Wat ik betreft is CF nog altijd een prima film.

Nick Nolte speelt Mark Rutte in wellicht zijn beste rol, en De Niro in misschien wel (bijna) zijn beste rol.

De soundtrack is idd geweldig.

Vannacht op de BBC. Wat blijft dit toch een heerlijke Hitchcock tribute, met een formidabele DeNiro en Juliette Lewis. Wist je dat Scorsese en Spielberg geruild hebben? Spielberg ging Schindler's List maken en Scorsese Cape Fear; was eerst andersom. En dat gedacht werd aan Harrison Ford?... Nota bene in de rol die DeNiro speelde (was Ford's voorkeur in plaats van die van de rol van advocaat).

Een jaar na Goodfellas, maar deze film voelt ouder aan. En gedateerder vooral. Helemaal de vinger erop leggen kon ik niet, tot ik hierboven de juiste omschrijving zag: clownesk. Want dat is deze film. Vooral het spel van DeNiro ook. Een in potentie sterke film wordt zo redelijk om zeep geholpen en de film begint dan nog aardig maar begint steeds meer tegen te vallen en de finale duurt echt te lang. Visueel valt vooral het camerawerk op waar nogal wat wordt geëxperimenteerd, maar het is eerder knullig ogend dan dat het echt goed is. 2,5*.

Het is wel 25 jaar geleden dat ik deze film zag. Vanavond was hij op tv. Voor mij een vergeten film. Ik kon me herinneren dat ik me niet helemaal kon vinden in de lovende kritieken. Vond hem destijds tegen vallen en moet zeggen dat ik dat nu nog steeds vind. Er wil maar geen spanning in komen en de advocaat is gewoon een zenuwpees. Soms irritant om naar te kijken. De dochter speelt wel echt goed

Blijft een spannende film met uitstekend acteerwerk.

Graag gezien. Met gulzige esthetiek slingert Scorsese ons een op het eerste zicht luchtige thriller van goed tegen kwaad in het gezicht. Maar zoals de fantastische generiek van Elaine en Saul Bass al suggereert, zit het onder het oppervlak het echte venijn. Het begint met logo Universal die onder water is, de rimpels van het wateroppervlak, de roofvogel, langzaam de kleur rood met druppels bloed als gevaar en eindigt met close up van de ogen. Een variatie op : 'wat bevindt zich onder het wateroppervlak ?'. De generiek is in feite een prachtige samenvatting van de film.

Thematisch graaft Scorsese naar het volgende :

Hypocrisie van het gezin Bowden aan de kaak gesteld, schijngeluk van een gezin (mooie villa, comfortabele jobs, geen financieel probleem) maar hun moraal is zeer laag (Nolte die een zaak heeft gemanipuleerd, Lang als onstabiele depri, Lewis als onzekere sexualiteit).

Ook justitie wordt tegen het licht gehouden. Het gerechtelijk systeem werkt niet, Nolte houdt vast aan systeem (verplicht als advocaat) maar zinkt daardoor steeds verder weg, enkel wanneer hij het recht in eigen handen neemt, is er een einde, is er een afrekening. Op het einde wast hij zijn handen in de rivier, bloed kleeft aan zijn handen maar wast dit in onschuld.

Alhoewel dit een remake is, brengt Scorsese een ode aan het origineel met bijrollen voor de originele sterren en met Bernstein als componist van de score.

Cape fear heeft misschien een te wat standaard plot maar Scorsese toont alweer een sterk staaltje van hoe cinema ook tussen de regels door gelezen kan worden.

Hier ben ik het wel mee eens, al geef ik een wat hoger cijfer.

Lang geleden dat ik deze film heb gezien, wel spannend. Robert de Niro is onherkenbaar en speelt evt week goed. Wel een beetje over the top jaar het einde toe. Werd bijna een horror/slasher.

Nu erg benieuwd naar het origineel, want lees hier dat deze beter is.

Heel erg goede film, maar het meest in het oog springt toch wel Juliette Lewis, met die magistrale vertolking van het tienermeisje. Vooral de scene in het theater van haar school is iconisch te noemen. Ik meen dat ze al 21 jaar was toen ze de rol speelde, maar ze is ongelofelijk geloofwaardig als verlegen en wispelturige teenager. Ze kreeg er een Oscar nominatie voor maar had die van mij ook zeker mogen winnen.

Geweldige en spannende film

Vroeger in de bioscoop gezien en onlangs opnieuw gezien

Ijzersterke rol van de Niro. Nolte en Lange zijn zeer goede acteurs, maar van Juliette Lewis krijg ik de kriebels

Deze week pas voor het eerst gezien,beetje onbegrijpelijk,

Als je deze film bekijkt,denk je dat het er één is uit de 60er jaren,dan zou ik 'm ook beter gevonden hebben gek genoeg.

Want in de jaren 90 hadden ze al veel betere film kwaliteiten,en dat laten ze niet zien,jammer genoeg

Natuurlijk speelt De Niro goed,maar heb 'm toch wel beter gezien,(oa.the Deerhunter,en verschillende maffia films) nu meer op de automatische piloot

De dochter vond ik maar overdreven om als tiener te acteren,helaas

Schommel. Of een wipwap.(Gangs of New York 1,5*, Casino 2,5*, Goodfellas 4*).
Natuurlijk is niet alles even goed van een en dezelfde persoon (?), iig hoe je er ook tegen aan kijkt. (Je stemming op het moment van zien, is belangrijk..)

Max loopt de gevangenis uit. Tegen de camera(-mensen) op zo'n beetje. Dat is een bepaald soort voorbode, vond ik.
Oké, hetzelfde niveau als Hugo, dus ietsje minder dan Goodfellas.

Robert en Nick zijn redelijk oke, Juliette Lewis is heel schattig op één bepaalde manier.

Ohja, en die hond dood laten gaan, bloed kokende waahhh, nee!! Hoeveel keer ook alleen de suggestie gewekt wordt.

Lollige film van Scorsese, een regisseur die voor mij wisselvallige films aflevert. Als hij zich niet te veel bezig houdt met Jan en alleman en het gewoon lekker simpel houdt zijn veel van z'n films best te pruimen, zo ook deze Cape Fear. Het drijft vooral op wat energieke visuele stijlen en de excentrieke figuren. De Niro is als Max Cady goed op dreef, alleen mis ik nog een echt intimiderende uitstraling. Hij kan je aandacht moeiteloos vasthouden, maar echt dreigend wordt het nergens. De familie is misschien wat karikaturaal en cliché, maar vooral Nolte doet het meer dan verdienstelijk. Alleen Lewis is wat te afhankelijk van makkelijke trekjes, al is dat misschien gewoon een probleem van het beperkte script. De film zelf loopt vlot en qua sfeer zit het meer dan goed. Echt ronduit spannend of sterk wordt het nergens, maar ideaal vermaak is het wel.

Gisteren deze film gezien. Het voelde toch wat gedateerd aan. De film bekijkt zich vlot, maar de personages en het verhaal zijn niet zo interessant. Daarna hebben we de aflevering 'Cape Feare' van de Simpsons gekeken. Dat maakte de aflevering wel extra leuk! Een aanrader om dat te doen.

Blijft één van de beste thriller films gemaakt.

En nog steeds een ijzer en ijzer sterke film.

Met een meesterlijk acterende Robert de Niro en hoofdrol spelende cast.

Wat blijft deze film ongelooflijk genieten.

Masterpiece by far !

Herziening bevalt beter dan verwacht. Blijft toch de vraag waarom Scorsese deze gemaakt heeft, want het origineel is superieur. Maar deze remake (Scorsese's enige voor zover ik weet) mag er ook zijn. De Niro heeft er duidelijk zin in, en hoewel hij de randjes wel opzoekt zet hij toch een behoorlijk imponerende Cady neer. Alleen tegen het einde , bij het zogenaamde proces, als hij olijk de camera inkijkt, toen was hij me even kwijt. Maar dat laatste shot, die kille blik vlak boven het water, is dan wel weer vrij geniaal. Ook Nolte doet het trouwens prima, net als Lange en zeker ook Juliette Lewis in een van haar eerste rollen. Paar dingen die stoorden- waarom zou je er in godsnaam bij willen zijn als je vijand door drie door jou ingehuurde kerels lens wordt geslagen?- maar verder qua pacing en spanning weinig op aan te merken. Muziek viel ook positief op. De scène waarin De Niro Lewis op de mond zoent, eigenlijk die hele scene, daar spat het ongemak van af, dat zou nu niet meer kunnen denk ik. Maar wel een sleutelscène en geweldig geacteerd door met name Lewis.

Verder is het aardig dat de drie acteurs uit het origineel -Peck, Mitchum en Balsam- een bijrolletje hebben. Heb eigenlijk wel zin om die film weer eens terug te zien.

Eén van Scorsese's mindere, vind ik persoonlijk. Het is een vermakelijke film die holderdebolder voorbijvliegt, maar met momenten ook vrij repetitief aanvoelt en weinig nieuws te zeggen heeft. De Niro zet een absoluut waanzinnige acteerprestatie neer - weinig hedendaagse acteurs die zo'n soort rol nog op die manier zouden invullen - maar hij steekt dan wel ook meteen torenhoog boven de rest uit. Nick Nolte vind ik een vrij vervelende, schreeuwerige acteur; geen fan persoonlijk. Lange vind ik ook niet meteen haar beste prestatie neerzetten; dochterlief Juliette Lewis daarentegen speelt wel sterk. Zeker haar scène met De Niro kruipt je wel onder de kleren. Wat een langgerekte en oncomfortabele scène. Misschien op het einde na wel het hoogtepunt van de film. Want een vrij rechtlijnig pad leidt uiteindelijk naar Cape Fear en de finale op de boot, en die is wel heel sterk. Spannend en naar Scorsese z'n doen vrij spectaculair in beeld gebracht. Het is ook hier De Niro die opnieuw de show steelt. Hier viel ook mijn kwartje dat je zijn personage in principe gewoon moet beschouwen als een force of nature, of een slasher villain à la Voorhees. Gewetenloos, gevoelloos en vooral niet te stoppen. In retrospectief maakt dat het soms overdreven of cartooneske karakter van de film wel een beetje beter te behappen.

Scorsese was zelden minder subtiel, maar al bij al is ook Cape Fear nog wel met gemak een ruime voldoende. Al voelt het met momenten eigenlijk veel meer als een De Palma-film dan een Scorsese-film aan.

3*.

Robert De Niro zou als ik hem het liefst zie spelen, als bad guy.

Goede verfilming, leuk dat Mitchum en Peck, die in het orgineel ook spelen.

Cijfer 8

Scorcese duwt je in rap tempo de ene hapklare brok na de andere door de strot in een poging de onhoudbaarheid van het scenario te te verdoezelen. . De opening van de film start met bombastische muziek die de kijker voorschrijft dat deze nu getuige wordt van een enge en spannende film. Wat volgt is een aaneenschakeling van clichés die uiteindelijk uitmonden in een op de lachspieren eindigende confrontatie op een bootje in de wateren rond Cape Fear.

De Niro trekt alle registers open om van zijn personage een clowneske psychopaat te maken. Heel veel aan deze film is over de top en ongeloofwaardig. Scorcese tracht nog enige quasi diepgang te brengen met een confrontatie van de lolita-dochter met de psychopaat in een te lang uitgesponnen scene. Maar het mocht allemaal niet baten.

What the fuck heb jij het nou over,heb je dan helemaal geen smaak.

Smaak?

https://youtu.be/onqXK8QOKPw?si=KwTtUwKhoPZ0yAda

Die clip wat wil je daar nou mee zeggen dan.

Het is één van de véle ongeloofwaardige gebeurtenissen in Cape Fear.

Het is film he.ik zie in iedere film ongeloofwaardige dingen.dus misschien ben je iets te nuchter om films te bekijken.doe de gordijnen dicht,klein lampje,meer moet het niet zijn,en laat je eens de stuipen in je nek bezorgen door een horror van kaliber.superman en spiderman zou jij dan ook wel ongeloof waardig vinden.het is toch leuk om film helden te hebben man.zit je soms in een bejaarden tehuis

Cale Fear is ook helemaal geen film die realisme nastreeft. Het is een vooral een metaforische wraakfilm van bijbelse proporties.

Het aantal religieuze verwijzingen zou je toch op moeten zijn gevallen…

Dus ja, alles ligt er enorm dik bovenop. Heerlijk!

In het genre waar Spiderman e.d. thuishoren is het gebruikelijk dat er méér kan dan we denken. Maar Cape Fear is geen superheldenfilm.